Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Батыс Сиэтл көпірі, ресми түрде Жаннет Уильямс еске алу көпірі, Батыс Сиэтл мен 99-шы мемлекеттік трассасы (және қала орталығындағы туннель), Спокан көшесі виадугы және Interstate 5 сияқты маңызды тас жолдар арасындағы негізгі байланыс қызметін атқаратын консольді сегменттік көпір. Бұл көпір 1978 жылы Antonio Chavez жүк кемесімен соқтығысқаннан кейін бұрынғы аспалы көпір пайдалы емес деп танылғаннан соң 1981 және 1984 жылдар аралығында салынды. 2020 жылдың наурыз айында төменгі бөлігіндегі жарықтардың жылдам өсіп жатқаны анықталғаннан кейін, COVID-19 пандемиясы кезінде күрделі жөндеу жұмыстарын жүргізу қажет болды және көпір жабылды. Сиэтл қалалық көлік департаменті екі жарым жыл бойы жөндеу жұмыстарын жүргізіп, 2022 жылдың 17 қыркүйегінде көпірді қайта ашты.
The West Seattle Bridge, officially the Jeanette Williams Memorial Bridge, is a cantilevered segmental bridge that serves as the primary connection between West Seattle and important highways such as State Route 99 (and the tunnel through downtown), the Spokane Street Viaduct, and Interstate 5. It was built between 1981 and 1984 after the previous bascule bridge was deemed inoperable as a result of being struck by the freighter Antonio Chavez in 1978. The high level bridge was closed in March 2020 after cracks in the underside were found to be growing rapidly, necessitating a major repair amid the COVID 19 pandemic. The Seattle Department of Transportation conducted repairs over a two and a half year period and reopened the bridge on September 17, 2022.
Құрылыс
Көпір Дуамиш өзенінің Эллиотт шығанағындағы аузын құрайтын шығыс және батыс арналарын жалғап, Харбор аралынан өтеді. Оның басты жақын жолдары – батыстан Fauntleroy Way S. W., ал шығыстан Spokane Street Viaduct. Батыс Сиэтл көпірінен шығысқа қарай жүретін жүргізушілер (Спокан-стрит виадугы арқылы) шығысқа қарай Колумбия жолындағы 5-ші тас жолынан (163-ші шығу) жүріп, Батыс Сиэтл мен 5-ші тас жолы арасындағы үш мильдік (5 км) магистральды құрайды (бұл бұрын "Батыс Сиэтл тас жолы" деп аталған жолды қамтиды). Жоғары деңгейдегі Батыс Сиэтл көпірінің кемелер өтуі үшін арналған биіктігі 140 фут (43 м). Айналмалы құрылымы бар төменгі деңгейдегі Спокан көшесі көпірі жоғары деңгейдегі көпірден солтүстікке қарай Дуамиш өзенінің батыс арнасын жалғап тұрады. Төменгі деңгейдегі көпір Спокан көшесі арқылы өтеді және кемелер өтуі үшін 45 фут (14 м) биіктікке ие.
The bridge spans the east and west channels that form the mouth of the Duwamish River at Elliott Bay, crossing over Harbor Island. Its main approaches are Fauntleroy Way S. W. from the west and the Spokane Street Viaduct from the east. Drivers heading east over the West Seattle Bridge can continue (via the Spokane Street Viaduct) east to Interstate 5 at Columbian Way (exit 163), forming a three mile (5 km) arterial between West Seattle and Interstate 5 (which comprises a road formerly known as the "West Seattle Freeway"). The navigational clearance height of the high level West Seattle Bridge is 140 feet (43 m). The low level Spokane Street Bridge of swing span design spans the west channel of the Duwamish River immediately north of the high level bridge. The low level bridge carries the surface level Spokane Street and has a navigational clearance of 45 feet (14 m).
Тарих
Спокан көшесі ұзақ жылдар бойы қазіргі Батыс Сиэтл көпірінің ендігімен өтетін көшелерді белгілеу үшін қолданылып келді. "Батыс Спокан көшесіндегі көпір" (ашылмалы көпір) құрылысы 1924 жылы аяқталды, ал көпір елу жылдан астам қызмет етті. Кейін (1978 жылы) көпірдің батысқа қарайғы бағытты алып жүретін бөлігі Чавес кемесімен соқтығысты. Алдында шығысқа қарайғы бағытты алып жүретін көпір 1984 жылға дейін ашық болды, содан кейін жоғары деңгейлі көпір ("Батыс Сиэтл көпірі") ашылды. Төменгі деңгейлі ашылмалы көпір 1991 жылға дейін ашық болды, одан кейін "Спокан көшесі көпірі" (айналмалы көпір) ашылды.
Spokane Street has long been used as designation for the streets running along the latitude of the current West Seattle Bridge. Construction on the "West Spokane Street Bridge" (a bascule drawbridge) was completed in 1924, and the bridge lasted over fifty years. Then (in 1978) the portion of the bridge carrying the westbound lanes of the bridge was rammed by the Chavez. The bridge formerly carrying the eastbound lanes remained open until 1984, at which point the high level bridge (the "West Seattle Bridge") was opened. The low level bascule bridge remained open until 1991, when the "Spokane Street Bridge" (a swing bridge) was opened.
Батыс Спокан көшесіндегі көпір (1924-1984)
"Батыс Сиэтл көпіріне" дейінгі көпір "Батыс Спокан көшесі көпірі" деп аталды. Спокан көшесі бойына тұрақты көпірлер салынбастан бұрын, шамамен 1900 жылы, 1910 жылы және 1918 жылы салынған үш уақытша көпір болған. Біріншісі су құбыры ретінде салынған жердегі айналмалы қақпа, екіншісі су құбыры бар айналмалы көпір, ал үшіншісі су құбыры басқа жерге ауыстырылған кездегі айналмалы көпір. 1924 жылы тұрақты баскульді көпір салынды, ол бірнеше онжылдыққа созылды. 1945 жылы Сиэтлдің ең көне автокөлік жолдары ("Спокан-стрит виадугы") көпірді Бикон-Хиллге жалғастырды. Вашингтондағы Interstate 5 құрылысына дейін виадук көпірден солтүстік-оңтүстік негізгі дәлізмен бөлінді: Вашингтондағы 99-шы АҚШ жолы. 1970 жылдары Батыс Спокан көшесіндегі көпір Дууамиш су жолындағы көптеген кемелерге және көпірдің жиі ашылуына байланысты Сиэтлдің ең нашар бөтелкелерінің бірі болды. Қала басшылары 1960 жылдары көтергішсіз жоғары көпір салуды жоспарлай бастады.
The bridge that preceded the "West Seattle Bridge" as we know it today was called the "West Spokane Street Bridge". Before any permanent bridge was built along the line of Spokane Street, there had been three temporary bridges, built c. 1900, c. 1910, and c. 1918. The first one was basically a swinging gate in what had been primarily built as a water main; the second was a swing bridge that also carried a water main, and the third was a swing bridge after the water main had been rerouted elsewhere. A more permanent bascule bridge was constructed in 1924, which lasted for several decades. In 1945, one of Seattle's oldest freeways (the "Spokane Street Viaduct") connected the bridge to Beacon Hill. Prior to the construction of Interstate 5 in Washington, the viaduct was separated from the bridge by the main north–south corridor: U. S. Route 99 in Washington. By the 1970s, the West Spokane Street Bridge was one of Seattle's worst bottlenecks, due to the large number of ships in Duwamish Waterway and the frequent bridge openings. City leaders began planning a higher bridge, without a drawbridge, in the 1960s.
Көпірді ауыстыру жобасы
Көпірді жоспарлау қаржыландыру қиындықтарына байланысты кешікті. Бұл, көбінесе, көпірдің маңызды тас жол ретінде танылмауынан туындады. 1968 жылғы Forward Thrust дауыс беру науқанында көпірге 16,7 миллион доллар көлемінде қаржы қарастырылды, бұл негізінен Батыс Сиэтл тұрғындарының қолдауын алу мақсатында жасалды. Қаржыландырудың басқа көздері қалалық көшелерді қаржыландыруға бағытталған мемлекеттік бағдарлама және техникалық қызметтер қорынан түскен қаражатты қамтыды. Ұзаққа созылған процестен кейін, үш компания көпірді жобалауға 1,5 миллион доллар ұсынды. Бірақ, қалалық инженер штаттық палата спикерімен қаржылық байланысы бар төртінші компанияны таңдады. Бұл төртінші компанияның ұсынған бағасы қалған үш компанияның бағасынан үш есе жоғары болды. Мұның себебі – Төменгі палатаның көлік комитетінің төрағасы, қалалық инженер және басқа да адамдардың қатысуымен болған пара алу оқиғалары. 1968 жылғы дауыс беруде 68 пайыз қолдау көрсетілгеніне қарамастан, мемлекет ахуалдан кейін қалалық көшелерге бөлген қаражатты кері тартып алды. 1976 және 1977 жылдары құлық жасағандар сотқа тартылып, түрмеге жабылды. Осы оқиғадан кейін жоба тоқтап қалды деп есептелді. Федералдық тас жолдарды реттеуші Норберт Тиманн жобаны аяқтау үшін федералдық қаржы алуға мүмкіндік жоқ екенін мәлімдеді. Тиманн сондай-ақ: «Егер буксир соғып құлатса (бұл федералдық арнайы көпірді ауыстыру қорынан қаражат түсуіне мүмкіндік берер еді), басқа ештеңе жоқ. Әрине, ондай жолға бармаған жөн» деді. 1978 жылдың наурыз айында Батыс Сиэтлдің бірнеше белгілі тұрғыны өздерінің тәуелсіз қалаларын құру үшін жаңа көпірді қаржыландыру мақсатымен бөлінуге қатысты референдум ұйымдастыру туралы петиция тапсырды. Бөліну науқаны үшін 29 000 қол жинау қажет болды, бірақ солтүстік немесе батысқа қарай жылжымалы көпір жабылуына және барлық шығыс-батыс трафигі оңтүстікке ауысуына дейін қажетті қол жинау мүмкін болмады.
Planning for the bridge was hampered by difficulties in receiving funding. In large part, this is because the bridge was not a designated highway. A 1968 Forward Thrust ballot measure included $16.7 million in funding for the bridge, largely to receive votes from West Seattle residents. Other funding sources included a state program for funding urban streets and money from a maintenance fund. After a long drawn out process, three companies eventually bid to design the bridge for $1.5 million. However, the city engineer chose a fourth company that was financially connected to the speaker of the state house. The price from this fourth company was triple the cost of the other three. This was a result of a series of bribes involving the head of the House Transportation Committee, the city engineer and others. Despite the 68 percent support in the 1968 ballot measure, the state withdrew its urban streets money due to the scandal. In 1976 and 1977, the conspirators were placed on trial and imprisoned. After the scandal, the project was considered dead. Norbert Tiemann, a federal highway regulator, stated that there would essentially be no chance of the project receiving federal funds for completion. Tiemann also quipped, "Short of a tug knocking it down (which could trigger federal special bridge replacement funds), there is nothing else. And you certainly wouldn't want to go that route." In March 1978, several prominent West Seattle residents filed a petition to organize a secession referendum, with the hopes of finding state funding for a new bridge to serve their independent city. The secession campaign was required to gather 29,000 signatures for a ballot measure, but were unable to meet the threshold before the northern or westbound drawbridge was permanently closed and all east–west traffic was funneled over the southern span.
1978 ж. жабылған
1978 жылдың 11 маусымында кеме ескі көпірге соқтығысып, оны ашып, жөндеу мүмкін болмай қалды. Осы себепті жоба федералдық Арнайы көпірлерді ауыстыру басқармасынан қаржы алуға лайық болды. Бірақ, ауыстыруды қажет ететін көптеген басқа да зақымдалған көпірлер болғандықтан, бұл бағдарламаның өзі жеткілікті қаржымен қамтамасыз етілмеді. Федералдық заң шығарушылар биік көпірге қаржы бөлуге қарсы болғанда, 1970 жылдан 1989 жылға дейін қалалық кеңесте қызмет еткен Сиэтл қалалық кеңесінің мүшесі Жаннет Уильямс көпір үшін Конгресте лобби жасап, сенатор Уоррен Магнусонның көмегімен қаржыны алуға қол жеткізді. Оған параллель салынған кішірек Спокан көшесіндегі көпір де сол кезде салынған.
On June 11, 1978, a ship struck the old bridge, which left it open and unrepairable. Because of this, the project qualified for funds from the federal Office of Special Bridge Replacement. However, with many other damaged bridges to replace, this program alone did not have sufficient funding. While federal lawmakers were opposed to appropriating funds to a high level bridge, Seattle City Council member Jeanette Williams, who served on the council from 1970 to 1989, lobbied Congress for the bridge and successfully secured funds with help from Senator Warren Magnuson. The smaller Spokane Street Bridge which parallels it was built at the same time.
Жанет Уильямс ескерткіш көпірі
1984 жылы жаңа көпір ашылды. Кейін жоспар көпір арқылы жүретін бір рельстік жолға дейін азайтты, бірақ 2005 жылы шығынға байланысты жоба толығымен тоқтатылды.
The replacement bridge was opened in 1984. The plan was later scaled down to a single track guideway over the bridge and abandoned entirely in 2005 over cost concerns.
Спокан көшесі көпірі
Жоғары деңгейлі көпір аяқталғаннан кейін, Харбор аралы мен Батыс Сиэтл арасындағы көлік қозғалысын қамтамасыз ету үшін төменгі деңгейлі көпір қажет болды. "Спокан-стрит көпірі" (немесе "Батыс Сиэтл төменгі деңгейлі көпірі") – бұрын Батыс Спокан-стрит көпірімен жүзеге асырылған көлік ағыны үшін салынған бетонды екі жапырақты айналмалы көпір. Ол Дуамиш өзені арқылы Оңтүстік-Батыс Спокан көшесін өткізіп, Харбор аралын Батыс Сиэтлмен байланыстырады. Көпірдің екі айналмалы бөлігі бар, әрқайсысының ұзындығы 146 метрді құрайды. Оның құрылысы 1991 жылы аяқталды, бұл көпір бұрынғы көпірдің орнына салынды, ол соқтығысу салдарынан қираған еді. Көпір Спокан көшесінің атымен аталады, ал Спокан көшесі Спокан, Вашингтон және Спокан халқының есімімен аталған. Көпірдің әрбір жапырағы өзеннің екі жағындағы орталық тіреулерде орналасқан гидравликалық майдағы болаттан жасалған цилиндрде қозғалады. Көпір өзенмен көлбеу бұрышпен қиылысқандықтан, екі жапырақ та кеме жүретін арнаны ашу үшін 90 градусқа бұрылудың орнына 45 градусқа (сегізден бір айналым) ғана бұрылады. Бұл көпір әлемдегі осындай типтегі жалғыз көпір деп есептеледі және инновациялық шешімдері үшін бірнеше марапатқа ие болды, соның ішінде 1992 жылы Америка инженерлік қоғамының "Үздік инженерлік жетістік" сыйлығын алды.
After completion of the high level bridge, a lower bridge was needed to carry traffic between Harbor Island and West Seattle. The "Spokane Street Bridge" (or the "West Seattle Low Level Bridge") is a concrete double leaf swing bridge that was constructed traffic formerly carried by the West Spokane Street Bridge. It carries Southwest Spokane Street over the Duwamish River, connecting Harbor Island to West Seattle. It has two separate end to end swing span sections, each 480 feet (146 m) long. Its construction was finished in 1991, replacing an earlier bridge destroyed by a collision. It is named after Spokane Street, which itself is named after Spokane, Washington, which is named after the Spokane people. Each leaf of the bridge floats on a steel barrel in hydraulic oil, situated in center piers at each side of the river. As the bridge intersects the river at an oblique angle, both leaves rotate only 45 degrees (one eighth turn) to clear the shipping channel instead of the 90 degree turn of most swing spans. It is claimed to be the only bridge of its type in the world and it has received several awards for its innovation, including the Outstanding Engineering Achievement Award of the American Society of Civil Engineers in 1992.
202022 жөндеу жұмыстары
2020 жылдың 23 наурызында SDOT кезекті тексеру кезінде палубадағы жарықтар анықталғаннан кейін шұғыл жөндеу жұмыстары үшін көпiрдi ұзақ мерзімге жапты. Бір ай ішінде арқалық қабырғасындағы жарықтар 0,61 метрге дейін өсті, ал қуыс арқалықтағы жарықтар бұрынғы тексерулер кезінде байқалған болатын. 2014 жылғы есепте 2001 жылғы Нисквали жер сілкінісі бұрынғы жарықтардың себебі болуы мүмкін деген болжам жасалған. 2020 жылдың қараша айында қала әкімі Дженни Дуркан көпірді 47 миллион долларға жөндеуге баса назар қойылатынын, оның 2022 жылы ашылуы жоспарланғанын мәлімдеді. Зақымдалған бөлікті жаңа болатты құрылыммен алмастыру 2025 немесе 2026 жылға дейін аяқталып, 390 миллион доллардан 522 миллион долларға дейін шығынға түсер еді. 2021 жылдың мамыр айында Kraemer North America көпірді жөндеу жобасының бас мердігері болып таңдалды. "2022 жылдың ортасында" қайта ашылу мерзімі бірнеше айлық бетон жұмысшыларының ереуілі салдарынан кейінді. Көпір 2022 жылдың 17 қыркүйегінде, күтілген мерзімнен екі ай кейін қозғалысқа ашылды.
On March 23, 2020, SDOT began a long term closure of the bridge for emergency repairs after cracks in the deck were discovered during a routine inspection. The girder wall cracks had grown to 0.61 m within a month, while the hollow girder cracks had been noticed during inspections. An earlier report from 2014 speculated that earlier cracks had been caused by the 2001 Nisqually earthquake. On April 15, SDOT announced that the bridge will be closed until at least 2022 because of more extensive damage found and estimated time to complete bracing for the repair project. In November 2020, mayor Jenny Durkan announced that the city would focus on repairing the bridge for $47 million with a projected opening of 2022. An option to replace the damaged section with a new steel span would have been completed in 2025 or 2026 and cost $390 million to $522 million. Kraemer North America was selected as the main contractor for the bridge repair project in May 2021. Delays on the "mid 2022" reopening were incurred by a multi month concrete workers strike. The bridge reopened to traffic on September 17, 2022, two months later than originally expected.
Спокан көшесі виадугы
Спокан-стрит виадугінің бөлігі 1945 жылы салынған Сиэтлдің алғашқы тас жолдарының бірі болды. 1984 жылы Батыс Сиэтл көпірінің құрылысы аяқталғаннан кейін, Спокан-стрит виадугі мен Батыс Сиэтл көпірін қамтитын жол "Батыс Сиэтл тас жолы" деп аталды. Бірақ, қаза болғандардың саны Спокан-стрит виадугінің ескірген бөлігінің жоғары жылдамдықты жол ретінде пайдалануға қауіпсіз емес екенін анықтауға әкелді. 1997 жылы Сиэтл қалалық кеңесі бірауыздан жылдамдық шегін төмендету және WSDOT-тан Спокан-стрит виадугі мен Батыс Сиэтл көпіріне кіреберістегі табельдерден "Тас жолы" деген сөзді алып тастауды сұрау туралы қаулы қабылдады. Батыс Сиэтл көпірі 2009 жылдың 6 шілдесінде, көпірдің құрылысына саяси қолдау көрсетуде маңызды рөл атқарған кеңес мүшесі Уильямстың құрметіне Жаннет Уильямс ескерткіш көпірі деп қайта аталды. Дегенмен, барлық бағыттардағы табельдерде "Батыс Сиэтл көпірі" деген атау сақталды. 2008 жылдан 2013 жылға дейін 5-ші және 99-шы мемлекеттік тас жолдар арасындағы Спокан-стрит виадугінің бөлігі қайта жаңартылып, кеңейтілді. Кеңейтілген жолдың әр бағытында үш қатар және жол жиегі бар. 1-ші Авеню Саутта батыс бағытында жаңа кіреберіс және шығару пандусы салынды, ол қауіпті 4-ші Авеню Сауттың шығару пандусын алмастырды. 4-ші даңғылға шығыс бағытында жаңа шығару пандусы 2010 жылдың 16 тамызында ашылды.
The Spokane Street Viaduct section was one of Seattle's first freeways, built in 1945. Upon completion of the West Seattle Bridge in 1984, the road comprising the Spokane Street Viaduct and the West Seattle Bridge was referred to as the "West Seattle Freeway". However, a series of fatalities led to recognition that the aging Spokane Street Viaduct portion was unsafe to be used as a high speed roadway. In 1997, the Seattle City Council unanimously adopted a resolution to lower the speed limit and to request that the WSDOT remove the word "Freeway" from signs marking the entrances to the Spokane Street Viaduct and the West Seattle Bridge. The West Seattle Bridge was renamed as the Jeanette Williams Memorial Bridge on July 6, 2009, in honor of councilmember Williams, who had been instrumental in securing political support for the construction of the bridge. However, all directional signs continue to carry the name "West Seattle Bridge." From 2008 to 2013, the Spokane Street Viaduct section between Interstate 5 and State Route 99 was rebuilt and widened. The widened roadway has three lanes in each direction and shoulders. A new westbound on and off ramp was built at 1st Avenue South and replaced the dangerous 4th Avenue South off ramp. A new eastbound off ramp to 4th Avenue South opened August 16, 2010.