Бразилияның әйгілі композиторы және дауыс артисі – Арри Баррозу

Кіріспе

Ари Евангелиста де Резенде Баррозо (португалша айтылуы: aˈɾi baˈʁozu; 7 қараша 1903 – 9 ақпан 1964) – бразилиялық композитор, пианист, футбол комментаторы және радио мен теледидардағы таланттар шоуының жүргізушісі. Ол 20-шы ғасырдың бірінші жартысындағы Бразилияның ең табысты ән жазушыларының бірі болды. Баррозо Кармен Миранданың мансабында көптеген әндер жазған.

Өмірбаян

1903 жылдың 7 қарашасында дүниеге келген Арий Баррозу Бразилияда босса-новаға дейінгі ең ықпалды композитор болды. Баррозудың әндерін Кармен Миранда және Жоао Гилберто сияқты көптеген әртістер орындаған. Оның 1939 жылғы «Aquarela do Brasil» әні, ағылшын тілінде «Brazil» деп белгілі, 1942 жылғы Диснейдің «Saludos Amigos» фильмінде пайда болды және барлық уақыттағы ең көп жазылған 20 әннің біріне айналды. Оның бразилиялық поп әуеніне негізделген «Na Baixa do Sapateiro» әні Диснейдің «The Three Caballeros» фильмінде қолданылып, «Baía» деген атаумен танымал болды. Баррозудың «Brazil» фильміне жазған саундтрегі 1945 жылы «Оскар» сыйлығына ұсынылды. Жеңіске ие болмаса да, Баррозу Кино өнер және ғылым академиясынан өз жұмысы үшін «Құрмет» сыйлығын алды. 1955 жылы Баррозу Бразилия үкіметінің ең жоғары наградасы – Ұлттық Еңбек орденімен марапатталды. Музыка – Баррозудың шығармашылығының жалғыз көзі емес еді. Білімі бойынша заңгер болған ол музыкалық мансабын радио хабаршысы, жазушы, юморист, тілші, продюсер, жүргізуші, сұхбаттасушы және футбол комментаторы ретіндегі жұмыстармен үйлестірді. Ол Рио-де-Жанейро қаласының «Clube de Regatas do Flamengo» футбол клубының жанкүйері болғандықтан, 1940 жылдары өзінің даңқының шарықталу кезінде АҚШ-қа көшуге ұсынылғаннан бас тартты, себебі ол командадан алыс болғысы келмеді. Баррозудың әкесі, Жоао Евангелиста, белгілі ақын, гитарашы, әнші және заңгер болғанымен, ол жеті жасында ата-анасы қайтыс болғаннан кейін жетім қалды және әжесі мен тәтесі тәрбиеледі. Тәтесінің талабымен Баррозу он жасында фортепиано ойнауды бастады және күніне үш сағаттан кем емес жаттығу жасады. Екі жылдың ішінде ол осы өнерді жақсы меңгеріп, жергілікті кинотеатрда үнсіз фильмдерге сүйемелдеуші болып жұмысқа орналасты. Баррозу он жеті жасқа келгенде, ағасы қайтыс болғаннан кейін мұрагерлік ақша алды, бірақ ол оны тез жұмсап, музыкамен айналысуға мәжбүр болды. Кинотеатрларда, кабарелерде және оркестрлерде фортепианода ойнаумен қатар, ол музыкалық театрға да қатысты, онда екі шығарма жазды: әнші Марио Рейс орындаған «Vou à Penha» және 1929 жылы жазылған «Vamos deixar de intimidades». 1930 жылы Баррозу «Casa Edison Records» компаниясы ұйымдастырған «Карнавал әндері» номинациясы бойынша алғашқы сыйлығын жеңіп алды. Лирика авторы Луис Пейшотомен бірлесіп, Баррозу 60-тан астам әуен шығарды және сценарийлер жазды. Баррозу 1929 жылы заң факультетін бітіргеннен кейін ол тұратын пансионаттың қызына үйленді. Ақша табу үшін ол 1930 жылы карнавал әндері байқауына қатысып, жеңіске жетті. Үш жылдан кейін Баррозу көптеген радиошоулардың біріншісін жүргізді.

Born on 7 November 1903, Ary Barroso was the most influential pre bossa nova composer in Brazil. Barroso's songs were recorded by a lengthy list of artists including Carmen Miranda and João Gilberto. His 1939 composition Aquarela do Brasil, known in the English speaking world as Brazil, was featured in the 1942 Disney film Saludos Amigos, and has gone on to become one of the 20 most recorded songs of all time. His song Na Baixa do Sapateiro, based on a Brazilian pop tune, was included in the Disney film The Three Caballeros and popularised as Baía. Barroso's soundtrack for the movie Brazil was nominated for an Oscar in 1945. Although he failed to win, Barroso was presented a Merit Award from the Academy of Motion Picture Arts and Sciences for his work. In 1955, Barroso received the National Order of Merit, the greatest honour bestowed by the Brazilian government. Music was only one outlet for Barroso's creativity. A lawyer by training, he balanced his musical career with work as a radio announcer, writer, humourist, reporter, producer, emcee, interviewer and football commentator. He was such a fan of the Clube de Regatas do Flamengo football club of Rio de Janeiro that he turned down an invitation to move to the United States at the peak of his fame in the 1940s because he didn't want to be so far from the team. Although Barroso's father, João Evangelista, was a well known poet, guitar player, singer and lawyer, he became an orphan at the age of seven when his parents died and was raised by his grandmother and aunt. At his aunt's insistence, Barroso began studying the piano at the age of ten, practicing a mandatory three hours a day. Within two years, he was playing so well that he was hired to accompany silent films at the local cinema. Although he inherited money at the age of seventeen when his uncle died, Barroso spent it quickly and was forced to turn to music for an income. In addition to playing piano in cinemas, cabarets and with orchestras, he became involved with musical theatre, when composed two works: "Vou à Penha", recorded by the singer Mário Reis, and "Vamos deixar de intimidades", both recorded in 1929. In 1930, Barroso won his first award promoted by Casa Edison Records, in the "Carnival Songs" category. Joining forces with lyricist Luís Peixoto, Barroso composed more than 60 tunes, as well as writing scripts. Shortly after finishing law school, in 1929, Barroso married the daughter of the boarding house in which he lived. In an attempt to raise money, he entered and won a Carnaval song contest in 1930. Three years later, Barroso hosted the first of many radio shows.

Өлім

1961 жылы Барросоға бауыр циррозы диагнозы қойылды. Ол 1964 жылдың 9 ақпанында қайтыс болды.