Кіріспе
Мухибулла немесе Мохеб Улла Борекзай – Ауғанстан азаматы, Кубадағы АҚШ-тың Гуантанамо ұстау лагеріне сот шешімісіз қамауға алынған. Оның Гуантанамодағы тізім нөмірі 546 болды. Американдық барлау сарапшыларының бағалауынша, Мухибулла 1982 жылы Ауғанстанның Шах-Вали-Кут қаласында дүниеге келген. Ол 2001 жылдың қараша айында Ауғанстанда қолға түсіріліп, 2002 жылдың 5 мамырында Гуантанамоға жеткізілді және 2005 жылдың 19 шілдесінде Ауғанстанға қайтарылды. АҚШ барлау қызметінің сарапшылары Мухибулланың қылмыстық жолға қайта оралғанын, оны қайтарудан кейін "терроризм немесе жауынгерлік қызметпен айналысқанын" және "қайтадан терроризмге қатысқанын" мәлімдеді. 2005 жылдың шілдесінде Борекзай мен тағы бір ауған тұтқыны Хабир Рассол елге оралғанда, олар кең ауқымды аштық жариялау туралы алғашқы мәліметтерді берді. Борекзай сонымен қатар, Құранға қатысты зәбірлеу туралы да айтты.
May 5, 2002, and was transferred to Afghanistan on July 19, 2005. US Intelligence analysts have asserted that Muhibullah was a recidivist, who, after his transfer, "engaged in terrorism or militant activity" and had "re engaged in terrorism". When Borekzai and fellow Afghan captive Habir Russol were repatriated in July 2005, they provided the first account of a widespread hunger strike. Borekzai also offered accounts of Quran abuse.
Ұсталған жау жауынгерлерін әкімшілік тексеру жөніндегі басқарма
Жоғарғы соттың Расул мен Буш ісі бойынша шешіміне жауап ретінде Қорғаныс министрлігі тұтқынға алынған жау жауынгерлерін әкімшілік тексеру жөніндегі кеңсе құрды, ол тұтқындардың мәртебесін жыл сайын қайта қарады. Уортингтон америкалық сарапшылардың 19 жасар Борекзайдың "Шеберханның әкімі" екендігі туралы мәлімдемесіне күмәнмен қарады. Американдық сарапшылардың "ол 1998 жылдан бастап үш жарым жыл бойы Талибанды қолдаған тайпалық жасақ құрамында болды" деген пікірін айта келе, Уортингтон "ол 15 немесе 16 жаста болған, демек, оның іс-әрекеттеріне жауапты емес, оның іс-әрекеттері, болжам бойынша, отбасысымен бақыланатын" деді.
Мухибулла өз Комбаттант мәртебесін тексеру кеңесіне қатысуды жөн көрді.
Төмендегі негізгі факторлар қамауда ұстауды жалғастыруды қолдайды
a. Байланыстары/қатысулары
Тұтқын Шеберхан қаласының Талибан губернаторының қызметінде жұмыс істеді және бір кезеңде губернатор міндетін атқарушы болғанын мәлімдеді. Талибан құлағанда, ол радио арқылы естіген тапсырма бойынша бағынды. Тұтқын Исмаил Ханның басшылығындағы күштерге өздігінен тапсырды. Бағыну кезінде оның алты Калашников автоматы болған. Тұтқынның Талибанмен байланысы болды, ол екі жыл бойы Кабулда түнгі күзетші, ал Шеберханда дауларды шешуші ретінде қызмет еткен. b. Оқыту
Тұтқын өзінің інісінен АК-47 және РПГ қолдану бойынша оқыту алғанын мойындады. c. Ниет
Тұтқын Талибан күзетшісі ретінде АК-47 тасығанын мойындады.
The detainee worked for the Taliban Governor of Sheberghan and claims to have been the Acting Governor for a period of time. When the Taliban fell, he heeded instructions heard over the radio to surrender. The detainee turned himself in to forces under Ismail Khan. At the time of his surrender he was in possession of six Kalashnikov rifles. The detainee had a relationship with the Taliban, in that he served for them as a night watchman in Kabul over a two year period, and as a dispute mediator in Sheberghan. b. Training
The detainee admitted to receiving instruction in the use of AK 47 and RPG from his uncle. c. Intent
The detainee admitted to carrying an AK 47 in conjunction with his duties as a guard for the Taliban.
Төмендегі негізгі факторлар босатуды немесе ауыстыруды қолдайды
а. Басқа да маңызды деректер Тұтқынның айтуынша, оны Талибан қатарына күштеп алған, және оның мұнда таңдау мүмкіндігі болмаған.
The detainee claimed he was forced into service with the Taliban and had no choice in the matter.
Жазба көшірмесі
Мұхибулла әкімшілік тексеру кеңесінің тыңдауына қатысуды жөн көрді.
Мекенге қайтару
2008 жылдың 26 қарашасында Қорғаныс министрлігі Гуантанамодан тұтқындардың қашан шыққандығы туралы тізім жариялады. Сол тізімге сәйкес, Мохибулла 2005 жылдың 19 шілдесінде елге қайтарылды. Журналистер Борекзай мен Хабир Руссолмен сұхбаттасты, ол да 2005 жылдың 20 шілдесінде, үйлеріне келген күні босатылған еді. Сұхбатта олар «Дельта» лагерінде кең ауқымды аштық әрекеті жүріп жатқанын хабарлады. Борекзай мен Руссолдың бағалауынша, 180-нен астам тұтқын аштыққа қатысып, ол екі аптадан бері жалғасып келеді. Алғашқыда Қорғаныс министрлігінің өкілі Флекс Плексико аштық әрекеті туралы ешқандай хабардың жоқ екенін мәлімдеді. Барбара Олшанский, «Демократия қамауда: АҚШ-тың терроризмге қарсы соғысындағы құпия, конституцияға қайшы келетін амалдар» атты кітабында, Конституциялық құқықтар орталығының аға заңгері, аштық әрекеті туралы алғашқы жаңалықты Борекзай мен Руссолдың жеткізгенін айтты. Ол Қорғаныс министрлігінің баспасөз қызметкерлері аштық әрекеті болғанын жоққа шығарғанын, бірақ «Руссол мен Борекзайдың жария түрде мәлімдеме жасағаннан кейінгі апта ішінде Қорғаныс министрлігі тағы бір әрекет жалғасып жатқанын мойындауға мәжбүр болды» деп атап өтті. 2005 жылдың 21 шілдесінде, олар кеткеннен үш күн өткен соң, Плексико тек бірнеше тұтқын ғана тамақтан бас тартқанын және олар мұны үш күн бойы ғана жасап келгенін мәлімдеді. Гуантанамодағы адвокаттар кейіннен афғандықтардың айтқандарын растап, олар 2005 жылдың 23 маусымында аштық әрекеті туралы білгенін, бірақ Қорғаныс министрлігінің бұйрығымен ештеңе айта алмағанын мәлімдеді. Борекзай Associated Press агенттігіне тұтқындар наразылық білдіріп отырғанын айтты, себебі «кейбіреулер тергеу кезінде оларға дұрыс қарамайтынын айтады. Ал кейбіреулері өздерін кінәсіз деп санайды».
a senior lawyer with the Center for Constitutional Rights, attributed the first public news of the hunger strike to Borekzai and Russol. She noted that DoD press officers initially denied there was a hunger strike, but that "over the course of the week following Russol and Borezkai's public announcement, the Defense Department was forced to admit that yet another strike was ongoing." On July 21, 2005, three days after their departure, Plexico claimed that only a small number of detainees had been refusing food, and that they had only been doing so for three days. The lawyers of Guantanamo details later corroborated the details of the Afghans claims, saying that they had been aware of the hunger strike as early as June 23, 2005, but had not been able to say anything because of a DoD gag place on them. Borekzai told the Associated Press the detainees were protesting because "some of these people say they were mistreated during interrogation. Some say they are innocent."