Владимир Войновичтің «Мәскеу 2042» романында болашақтағы коммунизм сатиралық бейнеленген. КГБ, партия және шіркеу билікте, ал елді «Букашин» басқарады. Кітапты оқыңыз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Владимир Войновичтің кітабы
Book by Vladimir Vojnovitsj
Мәскеу 2042 (Москва́ 2042, Moskva 2042) – Владимир Войновичтің 1986 жылғы сатирикалық романы (1987 жылы орыс тілінен ағылшын тіліне аударылды). Кітапта автордың өзінің есімді қосымы (alter ego) болашаққа саяхат жасап, Мәскеу қаласында ғана коммунизмнің қалай сәтті құрылғанын көреді. Бірақ тез арада елдегі саяси жүйенің утопия емес екені және Ресейді КГБ, Коммунистік партия және Ресей православие шіркеуі біріккен "Мемлекеттік қауіпсіздік Коммунистік партиясы" басқаратыны белгілі болады. Партияны бұрынғы КГБ генералы Букашин (атының мағынасы "қоңыз") басқарады, ол бұрын Германияда кітаптың басты кейіпкерімен кездескен. Ақ жылқымен Мәскеуге құтқарушы болып келетін – шұбар миянатшыл Сим Карнавалов (әлдеқанда Александр Солженицыннен пароди жасалған). Войнович бұл кітапты 1982 жылы жазған.
Moscow 2042 (Москва́ 2042, Moskva 2042) is a 1986 satirical novel (translated into English from Russian in 1987) by Vladimir Voinovich. In this book, the alter ego of the author travels to the future, where he sees how communism has been successfully built in the single city of Moscow. It soon becomes clear that the political system in the country is not a utopia and that Russia is ruled by the "Communist Party of State Security" which combines the KGB, the Communist Party, and the Russian Orthodox Church. The party is led by former KGB general Bukashin (name literally meaning "the insect") who met previously with the main character of the novel in Germany. An extreme slavophile Sim Karnavalov (apparently a parody of Aleksandr Solzhenitsyn) enters Moscow on a white horse as the savior. Voinovich wrote this book in 1982.
Сюжеттің қысқаша мазмұны
1982 жылы Мюнхенде тұратын орыс жазушысы Карцев (Войновичтің өзі сияқты) 2042 жылғы Мәскеуге уақыт саяхаты жасады. "Ұлы тамыз төңкерісінен" кейін "Гениалиссимус" деп аталатын жаңа басшы, Кеңес Одағын белгілі бір деңгейде өзгертіп жіберді. Владимир Лениннің дүниежүзілік революция арманы Иосиф Сталиннің "бір елде социализм" теориясына дейін тарылғаннан кейін, Гениалиссимус "бір қалада коммунизмді" құрудан бастауды шешті, атап айтқанда Мәскеуде. Идеология біршама өзгерді, марксизм-ленинизм пен орыс православиесінің қоспасына айналды (Гениалиссимус сонымен қатар Патриарх та еді). Елді КПГБ – Мемлекеттік қауіпсіздік коммунистік партиясы басқарады, ол Коммунистік партия мен КГБ-нің бірігуінен құралған. Кеңес Одағының күйреуі одан бетерледі. Адамдардың жартылай тіршілікпен күресіп жатқан Совет Одағының қалған бөлігі, Берлин қабырғасына ұқсас қабырғамен, коммунизм іске асырылған Мәскеудің "парадизінен" бөлінді. Қабырғаның ішіндегілер коммунистік қағида бойынша, "әркімнің қажеттілігіне қарай" бардығын алады, бірақ олардың қажеттіліктерін өзі шешпейді, Гениалиссимус шешеді. Көпшілік "қарапайым қажеттіліктерге" ие, ал шамалы ғана адамдар "ерекше қажеттіліктерге" ие. Бірінші топ үшін тіпті "Москореп" (Мәскеу коммунистік республикасы) деп аталатын жеңілдікпен қамтамасыз етілген елде де өмір қиын. Жағдай осыншалыққа нашарлайды, адамдар "азат етушінің" – Карцевпен таныс диссидент жазушы, құлшылық ететін Сим Карнаваловтың (Александр Солженицыннің айқын пародиісі) құшағына тілеу керек болады. Ол ақ атқа мініп Мәскеуге кіріп, өзін патша Серафим I деп жариялайды. Осылайша коммунизм тасталды, ал қоғам феодалдық автократияға қайта оралады.
The Russian author Kartsev, living in Munich in 1982 (just like Voinovich himself), time travels to the Moscow of 2042. After the "Great August Revolution", the new leader referred to as "Genialissimus" has changed the Soviet Union up to a certain point. After Vladimir Lenin's dream of the world revolution narrowed down to Joseph Stalin's theory of "Socialism in one country", Genialissimus has decided to start from building "Communism in one city", namely in Moscow. The ideology has changed somewhat, into a hodgepodge of Marxism–Leninism and Russian Orthodoxy (the Genialissimus is also Patriarch). The country is ruled by the CPGB – The Communist Party of State Security, a merger of the Communist Party and the KGB. The decay from which the Soviet Union suffered has worsened. The rest of the Soviet Union, where people barely survive, has been separated by a Berlin type of wall from the "paradise" of Moscow, where communism has been realized. Within the wall everyone gets everything by the communist principle, "according to his needs", though their needs are not decided by themselves, but by the Genialissimus. Most people have "ordinary needs", but a chosen few have "extraordinary needs". For the first mentioned group, life is dismal even within the privileged "Moscorep" (Moscow Communist Republic). The situation finally gets so desperate that people throw themselves in the arms of the "liberator", a dissident writer and acquaintance of Kartsev, the slavophile Sim Karnavalov (an apparent mockery of Aleksandr Solzhenitsyn), who enters Moscow on a white horse and proclaims himself Tsar Serafim the First. Thus, communism is abandoned and society digresses back into feudal autocracy.
Қабылдау
Бұл роман дистопиялық сатираның шедеврі деп есептеледі. Кейбір адамдар (Воинович сияқты) осы романды болашақты болжағандықтан туған деп айтады.
This novel is considered to be a masterpiece of dystopian satire. Some (including Voinovich) have called the novel prophetic.