Кіріспе

1995 жылғы "Қызыл вишня" – режиссер Е Ин (Дэйинг Е деп те белгілі) түсірген 1995 жылғы фильм. Оператор – Чжан Ли, бесінші буынның өкілі және Чэнь Кайгемен бірге оқыған. "Қызыл вишня" 1996 жылғы "Алтын әтеш" кинофестивалінде "Үздік фильм" сыйлығын жеңіп алды. Фильм 1995 жылы Қытайда "Хонг ин тао" деген атаумен түсірілді, оның басты рөлдерін Кэ Ю Го, Владмилл Низмирофф және Сюй Сяолин сомдады. Фильм Чжучудың (Жу Дедің қызы Чжу Миннің) және Луо Сяоманның 1940 жылдары Мәскеуге жіберіліп, халықаралық мектеп-интернатқа оқуға түскен шын оқиғасына негізделген. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде олардың басынан өткен көптеген қиындықтар мен қуаныштар осы фильмде көрсетілген. Балалардың тағдырмен бетпе-бет кездесуі жазғы демалыспен (каникули) басталды. Чжучу сыныптастарын Белоруссиядағы балалар лагеріне алып кетті, ал Сяоман Мәскеуде қалды. Содан кейін Германияның "Барбаросса" операциясы Ресейге шабуыл жасады. "Қызыл вишня" – екі жетімнің соғыс жылналарындағы өмір жолының баяны. 1995 жылы бұл фильм Қытайдағы ең табысты фильм болды. Халықаралық аренада фильм 1996 жылы Берлин халықаралық кинофестивалінің "Панорама" бөліміне іріктелді. Сондай-ақ, 1996 жылы Палм-Спрингс халықаралық кинофестивалінде "Көрермендер таңдауы" сыйлығын ("Ең үздік шетелдік фильм") жеңіп алды. Фильм 68-ші "Оскар" сыйлығының "Ең үздік шетелдік фильм" номинациясына ұсынылды, бірақ номинацияға ілікпеді.

Сюжет

Фильм 1941 жылдың жазында Мәскеудегі Иванов атындағы халықаралық мектепте басталады. Луо Сяоман мен Чучу - Қытайдағы қатал ақ террор ата-аналарын өлтіргеннен кейін Ресейге келген екі жаңа студент (Чучу сынып алдында коммунистік революционер әкесі Гоминьданның алдында беліне шабу арқылы қалай өлтірілгенін сипаттады). Чучу мен Луо тез арада басқа шетелдік студенттермен араласа бастады және орыс тілінде еркін сөйлей бастады. Жаз келгенде, бірнеше оқушы, соның ішінде Чучу, мұғалімі Вера ханымның еріп жүруімен Белоруссиядағы жазғы лагерьге кетті. Сяоман Мәскеуде қалды. Осы уақыт аралығында нацистік Германия Кеңес Одағына басып кірді, ол жарым-жартылай эвакуацияланған Мәскеуді басып алғаннан кейін, Сяоман көп ұзамай өзі білмейтін елде өздігінен өмір сүруге қалды. Бір кездері ол үйсіз бала болып көшеде қайыр сұрап, ұрлық жасады, тамаққа ақша алу үшін қан сатуға мәжбүр болды (кейін басқалар оны ұрлады). Ақыры ол қаза тапқан жауынгерлердің отбасыларына көңіл айту хаттарын жеткізумен айналысты. Бір пәтерден жетім қызды тауып алады (анасы аштықтан және аурудан үнсіз қайтыс болады) және оны өз қызындай қабылдады. Жазғы лагерьдегі студенттер үшін жағдай мүлдем басқаша болды. Неміс басқыншыларының тұтқындауына ұшыраған Чучу мен оның сыныптастары құл ретінде ұсталып, жалғыз және үлкен қауіпке ұшырады. Көп ұзамай Вера ханым студенттердің көз алдында, сыныпта сабақ бергені үшін немістерге қарсылық көрсеткені үшін қатыгездікпен өлтірілді. Студенттердің бірі Карл, ол жартылай неміс және Чучуды қатты ұнатты, ол өзінің арийлік жеке басын пайдаланып, неміс солдатының сенімін алдап, MP 40 автоматты ұрлап, басқа студенттерге қашып кетуге мүмкіндік берді, бірақ ол көп ұзамай жарақаттанып, бұрышқа тіреліп, орман орнында өлтірілді. Басқалар да тез арада тұтқындалып, ату жазасына кесілді. Бір қарт ер адам мен бір қыздың басын қатаң атып өлтірді, бірақ Чучу мен басқа да бірнеше студенттер жоғары дәрежелі неміс офицері генерал фон Дитрих келген кезде аман қалды және оларды Яковлев монастырындағы нацистік штаб-пәтерде қызметшілер ретінде жұмысқа жіберді. Генерал фон Дитрих әскери генерал ғана емес, сонымен қатар татуировканы хобби ретінде қабылдаған бүлінген дәрігер болды. Ол жас қыздардың денелеріне геральдикаларды татуировкалауды және оларды қонақтарына парадта көрсетуді ұнатады және Чучуды өзінің ең үлкен "шедеврі" ретінде пайдалануға шешім қабылдады. Бұл оның өмірін құтқарған, өйткені генерал Үшінші рейхтің жойылғандығын білгенде, ол басқа тұтқындармен бірге Чучуды өлтірудің орнына, оны "шедеврінің" өмір сүруі үшін далаға тастады. Арқасындағы үлкен татуировка (нацистік бүркіт) басқалардың оны кемсітуіне себеп болды және ол өмір бойы оған ұят болды. Бұл арада Луо Сяоман Кеңес Қызыл Армиясына шақырылуға тырысты, бірақ жас болғандықтан қабылданбады. Ол нацистік басқыншыларды терең жек көруші еді, сондықтан ол неміс тұтқындарын (қазір жақын маңдағы еңбек лагерінде жұмыс істеуге мәжбүр болған) үйде жасалған шпалдандымен "жазалауды" шешті. Неміс тұтқындары көтерілгенде, Сяоман оларды бос, қираған пәтер ғимаратына шақырып, мұнай резервуарларын өртеп, өзін-өзі және неміс көтерілісшілерін жарылыстан өлтірді. Фильмнің соңында Чучу етім қыз Луо Сяоманмен кездеседі, ал Сяоманның орыс сыныптарындағы сөйлеген сөзін естігеннен кейін Чучу түсінген, жас қызды құшақтап, күйреген. Кейіннен Чучуды душқа түскенін, оның арқасындағы татуировканы, татуировканы отынмен өртеп жіберуге тырысқаннан болған жарақатпен бірге көруге болады. Кейінгі кредиттерде татуировканы алып тастау үшін тері трансплантациясы операциясының сәтті болмайтыны және шынайы Чучу мен оның өмірі туралы айтылады.