Кіріспе

Батыс Сиэтл көпірі, ресми түрде Жаннет Уильямс еске алу көпірі, Батыс Сиэтл мен 99-шы мемлекеттік трассасы (және қала орталығындағы туннель), Спокан көшесі виадугы және Interstate 5 сияқты маңызды тас жолдар арасындағы негізгі байланыс қызметін атқаратын консольді сегменттік көпір. Бұл көпір 1978 жылы Antonio Chavez жүк кемесімен соқтығысқаннан кейін бұрынғы аспалы көпір пайдалы емес деп танылғаннан соң 1981 және 1984 жылдар аралығында салынды. 2020 жылдың наурыз айында төменгі бөлігіндегі жарықтардың жылдам өсіп жатқаны анықталғаннан кейін, COVID-19 пандемиясы кезінде күрделі жөндеу жұмыстарын жүргізу қажет болды және көпір жабылды. Сиэтл қалалық көлік департаменті екі жарым жыл бойы жөндеу жұмыстарын жүргізіп, 2022 жылдың 17 қыркүйегінде көпірді қайта ашты.

Құрылыс

Көпір Дуамиш өзенінің Эллиотт шығанағындағы аузын құрайтын шығыс және батыс арналарын жалғап, Харбор аралынан өтеді. Оның басты жақын жолдары – батыстан Fauntleroy Way S. W., ал шығыстан Spokane Street Viaduct. Батыс Сиэтл көпірінен шығысқа қарай жүретін жүргізушілер (Спокан-стрит виадугы арқылы) шығысқа қарай Колумбия жолындағы 5-ші тас жолынан (163-ші шығу) жүріп, Батыс Сиэтл мен 5-ші тас жолы арасындағы үш мильдік (5 км) магистральды құрайды (бұл бұрын "Батыс Сиэтл тас жолы" деп аталған жолды қамтиды). Жоғары деңгейдегі Батыс Сиэтл көпірінің кемелер өтуі үшін арналған биіктігі 140 фут (43 м). Айналмалы құрылымы бар төменгі деңгейдегі Спокан көшесі көпірі жоғары деңгейдегі көпірден солтүстікке қарай Дуамиш өзенінің батыс арнасын жалғап тұрады. Төменгі деңгейдегі көпір Спокан көшесі арқылы өтеді және кемелер өтуі үшін 45 фут (14 м) биіктікке ие.

Тарих

Спокан көшесі ұзақ жылдар бойы қазіргі Батыс Сиэтл көпірінің ендігімен өтетін көшелерді белгілеу үшін қолданылып келді. "Батыс Спокан көшесіндегі көпір" (ашылмалы көпір) құрылысы 1924 жылы аяқталды, ал көпір елу жылдан астам қызмет етті. Кейін (1978 жылы) көпірдің батысқа қарайғы бағытты алып жүретін бөлігі Чавес кемесімен соқтығысты. Алдында шығысқа қарайғы бағытты алып жүретін көпір 1984 жылға дейін ашық болды, содан кейін жоғары деңгейлі көпір ("Батыс Сиэтл көпірі") ашылды. Төменгі деңгейлі ашылмалы көпір 1991 жылға дейін ашық болды, одан кейін "Спокан көшесі көпірі" (айналмалы көпір) ашылды.

Батыс Спокан көшесіндегі көпір (1924-1984)

"Батыс Сиэтл көпіріне" дейінгі көпір "Батыс Спокан көшесі көпірі" деп аталды. Спокан көшесі бойына тұрақты көпірлер салынбастан бұрын, шамамен 1900 жылы, 1910 жылы және 1918 жылы салынған үш уақытша көпір болған. Біріншісі су құбыры ретінде салынған жердегі айналмалы қақпа, екіншісі су құбыры бар айналмалы көпір, ал үшіншісі су құбыры басқа жерге ауыстырылған кездегі айналмалы көпір. 1924 жылы тұрақты баскульді көпір салынды, ол бірнеше онжылдыққа созылды. 1945 жылы Сиэтлдің ең көне автокөлік жолдары ("Спокан-стрит виадугы") көпірді Бикон-Хиллге жалғастырды. Вашингтондағы Interstate 5 құрылысына дейін виадук көпірден солтүстік-оңтүстік негізгі дәлізмен бөлінді: Вашингтондағы 99-шы АҚШ жолы. 1970 жылдары Батыс Спокан көшесіндегі көпір Дууамиш су жолындағы көптеген кемелерге және көпірдің жиі ашылуына байланысты Сиэтлдің ең нашар бөтелкелерінің бірі болды. Қала басшылары 1960 жылдары көтергішсіз жоғары көпір салуды жоспарлай бастады.

Көпірді ауыстыру жобасы

Көпірді жоспарлау қаржыландыру қиындықтарына байланысты кешікті. Бұл, көбінесе, көпірдің маңызды тас жол ретінде танылмауынан туындады. 1968 жылғы Forward Thrust дауыс беру науқанында көпірге 16,7 миллион доллар көлемінде қаржы қарастырылды, бұл негізінен Батыс Сиэтл тұрғындарының қолдауын алу мақсатында жасалды. Қаржыландырудың басқа көздері қалалық көшелерді қаржыландыруға бағытталған мемлекеттік бағдарлама және техникалық қызметтер қорынан түскен қаражатты қамтыды. Ұзаққа созылған процестен кейін, үш компания көпірді жобалауға 1,5 миллион доллар ұсынды. Бірақ, қалалық инженер штаттық палата спикерімен қаржылық байланысы бар төртінші компанияны таңдады. Бұл төртінші компанияның ұсынған бағасы қалған үш компанияның бағасынан үш есе жоғары болды. Мұның себебі – Төменгі палатаның көлік комитетінің төрағасы, қалалық инженер және басқа да адамдардың қатысуымен болған пара алу оқиғалары. 1968 жылғы дауыс беруде 68 пайыз қолдау көрсетілгеніне қарамастан, мемлекет ахуалдан кейін қалалық көшелерге бөлген қаражатты кері тартып алды. 1976 және 1977 жылдары құлық жасағандар сотқа тартылып, түрмеге жабылды. Осы оқиғадан кейін жоба тоқтап қалды деп есептелді. Федералдық тас жолдарды реттеуші Норберт Тиманн жобаны аяқтау үшін федералдық қаржы алуға мүмкіндік жоқ екенін мәлімдеді. Тиманн сондай-ақ: «Егер буксир соғып құлатса (бұл федералдық арнайы көпірді ауыстыру қорынан қаражат түсуіне мүмкіндік берер еді), басқа ештеңе жоқ. Әрине, ондай жолға бармаған жөн» деді. 1978 жылдың наурыз айында Батыс Сиэтлдің бірнеше белгілі тұрғыны өздерінің тәуелсіз қалаларын құру үшін жаңа көпірді қаржыландыру мақсатымен бөлінуге қатысты референдум ұйымдастыру туралы петиция тапсырды. Бөліну науқаны үшін 29 000 қол жинау қажет болды, бірақ солтүстік немесе батысқа қарай жылжымалы көпір жабылуына және барлық шығыс-батыс трафигі оңтүстікке ауысуына дейін қажетті қол жинау мүмкін болмады.

1978 ж. жабылған

1978 жылдың 11 маусымында кеме ескі көпірге соқтығысып, оны ашып, жөндеу мүмкін болмай қалды. Осы себепті жоба федералдық Арнайы көпірлерді ауыстыру басқармасынан қаржы алуға лайық болды. Бірақ, ауыстыруды қажет ететін көптеген басқа да зақымдалған көпірлер болғандықтан, бұл бағдарламаның өзі жеткілікті қаржымен қамтамасыз етілмеді. Федералдық заң шығарушылар биік көпірге қаржы бөлуге қарсы болғанда, 1970 жылдан 1989 жылға дейін қалалық кеңесте қызмет еткен Сиэтл қалалық кеңесінің мүшесі Жаннет Уильямс көпір үшін Конгресте лобби жасап, сенатор Уоррен Магнусонның көмегімен қаржыны алуға қол жеткізді. Оған параллель салынған кішірек Спокан көшесіндегі көпір де сол кезде салынған.

Жанет Уильямс ескерткіш көпірі

1984 жылы жаңа көпір ашылды. Кейін жоспар көпір арқылы жүретін бір рельстік жолға дейін азайтты, бірақ 2005 жылы шығынға байланысты жоба толығымен тоқтатылды.

Спокан көшесі көпірі

Жоғары деңгейлі көпір аяқталғаннан кейін, Харбор аралы мен Батыс Сиэтл арасындағы көлік қозғалысын қамтамасыз ету үшін төменгі деңгейлі көпір қажет болды. "Спокан-стрит көпірі" (немесе "Батыс Сиэтл төменгі деңгейлі көпірі") – бұрын Батыс Спокан-стрит көпірімен жүзеге асырылған көлік ағыны үшін салынған бетонды екі жапырақты айналмалы көпір. Ол Дуамиш өзені арқылы Оңтүстік-Батыс Спокан көшесін өткізіп, Харбор аралын Батыс Сиэтлмен байланыстырады. Көпірдің екі айналмалы бөлігі бар, әрқайсысының ұзындығы 146 метрді құрайды. Оның құрылысы 1991 жылы аяқталды, бұл көпір бұрынғы көпірдің орнына салынды, ол соқтығысу салдарынан қираған еді. Көпір Спокан көшесінің атымен аталады, ал Спокан көшесі Спокан, Вашингтон және Спокан халқының есімімен аталған. Көпірдің әрбір жапырағы өзеннің екі жағындағы орталық тіреулерде орналасқан гидравликалық майдағы болаттан жасалған цилиндрде қозғалады. Көпір өзенмен көлбеу бұрышпен қиылысқандықтан, екі жапырақ та кеме жүретін арнаны ашу үшін 90 градусқа бұрылудың орнына 45 градусқа (сегізден бір айналым) ғана бұрылады. Бұл көпір әлемдегі осындай типтегі жалғыз көпір деп есептеледі және инновациялық шешімдері үшін бірнеше марапатқа ие болды, соның ішінде 1992 жылы Америка инженерлік қоғамының "Үздік инженерлік жетістік" сыйлығын алды.

202022 жөндеу жұмыстары

2020 жылдың 23 наурызында SDOT кезекті тексеру кезінде палубадағы жарықтар анықталғаннан кейін шұғыл жөндеу жұмыстары үшін көпiрдi ұзақ мерзімге жапты. Бір ай ішінде арқалық қабырғасындағы жарықтар 0,61 метрге дейін өсті, ал қуыс арқалықтағы жарықтар бұрынғы тексерулер кезінде байқалған болатын. 2014 жылғы есепте 2001 жылғы Нисквали жер сілкінісі бұрынғы жарықтардың себебі болуы мүмкін деген болжам жасалған. 2020 жылдың қараша айында қала әкімі Дженни Дуркан көпірді 47 миллион долларға жөндеуге баса назар қойылатынын, оның 2022 жылы ашылуы жоспарланғанын мәлімдеді. Зақымдалған бөлікті жаңа болатты құрылыммен алмастыру 2025 немесе 2026 жылға дейін аяқталып, 390 миллион доллардан 522 миллион долларға дейін шығынға түсер еді. 2021 жылдың мамыр айында Kraemer North America көпірді жөндеу жобасының бас мердігері болып таңдалды. "2022 жылдың ортасында" қайта ашылу мерзімі бірнеше айлық бетон жұмысшыларының ереуілі салдарынан кейінді. Көпір 2022 жылдың 17 қыркүйегінде, күтілген мерзімнен екі ай кейін қозғалысқа ашылды.

Спокан көшесі виадугы

Спокан-стрит виадугінің бөлігі 1945 жылы салынған Сиэтлдің алғашқы тас жолдарының бірі болды. 1984 жылы Батыс Сиэтл көпірінің құрылысы аяқталғаннан кейін, Спокан-стрит виадугі мен Батыс Сиэтл көпірін қамтитын жол "Батыс Сиэтл тас жолы" деп аталды. Бірақ, қаза болғандардың саны Спокан-стрит виадугінің ескірген бөлігінің жоғары жылдамдықты жол ретінде пайдалануға қауіпсіз емес екенін анықтауға әкелді. 1997 жылы Сиэтл қалалық кеңесі бірауыздан жылдамдық шегін төмендету және WSDOT-тан Спокан-стрит виадугі мен Батыс Сиэтл көпіріне кіреберістегі табельдерден "Тас жолы" деген сөзді алып тастауды сұрау туралы қаулы қабылдады. Батыс Сиэтл көпірі 2009 жылдың 6 шілдесінде, көпірдің құрылысына саяси қолдау көрсетуде маңызды рөл атқарған кеңес мүшесі Уильямстың құрметіне Жаннет Уильямс ескерткіш көпірі деп қайта аталды. Дегенмен, барлық бағыттардағы табельдерде "Батыс Сиэтл көпірі" деген атау сақталды. 2008 жылдан 2013 жылға дейін 5-ші және 99-шы мемлекеттік тас жолдар арасындағы Спокан-стрит виадугінің бөлігі қайта жаңартылып, кеңейтілді. Кеңейтілген жолдың әр бағытында үш қатар және жол жиегі бар. 1-ші Авеню Саутта батыс бағытында жаңа кіреберіс және шығару пандусы салынды, ол қауіпті 4-ші Авеню Сауттың шығару пандусын алмастырды. 4-ші даңғылға шығыс бағытында жаңа шығару пандусы 2010 жылдың 16 тамызында ашылды.