Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ирландиялық австралиялық романист Кэтлин Маннингтон Каффен, тумасы Хант (шамамен 1855 жылы 6 ақпан 1926 жылы) - австралиялық ирландиялық романист.
Irish Australian novelist
Kathleen Mannington Caffyn, née Hunt (c. 1855 – 6 February 1926) was an Irish Australian novelist.
Өмір
Кэтлин Ирландияның Типперри қаласында Уильям де Вэр Ханттың қызы болып дүниеге келді. Ол ағылшын және неміс гувернанткаларынан білім алып, 21 жасында Лондонға көшіп келді. Ол медбике болып оқыды және 1879 жылы Сассекс штатының Салехерсте дүниеге келген дәрігер Стивен Маннингтон Каффинге (1851-1896) үйленді. 1880 жылы ол онымен бірге Сиднейге көшіп келді. 1883 жылы олар Мельбурнға, доктор Каффиннің қала маңындағы практикасы болған жерге, 1892 жылға дейін Брайтонда тұрып, Лондонға оралды. Маннингтон Каффин Викториядағы аудандық медбикелер қоғамының негізін қалаушы болды және оның комитетінде екі жылдай қызмет етті. Каффин атты жақсы көретін және 1926 жылы 6 ақпанда Италияның Турин қаласында қайтыс болғанға дейін аң аулау мен полоға қызығушылығын сақтаған. Оның артында ұлы қалды.
Kathleen was born in Tipperary, Ireland, daughter of William de Vere Hunt, and related to Aubrey de Vere, the poet. She was educated by English and German governesses and moved to London at about 21 years of age. She trained as a nurse and married in 1879 Stephen Mannington Caffyn, a medical practitioner (1851–1896), who was born at Salehurst, Sussex. She moved with him to Sydney in 1880. In 1883 they went to Melbourne, where Dr Caffyn had suburban practices, and lived in Brighton until 1892, when they returned to London. Mrs Mannington Caffyn was a founder of the District Nursing Society in Victoria and served on its committee for around two years. Caffyn had a love of horses and kept up her interest in hunting and polo until her death in Turin, Italy on 6 February 1926. She was survived by a son.
Жазбалар
Каффин ханым 60 беттен тұратын әңгімені "Куи: Австралиялық әйелдер австралиялық өмір туралы әңгімелері" (1891) атты кітапқа қосты және "Сары астар" романын жазды. Ол 1894 жылы Лондонда "Иота" деген псевдониммен жарық көрді, бірақ Австралияда жазылған, еркін ойлаушы, агностикалық отбасының сагасы ретінде. Ол бірден табысқа ие болды және одан кейін тез арада "Шетелдік жағдайдың балалары" (1892) және келесі 20 жылда тағы 15 том болды. Бұлардың ішінде "Квакер әжесі" (1896), "Аннн Молевер" (1899), "Бұны тек Құдай үшін" (1903), "Патриция: ана" (1903) романдары бар. Біріншісінен басқа барлық романдары Англияға оралғаннан кейін жазылған. Соңғы романы "Күлкілі айналар" (1916) болды. Австралияда күйеуі алғашқы күндері "Бюллетеньге" үлес қосты және "Мисс Милн және мен" (1889) романын жариялады, ол екі немесе үш басылымға шықты. Мұнан кейін "Поппидің көз жастары" (1890) басылып шықты. Сондай-ақ, ол бірнеше медициналық кітапшалар жазды.
Mrs Caffyn contributed a story of some 60 pages to Cooee: Tales of Australian Life by Australian Ladies (1891), and wrote a novel A Yellow Aster, which was published in London in 1894 under the pseudonym "Iota", but had been written in Australia, as the saga of a free thinking, agnostic family. It had immediate success and was quickly followed by Children of Circumstance (1892) and some 15 other volumes in the 20 years that followed. These included A Quaker Grandmother (1896), Anne Mauleverer (1899), He for God Only (1903), and Patricia: a Mother (1903), which rank among her better novels and were popular in their time. All her novels except her first were written after her return to England. Her last novel was Merry Mirrilies (1916). In Australia her husband contributed to The Bulletin in its early days, and published Miss Milne and I (1889), a novel which ran into two or three editions. This was followed by Poppy's Tears (1890). He also wrote a few medical pamphlets.
Еске алу
Канберраның Гарран маңындағы Каффин Плейс оның құрметіне аталған.
Caffyn Place in the Canberra suburb of Garran is named in her honour.