Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық спорт журналисі және романист (1919–1992)
Italian sports journalist and novelist (1919–1992)
Джованни Луиджи "Джанни" Брера (8 қыркүйек 1919 – 19 желтоқсан 1992) – итальяндық спорт журналисі және романист.
Giovanni Luigi "Gianni" Brera (8 September 1919 – 19 December 1992) was an Italian sports journalist and novelist.
Өмірбаян
Брейра Павия маңындағы Сан-Зеноне-аль-По қаласында, тігінші Карло мен Мариетта Гизонидің ұлы болып дүниеге келді. Оның әжесінің бірі – венгр, ол Австрия императорлық армиясының ломбард сержантына үйленген. 1943 жылы Павия университетінде саяси ғылымдар мамандығын бітірді, сол кезде "Фолгор" десантшылар дивизиясының лейтенанты қызметінде еді. 1944 жылдың көктемінде итальяндық қарсылық қозғалысына қосылып, Оссола аңғарында күресті. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ешбір адамды атпағанын мақтан тұтқан. 1943 жылы Рина Граменнаға (оқытушы, 1920–2000) үйленді және төрт ұлы болды: Франко (1944–1944), Карло (суретші, 1946–1994), Паоло (экономист, журналист, көп тілді аудармашы және романист, 1949–2019), Франко (музыкант, 1951). 1945 жылы әскерден босатылғаннан кейін La Gazzetta dello Sport (Италиядағы алғашқы спорттық газет) газетінде жұмыс істей бастады, 1949 жылы бас редактор болып тағайындалды – Италиядағы ұлттық газеттің ең жас бас редакторы. Брейра La Gazzetta dello Sport, Il Guerin Sportivo, Il Giorno, Il Giornale, La Repubblica және тағы да бірнеше басылымдарға мақалалар жазды. Оның мақалалары бірнеше еуропалық тілдерге аударылды. Ол өзін жиі "Джоаннбрерафукарло" деп атаған (Италияда азаматтың толық атына әкесінің атын қосу дәстүріне сілтеме). Ол сонымен қатар бірнеше кітап (оқулықтар, эсселер және көркем шығармалар), театрлық пьеса және бірнеше радио пьесаларын жазды. Брейра 1992 жылы Кодоньо мен Касалпустерленго арасында, автокөліктен соққан жарақаттардан қайтыс болды: қарсы бағыттан келген көлік оның көлігіне шағылысып, оның және тағы екі жолаушының өліміне себеп болды.
Brera was born in San Zenone al Po, near Pavia, the son of Carlo, a tailor, and Marietta Ghisoni. Among his ancestors was a Hungarian great grandmother who married a Lombard sergeant of the Imperial Austrian Army. He obtained his degree in political sciences at Pavia University in 1943, while on leave from his post as lieutenant of the paratrooper division "Folgore". In late spring 1944 he joined the Italian Resistance movement and fought in the Ossola Valley. He took pride in having lived through World War II without ever shooting another human being. In 1943, he married Rina Gramegna (a teacher, 1920–2000) and had four sons: Franco (1944–1944), Carlo (a painter, 1946–1994), Paolo (an economist, journalist, multi lingual translator, and novelist, 1949–2019), Franco (a musician, 1951 ). When he was discharged in 1945, he started working for La Gazzetta dello Sport (Italy's first sports daily), eventually becoming editor in chief in 1949, the youngest ever editor in chief of a national newspaper in Italy. Brera wrote for La Gazzetta dello Sport, Il Guerin Sportivo, Il Giorno, Il Giornale, La Repubblica and several other publications. His articles were translated into several European languages. He often referred to himself as "Gioannbrerafucarlo" (a reference to Italy's long foregone system of including the father's name in a citizen's complete name). He also wrote a number of books (handbooks, essays and fictional works), a theatre play, and a couple of radio plays. Brera died halfway between Codogno and Casalpusterlengo, in 1992, from injuries suffered in a car accident: a car on the other side of the road crashed into his car, causing his death and of two other passengers.
Мұра
Брейра 20-ғасырдағы ең ықпалды итальяндық спорт журналистерінің бірі саналады. 2003 жылы Францияның Наполеон I Миланда салған монументалды Арена Чивика (стадион) Арена Джанни Брера деп қайта аталды. Брейра итальян тіліне жаңалықтар енгізгені үшін кеңінен танымал, әсіресе футбол (футбол) терминологиясын дамыту арқылы, оның кейбіреулері басқа елдерде де қолданысқа енді. Үшінші қорғаушыға "либеро" (бос ойыншы) деген атауды Брейра енгізген. Ол итальяндық ойыншыларға арнаған атақты лақап аттарының авторы: Джанни Ривераға – Абатино ("Кішкентай аббат"), ал Джиджи Риваға – Ромбо ди туоно ("Дауылдың күркіреуі"). Сильвио Берлускониге "Иль Кавальере" ("Шығар") деген лақап атты да ол берген, бұл кәсіпкерге Еңбек ордені табысталғаннан кейін пайда болды. Сонымен қатар, ол Генуя және Интернационале футбол клубтарына тиісінше "Il Vecchio Balordo" ("Ескі ақымақ") және "La Beneamata" ("Жақсы көрілген") деген есімдерді қойды. Миланда тұрып жұмыс істеген Брейра "Интернационале" клубының жақтасы болған, бірақ "Интер", "А.С. Милан" және "Ювентус" арасындағы бәсекелестікке тартылмау үшін және оқырмандардың тарапын алмастатпай, осы командалар туралы еркін жаза алу үшін ол "Генуя" клубының жанкүйері екенін айтқан. Брейраның "Генуяға" деген құштарлығы итальян футболының "батырлар дәуірін" жақсы көретінін көрсетті ("Генуя" Италиядағы алғашқы клуб болды және 1920 жылдардың басына дейін футбол чемпионаттарында үстемдік құрды); сондай-ақ, Брейраның қазасынан кейін оның қағаздарынан "Генуя Крикет және Футбол клубының" бастапқы жарғысы табылды, ал оның отбасы оны генуялық мұражайға сыйлады. Шығармашылық лексикасынан басқа, Брейра бай стилімен және шетелдік немесе аймақтық тіркестерді еркін қолдануымен де ерекшеленді. Ол француз және испан тілдерін мүптезді білген, сондай-ақ неміс, латын және ағылшын тілдерін де білді. 2019 жылдың мамыр айында Брейра 2018 жылғы нұсқасы бойынша "Арнайы сыйлықтар" санатында Италия Футбол Даңқы залына енгізілді.
Brera is viewed one of the most influential Italian sports journalists of the 20th century. In 2003, the monumental Arena Civica (stadium), built in Milan by Napoleon I of France in the early 19th century, was renamed Arena Gianni Brera. Brera is widely credited for innovating Italian language, notably by creating a whole new terms for football (soccer), some of which have been adopted by other countries. The word libero (sweeper) for the third defender was coined by Brera. Famous nicknames he invented for Italian players include Abatino ("Little Abbot") for Gianni Rivera and Rombo di tuono ("Rolling Thunder") for Gigi Riva. He also nicknamed Silvio Berlusconi Il Cavaliere ("The Knight") after the businessman was awarded the Order of Merit for Labour. Furthermore, he coined the monikers "Il Vecchio Balordo" (The Old Fool) and "La Beneamata" (The Well Cherished One) for Genoa and Internazionale football clubs, respectively. Living and working in Milan, Brera was a supporter of Internazionale, but he claimed to be a fan of Genoa in order to prevent him from being dragged into the rivalry between Inter, A. C. Milan and Juventus FC and to be freely able to write about those teams without alienating the readerships from their sides. Brera's self declared fondness for Genoa testified his love for the "heroic age" of Italian football (Genoa was Italy's first club and dominated the football championships until the early 1920s); moreover, after Brera's death the original foundation charter of the Genoa Cricket and Football Club was found among his papers, and his family donated it to a Genoese museum. Apart from the imaginative lexicon, Brera was noteworthy for his rich style and liberal use of foreign or regional phrases. He spoke fluent French and Spanish, a little German and Latin, and some English. In May 2019, Brera was inducted into the Italian Football Hall of Fame for the 2018 edition, under the category Special Awards.