Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1944 жылғы Кэрол Ридтің соғыс фильмі
Арчи Шепптің альбомы
1944 war film by Carol Reed
the Archie Shepp album
"Алдымыздағы жол" (сонымен қатар "Өлмес батальон" деп те аталады) (1944) – Кэрол Ридтің режиссерлігімен түсірілген британдық Екінші дүниежүзілік соғыс драмалық фильмі. Сценарийін Эрик Амблер мен Питер Устинов жазған. Фильмде Дэвид Нивен, Стэнли Холлоуэй және Уильям Хартнелл, сондай-ақ көптеген басқа британдық актерлер ойнаған, олардың ішінде Устинов өзінің алғашқы рөлдерінің бірінде. "Алдымыздағы жол" британдық армияға әскерге шақырылған азаматтар тобының тағдырын баяндайды. Олар оқудан өткен соң Солтүстік Африкаға жіберіліп, Африка корпусымен шайқасқа қатысады.
The Way Ahead (also known as Immortal Battalion) (1944) is a British Second World War drama film directed by Carol Reed. The screenplay was written by Eric Ambler and Peter Ustinov. The film stars David Niven, Stanley Holloway and William Hartnell along with an ensemble cast of other British actors, including Ustinov in one of his earliest roles. The Way Ahead follows a group of civilians who are conscripted into the British Army and, after training, are shipped to North Africa where they are involved in a battle against the Afrika Korps.
Сюжет
Екінші дүниежүзілік соғыстағы Дюнкерк эвакуациясынан кейінгі күндері, соғысқа дейін Территориялық жеке сарбаз болған екінші лейтенант Джим Перри (Нивен), "Иттер" деп аталатын (құрастырылған) Глендон герцогінің жеңіл жаяу әскеріне жіберіледі. Оған британдық экспедициялық күштердің ардагері, сержант Нед Флетчер (Хартнелл) қосылады. Перриден өзгеше, отрядтың қалған мүшелері әскерге шақырылғанына таңғалады. Эван Ллойд, ашкөз жалға беруші, Сид Бек (Лесли Дуайер), саяхат агенті, Джеффри Стайнер (Джимми Хэнли), Ллойдтың досы, Тед Брюер (Стенли Холлоуэй), парламентте жұмыс істейтін сантехник, Герберт Давенпорт (Реймонд Хантли), өзінің жас қызметкері Билл Парсонс (Хью Берден) және соңында шотланд шаруасы Люк (Джон Лори). Перри – шыдамды, жұмсақ мінезді офицер, бұрынғы азаматтарды солдаттарға айналдыруға бар күшін салады, осылайша олардың қатты наразылығына ұшырайды. Әскерге шақырылғандар сондай-ақ сержант Флетчердің оларға қатал қарауына себеп болған шай құйып, Стайнердің киімдерін кірлеткен ұсақ оқиғаға байланысты оларға қатал қарайды деп қате түсінеді. Стайнер оған жауап беремін дейді, бірақ Ллойд осы наразылықты Перриге Флетчердің отрядқа әділетсіздік жасағаны туралы хабарлап жеткізуді шешеді. Перри Ллойдтың айыптауын Флетчерге жеткізгенде, Флетчер олардың дамуына риза екенін және тіпті кейбіреулері (Ллойдты қоса алғанда) болашақ сержанттар бола алатынын айтады. Парсонс өз орнын тастап кеткендей болғанда, Перри жас жігітке мейірімділікпен қарайды және оның әйеліне қарыз жинаушылар қауіп төндіріп жатқанын біледі. Перри әскери сотта жас жігіт үшін сөйлейді және оған қайтадан бөлімге қосылуға рұқсат беріледі. Басқа жігіттер оқу-жаттығуларға қатысады және Перридің Парсонсқа жасаған қатысуына "құтылу" үшін батальонды ұятқа қалдырып, соғыс ойынына саботаж жасайды. Перри кейін Парсонсты Перри құтқарғанын білген жігіттерге ашуланып сөгіс жасайды. Ақырында жігіттер сержант Флетчер мен Перриді де құрметтей бастайды. Оқуды аяқтағаннан кейін батальон Солтүстік Африкаға Роммельдің Африка корпусына қарсы тұру үшін жіберіледі, бірақ олардың әскери кемесі жолда торпедаланады және олар кемені тастап кетуге мәжбүр болады. Сержант Флетчер өртеніп жатқан көлікпен палубаның астында қамалғанда, Перри мен рядовой Люк (Джон Лори) араласып, оны құтқару үшін жұмыс істейді. Тірі қалғандар жақын маңдағы эсминецке көшіріледі және Гибралтарға жеткізіледі, шабуылдан мүлдем қалып қояды. Олар Солтүстік Африкаға жеткенде, жасақтары шағын қалашықты күзетуге жіберіледі. Перри өзінің штаб-пәтері ретінде кафеге ие болады, бұл пацифист иесі Рисполидің (Питер Устинов) қатты ренжітуіне әкеледі. Ол жігіттерге кафе иесіне құрметпен қарауды бұйырады және жігіттер дартс ойнағаннан кейін бір-бірімен байланысқа түседі және Рисполиге қосылуға мүмкіндік береді. Немістер шабуыл жасағанда, Перри мен оның жігіттері Рисполидің көмегімен өздерінің позицияларын қатал қорғайды. Ұрыс бұрылысқа ұшырағандай болғанда, немістер британдықтардың алдына ақ тумен жақындап, Перриді өз жігіттерін құтқару үшін берілуге шақырады. Перри өзінің аудармашысы Бек арқылы немістерге "Тозаққа барыңдар!" дейді. Қоршауда қалған британдық сарбаздар штыктарды бекітіп, жарылыстардан шыққан түтінге жасырынып, жаудың қасына қарай алға жылжыған басқа да аман қалған бөлімшелерге қосылады. Фильм екі ардагер "Иттер" ер адамдардың ерлігі туралы ризашылықпен оқып бітеді.
In the days after the Dunkirk evacuation in the Second World War, recently commissioned Second Lieutenant Jim Perry (Niven), a pre war Territorial private soldier, is posted to the (fictional) Duke of Glendon's Light Infantry, known as the "Dogs", to train replacements to fill its depleted ranks. He is joined by Sergeant Ned Fletcher (Hartnell), a veteran of the British Expeditionary Force. In contrast to Perry, the rest of the squad is shocked to have been conscripted to the army. Evan Lloyd, an unscrupulous rent collector, Sid Beck (Leslie Dwyer), a travel agent, Geoffrey Stainer (Jimmy Hanley), a friend of Lloyd's, Ted Brewer (Stanley Holloway), a plumber working in parliament, Herbert Davenport (Raymond Huntley), a department store manager with his young employee Bill Parsons (Hugh Burden) and finally Scottish farm labourer Luke (John Laurie). A patient, mild mannered officer, Perry does his strenuous best to turn the bunch of grumbling ex civilians into soldiers, earning himself their intense dislike. The conscripts also mistakenly believe that their drill sergeant Fletcher is treating them harshly due to a minor incident where Stainer spilt tea on the older man. Stainer grumbles about it, saying he'll give him what for but it's Lloyd who decides to air this grievance with Perry by reporting Fletcher for being unfair to the squad. When Perry approaches Fletcher over Lloyd's accusation, Fletcher in fact discloses that he is pleased with the way they are developing and even goes so far to state that a few of the men (including Lloyd) could be future NCOs. When Parsons appears to desert his post, Perry takes a kindly stance with the young man and learns that his wife is being threatened by debt collectors. Perry speaks up for the young man at his court martial and he is allowed to rejoin the unit. The other men go on a training exercise and to "avenge" Perry's treatment of Parsons they sabotage the war game bringing shame on the battalion. Perry angrily rebukes the men who afterwards learn that Parsons was saved by Perry. Eventually the men come to respect both sergeant Fletcher and Perry. After completing their training, the battalion is transferred to North Africa to face Rommel's Afrika Korps, but their troopship is torpedoed en route and they are forced to abandon ship. When Sergeant Fletcher is trapped below deck by a burning vehicle, both Perry and Private Luke (John Laurie) intervene and work to save him. The survivors are evacuated to a nearby destroyer and are taken to Gibraltar, missing the invasion entirely. When they eventually arrive in North Africa, the platoon is assigned to guard a small town. Perry appropriates a cafe as his headquarters, much to the disgust of the pacifist owner, Rispoli (Peter Ustinov). He instructs the men to respect the cafe owner and the men form a bond after playing darts and allowing Rispoli to join in. When the Germans attack, Perry and his men fiercely defend their positions, aided by Rispoli. As the battle seems to turn, the Germans approach the British position under a white flag and invite Perry to surrender to save his men. Perry through his interpreter Beck tells the Germans to "Go to Hell!". The besieged British soldiers fix bayonets and join other surviving units in advancing on the enemy, hidden in the smoke from explosions. The film ends with two veteran "Dogs" appreciatively reading about the men's bravery.
Өндіріс
"Алдыда жол" фильмін Эрик Амблер мен Питер Устинов жазды, режиссері – Кэрол Рид. Бұрын олар 1943 жылы Армияның кинематографиялық қызметі үшін түсірілген 44 минуттық "Жаңа топ" атты оқу фильмін жасаған. "Алдыда жол" – олардың бұрынғы фильмінің кеңейтілген қайта түсірілімі, бұл жолы коммерциялық көрермендерге арналған. Екі фильмде де Джон Лори, Реймонд Хантли және 23 жасар Питер Устинов сияқты актерлер ойнады. "Алдыда жол" фильмінің соңғы сахнасында сарбаздар қарсы шабуылға көтеріледі. Фильм "Соңы" деген сөзбен емес, "Бастауы" деген сөзбен аяқталады. Соғыс кезінде түсіріліп, көрсетілген фильмде бұл соғыс күшін соңғы күшпен итеру үшін халықтың қолдауын жұмылдыруға бағытталған. Kinematograph Weekly журналының мәліметінше, 1944 жылы Ұлыбританиядағы кассадағы "ең табысты" фильмдер – "Кім үшін қоңырау соғылады", "Бұл бақытты әулет", "Бернадеттің әні", "Менің жолым", "Бұл – армия", "Джейн Эйр", "Доктор Вассельдің хикаясы", "Жапқыш қыз", "Дувердің ақ тіктемелері", "Жақсы Рози О'Грейди" және "Газ шамдарындағы Фанни" болды. Жылдың ең танымал британдық фильмдері, сәйкесінше, "Бұл бақытты әулет", "Газ шамдарындағы Фанни", "Алдыда жол" және "Махаббат әңгімесі" еді. 1945 жылы "Алдыда жол" (Immortal Battalion деп те аталады) АҚШ Ұлттық киносыншылар кеңесінің он үздік фильмінің қатарына енді. "Өлмес батальон" туралы киносыншы және тарихшы Леонард Мальтин былай деп жазды: "Соғыс жылдарындағы керемет британдық фильм, әртүрлі азаматтардың қалай бірігіп күреске түскенін көрсетеді; актерлердің тамаша құрамы, Эрик Амблер мен Питер Устиновтың керемет сценарийі, рух пен сүйкімділікке толы". Алға жылжып бара жатқан сарбаздардың соңғы сахнасы BBC-нің ұзақ жылдар бойы көрсетілген "Армия әкесі" ситкомының титрлерінде қайталанды. Джон Лори екі туындыда да ойнады және оның ситкомдағы рөлі осы фильмдегі рөлін қайталайды.
The Way Ahead was written by Eric Ambler and Peter Ustinov, and directed by Carol Reed. The three had originally produced the 1943 44 minute training film The New Lot, which was produced for the Army Kinematograph Service. The Way Ahead was an expanded remake of their earlier film, this time intended for a commercial audience. The two films featured some of the same actors, including John Laurie, Raymond Huntley and a 23 year old Peter Ustinov. The last scene in The Way Ahead shows the soldiers advancing in a counter attack. Instead of the film ending with the words "The End", it concludes with "The Beginning". In a film made and released during the war, this was an effort to galvanise public support for the final push in the war effort, According to Kinematograph Weekly the 'biggest winners' at the box office in 1944 Britain were For Whom the Bell Tolls, This Happy Breed, Song of Bernadette, Going My Way, This Is the Army, Jane Eyre, The Story of Dr Wassell, Cover Girl, White Cliffs of Dover, Sweet Rosie O'Grady and Fanny By Gaslight. The biggest British hits of the year were, in order, This Happy Breed, Fanny By Gaslight, The Way Ahead and Love Story. In 1945, The Way Ahead (referred to as Immortal Battalion) was listed as one of the Top Ten Films by the USA National Board of Review. As Immortal Battalion, film critic and historian Leonard Maltin noted: "Exhilarating wartime British film showing how disparate civilians come to work together as a fighting unit; full of spirit and charm, with an outstanding cast, and fine script by Eric Ambler and Peter Ustinov." The final scene of the advancing soldiers was imitated for the closing credits of the long running BBC sitcom Dad's Army. John Laurie appeared in both productions and his performance in the sitcom credits replicates this film.