Кіріспе
Аргентинаның азаматтық кодексі - 1871 және 2015 жылдар аралығында қолданылған, Аргентинаның азаматтық құқық жүйесінің негізін құраған құқықтық кодекс. Оны Аргентинада азаматтық заңды кодтауға арналған бірқатар әрекеттердің шыңы ретінде Далмасио Велес Сарсфилд жазды. Бастапқы кодекс 1869 жылы 25 қыркүйекте 340 заңмен бекітіліп, 1871 жылы 1 қаңтарда күшіне енді. Кейінгі көптеген өзгерістермен ол бір ғасырдан астам уақыт бойы Аргентинаның азаматтық құқығының (Derecho civil argentino) негізі болып қала берді. 2015 жылдың 1 тамызында Аргентинаның Азаматтық кодексі жаңа Азаматтық және коммерциялық кодекске ауыстырылды Código Civil y Comercial de la Nación. В. Сарсфилд кодексі континенттік құқық пен 17 ғасырдағы либералды принциптердің әсерін көрсетеді. Оған сондай-ақ Наполеон кодексі, Аргентинада сол кезде қолданылып жүрген испан заңдары, Рим құқығы (әсіресе Савиньи еңбегі арқылы), канондық құқық, Фрейтас жазған Бразилия азаматтық кодексінің жобасы (Esboço de um Código Civil para Brasil) және Чили азаматтық кодексінің әсері (Андрес Белло). Аргентинаның азаматтық кодексін бекіту сот және саяси себептермен қажет болды. Ол азаматтық құқыққа жаңа бірлік пен үйлесімділік берді. Азаматтық кодекстің провинциялық заңға қатысты билігі сол кезде бүкіл елде қолданылып жүрген заңдарды жақсартты. Бұл бірлік пен үйлесімділік екі маңызды пайда әкеледі: ол халықтың заң туралы білімін, сондай-ақ судьялардың оны қолдануын жеңілдетеді, заңнама сонымен қатар заңнамалық тәуелсіздік пен ұлттық бірлік арқылы елдің саяси тәуелсіздігін нығайтады. Азаматтық кодекстің Аргентинаның құқықтық жүйесіне әкелген тұрақтылығына қарамастан, ол өзінің тарихы бойы әртүрлі өзгерістерге ұшырады, өйткені маңызды әлеуметтік, саяси және экономикалық өзгерістерге ұшыраған қоғамды тиісті реттеу үшін қажет болды. Ең маңызды реформа 1968 жылы 22 сәуірдегі 17.711 заң болды. Заңның тек 5%-ға жуығын ғана өзгертпеген, сонымен қатар кейбір реттелетін мекемелерге қатысты бағыттың өзгеруіне байланысты бұл ерекше маңызды. Сондай-ақ, басқа да реформалар жобалары іске асырылмаған. Институттар мен әдістерді өзгерту ұсыныстарымен қатар, олардың бірі итальяндық кодекске сүйене отырып, азаматтық кодексті коммерциялық кодекске біріктіруді ұсынды. Онжылдықтар бойы талқыланғаннан кейін 2014 жылы жаңа Código Civil y Comercial de la Nación мақұлданды және 2015 жылы күшіне енді, ол ескі кодексті алмастырды.
which formed the foundation of the system of civil law in Argentina. It was written by Dalmacio Vélez Sársfield, as the culmination of a series of attempts to codify civil law in Argentina. The original code was approved on September 25, 1869, by the passage of Law 340, and became active on January 1, 1871. With numerous subsequent modifications, it continued to be the foundation of Argentine civil law (Derecho civil argentino) for more than a century. On 1 August 2015, the Civil Code of Argentina was replaced by a new Civil and Commercial Code Código Civil y Comercial de la Nación. Vélez Sársfield's code reflects the influence of the continental law and liberal principles of the 17th century. It was also influenced by the great Napoleonic code, the Spanish laws in effect at that time in Argentina, Roman law (especially through the work of Savigny), canon law, the draft of the Brazilian civil code (Esboço de um Código Civil para Brasil) by Freitas, and the influence of the Chilean Civil Code (by Andrés Bello). Approval of the Argentine civil code was necessary for judicial reasons and political reasons. It gave a new coherence and unity to civil law. The civil code's authority over provincial law improved the inconsistent existing legislation throughout the country at the time. This unity and coherence would bring two important benefits: it would facilitate both the people's knowledge about the law, as well as its application by judges, the legislation would also strengthen the political independence of the country, through legislative independence and national unity. In spite of the stability brought by the civil code to the Argentine law system, it was subject to various modifications throughout its history, as was necessary to adequately regulate a society undergoing significant social, political and economical changes. The most important reform was Law 17.711 of April 22, 1968. Not only did the law change around 5% of the complete article, it is especially important due to the change in orientation regarding some regulated institutions. There were also other reform projects that were not implemented. Along with proposals to change institutions and methods, one of them proposed to merge the civil code with the commercial code, following the example of the Italian code. After decades of deliberations, a new Código Civil y Comercial de la Nación was approved in 2014, and entered into force in 2015, replacing the old code.
Алдын ала өнімдер
Аргентинада кодекстеу бүкіл әлемде жүргізіліп жатқан процестің бөлігі болды, өйткені мұндай жүйелі тәсілдің артықшылықтары болды. Расында да, бұған дейін де заңға айналдырулар болған; XVIII ғасырдың соңы мен XIX ғасырдың басында аяқталған заңдар Аргентинаның Азаматтық кодексін құрастыруға қатты әсер етті. Осыдан туындайтын, аргентиналық республикада азаматтық кодекстеудің жеке әрекеттері болды XIX ғасырдың бірінші жартысында, бірақ ол ақыры 1869 жылы қол жеткізілді. Елдің бірігуі және оның саяси өсуі мен нығаюы азаматтық заңдарды кодекстеуді талап етті, өйткені испандықтардың билігі кезінде болған жеткіліксіз кодекстен туындаған белгісіздікпен жалғастыру мүмкін емес еді. Азаматтық кодекске дейін бұл мақсатта бірнеше рет сәтсіз әрекеттер жасалды. 1824 жылы Хуан Грегорио де лас Херас коммерциялық кодексті құрастыруға жауапты бір комиссияны және әскери кодексті құрастыруға жауапты басқаны тағайындауға жарлық шығарды, бірақ бұл екі жобаның ешқайсысының да күші жемісті болмады. 1831 жылы Буэнос-Айрес заң шығарушы органы 1829 жылы жинақталған испан коммерциялық кодексін қабылдады және оған қажетті кез келген реформаларды қарастыру үшін комиссия құрды. 1852 жылы Жюсто Хосе де Уркиза Азаматтық, Қылмыстық, Коммерциялық және Процедуралық кодекстерді құрастыру үшін 14 адамнан тұратын комиссия құрды. Алайда, сол жылдың 11 қыркүйегіндегі революция, оның нәтижесінде Буэнос-Айрес провинциясы Аргентина Конфедерациясынан бөлініп шықты, бұл жобаның нақты жетістіктерге жетуіне кедергі болды. Аргентинаның 1853 жылғы Конституциясы 67-бабының 11-тармағында Аргентинаның Ұлттық конгрессіне Азаматтық, Коммерциялық, Қылмыстық және Тау-кен кодекстерін жасауға уәкілеттік берді. Осы конституциялық тапсырманы орындау мақсатымен Факундо Зувирия Сенатқа атқарушы билікке осы міндеттерді орындау үшін комиссияны тағайындауды ұсынатын заңды ұсынды. Заңды Уркиза қабылдап, қол қойды, бірақ қаржылық себептермен бастама кейінге қалдырылды. Буэнос-Айрес штатында азаматтық кодексті енгізу бастамасы да осындай жағдайға ұшырады. 1857 жылы 17 қазанда атқарушы билікке Азаматтық, Қылмыстық және Процедуралық кодекстерді құрастыру үшін қажетті қаражатты жұмсауды бекіткен заң қабылданды, бірақ бұл бастама ақырында сәтсіз аяқталды. Алайда, коммерциялық кодекстің сәттілігі жақсы болды. Бұл кодексті құрастыру міндеті Далмасио Велес Сарсфилд пен Эдуардо Асеведо Матуранаға тапсырылды, олар оны заң шығарушы органға бекіту үшін жіберді. Буэнос-Айрес штатының коммерциялық кодексі 1859 жылы қабылданды, ал бұл кодекс 1862 жылы ұлттық деңгейде қабылданды және 1889 жылы өзгертілді.
Азаматтық кодекстің көздері
Кодекс бойынша жұмысында Далмасио Велес Сарсфилд қазіргі және ескі кодекстерден, ұлттық және халықаралық құқықтан және сол кезеңдегі басым ілімдерден шабыт алды. Бұл дереккөздерді келесідей жіктеуге болады: Рим құқығы, испан және аргентиналық құқық, канондық құқық, Наполеон кодексі және оның түсіндірмелері, Фрейтас жұмысы және басқа да түрлі кішігірім көздер.
Рим құқығы
Римдік заң азаматтық кодекске тікелей әсер етпеді, өйткені оның ешбір ережесі Corpus Iuris Civilis-тен немесе кез-келген римдік заңгердің үзіндісінен тікелей алынбады. Дегенмен, Велес Сарсфилд кейбір мекемелердің ережелерінде римдік критерийлерге қайта оралды, тіпті қазіргі заманғы кодексте қарастырылмағандары да. Бұл "дәстүр" арқылы берілетін мүлік туралы жағдай, француз кодексіне қарағанда, оны "келісім" арқылы беру деп өзгерткен. Сонымен қатар, кодификатордың жазбаларында осы заңдардың цитаталары бар, бірақ олар екінші қол сілтемелері. Римдіктердің жанама әсері автордың қолданатын ілімдерінде, әсіресе мұралық құрылымдар туралы. Велез Сарсфилдтің жұмысына негізгі әсер еткен неміс романшы Фридрих Карл фон Савиньи өзінің "Қазіргі Рим құқығының жүйесі" (System des heutigen römischen Rechts) атты еңбегімен, әсіресе заңды тұлғаларға, міндеттемелерге, мүлік пен иелікке және мекен-жай қағидатын қабылдау құқықтың айқындаушы элементі ретінде, адамдардың некелік жағдайы мен қабілетіне қатысты.
Испания мен жергілікті заңнама
Жинақтау процесін аяқтағаннан кейін, Велез Сарсфилдті Испанияның заңнамасын елемегені үшін сынға алды, ол кезде Аргентинада қолданылып жүрген. Осы сыншылардың бірі Хуан Баутиста Альберди болды, оны модернизациялаушы сыншы және Велездің өзі жоққа шығарды: "Егер доктор Альберди менің жобамды кем дегенде жеңіл қараған болса, ол менің бірінші қорын пайдаланғанымды табатын еді. бізді басқаратын заңдар. Мақалалардың ең көп саны Partidas, Royal Forum, жинақталғандардың заңына қатысты ескерту бар. "Кабрал Тексоның ұясы, Хорхе. "Аргентинаның азаматтық кодексі туралы сын пікірлер", 249 б. Бұл заңнаманың әдісі мен техникасына әсері іс жүзінде нөлдік болды, оны сипаттайтын шашыраңқылыққа байланысты түсінуге болады. Дегенмен, материалды, мәнін және ауқымын өзгерту туралы Vélez ескі оңды пайдаланып, оны жаңа қажеттіліктерге сай етті. Ұлттық заңнама жеке құқықта аз әсер етті, бірақ ол Кодтаушының жұмысына ішінара әсер етті. Бұл 3572 баптың тұқым қуалаушылыққа байланысты, оның басында Буэнос-Айрес провинциясының заң шығарушы органы 1857 жылы 22 мамырда шығарған заң бар. Сондай-ақ, Велез елдің әдет-ғұрыптары мен әдет-ғұрыптарын, әсіресе отбасылық ұйымға қатысты ойлады.
"Had Dr. Alberdi gone at least lightly through my project, he would have found that the first source I make use of at the laws that rule us. The biggest number of articles have a note on the law of Partidas, of the Royal Forum, of the recopilated ones. "|Cabral Texo, Jorge. "Juicios críticos sobre el Código Civil argentino", p. 249. The influence of this legislation regarding its method and technique was practically null, what can be understood due to the dispersion that characterized it. Nevertheless, on the material, and the sense and reach of the dispositions, Vélez did make use of the old Right, adopting it to the new needs. The national legislation had little relevance on private law, though it did partially influence on the work of the Coder. Such is the case of the hereditary vocation of the article 3,572, whose antecedent is the law dictated by the legislature of the Buenos Aires Province dictated on May 22, 1857. Vélez had also in mind the uses and customs of the country, especially regarding the family organisation.
Қасиетті кітаптар
Канондық құқық отбасылық құқыққа, әсіресе некеге үлкен ықпал етті. Велес Сарсфилд некелік қатынасты католик шіркеуінің құзырына қалдырды, каноникалық неке институтын алып, оған азаматтық әсер берді. Бірақ некелік некелердің жарамдылығы каноникалық нұсқадан және шіркеулік соттардың ережелері азаматтық неке туралы заңның санкциялануына дейін сақталатын. Бұл туралы Велез Сарсфилд былай деді: "Аргентина Республикасының халқы сияқты католиктер азаматтық некеге отыра алмайды. Олар үшін бұл - елдің діні мен әдет-ғұрыптарымен айыпталатын, мәңгілік құдалық. Біздің қоғамның қазіргі жағдайында мұндай некелерді заңдастыратын кез келген заң заңдардың міндетін елемейтін болады, ол - дәстүрдің күшін күшейту және нығайту, оларды әлсірету және бүлдіру емес. Бұл католиктерге өз діндерінің ережелерін елемеуге итермелеу болып табылады, бұл жеке адамдарға немесе отбасыларға пайда әкелмейді. Католик дінін мойындамайтын адамдар үшін некеге діни сипаттама беретін заң ешқандай мағынада дін бостандығына қарсы емес, өйткені заң ешкімді өз сенімдерінен бас тартуға мәжбүрлемейді. Әркім өз дінінің құрбандық үстеліне қарай Құдайға сиына алады". . " "Кодекс Граждандық Аргентина Кодексінің 167-бабы туралы ескерту " Vélez Sársfield-тің бұл қаулысы сол кездегі әдеттер мен әдет-ғұрыптармен түсіндіріледі, өйткені ол 1867 жылы Санта-Фе провинциясының заң шығарушы органы азаматтық неке туралы заңды бекіткенін көрсетеді: заң губернатордың отставкасына және заң шығарушы палатаның таратылуына әкелген халықтық реакцияны тудырды, ол заңды қайта құру кезінде күшін жойды.
"Catholic people, such as the people of the Argentine Republic, would not be able to contract civil matrimony. For them it would be an endless concubinage, condemned by the religion and customs of the country. Any law that would authorize such matrimonies, in the present state of our society, would ignore the mission of the laws, which is to keep and strengthen the power of customs, not to weaken and corrupt them. It would give incentive to Catholic people to ignore the precepts of their religion, without a beneficial result for individuals or families. For those who do not profess the Catholic religion, a law that gives marriage a religious characteristic does not attack in any sense the freedom of cult, for the law doesn't force anyone to renounce their beliefs. Each one can invoke God from the altar of one's own cult." . "|Note on article 167, Código Civil Argentino
This resolution by Vélez Sársfield is explained by the uses and customs of that time, as it shows the sanction of a law of civil matrimony by the legislature of the Santa Fe Province in 1867: the law produced a popular reaction that ended with the resignation of the governor and the dissolution of the legislature house, which annulled the law when it was reconstituted.
Наполеон кодексі
Бұл кодекстің Кодер қозғалысына әсері өте маңызды болып шықты және Аргентинаның Азаматтық кодексі тікелей немесе оның түсіндірмешілері арқылы осы әсерден құтылмады. Француз кодексінен көшірілген 145 баптан тікелей әсерін көруге болады. Бірақ негізгі тікелей әсерлері түсіндірмешілердің болып табылады, ол трета Шарль Обри және Фредерик Шарль Рау, әсіресе үшінші басылымда басылып шыққан Парижде 1856 және 1858 жылдар аралығында, оның Кодер алды бірнеше үзінділер, ол пайдаланылады шамамен 700 мақалалар. Реймонд Троплонның еңбегі өсиет мұрасына қатысты 50 мақаланы және басқаларын нақты құқықтарға арналған материалмен қамтамасыз етті. Жан Демоломбеден IV кітапқа 52 мақала, III кітапқа 9 мақала, Шаботтан IV кітапқа 18 мақала, ал Захариядан 70 мақала алды.
Фрейтас шығармалары
Бразилиялық заңгер Аугусто Тейшейра де Фрейтас өзінің екі еңбегінен: "Азаматтық заңдарды біріктіру" (Consolidação das Leis Civis) және "Бразилия үшін азаматтық кодекстің жобасы" (Esboço de um Código Civil pra Brasil) әсерін тигізді. "Азаматтық заңдарды біріктіру" Португалия заңнамасының материалдарын 1 333 бапқа жіктейді, бұл Америкада қолданылатын испан заңнамасында кездесетін бірдей шашырауды қамтиды. Оның "жобасын" Бразилия империясы 1859 жылы мақтаған, бірақ ол 4908 бапты аяқтағаннан кейін мұра бөлімінде аяқталмаған. Осыған қарамастан, бұл Велез Сарсфилдтің ең жиі қаралатын еңбектерінің бірі болды; Аргентинаның азаматтық кодексінің алғашқы үш кітабында Жобадан 1200-ден астам бап бар.
Басқа дереккөздер
Vélez Sársfield сонымен қатар Аргентинаның азаматтық кодексіне екінші реттік әсер еткен бірқатар әртүрлі кодекстер мен ілімдерді қолданды. Француз кодексінен кейін ең ықпалды кодекс Чилидің азаматтық кодексі болды, ол 1855 жылы жарияланды және заңгер Андрес Белло жазды. Бұл кодты Аргентиналық кодтаушы жоғары бағалаған және ол Аргентина кодексінің 170 баптарын қалыптастыру үшін оған негізделген деп есептейді. Ол сондай-ақ Луизиана кодексін пайдаланды, онда ол 52 бапты құруға негіз болды, Сардон мемлекеттері үшін Альбертин кодексі, Ресейдің заңнамалық біріктірілуі, Парма кодексі, Екі Сицилия кодексі, 1874 жылғы Жалпы Пруссия кодексі, 1811 жылғы Австрия кодексі, Нью-Йорк штатының кодексі және 1865 жылғы итальян кодексі. Vélez Sársfield сонымен қатар Флоренсио Гарсия Гоена дайындаған испандық азаматтық кодекстің 1851 жылғы жобасын қолданды. Бұл жобада 3000 бап бар еді, және ол Аргентина кодексі 300 бапты жасауға көмектесті деп есептелген. Ақырында, Велес Эдуардо Асеведо Матурананың Уругвай азаматтық кодексінің 1851 жылғы жобасының 27 баптарын, сондай-ақ өзінің жазбалары үшін кейбір сілтемелерді қолданды.
Кодификатордың жазбалары
Аргентинаның Азаматтық кодексі ерекшелігі бар, ол мақалаларға төменгі жазбаларды енгізу, онда В. Сарсфилд қабылданған ұстанымдардың шығу тегі мен қағидаттарын түсіндіреді, кейде заңдарға сілтеме жасайды немесе кіріктіреді. Бұл жазбалардың болуы Әділет министрлігінің әрбір бапқа және оның қазіргі уақытта елде қолданылып жүрген заңдарға, сондай-ақ әлемнің ірі мемлекеттерінің заңдарына сәйкестігі немесе айырмашылығы туралы ескерту жасау туралы өтінішімен байланысты. Бұл жазбалар ілім тұрғысынан өте құнды. Оларда кодтаушы мәселені айтады, аргументтерді қорытындылайды және әрқашан қысқаша шешімді таңдайды. Нәтижесінде Кодекстің салыстырмалы құқық бойынша шынайы трактатқа айналуы, XIX ғасырдың соңында қол жетімді библиографиялық материал көп болмағандықтан, өте пайдалы болып шықты. Ескертпелердің көптеген қателіктері мен тіпті мақала мәтініне қайшы келетінін атап өту керек, бұл 2.311 және 2.312 баптардың мәтінінен және біріншісіне арналған төменгі жазбадан көрінеді. Бұл қателердің кейбіреулерін кодтаушы жасаған, ал басқалары оның бақылауынан тыс жағдайларға байланысты болуы мүмкін. Vélez Sársfield түпнұсқалық басылымға қатысты төменгі жазбаларды өзгертпей, бүкіл атауды қайта өңдеген немесе ережеді өзгерткен жағдайлар бар. Осылайша, мысалы, IV кітаптағы барлық төменгі жазбалар Викторино де ла Плазаның бастапқы жобаларынан тікелей алынған, ешқандай тиісті өзгерістерсіз. Алайда, "Нью-Йорк" пен "Ла Пампа" басылымдарын редакциялау кезінде түпнұсқа мәтіннен көптеген өзгерістер енгізілгенін естен шығармаған жөн.
Басылымдар
Велес Сарсфилд жасаған жоба автордың әртүрлі кітаптарды үкіметке жіберіп жатқан кезде басылды. Алғашқы кітапты 1865 жылы "La Nación Argentina"" (Аргентина ұлты) деп аталатын баспасөз баспасында басып шығарды, ал қалған бөлімдерді Пабло Цини 1866, 1867, 1868 және 1869 жылдары баспаға шығарды. 1869 жылы Велес үйленушілікті сақтау үшін бірінші кітапты қайта басып шығаруды Кониге сендірді. Бұл басылымда, Буэнос-Айрес басылымы деп аталатын, көптеген қателер болды, ал мақалалардың нөмірленуі жұмыстың тұтастай жасалмады, бірақ әр томда дербес жасалды. Бұл нөмірлеу әдісі оның жазылу кезінде өте пайдалы болды, өйткені жаңа мақалаларды қосу немесе жою мақалалар тобында кішігірім түзетулерді қажет етті, бірақ басылғаннан кейін тиімді емес еді. Осыған байланысты президент Сармиенто кодтауға қателерді түзетуді қамтитын жаңа нұсқа жасау қажеттігін айтты. Велез Сарсфилд бұл ұсынысты қабылдады және өзінің туған ағасы Карлос Каррансаға хат арқылы түзету жұмысын мақтады: "Мен сізден соңғы үш кітапты өте мұқият оқып, ондағы баспа қателерін түзету немесе жоғалып кеткен немесе қажет емес кейбір сөздерді ауыстыру және жою туралы қажырлы қызмет көрсетуіңізді сұраймын. Мен сізге осы жақсылықты барлық күшіңізбен жасауыңызды талап етемін, сондықтан ресми нұсқа жақсы болады"Кабрал Теко (1920). 200-бет Баспаны Сармиенто Вашингтондағы аргентиналық министр Мануэль Гарсияға сеніп тапсырды, ал қалған тапсырманы басқа фирмаларға қарағанда 2000 доллар кем бағалаған Hallet Breen компаниясына берді. Бұл басылым Нью-Йорк басылымы деп аталды, әр томға байланысты нөмірлеуді сақтады және ондағы қателер де болды.
" I want to ask you for the ardous service of reading with utmost care the three last books and correcting in them the printing mistakes or replacing and erasing some words that may be missing or have no need to be there. I insist that you do me this favor with all your powers so the official version be good"|Cabral Texo (1920). p. 200
The printing was trusted by Sarmiento to the Argentine minister in Washington, D. C., Manuel García, while the rest of the task was given to the company Hallet Breen, who had quoted $2,000 less than other firms. This edition, renowned as the New York edition, maintained the numbering depending on each tome, and wasn't free of typos either.
Эрата заңдары
Эраттаның алғашқы заңы No 527, бұл атқарушы орган Нью-Йорк заңын жаңа редакциялауға ұсына алатын нәрсені санкциялады, ол 24 атауды түзетуді енгізе алады. Бұл қажет болды, өйткені 1870 жылдың соңында бұл басылымның алғашқы даналары елге келген кезде президент Доминго Фаустино Сармиентоның қарсыластары Конгресс бекіткен заң кодексіне енгізілген өзгерістерді пайдаланып, үкіметке қарсы бұқаралық ақпарат құралдарында науқан бастады. Осы себепті Викторино де ла Плаза мен Аурелио Прадо екі нұсқаны салыстыруға және бар айырмашылықтар туралы баяндауға тағайындалды. Олар осылай істеп жатқанда, 1871 жылдың 1 қаңтарында президент Сармиентоның жарлығымен Буэнос-Айрес басылымы ресми деп жарияланды. Сол жылдың тамызында доктор де ла Плаза мен доктор Прадо екі мәтіннің арасында 1882 айырмашылықты тапқандарын хабарлады, бірақ осы өзгерістердің көпшілігі маңызды емес болғандықтан, олар кодекстің жаңа басылымы Конгресс бекіткенге қайшы келмеді деген қорытындыға келді. Алайда, қоғамдық пікір бұл шешімге келіспеді, өйткені ол Конгресс тек қана ресми түрде мақұлдаған мәтінді ресми деп жариялады және сонымен қатар көптеген қателіктер болды. Бұл соңғы проблеманы Тукуман сенаторы Бенджамин Паз 1878 жылы ұсынылған заң жобасы арқылы түзетуді дайындады, онда 29 жаңа қателер байқалды. Бұл жоба депутаттар палатасы мен сенаторлардың комиссиясы арқылы өткен сайын, олардың саны 285-ке дейін өсті. Осы 285 қателер No 1882 жылы 29 тамызда қабылданған, әдетте Эратта заңы деп аталатын 1196 түзету, бірақ ол өз түрінде екінші рет бекітілді. Бірақ барлық түзетулер тек формальды түзетулермен шектелмеді: олардың кейбіреулері В. Сарсфилд редакциялаған Азаматтық кодекстің ілімін өзгертті. Бұл 325 бапта енгізілген өзгерістердің жағдайы, онда ол әке өлгеннен кейін әкелік іс қозғау үшін табиғи ұлының жағдайы қажетті sine qua non ретінде қосылды: "Әке-шешесі оларды өз балалары деп мойындамаған кезде, табиғи балалар ананың әкесімен танылуға немесе судьямен осындай деп жариялануға құқылы, аналық тергеудің әкелігін дәлелдеу үшін қабылданған барлық дәлелдерді мойындай отырып, табиғи әкелікті дәлелдеуге келіседі. Бұл құқық ата-анасының өмірінде ғана жүзеге асырылуы мүмкін" деген Аргентинаның Азаматтық кодексінің 325-бабында, No Сонымен қатар, 196-шы заңда жаңа басылымның жасалуы және онда көрсетілген түзетулердің енгізілуі туралы шешім қабылданды. Осы ережеге сәйкес 1883 жылы Азаматтық кодекстің үшінші басылымы жасалды, ол баспахананың атымен "Пампа" басылымы деп аталды. Бұл басылымда мақалалар санының толық саны болып табылатын маңызды өзгеріс енгізілген. 1900 жылы президент Хулио А. Рока азаматтық неке туралы заңмен жойылған баптарды алып тастаған және өзгертілмеген баптардың нөмірлерін өзгертпей жаңа ережелерді енгізген жаңа басылымды тапсырды. Тапсырма аяқталғаннан кейін жоба ұлттық үкіметке жіберілді, ол өз кезегінде оны тексеру үшін Буэнос-Айрес университетінің заң факультетіне тапсырды. Факультет комиссия тағайындады, ол тексеруден кейін жоба заң ілімінде реформалар енгізді деп анықтады. Құзыретті кеңейтуді сұрағаннан кейін, Комиссия 1903 жылы осы өзгерістерді ұсынды, бірақ бұл жоба Конгресспен ешқашан қарастырылмаған.
"The natural children have the right to be recognised by the father of mother, or to be declared as such by the judge, when the parents denied them as being their children, admitting in the paternity of maternity investigation all the proofs that are admitted to prove the facts, and that concur to demonstrate the natural paternity. Not being in the possession of this state, this right can only be exercised by the children during the lifes of the parents"|Argentine Civil Code, article 325 before its modification by the Law No. 24.779
The Law 1,196 also established the making of a new edition that included the corrections stated in that law. Abiding that disposition, in 1883 the third edition of the Civil Code was made, known as The Pampa edition for the name of the workshop who did the printing. This edition includes an important modification, being that the articles are number as whole. In 1900, President Julio A. Roca ordered a new edition that eliminated the articles revoked by the Civil Marriage Law and introduced the new dispositions without altering the numbering of the non modified articles. At the end of the task, the project was sent to the national government, who in turn passed it to the Faculty of Law of the University of Buenos Aires to examine it. The Faculty designated a commission, who after the investigation determined that the project introduced reforms in the law doctrine. After asking for a competence extension, the Commission proposed this modifications in 1903, although the project was never dealt with by the Congress.
Реформалар
Барлық заңдар кодта тұжырымдалып, толық жазылуы керек деген рационалистік түсінік әлеуметтік, экономикалық және саяси өзгерістермен сыналды, бұл мәтіннің үнемі жаңартылуы қажеттігін туғызды. Бұл мәселе бойынша ілімді бөліп тұрған мәселелердің бірі - кодекстің ішінара реформасын жасау немесе оны басқасымен алмастыру тиімді ме деген сұрақ. Соңғы кездерге дейін Азаматтық кодекс тек ішінара реформаланды, ең елеулі реформа күш-жігері 17.711 Заңмен байланысты болды. Алайда, Кодексті толықтай алмастыруға бағытталған бірнеше жобалар болды, соның ішінде бір жоба оны Коммерциялық кодекске біріктіруге тырысты.
Ішінара реформалар
Бұл заңдарға өзгерістерді сот жүйесі немесе заңнамалық реформалар енгізді, ал мұнда санамаланғандары ең ықпалдылары ғана. Азаматтық неке туралы заң: Бастапқы азаматтық кодекс католик еместерге некеге тұру құқығын берді. 1888 жылы 12 қарашада 2393 заңмен азаматтық некеге тұруға рұқсат берілді. Әйелдердің азаматтық құқықтары туралы заң. 1926 жылы 14 қыркүйекте 11 357 заңда некедегі әйелдерге көбірек құқықтар берілді. Атауы: Адамдардың есімдерін реттеу әдеттегідей кодекстеушімен қаралды, өйткені 11,609/1943 және 410/1946 жарлықтары осы мекемені реттеді. Бала асырап алу туралы заң: Бастапқыда азаматтық кодексте бала асырап алу туралы ереже жоқ еді. 1948 жылы 23 қыркүйекте No 13252 заңмен ережелер жасалды. Көлденең меншік құқығы: Велез Сарсфилд мүлікті көлденең бөлуді тыйым салған, ол 1948 жылғы 30 қыркүйекте қабылданған 13,512 заңмен жоққа шығарылды. Жылжымайтын мүлікті бөліп сату немесе бөлшектеп сату: No 14,005 сатып алушыларды басқару мақсатында мүлiк топтарын бөліп сатуды реттеді. Кейіннен ол No 23 266 адам. Жерді тіркеу және жерді пайдалану мерзімі: 3 қазанда No 14,159 кадастр және рецепт бойынша жылжымайтын мүлікті сатып алу туралы ережелерді белгілейтін санкция қабылданды. Некеде туған және некеден тыс туған балалар туралы заң: 1954 жылы 11 қазанда қабылданған 14367 заң некеде туған және некеден тыс туған балалар арасындағы айырмашылықты ішінара жойды. Кәмелетке толмағандар мен отбасы туралы режим: 1954 жылғы 30 желтоқсандағы 14 394 заң кәмелетке толмағандардың қылмыстық режимін, некеге тұрудың ең төменгі жасын, жай болмауы мен қайтыс болуды болжауды өзгертеді және отбасылық игілікті енгізеді, ол конституцияға сәйкес қарыз бойынша орындалуы мүмкін емес. Бұл заңның тағы бір ерекшелігі - 31-бабында Аргентина заңнамасында алғаш рет Хуан Доминго Перонның үкіметі мен Католик шіркеуі арасындағы күрес аясында ажырасу жүзеге асырылды. Перонды құлатып жіберген Революция Либертадорадан кейін бұл реформа 4070/1956 бұйрығымен тоқтатылды, ал кейіннен 1987 жылы 23,515 заңмен ауыстырылды. Автокөліктердің тіркелімі: Кеңес қаулысы 6582/1958 бойынша Автокөліктердің ұлттық тіркелімі құрылды және олардың мүлкін берген заңды кәсіпорындардың тіркелімі міндетті болды. Жеке тұлғалардың атауы: Атауға қатысты қолданыстағы ережелер No 1968 жылы 28 қазанда жарияланды. Қабылдалды: 1971 жылдың 3 маусымында ескі заңның орнына No 19134 заң қабылданды. Қорлар: Қорлар туралы заңда No No 1972 жылы 25 қыркүйекте күшіне енген. Жеке өмірге құқық: 1975 жылы 30 қыркүйекте No 21 173 санкция қабылданды, оның ішінде аталған құқықты реттейтін кодекстің 1071 - бабы бар. Трансплантация: Органдарды трансплантациялаудың ұлттық режимі 1977 жылы 18 наурызда бекітілген 21 541 заңмен анықталды. Белгілер мен брендтер: Малды сәйкестендіру үшін қолданылатын бұл режим No 1983 жылдың 6 қазанында 22 939-ға дейін. Бұрын бұл мәселе ауылдық кодекстермен реттелетін. Қан туралы заң: No 1983 жылдың 20 қарашасында шыққан "Қазақстан Республикасының заңдары" No 22990-шы Заңында адам қанының қолданылуы туралы ереже жазылған. Балалық және аталық құқық: No 1985 жылғы 25 қыркүйектегі No 23264 бұйрығы некеден тыс туған балаларды некеде туған балалармен теңестіреді және ата-аналық жауапкершілікті екі ата-ана да атқара алатынын бекітеді. Азаматтық неке: No 23,515 некеге тұру тәртібін өзгертеді және 1956 жылдан бері тоқтатылған ажырасуды қалпына келтіреді. Сан-Хосе келісім-шарты, Коста-Рика: No 23 504 адам адам құқықтарын нығайтуға бағытталған Америка адам құқықтары туралы конвенциясын ратификациялады. Әйелдерге қатысты кемсітушіліктердің барлық түрлерін жою: Әйелдерге қатысты кемсітушіліктердің барлық түрлерін жою туралы конвенцияны ратификациялау No 23 179 адам. Конвертибильділік заңы: Конвертибильділік заңы деп аталатын заң австралиялық доллар мен доллар арасындағы айырбас бағамын белгіледі және Азаматтық кодекстің режиміне кейбір реформалар енгізді. Бұл заң, Жоқ. 23,928, шетелдік валютада келісілген міндеттемелер тек белгіленген валютада ғана шешілуі тиіс деп шешуге рұқсат етілді. Бұл реформалар No 25 561 адам. Ескроу және лизинг туралы заң: No 24,441 құрамына депозиттік және лизингтік келісімшарт енгізілген, бұл Аргентина заңнамасы үшін үлкен жетістік болды.
No 1771 заң
1966 жылы Мемлекеттік әділет хатшысы азаматтық кодекске реформа жасауды бағалау үшін комиссия тағайындады, бірақ ол толық немесе ішінара болуы керек пе, жоқ па, анықтамады. Басында комиссия Роберто Мартинес Руис, Хосе Бидау, Гильермо Борда, Абель Флеитас, Хосе Лопес Олацирегуи, Далмиро Альсина Атиенза және Альберто Спотадан құралған; соңғы үшеуінің отставкасынан кейін жобаны тек докторлар Бидау, Флеитас және Мартинес Руис құрды. Борда сол кезде Ішкі істер министрі лауазымында болды, бірақ бұл оны жобаға үлес қосудан бас тартпады, өйткені жоғарылату туралы жазбада "Ішкі істер министрі доктор Гильермо А. Борданың бағалы және тиімді ынтымақтастығының дәлелі ретінде, ол (комиссияның) қарастыруларына ұзақ уақыт арнады, қазіргі уақытта атқарып отырған лауазымының ресми міндеттеріне байланысты бірнеше тапсырмаларға қарамастан" No. 1968 жылы 22 сәуірде 17,711-ші заң қабылданды және сол жылдың 1 шілдесінде күшіне енді. Бұл заң азаматтық кодекстің шамамен 5% -ына (200 бапқа) әсер етеді, бірақ оның маңыздылығы саннан асып түседі, өйткені ол қалыптасқан режимнің негізгі критерийлерін өзгертеді. Ең маңызды өзгерістердің бірі - құқықтарды теріс пайдалану теориясы, зақымдау, келісімшарттарды түсіндіру ережесі ретінде адалдық қағидасы, болжаусыздық теориясы, мүліктің абсолютті сипатын шектеу, келісімшарттық және келісімшарттан тыс азаматтық жауапкершілікте моральдық залалдың жомарт қалпына келтіруі, мәжбүрлі қылмыстардағы өтемақыны азайту мүмкіндігі, мәжбүрлі қылмыстардың авторларының бірлігі, мерзімге байланысты міндеттемелерді автоматты түрде кешіктіру, келісімшарттардағы ымырасыз шартты, жылжымайтын мүлікке меншік құқығын беру үшін тіркелімге жарнама ретінде енгізу, мүліктік немесе жеке құқықтарды адалдықпен сатып алған үшінші тұлғаларды қорғау, жарамсыздық жағдайында, 21 жасқа толғанда, бостандықпен босату, еңбек қабілеттілігін ұзарту, кәмелетке толмаған адамның жеке өмірін ажырату және мұрагерлік тәртібін өзгерту туралы бірлескен ұсыныс. Сол кездегі барлық ілімдер заңда жасалған өзгерістермен келіспегенімен, оған көптеген сын-пікірлер келтіргенімен, уақыт реформаның Аргентинаның азаматтық заңнамасында маңызды жетістік болғанын дәлелдеді.
Law No. 17,711 was sanctioned on April 22, 1968, and came into force on July 1 that same year. This law affects approximately 5% of the Civil Code articles (200 articles in whole), but its importance transcends numbers, as it changes some of the backbone criteria of the established regime. Among the most important changes, this reform included the theory of abuse of rights, the lesion vice, the good faith principle as the rule for interpretation in contracts, the theory of unforeseenness, the limitation of the absolute character of the property, the generous repairing of moral damage in the contractual and extra contractual civil responsibility, the possibility of reducing the compensation in the forced crimes, the solidarity of the co authors of forced crimes, the automatic delay as a rule in obligations with deadlines, the implicit resolutory condition in contracts, the registry inscription as publicity for the transmission of property rights on real estate, the protection of third parties with good faith sub acquirants of property or personal rights in case of nullity, the acquisition of age at 21, the emancipation by age abilitation, the extension of the capacity of the working minor, the personal separation by joint proposal and modification of the succession order. Although not all the doctrine agreed then with the changes made by the law, which gave it many criticisms, time proved that the reform was an important advance in the Argentine civil legislation.
Киелі кітап
Бұл 1926 жылы жүзеге асырылған Азаматтық кодекстің тұтас реформасының алғашқы жобасы болды. Бұл жоба No 12,542 және кейін 13,156 кеңейтілді, ол Аргентинаның Жоғарғы соты тағайындаған мүшеден, Ұлттық заң академиясының (Academia Nacional de Ciencias Jurídicas) әрбір азаматтық соттар (Cámaras Civiles) тағайындаған басқа мүшесінен, адвокаттар алқасының тағы бір мүшесінен және Буэнос-Айрес, Кордова, Ла-Плата және дель-Литораль ұлттық университеттерінің құқық кафедрасынан (facultades de Derecho) құралған комитет құрды. Нәтижесінде құрылған комитетке Роберто Репето, Джулиан Пера, Раймундо Сальват, Хуан Бибилони, Гектор Лафайль, Энрике Мартинес Паз, Хуан Карлос Ребора, Хосе Гервасони және Родольфо Риварола кірді. Бұл комитет бірнеше өзгерістерге ұшырады, өйткені Сальват отставкаға кетіп, оның орнына Сесар де Тезанос Пинто, ал Жоғарғы Сот министрі лауазымына көтерілген Пераның орнын алдымен Мариано де Ведия и Митре, содан кейін Гастон Тобал алды. Доктор Бибилониге жобаны жазу тапсырылды, ол пікірталастар үшін бағдар ретінде қызмет етеді. Бибилони алты жылда аяқтады, бірақ ол жұмыс істеп жатқан кезде Далмасио Велес Сарсфилдтің заң жобасына ұқсас, бірдей мақсатпен түрлі кітаптар жарық көрді. Осыған байланысты комитет 1926 жылдан бастап, 1932 жылдан бастап емес, талқылаулар өткізе бастады. Бұл жоба неміс сот ғылымына тікелей неміс азаматтық кодексіне ғана емес, сонымен қатар оның түсіндірмелері арқылы да үлкен әсер етеді. Кодекс сондай-ақ Vélez Sársfield сияқты дәрігерлік құралдарды, шешімдерді құру үшін төменгі жазбаларды енгізуді қолданды.
1936 жылғы жоба
Комиссия Bibiloni редакциялаған алғашқы жобасын пайдаланды, бірақ оны Bibiloni-мен үлкен айырмашылықтарға ие заң жобасына кеңейтті. Бірінші жобаны жасағаннан кейін, комиссия Лафайль мен Тобалды редакторлар ретінде тағайындады, олар кейде комиссия қабылдаған шешіммен келіспейді, олар 1936 жылы жобаны аяқтай алды. Өзгерістерге қарамастан, жобаға редакторлар және Репето, Риварола және Мартинес Паз қол қойды. Әдістемелік тұрғыдан алғанда, жобада адамдар, фактілер, заттар, құқықтарды қолдану және мерзімге қатысты жалпы бөлім бар; және отбасы, міндеттер және олардың көздері, нақты құқықтар мен мұрагерлік туралы төрт кітап; және, ақыр соңында, ол тізілім туралы заңды ұсынады. Жобаның барлық мақалалары салыстырмалы түрде қысқа; оның 2144 мақаласы болды. Әр мақалада қарастырылып отырған тақырыпқа қатысты мәселелердің шешімі бірнеше абзацқа топтастырылған, бұл оларды тығыз етіп, бірақ зерттеуді жеңілдетті. 1936 жылы редакциялау аяқталғаннан кейін жоба сол жылдың 10 қазанында Ұлттық атқарушы билікке жіберілді. Атқарушы билік бұл жобаны Конгресске жіберді, бірақ ол ешқашан ратификацияланбады.
1954 жылғы жоба
Азаматтық кодекстің жобасын 1954 жылы Әділет министрлігіне қарасты "Азаматтық құқық институты" (Instituto de Derecho Civil) жазды. Жобаны Хорхе Хоакин Лламбиас басқарды, Роберто Понса, Хорхе Маззинги, Хорхе Баргалло Сирио және Рикардо Альберди серіктестер болды. Жоба 1839 баптан тұрады, бұл қазіргі Азаматтық кодекске және басқа да бұрынғы жобаларға қарағанда өте аз. Мұндай синтез жалпы қағидаларды қайталауды алып тастау арқылы және тек қана осы жалпы қағидаларға ерекшеліктерді белгілі бір мекемелер үшін кодекстің сипаттамасында айқындау арқылы жүзеге асырылды. Қолданылған әдісте алдын ала тарау бар, ол үш тараудан тұрады: жалпы қаулы, халықаралық жеке құқық нормасы және мерзімдерді есептеу. Бес кітапқа бөлінген I кітап жалпы қағидалар, адамдар, мүлік, фактілер және құқықтық актілермен айналысады; II кітап отбасымен, III кітап мұрагерлікпен айналысады; IV кітап міндеттемелермен және V кітап нақты және зияткерлік құқықтарды реттейді. Революция Либертадора төңкерісіне байланысты жоба ешқашан заңнамалық қарауға қол жеткізбеді және 1968 жылға дейін, оны Universidad Nacional de Tucumán редакциялағанға дейін басылмаған болып қалды.
Заңнаманы біріктіру жобасы
Аргентина Конституциясының 75-бабы 12-бөлімінде Аргентина Ұлттық Конгрессіне азаматтық, коммерциялық, қылмыстық, тау-кен және еңбек, әлеуметтік қамсыздандыру кодекстерін диктант етуге өкілеттік береді. Осыған байланысты доктринаның бір бөлігі Конституция заңнамалық біріктіруге кедергі келтіреді деп мәлімдеді. Дегенмен, авторлар бұл бір немесе бірнеше органмен қалай жасалуы керектігі туралы жазылмаған деп дәлелдеді. 1986 жылы Депутаттар Палатасының Жалпы заң шығару комиссиясы "азаматтық және коммерциялық заңнаманы біріктіру" жөніндегі комитет құрды, ол кеңесшілер ретінде Гектор Алегриа, Атилио Альтерини, Хорхе Альтерини, Мигель Арайя, Франсиско де ла Вега, Серхио Ле Пера және Ана Пиаггиді тағайындады, кейінірек оларға Хорасио Фаргоси қосылды. 1987 жылы 22 сәуірде жоба көтеріліп, 15 шілдеде Депутаттар Палатасы бекітті. Жоба Сенатқа көшті, онда уақытша комиссия құрылды, ол бірнеше реформалар жасады, бірақ оның мерзімі бастапқыда көзделген алты айдан кейін жаңартылмағаны үшін қорытынды шешімге келмеді. 1991 жылдың соңында заң Сенатта ешқандай өзгеріссіз бекітілді, бірақ кейіннен атқарушы билік оны жаңа саяси және экономикалық жағдайға сәйкес келмейтін деп есептеп, оған вето қоюға шешім қабылдады.
Кодекс Граждандық және коммерциялық
Онжылдықтар бойы талқыланғаннан кейін, 2014 жылы жаңа Кодекс Кодиго Граждандық және Коммерциялық Кодекс бекітілді және 2015 жылы күшіне енді, ол ескі кодексті алмастырды.