Кіріспе
Деддингтон – Англияның Оксфордшир графтығындағы қала және азаматтық округ. Қала Банбериден оңтүстікке қарай 6 миль (10 км) қашықтықта орналасқан. Округ құрамына Клифтон және Хемптон деген екі кішкентай елді мекен кіреді. 2011 жылғы халық санауы бойынша округтің халқы 2146 адамды құрады. Деддингтонда сауда орталығы бар, соның ішінде ай сайын өткізілетін танымал фермерлер жәрмеңкесі де бар. Бұл қала, шамамен 12 ғасырдан бері базар қаласы болып табылады. 1275-76 жылдарға қарай король Эдуард I-нің жүз рулосының бірінде Деддингтон округ ретінде тіркелген. Онда деликатес дүкені, кофехана, мейрамхана, үш паб және қалалық әкімдік ғимараты бар (төменде қараңыз). Футбол командасы "Деддингтон Таун ФК" деп аталады.
Deddington is a town and civil parish in Oxfordshire, England. The town lies 6 mile (10 km) south of Banbury. The parish includes two hamlets: Clifton and Hempton. The 2011 Census recorded the parish's population as 2,146. Deddington has a commercial centre including a market place, which hosts a popular monthly farmer’s market. It has been a market town probably since the 12th century. One of the Hundred Rolls of King Edward I from 1275–76 records Deddington as a borough. It has a deli, coffee shop, restaurant, three pubs and a town hall (see below). Its football team is called Deddington Town FC.
Топоним, елім және қамал
Топонимнің шығу тегі көне ағылшын тіліндегі "Dæda халқының мекені" деген мағынаны білдіреді. "Dæda" – Dædhēah сияқты англосаксондық есімдердің қысқартылған түрі. Топоним 950 жылы Дадинтон, 1050 жылы Дæдинтун, ал 1190 жылы Дадинтон деп жазылған. 1066 жылы Англияны нормандықтар басып алғаннан кейін, Жеңімпаз Уильямның әкесі Одо, Байо епископы, Деддингтон иелігін алды. Одо қазіргі қаланың шығысында Деддингтон қамалының сыртқы бекінісін салдырды. Қамалдағы ішкі бекініс 12 ғасырда салынған сияқты, ал ішкі бекіністегі ғимараттар сол ғасырдың аяғында қосылған болуы мүмкін. 13 ғасырда қамал құлдырап, тозуға ұшырады. 14 ғасырда бұзылып, құрылыс тастары қайта қолданылды. 1377 жылы оның бір бөлігі Бичестер аббаттығына сатылды. Бұл жерде 1947 және 1978 жылдары екі археологиялық қазба жүргізілді. Қалдықтар кейін қайта жерленді және бүгінде тек кең аумақты жер жұмыстары ғана көрініс тапқан. 1312 жылдың 9 маусымында Пембрук графы Пирс Гавестонды, Корнуолл графы, Скарборо қамалындағы көтерілісшіл графтарға берілгеннен кейін, оңтүстікке қарай сүйемелдеп алып келе жатқанда, Деддингтондағы қонақүйге тоқтады. Пембрук Гавестонның қауіпсіздігіне король Эдуард II-ге жерін жоғалту жазасымен кепілдік берген, бірақ ол Гавестонды Деддингтонда қалдырып, әйеліне 40 шақырымдай қашықтықтағы Бэмптон қамалына барып қайтты. Уорвик графы әскерімен бірге қонақүйді қоршап алды, ал Гавестон күзетшілерінің күреспейтінін түсініп, сыртқа шығып, тізбекпен байланыстырылып түрмеге қамалды. Бірнеше күннен кейін Гавестонды Уорвикке алып келіп, басқа графтардың сот алдына қойды және өлім жазасына кесті. 19 маусымда Ланкастер графы оны Блэклоу төбесіне алып барып, екі уэльс азаматы өлтірді. Осы оқиға Деддингтонның елтаңбасындағы тізбектелген бүркіт арқылы еске алынады.
Ауыл шаруашылығы тарихы
1591 жылы Деддингтонды зерттеуде «жер өте құнарлы, астық пен жайылымның мол қоры бар» делінген. Қара өлімнен кейін қаланың өркендегені байқалады. Ең сәтті шаруалар жерлерін кеңейтіп, 1445 жылы Қасиетті Ұш Тұғыр гильдиясын құрды. Гильдияның басқарушысы немесе шебері болды және қала ішінде залы мен мүлігі болды. 1523–1524 жылдары Деддингтон тұрғындары жеке мүліктеріне (жер, тауар немесе жалақы) 62 фунт стерлинг 8 шиллинг 10 пенни салық төледі. Бұл Банбериден (38 фунт 15 шиллинг), Аддербериден (25 фунт 1 шиллинг) немесе Блоксемнен (23 фунт 19 шиллинг 10 пенни) әлдеқайда көп болды. Саксон дәуірінен бастап жердің көп бөлігі ашық дала жүйесімен өңделді. Мұндай ең алғашқы және қарапайым жүйеде екі жалпы егістік даласы болды және жыл сайын біреуін тың қалдыратын. Бұл кем дегенде 14 ғасырға дейін Деддингтонның жүйесі болған сияқты, сол кезден бері Солтүстік және Оңтүстік далаларына бірнеше сілтемелер бар. Бірақ Шығыс және Батыс далаларына да ортағасырлық сілтемелер кездеседі, ал далалардың жоспары сақталмаған. 13 және 14 ғасырларда Клифтон мен Хемптонның әрқайсысы Деддингтоннан бөлек екі далалық жүйеге ие болды. 1279–1280 жылдарға қарай жасалған Жүз рулық тізімдердің бірі Ильбериде де осылай болғанын көрсетеді. 16 ғасырға таяп Деддингтон жер басқаруы өзгеріске ұшырады. 1574 жылғы жазбада соңғы 50 жыл ішінде Крофтс деп аталатын дала төрт жылдың үшеуінде ортақ дала жүйесінің бөлігі болған, бірақ ол және «оған жапсарлас далалар» 24 ақпан күні (Святой Матфей күні) мен жаздың ортасы аралығында әр төртінші жылы «тың қалдырылған» (яғни алынып тасталған). Бұл далалардың тобы енді төрт далалық айналым жүйесінің бөлігі болғаны анық. 1808 жылы Деддингтон төрт жылдық айналымды – тың, бидай, арпа және бұршақ немесе жасыл бұршақ өсіруді қатаң сақтады. 1807 жылы жер өлшеуші Виндзор қамалындағы Сент-Джордж капелласының деканы мен канондарына Деддингтон ауданында «ашық далалардағы барлық шөптік жерлер округтегі жалпыға ортақ жерлердің көп бөлігінен нашаррақ жағдайда екенін, ал кейбір егістік жерлердің өңделуі өте нашар» екенін хабарлады. Ол жерді едәуір жақсартуға болады, бірақ алдымен оны қоршау қажет екенін ұсынды. Бірақ Хемптонның далалары көршілес Грейт Барфорд (қазіргі Барфорд Сент-Майкл) ауданының далаларымен араласып кеткен, сондықтан екі ауданды бір уақытта қоршау қажет болды. Осыған байланысты 1808 жылы Парламент жеке мүшелер ұсынған заң жобасын қабылдады, ол Деддингтон мен Грейт Барфорд үшін қоршау актісі болды.
Коммерциялық және әлеуметтік тарих
Деддингтонның базар қаласына айналған уақыты белгісіз, бірақ 12 ғасырда болған болуы мүмкін. 1393 жылы екі жылдық екі үш күндік жәрмеңке өткізуге рұқсат берілді: біреуі 15 шілдеде, екіншісі Мартинмас (11 қарашада) күні. 1591 жылы шілдедегі жәрмеңке Әулие Лоренс күнінде (10 тамыз) өтетін болды. 1780 жылы 11 қазанда үшінші жылдық жәрмеңке енгізілді. Мартинмас жәрмеңкесі ең маңыздысы болды және осы оқиға үшін көптеп пісірілген қатты қабықты қою шай қамырынан жасалған слива пудингінен кейін «пудинг пісіру жәрмеңкесі» деп аталды. 19 ғасырдың басында жәрмеңке Мартинмас күнінен 22 қарашаға ауыстырылды. 1863 жылы қарашадағы жәрмеңке ғана сақталып қалды. Ол 1930 жылдарға дейін жалғасты. Деддингтон екі ескі басты жолдың қиылысында орналасқан: Банбери – Оксфорд жолы солтүстік-оңтүстік бағытында, ал Айнхо – Оңтүстік Ньюингтон жолы шығыс-батыс бағытында. 1755 жылы солтүстік-оңтүстік жолды автокөлік жолына айналдыру үшін Кидлингтон және Деддингтон тресті құрылды. 1768 жылы Бёрфорд, Чиппинг Нортон және Банбери тресті шығыс-батыс жолы үшін де сондай әрекеттер жасау үшін құрылды. Тресттер бір ғасырдан астам уақыт бойы жолдарды басқарды. Бёрфорд, Чиппинг Нортон және Банбери тресті 1871 жылы таратылды, ал 1875 жылы Кидлингтон және Деддингтон тресті таратылды. 1922 жылы жолдар жіктелімі енгізілген кезде Банбери – Оксфорд жолы A423 бөлігіне айналды, ал Айнхо – Оңтүстік Ньюингтон жолы B4031 болып жіктелді. 1990 жылы M40 автожолы аяқталғаннан кейін Банбери – Оксфорд жолы A4260 болып қайта жіктелді. Оксфорд каналының құрылысы 1769 жылы Уорвикширде басталды, 1778 жылы Банбериге, ал 1787 жылы Нортгемптонширдегі Айнхоға жетті. Айнхо порты Деддингтоннан шығысқа қарай шамамен 3 шақырым (5 км) қашықтықта, Айнхо мен Клифтон арасында орналасқан. Канал аймаққа Уорвикширдің көмірін әкеліп, отын бағасын бірден төмендетті. 1793 жылы Айнхо портында 4106 тонна көмір түсірілді. 1850 жылы Оксфорд және Регби темір жолы ашылды. Оған ең жақын станция Айнхо портының жанында орналасқан. Ол бастапқыда «Айнхо» деп аталды, бірақ кейін қайта аталды. Темір жол әлі де жұмыс істеп тұр, бірақ Британ темір жолдары 1964 жылы станцияны жапты. Архитектура тарихшысы сэр Говард Колвин (1919–2007) өмірінің көп бөлігін Деддингтонда өткізді. Ол «Деддингтон тарихы» атты еңбегін жазды, ол 1963 жылы SPCK баспасынан шықты. Ол 1983 жылы жарық көрген Оксфордшир округінің тарихының XI томына, онда Деддингтон туралы мәліметтер бар, үлес қосты.
Сағат жасаушылар
18 ғасырда Деддингтонда сағатшылардың бірінен соң бірі жұмыс істеді, олардың бәрі солтүстік Оксфордширдегі квакер қауымынан шыққан. Джон Фардон (I) (1700–43) Сибфорд Гоуэрдегі Томас Гилкестің шәкірті болды және шамамен 1723 жылдан бастап Деддингтонда сауда жасады. Оның жалғыз ұлы Джон Фардон (II) (1736–86) әкесі қайтыс болғанда 10 жаста болған және Лондонда шәкірт болған болуы мүмкін. Фардонның болмауы кезінде Сибфорд Ферристен шыққан квакер Томас Харрис 1762 жылға дейін Деддингтондағы бизнесті басқарды, содан кейін ол Солтүстік Ньюингтоннан Фардон әйеліне үйленді. Оның одан кейінгі тарихы белгісіз, бірақ ол Милтон қаласында қайтыс болды және Аддербери Весттегі Достар үйінің аумағына жерленді. Джон Фардон (II) шәкірттігін аяқтап, ұзын сағаттар жасады. Ол да Аддербери Вестке жерленген. Томас Фардон (1787–1838) Парламент сағаты, ұзын сағаттар және тепе сағаттарды қоса алғанда, түрлі сағаттар жасады. Ол сондай-ақ 1805 жылы Кидлингтондағы Әулие Мария шешінінің және 1833 жылы Деддингтондағы Әулие Петр мен Пауыл шіркеулерінде мұнара сағаттарын орнатты. Джон Фардон (III) (1782–1865) 1801 және 1830 жылдар аралығында жөндеу жұмыстарын жүргізген сағатшы болды. Ол 1838 жылы Вудстокқа бизнесін көшіріп, 1839 жылдан 1862 жылға дейін Кидлингтондағы Әулие Мария шешініндегі сағатты күтіп келді. Джошуа Гиббс Фардонның шәкірті болған немесе оның жұмысында жұмыс істеген болуы мүмкін. Ол алдымен Соулдернде сауда жасады, содан кейін Джон Фардон (III) 1838 жылы Вудстокқа көшіп келген кезде Деддингтондағы Фардонның орнын иеленді. Гиббстің туған және қайтыс болған күндері белгісіз, бірақ ол 1805 жылдан 1855 жылға дейін сауда жасады.
Жеңілдік
1611 жылы Деддингтон өз еншілес аймағындағы кедейлерге көмектесетін қайырымдылық қорын құрды. 1818 жылы қайырымдылық қорына жаңа феоффистер тағайындалды және Чирч-стрит көшесінде төрт үйден тұратын кедейлер үйі салынды. Бірақ 1850-51 жылдары жергілікті тұрғындар қайырымдылықтың дұрыс басқарылмағанына шағымданып, 1851 жылы қайырымдылық комиссарлары мәселені Бас прокурорға жолдады. 1856 жылы Канцелярия соты қайырымдылық үшін жаңа жоспар жасады. Ол ескі феоффистерді жаңа сенімділермен алмастырды және қайырымдылық қорының артық табысын еншілес аймақтың кедейлері үшін көмір сатып алуға және 1854 жылы құрылысы аяқталған Деддингтонның жаңа Ұлттық мектебін қаржыландыруға тең бөлуге шешім қабылдады. 1736-1737 жылдары Деддингтон еншілес жұмыс үйіне ие болды. Клифтон мен Хемптон әрқайсысының жеке кедейлерге бақылаушысы болды және өздерінің кедейлер салығын жинады, бірақ Деддингтон жұмыс үйінің күтімін ұстауға үлес қосты. 18 ғасырдың соңы мен 19 ғасырдың басында Америка революциялық соғысы мен Франция революциялық соғыстарының қаржылық салдары британ экономикасына нұқсан келтірді. Деддингтонда кедейлерге жәрдем көрсетуге жұмсалатын қаражат 1776 жылы 243 фунт стерлингтен 1803 жылы 1125 фунтқа дейін өсті, ал Вестри кедейлер салығын фунттың 10 шиллингіне дейін көтерді, яғни 50 пайызға дейін. Наполеон соғыстары экономикаға жасалған қысымды күшейтті. Наполеон соғыстары 1815 жылы аяқталды, бірақ Деддингтон әлі де кең таралған кедейлікпен күресіп жатты. 1828 жылға қарай еншілес шаруаларға адамдарды жұмысқа алу үшін субсидия беріліп жатты. 1820-ші жылдары немесе 1830-шы жылдардың басында еншілес Cropredy жоспарын қабылдады, ол кедейлер салығын қалай белгілеуді және әрбір жұмысшы үшін фермерлерге қанша субсидия беруді есептеуге арналған формула болды. Парламент 1834 жылғы Кедейлер заңына түзетулер енгізу арқылы кедейлерге жәрдем көрсету жүйесін реформалады. Оның шараларына жеке еншілердегі жұмыс үйлерін жаңа, одан да қатаңрақ жұмыс үйлерімен алмастыру кірді, олар еншілердің бірнешеуін қамтыды. Деддингтон кедейлер одағының орталығы болуға тырысты, бірақ мақсатқа орай қосылуға дайын көршілес еншілердің жеткіліксіз саны болды. Сондықтан Деддингтон жаңа Вудсток одағына қосылды және өзінің еншілес жұмыс үйін сатты. Осыдан кейін Клифтон, Деддингтон немесе Хемптоннан көмек алуға мұқтаж болғандар 10 миль (16 км) қашықтықтағы Вудстокқа барып, мүлік иелері алдында "сыртқы жәрдем" немесе Блэдонның Хенсингтон Лейн көшесіндегі жұмыс үйінде тұру мүмкіндігін сұрауға тиіс болды.
Англия шіркеуі
Англия шіркеуінің Киелі Петр және Пауыл шіркеуінің ең көне бөліктері 13 ғасырдың басына жатады. 13 ғасырдың соңында, оның сәнді готикалық piscina және sedilia жасалып, ғибадатхана (chancel) ұзартылды. Реформацияға дейін шіркеуде бірнеше шағын шіркеулер мен құрбандық үстелдері болған. 1445 жылы құрылған гильдия (жоғарыда қараңыз) солтүстік қанатта, мүмкін, Киелі Үштік шағын шіркеуін ашты. 16 ғасырдың басында Барлық Қасиеттілер шағын шіркеуі, сондай-ақ Әзіре Мария, Қасиетті Катерина және Маргаритаға арналған құрбандық үстелдері болды. 1548 жылы Реформация кезінде барлық шағын шіркеулер мен құрбандық үстелдері алынып тасталды және гильдия таратылды. Шіркеудің бір кезде биік мұнарасы болған, бірақ ол 1634 жылы негізгі ғимаратқа құлап түсті. Қайта құру жұмыстары басталды, бірақ Англия азаматтық соғысы оған кедерес келтірді. Су шашу алаңы (font) 1664 жылы жасалды, ал мұнара 1683–85 жылдары қайта салынды. Оның қайта құрылуы – готикалық стильдің сақталуының мысалы, сондай-ақ 17 ғасырғы оңтүстік кіреберіс (porch) та осы стильде салынған. Киелі Петр және Пауыл шіркеуінің әйнек суреттерінің (stained glass windows) ішінде 1888 жылы Чарльз Кемп жасаған ғибадатхананың шығыс терезесі және 1923 және 1936 жылдары Бромсгров қолданбалы өнер гильдиясының AJ Davies жасаған солтүстік қанаттың шығыс жағындағы екі терезесі бар. Бұл ғимарат ІІ* санаттағы ескертулер тізіміне енген. 1955 жылғы желтоқсан айындағы сипаттамада былай делінген: "Бастапқы C13, кейінгі C13, C14 және C15 ғасырлар; мұнара қайта салынды және шіркеу C17 ғасырының ортасы/соңында жөнделді; 1843 жылы жөнделді, ал 1858-68 жылдары Г. Э. Стрит толыққанды қалпына келтірді". Шіркеу 2016 жылы жабылып, жеке тұрғын үйге айналдырылды.
Белгілі үйлер
Деддингтонның көптеген ғимараттары жергілікті юра дәуіріндегі марль тастан салынған. Оның құрамында темір оксиді бар, бұл оған солтүстік Оксфордширде және Нортгемптоншир мен Уорикширдің көршілес аймақтарындағы ғимарат тастарына тән бай қоңыр түс береді. Нью-стриттегі Лиденпорч үйі 14 ғасырда салынған. 15 ғасырда бұл үй Виндзор қамалының Сент-Джордж капелласының деканы мен канондарына тиесілі кішкентай поместье болған. Үйде ортағасырлық зал болған, ол 17 ғасырда аралық қабат салынғанға дейін шатырға дейін ашық болған. Үйдің құрылысы нашарлаған, бірақ 1834-1843 жылдар аралығында қалпына келтірілді. Бұл Деддингтонның I санаттағы жалғыз ғимараты. Ол алғаш рет 1955 жылдың желтоқсанында тізімге енгізілген, бірақ 1988 жылдың мамырында жаңартылған. Сипаттамасында "ертедегі маңызды шаруа үйі, қазір тұрғын үй. C14-тің басында салынған, C17 ортасы/соңында қайта жаңартылған, C19 басында өзгертілген және кеңейтілген" делінген және бұл "Банбери аймағындағы ең ерте және толық сақталған ортағасырлық зал үйлерінің бірі" екені қосымша айтылған. Маундс фермасының Хай-стриттегі бөліктері 12 ғасырға дейін соңғы кезеңге жатады. Үй жылдар бойы өзгертілген. 1987 жылдың маусымынан бастап бұл ғимарат ІІ* санаттағы мұражай болып табылады. Сипаттамасында: "шаруа үйінің бөліктерін біріктіретін ферма, қазір тұрғын үй, бәлкім, C17 басында қайта салынған, C12 соңында және мүмкін одан кейінгі ортағасырлық ерекшеліктерді қамтиды, C18/C19 басында өзгертілген" делінген. Қасқыр үйі шіркеудің жанында бастапқыда 13 ғасырдағы шаруа үйі болды, оның кішкентай капелласы да бар еді. Бұл үй 1312 жылы Пемброк графының Пирс Гавестонды әкелген үйі болуы мүмкін. Бұрын ректория болған, ал 1353 жылдан бастап Виндзор қамалының деканы мен канондарына тиесілі болды. 15 ғасырда жөнделіп, өзгертілді. 1644 жылы Бірінші Англиялық Азамат соғысы кезінде король Чарльз I осы жерде тұрған. 1654 жылы парламенттік мүшесі Томас Апплетри үйді сатып алып, кеңейтті. Апплетри "ерлі-зайыпты" немересі болды, бірақ ол 1666 жылы қайтыс болғанда оның байлығына салонындағы құбырлы орган мен қыздар, майлы суреттер, 112 фунт стерлингтік күміс заттар, атпен тартылған карета және жылына 612 фунт стерлингтік жалдамалы табыс кірді. 18 және 19 ғасырдың басында Касл-хауста жалға алушы фермерлер тұрды, ал ғимарат құлдырап кетті. 1894 жылы жергілікті құрылысшы оны сатып алып, архитектор Томас Гарнердің жобасына сәйкес қалпына келтірді. 1925 жылы өртеніп, шығыс жағы қазіргі түрінде қайта салынды. Жергілікті тарихқа сәйкес, бір кезде Касл-хаус "Ескі пастор үйі" және "Ұлы үй" деп аталған, соңғысы "бір кезде оған тиесілі болған қамалмен байланысының ұзақтығына байланысты" болған. 1808 жылғы картада ғимарат "Ұлы үй" деп бейнеленген, ал 1983 жылғы басылымда "Базар алаңының солтүстік-шығыс жағында шіркеу тұр, оның үстінен 17 ғасырдағы мұнарасы, солтүстікке қарай ректордың үйі, Касл-хаус" (fn. 102) деп жазылған. Касл-хаус 1955 жылдың желтоқсанынан бастап ІІ санаттағы мұражай болып саналады. Тарихи тізімде бұл 13 ғасырдан бастап "Томас Апплетри үшін шамамен 1654 жылы қайта салынған; 1894 жылы Томас Гарнер Х. Р. Франклин үшін қалпына келтірді; C20 басында кеңейтілген" екені расталады. Басқа бір деректе 1894 жылы қалпына келтірілгеннен кейін "бірнеше жыл" өткен соң кеңейтілген ғимарат салынғаны айтылған. Бүгінде үйде қорғандағы мұнара, жеті жатын бөлмесі және киелі капелла бар. Жаңа көшедегі Плуг үйі бұрын Плуг қонақүйі болған. Оның 15-ші немесе 14-ші ғасырдың соңындағы күмбезді жертөлесі бар, бірақ жер бетінде ол 17-ші ғасырда қайта салынған. Үй 1955 жылдан бері ІІ* санаттағы мұражай болып саналады. Тізімде ғимарат 1774 жылға дейін қонақүй ретінде пайдаланылғаны және 1955 жылы екі тұрғын үйден тұратыны айтылған. Жергілікті тарих 1977 жылғы мақалада қонақүйдің 1927 жылы жабылғанын "және 1931 жылы ет және құс етін сататын дүкен ретінде қайта ашылғанын" айтады; басылымда қонақүйдің 1900-1910 жылдар аралығындағы суреті бар. Касл-Энд және Монкс-Корт көшелері бастапқыда бір үй болған. Ғимараттың ең көне бөлігі 16 ғасыр немесе одан ертерек. Бір тақташада үйдің 1647 жылы қайта салынғаны жазылған. Ол 18 ғасырда қайтадан кеңейтілді. 1955 жылдың желтоқсанынан бастап ІІ* санаттағы мұражай болып саналады, ал деректері 1988 жылдың мамырында жаңартылды. Сипаттамасында: "ірі шаруа үйі, қазір 2 тұрғын үй. C16 басында және 1647 (тақташада көрсетілген), C18 соңында өзгертілген және кеңейтілген" делінген. Деддингтонның ескі үйлерінің көпшілігі жергілікті салынған ғимараттар. Бірақ Базар алаңындағы 17 ғасырлық "Эрмитаж" үйі 18 ғасырдың басында Cotswold тас қасбетімен және модульді карнизбен қайта жаңартылып, сәнді қалалық үйге айналдырылды. Ол ІІ* санаттағы мұражай. Деддингтонның ескі үйлері үшін тас негізгі материал болып табылады, бірақ 18 ғасырдан бастап бірнеше үйлер қызыл кірпіштен салынған. Оларға Хай-стриттегі Corner House, ІІ санаттағы мұражай және Жаңа көшедегі Coniston House, сондай-ақ Windermere House және Roseleigh кіреді.
extended late C18". Most of Deddington's older houses are local vernacular buildings. But The Hermitage, a 17th century house in the Market Place, was re fronted early in the 18th century with a Cotswold stone ashlar façade and modillioned cornice to make it a fashionable town house. It is Grade II* listed. Stone predominates as the material for Deddington's older houses, but from the 18th century a few were built of red brick. They include the Corner House in High Street, Grade II listed and a terrace in New Street comprising Coniston House, also Grade II listed,
as well as Windermere House and Roseleigh.
Мемлекеттік ғимараттар мен әкімшілік
Деддингтон қала әкімдігі 17 ғасырдың басында, шамамен 1611 жылы, Базар алаңында салынған. Ол 1806 жылы қайта салынды, мүмкін, бастапқы құрылыстың кейбір бөліктері сақталған. Бірінші қабаттың көп бөлігі ашық, ал кірпіштен жасалған аркалар бірінші қабатты тіреп тұр. Қала әкімдігінің бірінші қабаттағы бөлмесі приход кеңесінің отырыстары мен сот отырыстары үшін пайдаланылды. Үш қасапшы әрқайсысы сол жерде дүкен ашып, жалға төледі, ол ақша кедейлерге арналған қалалық қайырымдылық қорына қосылды. 1858 жылы бірінші қабат қоғамдық кітапхана мен оқу залына айналдырылды, ал жер қабаты кірпішпен қаланып, бұрын приход шіркеуінде сақталған өрт сөндіру машинасына арналған станция болды. 1854 жылы Хай-стрит пен Ат жәрмеңкесінің қиылысындағы үй сәулетші Дж.С. Баклер жобалаған түрмеге айналдырылды. 1874 жылы архитектор Уильям Уилкинсон жобалаған сот кеңсесі қосылды. Ғимарат әлі де Ескі сот үйі деп аталады, бірақ қазір ол жергілікті қоғамдық кітапхана. Бір кезде Ескі сот үйі қала әкімдігі болған, ал 1952 жылға дейін кітапхана Форестер залында орналасқан, 1956 жылы осы ғимаратқа көшірілді. Жергілікті тарих бойынша, "қамаудың темір торлы терезесі әлі де сақталған". 1883 жылы приход өрт сөндіру машинасына қызмет ету үшін ерікті өрт сөндіру бригадасы құрылды. 1894 жылғы Жергілікті басқару заңына сәйкес приход кеңесі құрылды. Ол Деддингтон приход кеңесінің орнын басып, 1896 жылы өрт сөндіру бригадасын өз басқаруына алды. Жергілікті тарих бойынша, өрт сөндіру станциясы бастапқыда Гуз Гринде болған, бірақ сорғы кейін қала әкімдігінің астына, содан кейін Эрлс Лейнге көшірілді, ал 1952 жылы қазіргі Банбери жолына көшірілді. Жаңа орын арнайы салынған өрт сөндіру станциясы, ол 1952 жылы Оксфорд округі өрт сөндіру бригадасымен басқарылды, бірақ қазір Оксфордшир өрт сөндіру және құтқару қызметінің штаттан тыс өрт сөндірушілерімен қамтамасыз етілген.
Мектептер
1446 жылы Қасиетті Үштік гильдиясы мектеп ашты. 1548 жылы мұғалім – чантры діни қызметкері Уильям Бертон болды, чантры комиссарлары оны «жақсы мектеп мұғалімі және оқуды өте жақсы үйретеді» деп тапты. Бірақ реформация кезінде чантрының таратылуы мектептің жабылуына әкелді. 1672 жылдың 15 ақпанында «шіркеудің бір бұрышында» қайырымдылық мектебі ашылды. Мектеп содан кейін үздіксіз жұмыс істеген-жұрмағаны белгісіз, бірақ 1727 жылы Деддингтонда «он алты ұлға және сонша қызға арналған мектеп» бар екені хабарланды, ал 1738 жылы онда 20 ұл оқыды. 1808 жылы 35 оқушы болды. 1814 жылы Деддингтон ұлттық мектеп қоғамы құрылды, ол қайырымдылық мектебінің орнына жеке ұлдар мен қыздар мектептерін ашуды көздеді. 1816 жылы екі мектепте барлығы 35 бала оқыды, оның ішінде көршілес приходтардан 20-ға жуығы. 1832 жылы мектеп Hopcraft Lane-дегі Appletree Farm-ға тіркелген, амбарды қоса алғанда, қайта жаңартылған ғимараттарда орналасқан. Деддингтонның ұлттық мектептеріне қолдау төмендеді, 1848 жылы оларда барлығы 80 оқушы болды. Ұлдар мен қыздарға арналған жаңа ғимараттарды лондондық Уильям Хэмбли жобалап, 1854 жылы Банбери-роудтағы жаңа орында аяқтады. Екі мектеп бірден сәттілікке жетіп, 1856 жылы оқушылар саны 180-ге жетті. Бірақ мектепке қатылу маусымға қарай өзгеріп отыратын, себебі жазда шаруалардың балалары фермада көбірек көмектесетін. 1868 жылы мектепке қыста 247 бала, ал жазда 191 бала келді. 1908 жылға дейін ұлдар мен қыздар бір орында бөлек мектептерде оқыды, содан кейін қыздар мектебі кішкентай балалар мектебіне, ал ұлдар мектебі үлкен балаларға арналған аралас мектепке айналды. 1951 жылы Хемптон жолындағы бұрынғы жел тегершігі орнында жел тегершігі орта мектебі аяқталды, ал бұрынғы ұлттық мектеп бастауыш мектеп ретінде қайта ұйымдастырылды. 1958 жылы Оксфорд епархиясы бастауыш мектепті жаңа ас үй, киім бөлмелері, дәретханалар, дәліз, жаңа сынып және ескі сыныптардың терезелерін кеңейту арқылы жаңғыртты. Жаңғырту жобасын епархиялық геодезист, архитектор Т. Лоуренс Дейл жасады. Деддингтон бастауыш мектебі Банбери-роудтағы ғимараттарды пайдалануды жалғастыруда.
Көлік
Деддингтон Оксфордширдегі Stagecoach Gold маршрутының S4 Оксфорд пен Банбери арасындағы бағытында орналасқан. Жұмыс күндері мен сенбі күндері автобустар Кидлингтон мен Оксфордқа сағат сайын, ал Аддербери мен Банбериге сағатына екі рет қатынайды. Жексенбі күндері әр бағытта күніне төрт автобус жүреді.
Медиа
Жергілікті жаңалықтар мен теледидар бағдарламаларын BBC South және ITV Meridian ұсынады. Теледидар сигналдары Оксфорд теледидар таратушысынан алынады. Жергілікті радиостанциялар: BBC Radio Oxford 95.2 FM, Heart South 97.4 FM, Capital Mid Counties 107.6 FM және DAB арнасында хабар тарататын қауымдық радиостанция Deddington OnAir. Қалаға Банбери Гардиан жергілікті газеті қызмет көрсетеді.