18 ғасырдағы Капе Пассаро шайқасы: британ және испан флоттары арасындағы теңіз шайқасы. Испан флотының тәртіпсіздігі, британ адмиралының тактикасы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
XVIII ғасырдағы британ және испан теңіз шайқасы, 18-шы ғасырдағы Пассаро мүйісі шайқасы.
18th century naval battle between British and Spanish Navy
the 18th Century Battle of Cape Passaro
Испанияның артқы жағына қарсы күрес
Испан флоты Фарро-Пойнттан тәртіпсіздікпен шықты. Гастаньета британдық флотты алыстан күзететін үшін екі фрегатты қалдырды, басқа қорғаныс шаралары қолданбады. Байнг Фарро-Пойнтқа жақындағанда, екі кеме де анықталды. Сол кезде Калабрия жағалауынан келген фелука британдық адмиралға испан флотының таулардан көрінгенін хабарлады. Бинг Реджиоға апаратын неміс әскерлерін екі кемесімен бірге жіберді, ал өзі Фаро-Пойнтке бет алды және барлаушыларын алға жіберді. Түске қарай олар испан флотын кездестірді: 27 желілік кеме мен фрегат, екі өртке шабуылдайтын кеме, төрт бомба тастайтын кеме, жеті галера және бірнеше жүк кемелері. Бинг оларды күні бойы бақылап өтті. Испандықтардың шайқас туралы есебінде 10 тамыз күні испандық кемелер британдық кемелерге жақындағанда сәлем бергені, соғысқа дайындық белгісін көрсетпегені айтылған. Түн жақсы ауа-райымен өтті, жел әлсіз болды, кейде толық тыныштық орнады. Келесі күні таңертең испан флоты үш үлкен топқа бөлініп, бірінен-бірі алыстады. Гастаньета желілік кемелерін галералармен сүйреп, желі құруға тырысты, бірақ уақыт жетпеді. Испан арьергардын басқарған Мари маркизінің қол астында әртүрлі соғыс кемелері болды: желілік кеме «Эль Реал», фрегаттар «Сан Исидро», «Тигр», «Агуила де Нант», екі бомба тастайтын кеме, өртке шабуылдайтын кеме және галера эскадрильясы, сондай-ақ бірнеше жүк кемелері. Мари Авола жағалауына жақындап қалған еді. Британдық кемелер оларға жақын болды, және Бинг оларды қуып жету үшін капитан Джордж Уолтонды тағы бес кемемен жіберді. «Аргилл» кемесі «Де Маридің» «Эль Реал» кемесіне жақын жерде екі оқ атты, ал «Кентербери» кемесі тағы үш оқ атты. Содан кейін Маридің кемесі жауап берді, шайқас басталды, британдықтар артықшылыққа ие болды. Кемесі британдық оқтан қатты зақымданған маркиз эскадрильясын жағаға тіреп, кейін кемелерге от қойып, тұтқынға түспеу үшін өртеді. Оның кемесінде 50 адам қаза тапты немесе жараланды, rigging қатты зақымдалды. Кеме жағаға тірелді, экипажы ішкі аймаққа қашты, бірақ кеме британдықтар тарапынан қайта иеленді. Екі испан фрегаты толығымен өртеніп кетті, экипаждар да аман қалды. Капитан Мигель де Сада басқарған «Сорпреса» шайқасқа шыққан жалғыз кеме болды, бірақ ауыр зақымданып, шығынға ұшырағаннан кейін капитуляциялауға мәжбүр болды. Басқа испан кемелері қысқаша шайқастан кейін өз туларын түсіріп, британдықтар оларды иеленді.
The Spanish fleet sailed from the Faro Point in disorder. No defensive disposition was taken by Gaztañeta, except to leave behind two frigates to follow the British fleet at a distance. As Byng stood in off Faro Point, both ships were detected. At the same time, a felucca from the Calabrian coast informed the British admiral that the Spanish fleet had been seen from the hills laying in. Byng dispatched German troops they were carrying to Reggio under escort of two of his ships while he headed to Faro point and sent scouts ahead. At noon they discovered the Spanish fleet, drawn into a line of battle: 27 ships of the line and frigates, two fireships, four bomb vessels, seven galleys, and several storeships. Byng followed them during the rest of the day. A Spanish account of the battle said that, on the morning of 10 August, the Spanish ships saluted the British ones as they approached, not showing, therefore, any sign of belligerence. The night passed with fair weather; small winds and sometimes calm. The following morning the Spanish fleet was dispersed, with ships divided into three large groups separated from each other. Gaztañeta tried then to form a line of battle by towing his ships of the line with the galleys, but had no time. The Marquis of Mari, who commanded the Spanish rear, had under his command various warships: the ship of line El Real, the frigates San Isidro, Tigre, Águila de Nantes, two bomb vessels, a fireship, and some storeships, besides the galley squadron. Mari had lagged behind and was near the shore off Avola. The British vessels were close to them, and Byng dispatched Captain George Walton of with five more vessels to chase them. HMS Argyll fired two shots near De Mari's El Real, while Canterbury fired three more. Then, Mari's ship returned fire and the battle ensued with British at an advantage. The Marquis, having his ship badly mauled by the British gunfire, resolved to drive his squadron ashore, and later set fire to the ships to avoid capture. His own ship sustained fifty casualties, killed and wounded, and had her rigging severely damaged. She was run aground and her crew escaped inland, but the ship was refloated by her British captors. Two of the Spanish frigates were completely burned; their crews also escaped. Sorpresa, under Captain Miguel de Sada, was the only ship which offered battle, but were forced to surrender, having sustained heavy damage and casualties. The other Spanish vessels struck their colours after a brief engagement, following which the British took possession of them.
Испания орталығына шабуыл
Испанияның арғы жағы негізгі флоттан бөлініп қалғаннан кейін, Бинг өзінің көптеген кемелерін Гастаньета эскадрильясын қууға жұмсады, ол Пасаро мүйісіне қарай жолын жалғастырды. Испан адмиралының алты желілік кемесі мен төрт фрегаты болды, бірақ олар шайқасқа қатар тұруға үлкермеді. HMS Oxford және HMS Grafton Гастаньетаның орталық бөлігіне шабуыл жасаған алғашқы екі британдық желілік кемесі болды. Сағат 10-да, олар жақындағанда, ұйымдаспаған испандық кемелер атыс ашты. Екі британдық кеме, испандықтар отын қайталағанға дейін атуға тыйым салынған Бингтің бұйрығымен жауап берді. Oxford 64 зеңбіректі Santa Rosa кемесіне шабуыл жасап, алыстан басқа британдық кемелердің қолдауымен оны басып алды. 60 зеңбіректі San Carlos кемесі капитан Томас Мэтьюстің HMS Kent кемесіне еш қарсылық көрсетпеді. Осы уақытта капитан Николас Хаддоктың Grafton, бұрынғы HMS Cumberland болған Príncipe de Asturias кемесімен, сондай-ақ HMS Breda және HMS Captain кемелерімен кездесті. Grafton Príncipe de Asturias кемесін қиратты, экипаждың көп бөлігі қаза тапты немесе жарақат алды, соның ішінде Шакон да жарақат алды. Кеме Breda мен Captain кемелеріне берілді, ал Grafton тағы бір испандық 60 зеңбіректі кемені шабуылға жіберді. Сағат 13:00-де Гастаньетаның флагманы, 74 зеңбіректі San Felipe кемесіне Kent шабуыл жасады, жақын арада Superb та шабуыл жасады, одан ол екі залп алды. Испан адмиралының кемесі, тағы үш кемемен бірге, және Бингтің жеті желілік кемесі мен өрт кемесінен тұратын дивизиясы арасында екі сағатқа созылған ұрыс болды. Гастаньета өз қуғындарын тоқтатты, содан кейін Kent оның корпусына жақын келді, кең жақтан атып, жел соққан жаққа құлады, ал Superb бірден оның жел соққан жағына шабуыл жасады. Тек корпустың артқы бөлігімен ғана жауап бере алатын San Felipe кемесі мачтасынан айрылып, корпусы қирады, бірақ Гастаньета бас ие алмайтын. Бингтің HMS Barfleur кемесі San Felipe кемесіне жақындады, және Бинг Гастаньетадан бас ие алмайынша, San Felipe кемесіне қарсы өрт кемесін жіберетінін талап етті. Гастаньета қарсылық көрсетіп, кең жақтан жауап берді. Британдықтар оқ атқанда, оның сол аяғы тесіліп, оң тобығы жарақат алды. Капитан Антонио Эскудеро басқарған Volante, San Felipe кемесіне көмектесуге тырысты, британдықтардың атысын өзіне аударуға тырысып, оған жақын болды. Үш британдық кеменің атысына түскен ол, түнде HMS Montague және HMS Rupert кемелеріне бас ие алды. San Felipe кемесінде 200 адам әрекетсіз қалды, олардың ішінде флаг-капитаны Педро Декспой, бір зеңбіректің оғынан екіге бөлінген теңізшінің сынған сүйектерінен жарақат алды. Гастаньета эскадрильясының қалған кемелерінің ішінде Juno үш сағаттық шайқастан кейін HMS Essex кемесіне бас ие алды.
With the Spanish rear now severed from the main fleet, Byng committed most of his vessels in pursuing Gaztañeta's squadron, which continued its way towards Cape Passaro. The Spanish admiral had with him six ships of the line and four frigates, but had not succeeded in forming a line of battle. HMS Oxford and HMS Grafton were the first two British ships of the line to engage Gaztañeta's centre. At 10 am, as they approached, the disorganised Spanish vessels opened fire. The two British ships returned fired, having been ordered by Byng not to fire until the Spaniards repeated their firing. Oxford fell upon the 64 gun Santa Rosa and took her after a murderous cannonade, supported by other British ships in the distance. The 60 gun San Carlos struck her colours to Captain Thomas Matthews' HMS Kent, having made little resistance. Captain Nicholas Haddock's Grafton, meanwhile, confronted Príncipe de Asturias (formerly HMS Cumberland), together with HMS Breda and HMS Captain. Príncipe de Asturias was left almost shattered by Grafton and had most of her crew killed or injured, including Chacón, who was wounded in the face by splinters. The ship surrendered to Breda and Captain while Grafton moved to engage another Spanish ship of sixty guns on his starboard. At 1 pm, Gaztañeta's flagship, the 74 gun San Felipe, was attacked by Kent and soon after by Superb, from which she received two broadsides. A running fight took place for two hours between the Spanish admiral's ship, supported by three others, and Byng's division of seven ships of line and a fireship. Gaztañeta held off his pursuers until Kent, bearing down under his stern, fired a broadside and fell to the leeward while Superb fell simultaneously on his weather quarter. San Felipe, which could only return fire with her after guns, was left dismasted and had its hull severely mauled, but Gaztañeta was unwilling to surrender. Byng's HMS Barfleur came close to San Felipe, and Byng demanded that Gaztañeta strike his colours or Byng would dispatch one of his fireships against San Felipe. Gaztañeta refused and responded with a broadside. The British fired back and he received a shot which pierced his left leg and wounded his right heel. Volante, commanded by Captain Antonio Escudero, attempted to relieve San Felipe. staying close to her with the aim to attract some of the British fire upon herself. Pierced by the fire of three British ships, she struck to HMS Montague and HMS Rupert at nightfall. San Felipe, having 200 men out of action, amongst them flag captain Pedro Dexpois, who had been hit by the shattered bones of a sailor cut in half by a cannonball, also surrendered. Of the remaining ships of Gaztañeta's squadron, Juno meanwhile had been taken by HMS Essex after a three hour fight.
Гевараның келуі мен шегінуі
Қалың қараңғылықта Гастанетаның «Сан-Фелипе» кемесі өз туын түсірді. Сан-Луисте тағы бір кемемен бірге Балтасар де Гевара испандық флагманды көріп, оған оқ атылысынан хабар жеткен еді. Гевараның екі кемесі олардың жел соғып тұрған жағынан шабуылдап, Бингтің «Барфлер» кемесімен бірнеше оқ алмасты. «Сан-Фелипе» берілгенін естіген Гевара желге қарсы шабуылға шығып, әлі де соғысып жатқан испандық кемелерді жинауға кірісті. Капитан Габриэль Альдерете басқарған «Перла» фрегаты босатылып, үш британдық кемеден қашып кетуіне рұқсат берілді. «Сан-Хуан-эль-Чичо» атты тағы бір фрегатпен бірге олар шайқастан шығып, Мальтаға бет алды. Бинг оларды біраз уақыт қуды, бірақ күн батып, желдің күші әлсірегендіктен, өзінің флотымен қалуға шешім қабылдады. Джордж Каммак жеңіліске көз жеткізіп, флагмандық кемесі «Сан-Фернандо» мен фрегатпен Венецияның Корфу аралына жол тартты. Франсиско Гримоның жеті галерасы қолайлы желдің арқасында Палермоға қайтысты. Қашып құтылуға мүмкіндік алған кемелер, галералардан басқа, төрт желілік кеме, тоғыз фрегат, бомба тасуға арналған галера және Пинтадоның бір кемесі болды. 64 зеңбіректі «Санта-Изабел» кемесі, капитан Андреа Реджио басқаруымен, түні бойы қуылды және ертесіне таңда контр-адмирал Джордж Делавалға берілді. Ал британдықтар аз шығынға ұшырады, барлығы 500-ге жуық адам қаза тапты немесе жараланды. Бинг флотының ең көп зақымдалған кемесі «Грэфтон» болды, бірақ ол бірнеше испандық кемелерді ұрып, жарамсыз қалдырды. Корольдік теңіз күштерінің кемелеріндегі қажетті жөндеу жұмыстары, көбінесе такелажға қатысты, сондай-ақ алынған олжалармен байланысты жұмыстар келесі күндері жүргізілді. 18 тамызда Бинг капитан Уолтоннан хат алды:
In almost total darkness, Gaztañeta's San Felipe struck her colours. Baltasar de Guevara, in San Luis with another ship of line, came in sight of the Spanish flagship, which had been alerted by the gunfire. Guevara's two ships bore down windward of them and exchanged a broadside with Byng's Barfleur. Told that San Felipe had surrendered, Guevara charged upon the wind and committed himself to collect the few Spanish ships still fighting on. The frigate Perla under Captain Gabriel Alderete, was relieved and allowed to escape from the three British ships. Together with another frigate, San Juan el Chicho, they left the battle, and headed towards Malta. Byng pursued them for some time, but given the fading light and low wind, he decided to stay with his fleet. George Cammock, convinced of the defeat, set sail to the Venetian island of Corfu with his flagship San Fernando and a frigate. Francisco Grimau's seven galleys, taking advantage of favourable winds, retired to Palermo. The ships which managed to escape were, besides the galleys, four ships of the line, nine frigates, a bomb galley, and one of Pintado's ships. The 64 gun Santa Isabel, under Captain Andrea Reggio, was pursued all through the night and surrendered the next morning to Rear Admiral George Delaval. The British, in contrast, sustained trifling damage with no more than 500 killed or wounded all told. Of Byng's fleet, the ship which suffered the most damage was Grafton; but she had engaged and disabled several Spanish vessels. The necessary repairs of the Royal Navy ships, mostly in the rigging, and those relating to prizes taken, were done over the following days. On 18 August Byng received a letter from Captain Walton:
Соғыс аяқталды
Уолтон өзінің айтуынша, төрт әскери кеме, бомба тасушы кеме және қойма кемесін жаулап алды, сонымен қатар тағы төрт әскери кемені өртеп жіберді. Зақымдалған кемелерін жөндегеннен кейін, Бинг Сиракуза портына кірді, ол кезде граф Маффейдің басқаруындағы савойялық әскерлердің қолында болды және испан армиясымен блокадаланған еді. Одан Бинг ауыр күзетпен Порт-Махонға бес жаулап алынған испандық желілік кемесі мен төрт испандық фрегатын жіберді. Оның кемелерінің бірі, Гастаньетаның Сан-Фелипе кемесі, кездейсоқ түрде өртке ұшырап, экипаждың көп бөлігімен бірге жарылды; 160 британдық және 50 испандық қаза болды. Испандықтардың мәлімдемесінше, шайқастан кейін көп ұзамай, британдық флот капитаны Бингтің атынан Леде маркизіне шағымданып, испандықтар бірінші оқ атқан деді. Гастаньета мен оның офицерлері төрт ай бойы Габсбург әскерлеріне қарсы қару көтермеуге ант беріп, фелукамен Аугустаға жіберілді. Жаулап алынған 2600 испандық тұтқынның арасында жараланған немесе ауру адамдар босатылды. Мальтаға қашып кеткен испандық кемелер туралы да хабар болды, онда маркиз Риварольдің сицилиялық галереялары әлі де тоқтаған еді. Госпитальдік орденнің Ұлы Мастері, каталон Рамон Переллос и Роккафул, Габсбург үйіне жақтас болды және испандықтарға кіруге рұқсат бермеді.
Walton had succeeded in capturing, by his own account, four men of war, a bomb vessel and a storeship in addition to burning four other men of war. Having repaired his damaged ships, Byng entered the port of Syracuse, then held by Savoyard troops under the Count of Maffei and blockaded by the Spanish army. From there Byng dispatched five captured Spanish ships of the line and four Spanish frigates to Port Mahon under a heavy escort. One of his ships, Gaztañeta's San Felipe, took fire accidentally and blew up with most of his crew; 160 British and 50 Spaniards. According to Spanish accounts, shortly after the action, a captain of the British fleet made a complaint to the Marquis of Lede in the name of Byng, stating that the Spaniards had fired first. Gaztañeta and his officers were dispatched to Augusta in a felucca, having taken an oath not to take up arms against the Habsburg armies for four months. Of the haul of Spanish prisoners taken – 2,600 who were wounded or sick, were also freed. Of the Spanish ships which escaped to Malta, where the Sicilian galleys under the Marquis of Rivaroles were still anchored. The Grand Master of the Knights Hospitaller, the Catalan Ramon Perellos y Roccaful, was a sympathiser of the House of Habsburg and refused entry to the Spanish.
Салдары
Испан флотының басым бөлігін жою немесе тұтқындау мақсатына жеткен соң, Бинг Мальтада тоқтады. Ол Мессина қоршауын көтеруге бар күшін салуға ниеттенген, бірақ таң қалдырғандай, неміс күшіннің цитадельге жеткеніне қарамастан, 29 қыркүйекте д’Андорно маркизі капитуляциялады. Содан кейін Леде маркизі Сицилияның барлық аймағын бақылауға алды, бірақ Сиракуза, Мелаццо және Трапани қалалары келесі айларда савойялық гарнизондардың қолында қалды. Бинг өзінің төрт кемесін Каммактың қалған кемелерін жою және испан әскерін блокадалау үшін бөліп жіберді. Аугуста портында британдықтар шағын кемелерден құралған конвойға шабуыл жасап, испандықтарды бомба тастау кемесі мен өртке ұшу кемесін өртеп жіберуге мәжбүр етті. Палермодан тыс жерде «Грэфтон» HMS кемесі Порто Лонгонеден шыққан екі генуэздік кемені ұстады, олардың бортында швейцариялық жалдамалы әскерлер, оқ-дәрі және ұңғылбар оқтар болды. Үшінші кеме Кастелламмаре-дель-Гольфо маңында «Леннокс» HMS кемесіне жақындағанда қарасты, өртеніп кетті, бірақ экипажы 240 адамды, 700 кремнийлі мылтықтарды және аздаған ұңғылбар оқты құрлыққа шығаруға үлкерді. Бингтің шабуылы Пассаро мүйісінде испан флотын дерлік жойғандықтан, шайқастан кейінгі айларда Сицилиядағы испандық жағдай нашарлады. Олардың әскері аралда оқшауланғандықтан, соғыс министрлігі Ледеге әскер немесе жабдық жібермейтінін хабарлады. Альберони бұл соққыны ауыр сезінді, сондықтан ол экспедиция туралы кез келген ақпараттың таралуын тоқтатып, Ұлыбританияға қарсы шаралар қабылдады, бірақ бірден соғыс жарияламады. Ол елші Монтелонеге Лондонды тастап кетуді бұйырды және каперлерге патент беруді және Испания порттарындағы барлық британдық кемелер мен тауарларды тәркілеуді тапсырды. Бұл - Балтасар де Гевераның Кадис портына азаматтық кемелерімен кірген кезде атқарған маңызды міндеті болды. Сонымен қатар, Бинг шайқастың толық есебімен ұлынан Англияға жіберді. Қараша айында Неапольде болғанда, ол император Карл VI-ның жеке өзі жазған хатын алды:
Having achieved his goal of destroying or capturing the bulk of Spanish fleet, Byng, then anchored at Malta. He was resolved to commit all his efforts to lift the Siege of Messina but to his surprise, even though German reinforcements broke through to the citadel, the Marquis d'Andorno surrendered on 29 September. The Marquis of Lede then held all of Sicily except the towns of Syracuse, Melazzo, and Trapani, held by considerable Savoyard garrisons for the following months. Byng detached four of his ships to eliminate Cammock's surviving ships and blockade the Spanish army. In the harbour of Augusta, the British attacked a convoy of small vessels and forced the Spaniards to burn a bomb vessel and a fireship. Off Palermo, HMS Grafton captured two Genoese vessels which had sailed from Porto Longone with a corps of Swiss mercenaries, munitions, and gunpowder. A third vessel ran aground when approached by HMS Lennox near Castellammare del Golfo and was set on fire, though its crew managed to land 240 men, 700 flintlocks and some gunpowder. As Byng's attack had virtually destroyed the Spanish fleet at Cape Passaro, the Spanish situation at Sicily considerably worsened over the months following the battle. Their army was isolated on the island, so the War Ministry informed Lede that they couldn't send troops or supplies. The blow was felt so severe by Alberoni that he banned the circulation of any information on the expedition and took measures against Great Britain, although he did not immediately declare war. He requested that ambassador Monteleone was to leave London and gave orders to issue letters of marque to privateers and to seize all British vessels and goods in the ports of Spain. This was a task in which Baltasar de Guevera played a major role when he entered the port of Cádiz with his few surviving ships. In the meantime, Byng sent his eldest son to England with a full account of the battle. When he was at Naples in November, he received a letter written personally by Emperor Charles VI:
26 желтоқсанда Ұлыбритания Испанияға соғыс жариялады, ал Франция келесі жылдың 9 қаңтарында осы қадамды қайталады. Жағдайдың нашарлауына қарамастан, Альберони Төрттік одақтың талаптарын қабылдауға бұрынғыдан да ықыласты болмады. Соғыстың барысын өзгерту үшін Альберони Кадис пен Корунадан қару-жарақ пен кемелерді жинап, Англияға экспедиция ұйымдастыруға кірісті. Ол Швеция королі Карл XII-мен одақ құруға тырысты және якобит талапкері Джеймс Фрэнсис Эдвард Стюарттан қолдау алды. Оның жоспары - британдық сатқын Джеймс Батлер, Ормондтың 2-герцогы басқаратын 5000 адамдық әскермен Англияның батысына шабуыл жасау. Швецияның араласуын болдырмау үшін Ұлыбритания Джон Норрис басқаратын он кемеден тұратын эскадрильяны Балтық теңізіне жіберді. Швеция кемелері өз порттарында қалды және теңізде ешқандай қақтығыс болған жоқ. Сонымен қатар, 11 желтоқсанда Карл XII Фредрикстен қоршауында оқтан қаза тапты, ал Испания өзінің жалғыз ықтимал одақтасынан айырылды. Альберони жобаны жалғастыруды шешті және Англияға бағытталған флоттың басқаруын Балтасар де Гевараға тапсырды. Финистерре мүйісінің жанында экспедиция ұзақ және қатты дауылда тарап кетті, бірнеше кеме батып, флот шашырап кетті. Үш фрегат пен бес әскери көліктік кеме Шотландияға жетіп, 400-ге жуық адамды түсірді, бірақ олар Гленшил шайқасында тез жеңіліске ұшырады.
On 26 December Great Britain declared war on Spain, France did the same soon after on 9 January the following year. In spite of the unfavourable turn of events, Alberoni was even more unwilling than at first to accept the terms dictated by the Quadruple alliance. To reverse the course of the war, Alberoni began to collect armaments and shipping at Cádiz and Corunna for an expedition to Britain itself. He sought alliance with King Charles XII of Sweden, he obtained the support of the Jacobite pretender, James Francis Edward Stuart. His plan was an invasion of the western England by 5,000 men under British turncoat James Butler, 2nd Duke of Ormonde. To deter Swedish involvement, Britain dispatched a squadron of ten ships of the line led by John Norris to the Baltic. The Swedish ships remained at their ports, and no naval action took place. Moreover, on 11 December Charles XII was killed by a cannonball at the Siege of Fredriksten, and Spain was deprived of its only potential ally. Alberoni decided to continue the project and entrusted the command of the fleet destined to England to Baltasar de Guevara. Off Cape Finisterre the expedition was dispersed in a long and violent storm which sank several ships and scattered the fleet. Three frigates and five transports with troops reached Scotland and disembarked about 400 men, but they were soon defeated at the Battle of Glenshiel.