Кіріспе

Вальдемар Кристофер Брøггер

Өмірбаян

Ол Норвегияның Кристиания қаласында (қазіргі Осло) дүниеге келген. Ол Антон Вильгельм Бройгердің (1820–1882) және Олин (“Лина”) Мари Бьеррингтің (1826–1905) ұлы болған. Ол Осло кафедральдық мектебін оқып, 1870 жылы бітірді. Ол Кристиания университетінде (қазіргі Осло университеті) Теодор Кьерулфтың басшылығымен ғылым және зоологияны оқыды. Ол 1870 жылы философия магистрі (Cand. filos.) атағын алды және 1875 жылы диссертациясын қорғады. Бройгер сол кезде Норвегия геологиялық қызметіне көмекші болып орналасты. 1875–76 жылдардың қысында ол студент әріптесі Ханс Реушпен (1852–1922) бірге Корсика және Эльбаға зерттеу сапары жасады. Екеуі бірлесіп «Jættegryder ved Christiania» (Копенгаген, 1874) атты суреттелген еңбекті жариялады, ол неміс және ағылшын тілдерінде де шықты. Ол 1876 жылы Стокгольм университетінің минералогиялық кабинетіне аманюенсис, ал 1878 жылы ғылыми қызметкер болып тағайындалды. 1881 жылдан 1890 жылға дейін Стокгольм университетінде минералогия және геология профессоры болды. 1890 жылдан 1916 жылға дейін Кристиания университетінде минералогия және палеонтология профессоры қызметін атқарды. Ол Математика және Табиғат ғылымдары факультетінің деканы (1899–1902) болды және Кристиания университетінің сенатының ректоры (1907–1911) болып сайланды. Оның Оңтүстік Тирольдегі жанартаулық жыныстарды Кристианиядағы жыныстармен салыстыру арқылы жасаған байқаулары граниттік және негізгі жыныстардың қатынастары туралы маңызды мәліметтер береді. Ол магмадан платолық немесе жанартаулық жыныстар түзілген кезде жыныстардың түрлерінің дифференциациялану мәселесіне көп көңіл бөлді. Ол сонымен қатар Норвегияның палеозойлық жыныстарын және Кристиания аймағындағы мұздық және мұздықтан кейінгі теңіз деңгейінің өзгеруін зерттеді. Ол пегматиттердің силикаттық балқыма мен судың суперкритикалық күйдегі әрекеттесуі нәтижесінде пайда болатынын алғаш ұсынды. Алайда, бұл жаңалықты ашқандық үшін көбінесе Рихард Х. Янсқа есеп береді.

Марапаттар

1895 жылы Бройгер 1-ші дәрежелі Қасиетті Олав орденінің рыцары болып тағайындалды және 1902 жылы жұлдызды командир шеніне көтерілді. Ол Финляндияның Ақ роза орденінің Ұлы крестімен марапатталды, Швецияның Солтүстік жұлдыз орденінің бірінші сыныптағы командирі және Даннеброг орденінің рыцары болды. 1890 жылдан бері Швед Корольдік Ғылым академиясының мүшесі және Корольдік қоғамның феллосы болды. Ол 1891 жылы Мерчисон медалімен және 1911 жылы Волластон медалімен, екеуі де Лондон геологиялық қоғамынан марапатталды.