Митральды қақпақшаны жөндеу – жүрек хирургиясының түрі. Стеноз немегіршілікке қарсы қолданылады. Қан ағынына көмектеседі, жүрек денсаулығын жақсартады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Жүрек хирургиясы процедурасы
Cardiac surgery procedure
Митральды клапанды жөндеу – митральды клапанның тарылуын (жайылуын) немесе қайталануын (сайылуын) емдеу үшін жүрек хирургтары жасап жүргізетін жүрек хирургиясы процедурасы. Митральды клапан – жүректің сол жағындағы “кіретін клапан” болып табылады. Қан өкпеден, онда ол оттегімен толады, өкпелік тамырлар арқылы жүректің сол жақ қарыншасына ағады. Сол жақ қарынша қанға толғаннан кейін, митральды клапан қанды сол жақ қарыншадан жүректің негізгі сорғы камерасы – сол жақ қарыншаға ағызуға мүмкіндік береді. Содан кейін, қарынша жирылып (қысылып), денеге қанды итеру үшін, клапан жабылып, қанның сол жақ қарыншаға немесе өкпеге кері ағып кетуін болдырмайды. Оның екі жапырақшасы немесе құсқыры бар. Митральды клапанды жөндеу әдістеріне клапанның айналасына матамен қапталған сақинаны орнату арқылы жапырақшаларды бір-біріне жақындату (аннулопластика), артық/бос жапырақша сегменттерін алып тастау (төртбұрышты резекция) және жасанды (Gore-Tex) жіптермен жапырақшаларды қайта бекіту кіреді. Митральды клапанға жасалатын процедуралар көбінесе медианды стернотомияны қажет етеді, бірақ инвазивті емес әдістердегі (мысалы, кілт тесігі арқылы жасалатын хирургия) жетістіктер стернотомиясыз (соның салдарынан болатын ауырсыну мен тыртықсыз) операция жасауға мүмкіндік береді. Минималды инвазивті митральды клапан хирургиясы техникалық тұрғыдан күрделірек және тәуекелі жоғары болуы мүмкін. Кейде митральды клапан туа біткен аномалиямен (туғаннан-ақ ақаулы) болады. Көбінесе митральды клапан жасқа байланысты (дегенеративті) немесе ревматизм салдарынан ақаулы болады. Сирек жағдайларда митральды клапан инфекция немесе бактериялық эндокардит салдарынан зақымдануы мүмкін. Митральды қайта ағын ишемиялық жүрек ауруы (коронариялық артерия ауруы) немесе ишемиялық емес жүрек ауруы (дилатациялық кардиомиопатия) салдарынан да пайда болуы мүмкін.
Mitral valve repair is a cardiac surgery procedure performed by cardiac surgeons to treat stenosis (narrowing) or regurgitation (leakage) of the mitral valve. The mitral valve is the "inflow valve" for the left side of the heart. Blood flows from the lungs, where it picks up oxygen, through the pulmonary veins, to the left atrium of the heart. After the left atrium fills with blood, the mitral valve allows blood to flow from the left atrium into the heart's main pumping chamber called the left ventricle. It then closes to keep blood from leaking back into the left atrium or lungs when the ventricle contracts (squeezes) to push blood out to the body. It has two flaps, or leaflets, known as cusps. The techniques of mitral valve repair include inserting a cloth covered ring around the valve to bring the leaflets into contact with each other (annuloplasty), removal of redundant/loose segments of the leaflets (quadrangular resection), and re suspension of the leaflets with artificial (Gore Tex) cords. Procedures on the mitral valve usually require a median sternotomy, but advances in non invasive methods (such as keyhole surgery) allow surgery without a sternotomy (and resulting pain and scar). Minimally invasive mitral valve surgery is much more technically demanding and may involve higher risk. Occasionally, the mitral valve is abnormal from birth (congenital). More often the mitral valve becomes abnormal with age (degenerative) or as a result of rheumatic fever. In rare instances the mitral valve can be destroyed by infection or a bacterial endocarditis. Mitral regurgitation may also occur as a result of ischemic heart disease (coronary artery disease) or non ischemic heart disease (dilated cardiomyopathy).
Тарих
1923 жылы Питер Бент Бригам ауруханасының докторы Эллиотт Катлер әлемдегі алғашқы сәтті жүрек клапаны операциясын – митральді клапанды жөндеуді жасады. Науқас – 12 жастағы, комадағы, ревматикалық митральді стенозбен ауырған қыз бала. 1950 жылдары жүрек-өкпе аппаратының (жүрек-аяқ машинасы) құрылымы 1960 жылдары митральді клапанды жасанды клапанмен алмастыруға мүмкіндік берді. Келесі ондаған жылдар бойы митральді клапанды алмастыру, ауыр зақымдалған митральді клапаны бар пациенттер үшін жалғыз хирургиялық шешім болды. Дегенмен, жасанды митральді клапанның бірнеше маңызды кемшіліктері бар. Клапанға инфекция жұғуы мүмкін, бұл қауіпті және емдеуге қиын. Механикалық жүрек клапаны бар пациенттер өмір бойы қанды ұйықтатушы (антикоагулянттар) қабылдауы керек, бұл қан кету қаупін арттырады. Жасанды митральді клапан инсульт қаупін де жоғарылатады. Механикалық жүрек клапаны бар және варфаринмен антикоагуляциялық терапия алатын пациенттер ұзақ мерзімді антикоагуляциялық терапиядан өтуі керек. Бұл олардың ауруханаға барып, ай сайын қан тапсыруын, ал қажет болған жағдайда, деңгейі қалыпқа келгенше жиірек тексеруден өтуін білдіреді. Механикалық клапанға арналған қалыпты көрсеткіштер ересектер үшін INR 2,5–3,5 құрайды. Сонымен қатар, жасанды тінді клапандар орташа есеппен 10–15 жылға дейін тозып, қарт жаста қосымша операцияны қажет етеді. Соңғы 20 жылда кейбір хирургтар зақымдалған клапанды алмастырудың орнына, оны жөндеуге басымдық беріп келеді. Бұл әдістерді француздық жүрек хирургі доктор Ален Карпентье алғаш рет енгізді. Жөндеу операциясы да күрделі жүрек хирургиясын қамтиды, бірақ көптеген пациенттер үшін қанды ұйықтатушыларды қабылдамаудың маңызды артықшылығы бар және ұзақ мерзімді нәтижелерге оң әсер етеді. Барлық зақымдалған клапандар жөндеуге жарамды емес; кейбіреулерінде клапан ауруының деңгейі тым жоғары болып, алмастыру қажет. Көп жағдайда хирург операция кезінде қайсысы – жөндеу, әлде алмастыру дұрыс екенін шешеді. Митральді клапан ауруының ең көп кездесетін түрі – «дегенеративті» немесе «миксоматозды» митральді клапан ауруы бар пациенттерде жөндеу көрсеткіші жоғары, ал ұзақ мерзімді тұрақтылығы өте жақсы. Митральді клапанның белгісіз реггитациясы (қайта ағылуы) бар пациенттерге операция жасаудың оптималды уақыты туралы көп пікірталас болып келді. Митральді клапанды жөндеудің дәстүрлі хирургиялық тәсілі – толық немесе ішінара стернотомия, яғни хирург жүрекке қол жеткізу үшін кеуде сүйегін кеседі. Бұл тәсілді белгиялық Хьюго Ванерман жетілдірген, минимальды инвазивті (порттық кіру) әдістер де бар. Минимальды инвазивті әдіс кеуде сүйегін кесуді қажет етпейді, оның орнына көкірек пен аяқтың жағында бірнеше кішкене тіліктер жасалады. Кардиохирургтар стернотомияның және минимальды инвазивті тәсілдің салыстырмалы артықшылықтары туралы бір пікірге келмейді. Минимальды инвазивті тәсіл аз көзге түсетін мүжік қалдырады, өте семіз пациенттерге пайдалы және пациенттің жақын арада қалыпты өмірге оралуына көмектеседі. Бірақ кейбір кардиохирургтар тәжірибелі орталықтарда орындалмаса, минимальды инвазивті операция байпасс машинасына ұзақ уақыт қосылуға, жөндеу көрсеткішінің төмендеуіне және инсульт қаупінің (бірақ бәрібір аз) артуына әкелуі мүмкін деп санайды. Бір профессор: «Менің ойымша, бұл пациент үшін тек косметикалық пайда әкеледі, ал біз үшін маркетингтік және тәжірибемізді дамытуға көмектеседі, себебі бұл тәжірибемізді өсірудің жақсы жолы». АҚШ-та митральді клапанды жөндеу роботтары да қолданылуда. 2000 жылдары митральді клапанды жөндеудің жаңа стратегиясы бойынша бірнеше сынақтар жүргізілді, бұл стратегияға үлкен жүрек хирургиясы қажет емес. Жамбас артериясы арқылы енгізілген катетер арқылы клапан жапырақшалары бір-біріне тігіледі. Бұл әдіс – тері арқылы митральді клапанды жөндеу – Еуропада қолжетімді, бірақ АҚШ-та әлі де клиникалық сынақтарда жүргізілуде. Бұл өте арнайы техника және тек таңдалған ауруханаларда ғана қолжетімді. Алғашқы сынақтардың нәтижелері бұл дәстүрлі хирургиядан жоғары қауіп төнген пациенттер үшін пайдалы болуы мүмкін екенін көрсетеді. 2000 жылдың қаңтар айында Кубаның Гавана қаласындағы Instituto de Cardiología y Cirugía Cardiovascular институтының дәрігерлер тобы жүрек тоқтатылмай, митральді клапанды жөндеу немесе алмастыру операциясын жасады. Жүрек тоқтатылмай митральді клапанды алмастыру әдісі жүрек тоқтатылып жасалатын әдіспен бірдей қауіпсіз және жүрек тоқтатылып жасалатын әдіске ұсынылатын балама болып табылады.
In 1923 Dr. Elliott Cutler of the Peter Bent Brigham Hospital performed the world’s first successful heart valve surgery – a mitral valve repair. The patient was a 12 year old comatose girl with rheumatic mitral stenosis. The development of the heart lung machine in the 1950s paved the way for replacement of the mitral valve with an artificial valve in the 1960s. For decades after, mitral valve replacement was the only surgical option for patients with a severely diseased mitral valve. However, there are some significant downsides to a prosthetic mitral valve. Infection of the valve can occur, which is dangerous and difficult to treat. Patients with mechanical heart valves are required to take blood thinners for the rest of their lives, which presents a risk of bleeding complications. The artificial mitral valve has an elevated risk of stroke. Patients with mechanical heart valves who use warfarin for anticoagulation have to be on long term anticoagulation therapy. This means they must go to the clinic and have a lab blood draw done, typically once a month but more frequently if the level needs to be closely monitored until it is in the therapeutic range. The therapeutic range for most adults with a mechanical valve is an INR of 2.5–3.5. Finally, artificial tissue valves will wear out – on average lasting between 10 and 15 years, requiring further surgery at an advanced age. In the past two decades, some surgeons have embraced surgical techniques to repair the damaged native valve, rather than replace it. These techniques were pioneered by a French heart surgeon, Dr. Alain F. Carpentier. A repair still involves major cardiac surgery but for many patients presents the significant advantage of avoiding blood thinners and may provide a more durable result. Not all damaged valves are suitable for repair; in some, the state of valve disease is too advanced and replacement is necessary. Often, a surgeon must decide during the operation itself whether a repair or a replacement is the best course of action. For patients with the most common type of mitral valve disease, termed "degenerative" or "myxomatous" mitral valve disease, repair rates are very high and long term durability is excellent. There has been great debate about timing of surgery in patients with asymptomatic mitral valve regurgitation. The traditional surgical approach to a mitral valve repair is a full or partial sternotomy, in which the surgeon cuts through the breastbone at the center of the chest to access the heart. There are minimally invasive (port access) options available pioneered by Hugo Vanerman in Belgium. The minimally invasive approach does not involve cutting the breastbone, but instead uses multiple incisions in the side of the chest and the leg. Cardiac surgeons are not unanimous about the relative merits of sternotomy versus the minimally invasive approach. The minimally invasive approach can produce a less prominent scar, is beneficial for very obese patients, and may allow the patient to return to their normal activity sooner than a sternotomy. But some cardiac surgeons argue that unless performed by the most experienced cardiac centers, minimally invasive surgery can involve a longer time on a bypass machine, a lower repair rate, and higher (although still low) risk of stroke. One cardiac surgery professor said, "I think the only benefit is for cosmesis for the patient and the benefit is for marketing and growing our practices for ourselves because it’s a good way to grow one's practice." Robotic mitral valve repair operations are also being utilized throughout the United States. In the 2000s there have been several trials of a newer strategy of mitral valve repair that does not require major cardiac surgery. Through a catheter inserted in the groin, the valve leaflets are clipped together. This technique – percutaneous mitral valve repair – is available in Europe but still in clinical trial in the United States. It is a highly specialized technique only available at select hospitals. Early trial results suggest that it may be a beneficial approach for patients who are at high risk from conventional surgery. As early as January 2000 a team of doctors at the Instituto de Cardiología y Cirugía Cardiovascular in La Habana, Cuba have performed beating heart mitral valve repair or replacement. The beating heart mitral valve replacement technique is as safe as the arrested heart technique, and is the recommended alternative to arrested heart technique.