Армянская всеобщая благотворительная организация (AGBU)
Armenian General Benevolent Union
Армянская благотворительная организация AGBU (ՀԲԸՄ) основана в 1906 г. в Каире. Поддерживает духовное и культурное развитие армян, оказывает помощь и защиту.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Армян ұйымы
Armenian organization
Армян жалпы қайырымдылық одағы (AGBU, Шығыс Армения: Հայկական Բարեգործական Ընդհանուր Միություն, ՀԲԸՄ, Haykakan Baregortsakan Endhanur Miutyun, немесе Hay Parekordzagan Enthanour Miyutyun немесе қысқаша, UGAB) – 1906 жылы Египеттің Каир қаласында құрылған коммерциялық емес армян ұйымы. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда бас кеңсе Нью-Йорк қаласына көшірілді. Жылдық халықаралық бюджеті 47 миллион доллардан асады. Армян жалпы қайырымдылық одағы (AGBU) 1906 жылдың 15 сәуірінде Египеттің Каир қаласында, Египет премьер-министрі болған Набар пашаның ұлы, белгілі ұлттық қайраткер Богх Нубардың және Египет армян қауымының басқа да көрнекті өкілдерінің бастамасымен армян халқының рухани және мәдени дамуына үлес қосу мақсатында құрылды. Мақсаты – армян халқына барлық жағынан көмек көрсететін одақ құру болды, оның болашағы Осман империясындағы азшылық ретінде қауіп төңкеріп тұрды.
The Armenian General Benevolent Union (AGBU, Eastern Armenian: Հայկական Բարեգործական Ընդհանուր Միություն, ՀԲԸՄ, Haykakan Baregortsakan Endhanur Miutyun, or ,Hay Parekordzagan Enthanour Miyutyun or Hopenetmen for short, , UGAB) is a non profit Armenian organization established in Cairo, Egypt, in 1906. With the onset of World War II, headquarters were moved to New York City, New York. With an annual international budget of over $47 million,
The Armenian General Benevolent Union (AGBU) was founded on April 15, 1906, in Cairo, Egypt, by the initiative of renowned national figure Boghos Nubar, son of Nubar Pasha (three times prime minister of Egypt) and other prominent representatives of the Egyptian Armenian community to contribute to the spiritual and cultural development of the Armenian people. The goal was to establish a union that would in every way assist the Armenian people, the future of which, as a minority in the Ottoman Empire, was endangered.
Тарих
1906-1912 жылдар аралығында АГБУ Батыс Арменияның ауыл тұрғындарын тұқыммен, ауыл шаруашылығы құралдарымен және т.б. қамтамасыз етті. Ол Батыс Армения, Киликия және Осман империясының басқа да армян халқы қоныстанған аймақтарында мектептер мен жетімдер үйлерін құрды. 1914 жылы АГБУ-ның Батыс Армения, Киликия, АҚШ, Аргентина, Еуропа және Африкада 142 филиалы болды, олардың құрамында 8533 мүше болды. Бірінші дүниежүзілік соғыс және армян геноциді армян ұлты мен АГБУ үшін шешуші кезең болды. 1914 жылы Богс Нубар Мысырдан Парижге көшіп келді. Одақтың түрлі бөлімдерінде болған зор шығындарға қарамастан, АГБУ геноцидтен аман қалғандарға нақты көмек көрсетуге мүкіндік алды. 1915 жылдың қазан айында АГБУ Египеттегі Порт-Саид қаласының жанындағы шөлде 1222 оқушысы бар Сисван мектебін, кейіннен жетімдер үйі мен әйелдер-босқындар лагерін құрды. Осы лагерьге Муса Дағынан құтқарылғандар қоныстанды. Геноцидтен кейінгі жылдары АГБУ негізінен жетім балаларға қамқорлық жасауға баса назар аударды. Соғыстан кейін АГБУ реформаланды және Таяу Шығыс, Грекия, Франция және АҚШ-тағы армян халқы қоныстанған аймақтарда жаңа филиалдар ашты. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде нацистердің басып алуына байланысты АГБУ штаб-пәтері Парижден Нью-Йоркке көшірілді. 1942 жылы Аршак Карагёзян АГБУ-ның төртінші президенті болды. АГБУ-ның ұлттық мүдделерді сақтауға бағытталған қызметі соғыстан кейінгі кезеңде, әсіресе 1953-1989 жылдар аралығында Алекс Маногианның басшылығымен одан да тиімді болды. АГБУ кеңейіп, әлемдегі ең ірі және беделді диаспоралық армян ұйымына айналды. 1954 жылы Алекс Маногиан "Алекс және Мари Маногиан" мәдени қорын, ал 1968 жылы "Алекс Маногиан" мәдени қорын құрды. Осы қорлар арқылы келесі бірнеше жылда бірқатар білім беру және басқа да мекемелер салынды. Бүгінде АГБУ-ның әлемнің 30 елінде 72 қаласында бөлімдері бар, 22000 мүшесі, 120 филиалы және 27 мәдени орталығы жұмыс істейді. Бұл орталықтар АҚШ, Еуропа, Таяу Шығыс, Оңтүстік Америка және Австралияда орналасқан. АГБУ 24 мектепті (6600 оқушы) қаржыландырады және 16-дан астам білім беру мекемесіне көмек көрсетеді. АГБУ-ның Парижде және Нью-Йоркте орналасқан екі кітапханасы бар. 1989 жылы Алекс Маногианның қызы Луиза Маногиан Симон АГБУ президенті болды. Ол Армения мен диаспорадағы армяндар арасындағы байланыстарды нығайтуға жаңа серпіліс берді. 1988 жылы Спитак жер сілкінісінен кейін АГБУ апат аймағына азық-түлік, киім-кешек және дәрі-дәрмек тасымалдауды ұйымдастырды. 1990 жылы АГБУ Ереванда өкілдік ашты. Арменияда 50 жылдан кейін қызметін қайта бастаған АГБУ гуманитарлық көмекпен қатар елдің дамуына бағытталған және оған үлес қосатын жобаларды жүзеге асырады. 2017 жылы АГБУ АҚШ-тың Калифорния штатындағы Пасадена қаласында AGBU Vatche және Tamar Manoukian Performing Arts орталығын ашты.
Between 1906 and 1912, the AGBU provided the villagers of the Western Armenia with seeds, agricultural instruments, etc. It established schools and orphanages in Western Armenia, Cilicia and other Armenian populated regions of the Ottoman Empire. In 1914, AGBU had 142 branches in Western Armenia, Cilicia, USA, Argentina, Europe and Africa with 8,533 members. The First World War and the Armenian genocide were turning points for both the Armenian nation and the AGBU. In 1914, Boghos Nubar left Egypt and moved to Paris. Despite the huge losses in different chapters of the union, the AGBU managed to render tangible help to the Genocide survivors. In October 1915, the Sisvan school with 1,222 students, later an orphanage and a camp for women refugees, was established by the AGBU in the desert near Port Said, Egypt. This camp is where survivors of Musa Dagh settled. In the years following the Genocide, the AGBU became mainly involved in taking care of orphans. After the war, the AGBU was reformed and founded new branches in Armenian populated regions of the Near East, Greece, France and USA. During World War II, the AGBU headquarters was moved from Paris to New York as a result of Nazi occupation. In 1942, Arshak Karagyozian became the fourth president of the AGBU. The AGBU's activities aimed at national preservation became more effective during the post war period, especially in Alex Manoogian’s tenure between 1953–1989. The AGBU expanded and became the biggest and most influential Diaspora Armenian organization in the world. In 1954 Alex Manoogian founded the ՚՚"Alex and Marie Manoogian" cultural fund; in 1968 he established the "Alex Manoogian" cultural fund. Through these funds, a number of educational and other establishments were built over the next several years. Today, the AGBU has chapters in 72 cities in 30 countries around the world, with 22,000 members, 120 branches, 27 cultural centers spread worldwide in the US, Europe, Near East, South America and Australia. The AGBU has 24 schools (6,600 students) and funds more than 16 educational establishments. The AGBU has two libraries, one in Paris and the other in New York City. In 1989, Louise Manoogian Simone, the daughter of Alex Manoogian, became the president of the AGBU. It gave a new breath to the strengthening of ties between the Armenians of Armenia and diaspora. In 1988, immediately following the Spitak earthquake, the AGBU organized the transportation of food, clothes, and medicine to the disaster zone. In 1990, the AGBU opened a representative office in Yerevan. Restarting its activities in Armenia after a 50 year interval, along with humanitarian assistance, the AGBU carries out projects aimed at and contributing to the development of the country. In 2017, the AGBU opened the AGBU Vatche and Tamar Manoukian Performing Arts Center in Pasadena, California in the United States.
Жастар және мәдениет
69 бөлімше, жас мамандар тобы, орталықтар мен кеңселерден тұратын әлемдік желісі арқылы ұйым көптеген мәдени және гуманитарлық бағдарламаларды қаржылай қолдайды, оның ішінде балалар орталықтарын, халықтық асханаларды, жазғы лагерьлерді, спортты және скауттар ұйымдарын, тағылымдама мен жетекшілік бағдарламаларын, сондай-ақ өнер мен сахналық өнерді. Ұйым әлемдегі ең ірі коммерциялық емес армян ұйымы екенін мәлімдейді.
Through its global network of 69 chapters, young professionals groups, centers and offices, the organization sponsors numerous cultural and humanitarian programs, including children's centers, soup kitchens, summer camps, athletics and Scouts, internship and mentoring programs and the performing arts. It claims to be the world's largest non profit Armenian organization.
"Саят Нова" халықаралық композиция байқауы
АГБУ-ның мәдени шараларының бірі – "Саят Нова" халықаралық композиция байқауы. 2006 жылы басталган "Саят Нова" халықаралық композиция байқауы музыка әлемін армян мәдениетімен таныстырып, жас композиторларды шабыттандырады. Байқауға армян және еуропалық аспаптардан құралған ансамбльге арналған, армян ақынының өлеңдеріне жазылған шығармалар қабылданады. 2006 жылы Саят Нованың өлеңдері, 2014 жылы Даниэль Варужанның, ал 2016 жылы Григор Нарекацидің шығармалары қойылды.
One of AGBU's cultural efforts is the Sayat Nova International Composition Competition. Started in 2006, Sayat Nova International Composition Competition introduces the greater music community to Armenian cultural and inspires talented young composers. The competition seeks works written for a mixed ensemble of Armenian and Western instruments and set to the text of an Armenian poet. In 2006, the poetry of Sayat Nova was featured, in 2014 it was Daniel Varoujan, and 2016 will feature Grigor Narekatsi.