Кіріспе
Американың түпкі халқы, Африка-американдық мұрасы бар. "Қара үндістер" – Американың түпкі халқы, өйткені олар Американың түпкі халықтарымен байланысты және мәдени тұрғыдан Американың түпкі халқы саналады, сонымен қатар айқын Африка-американдық мұраға ие. Тарихи тұрғыдан, кейбір Америка тайпалары Африка-американдықтармен тығыз қарым-қатынаста болды, әсіресе құлдық кең таралған немесе бос адамдардың тарихи тұрғыдан қоныстанған аймақтарда. Бес өркениетті тайпаның мүшелері Оңтүстік-Шығыста құл болған Африка-американдықтарды ұстауға қатысты, ал кейбір құл немесе бұрынғы құлдар 1830 жылы "Жасыл Жол" арқылы олармен бірге Батысқа көшіп кетті, кейіннен Үндістерді Қоныстандыру кезеңінде де. Даулы әрекеттердің нәтижесінде, 20 ғасырдың соңынан бері Cherokee, Creek және Seminole тайпалары мүшелік шарттарын қатаңдатты және кейде 20 ғасырдың басындағы Dawes Rolls-те Американың түпкі халқы ретінде тіркелген кем дегенде бір ата-бабасы жоқ бостандыққа шығарылған адамдарды мүшеліктен шығарды. Бұл шешім кейіннен келісім шарттарына сәйкес келмейтіні және кейбір роллдардағы қателіктер болуы мүмкін деген негіздермен сотқа шағымдалынды. Чикасо тайпасы ешқашан Чикасо бостандыққа шығарылғандарға азаматтық берген емес.
Black Indians are Native American people – defined as Native American due to being affiliated with Native American communities and being culturally Native American – who also have significant African American heritage. Historically, certain Native American tribes have had close relations with African Americans, especially in regions where slavery was prevalent or where free people of color have historically resided. Members of the Five Civilized Tribes participated in holding enslaved African Americans in the Southeast and some enslaved or formerly enslaved people migrated with them to the West on the Trail of Tears in 1830 and later during the period of Indian Removal. In controversial actions, since the late 20th century, the Cherokee, Creek and Seminole nations tightened their rules for membership and at times excluded Freedmen who did not have at least one ancestor listed as Native American on the early 20th century Dawes Rolls. This exclusion was later appealed in the courts, both because of the treaty conditions and in some cases because of possible inaccuracies in some of the Rolls. The Chickasaw Nation never extended citizenship to Chickasaw Freedmen.
Шолу
Соңғы кезге дейін АҚШ тарихының негізгі бағытындағы зерттеулерде американдықтар мен африкалықтардың арасындағы тарихи қарым-қатынастар көбінесе назардан тыс қалды. Уақыт өте келе африкалықтар американдықтармен әртүрлі деңгейде байланысқа түсті, бірақ олар еуропалықтармен салыстырғанда олармен бірге аз өмір сүрді. АҚШ-қа әкелінген құл африкалықтар мен олардың ұрпақтары американдықтармен, сондай-ақ американдық және еуропалық тегі бар басқа құл, аралас нәсілді адамдармен мәдени алмасу мен некелесу тарихына ие. Мұндай жағдай АҚШ-тың оңтүстігінде, африкалықтардың ең көп саны құлдыққа алынған жерде жиі кездесті. XXI ғасырда көптеген африкалық американдықтардың арасында американдық тегі барлар саны көп, бірақ олардың көпшілігі сол мәдениеттерде өспегендіктен, қазіргі уақытта американдықтармен әлеуметтік, мәдени немесе тілдік байланыстары жоқ. Әртүрлі американдықтар, африкалықтар және африкалық американдықтар арасындағы қарым-қатынас әртүрлі және күрделі болды. Американдықтар өздерінің қоғамдарындағы африкалықтардың рөлі туралы көбінесе келіспейтін. Кейбір тайпалар немесе топтар африкалықтарды басқаларына қарағанда көбірек қабылдап, оларды өздерінің мәдениеттері мен қауымдастықтарының толыққанды мүшелері ретінде құрметтеді. Ал кейбір американдықтар құлдықтың пайдасын көріп, оған қарсы шыққан жоқ. Кейбір американдықтар мен африкалықтар Флоридадағы Семинол соғыстары сияқты АҚШ-тың американдық жерлерге кеңеюіне қарсы қарулы күресте ортақ іс-қимыл жасады. Америка Азамат соғысынан кейін кейбір африкалық американдықтар АҚШ армиясына қатысты (немесе қатысып жүрді). Көптегендері Батыс шекаралық штаттардағы соғыстарда американдықтармен күресуге жіберілді. Олардың әскери бөлімдері "Буффало сарбаздары" деп аталды, бұл лақапты американдықтар берген. Әсіресе, қара Семинол еркектері Үндістан аумағынан армияға американдық тыңшы ретінде жұмыс істеуге тартылды.
Еуропалық колонизация
Африкалықтар мен америкалықтар арасындағы байланыстар туралы жазбалар 1502 жылғы сәуірден басталады, сол кезде алғашқы құл африкалық Испанияға жеткізілді. Кейбір африкалықтар Санто-Доминго колониясынан ішкі аймақтарға қашып кетті; аман қалғандары мен жергілікті тайпаларға қосылғандары алғашқы қара индейлер тобын құрады. Кейіннен АҚШ құрамына кірген жерлерде еуропалық отарлаушылардан қашқан құл африкалықтың алғашқы мысалы 1526 жылы тіркелді. Сол жылдың маусымында Лукас Васкес де Айллон қазіргі Оңтүстік Каролинадағы Пи-Ди өзенінің сағасына жақын жерде испандық колония құрды. Испан қонысы Сан-Мигель-де-Гуадалупе деп аталды; онда 100 құл африкалық та болды. 1526 жылы алғашқы құл африкалық колониядан қашып, жергілікті америкалықтардың арасында пана тапты. Бір ғасырдан астам уақыт өткен соң, 1690 жылғы Пуэбло көтерілісі кезінде Пуэбло тайпалары испан отарлаушыларын өз жерлерінен қуу үшін біріккенде, көтерілісті ұйымдастырушылардың бірі Доминго Наранхо (шамамен 1644 – шамамен 1696 ж.ж.) африкалық текті Санта-Клара Пуэбло адамы болды. 1622 жылы Алгонкин тайпалық америкалықтар Вирджиниядағы Джеймстаун колониясына шабуыл жасады. Олар барлық еуропалықтарды өлтірді, бірақ аздаған құл африкалықтарды тұтқынға алып, өздерінің қауымдастықтарына қайтарып, оларды біртіндеп ассимиляциялады. Африкалықтар (кейінірек афроамерикандықтар) мен жағажай штаттарындағы америкалық тайпалар арасындағы этникалық аралас қарым-қатынастар жалғасты. Колонистер алғашқы жылдары америкалықтарды құлдыққа салуға тырысқанмен, 18 ғасырдың басында бұл тәжірибеден бас тартты. Колониялық құлдардың қашуы туралы бірнеше хабарламаларда африкалықтардың америкалық қауымдастықтарымен байланысы туралы тікелей айтылған. "Колониялық газеттердегі сыйлық туралы хабарламаларда африкалық құлдардың 'үнді әйелімен бірге қашқандары' немесе 'үндістер арасында туыстары бар екені' немесе 'жартылай үнді және олардың тілін жақсы біледі' деп жазылған". Он үш колонияның бірнешеуі екі топтың арасындағы байланысты шектеу үшін Чероки тайпасының аумағына құлдарды тасымалдауға тыйым салатын заңдар қабылдады. Кейбір тайпалар африкалықтармен аралас некеге тұруға ынталандырды, себебі олар осы одақтан күшті балалар туады деп ойлады. Оңтүстік Каролинадағы отарлаушылар африкалықтар мен америкалықтардың араласуынан туындаған қауіптің ықтималдығына қатты алаңдады, сондықтан 1725 жылы құлдарды шекаралық аймақтарға әкелуге тыйым салатын заң қабылдады және бұзу жағдайында 200 фунт айыппұл салды. 1751 жылы Оңтүстік Каролина африкалықтарды америкалықтарға жақын орналастыруға қарсы заң қабылдады, себебі плантаторлар мұны колонияның қауіпсіздігіне зиянды деп есептеді. Губернатор Джеймс Гленнің (1743–1756 жылдары) басшылығымен Оңтүстік Каролина америкалықтарда афроамерикандықтарға деген "қарсылықты" тудыруға бағытталған ресми саясатты ұсынды, осылайша олардың арасындағы одақтарды болдырмақ болды. 1753 жылы Понтиак соғысының хаосы кезінде Детройт тұрғыны көтерілісшіл америкалық тайпалар кездесетін барлық ақ адамдарды өлтіріп, бірақ "алып кеткен барлық қараларды сақтап, махаббатпен қарайтынын" байқады. Көзқарастар әртүрлі болды: кейбір америкалықтар африкалықтардың болуына наразылық білдірді. Бір деректе айтылғандай, "1752 жылы Катаваба тайпасы араларына саудагер ретінде келген афроамерикандыққа зор ашу мен наразылық білдірді". Колониялық кезеңде америкалықтар құлдықтан қашқан құлдарды қайтарып берген жағдайда сыйақы алды. 19 ғасырдың соңында афроамерикандық сарбаздар АҚШ-тың батысындағы үндістер соғыстарында күресуге жіберілді.
Еуропалық құлдық
Еуропалық отарлаушылар жасаған шабуыл тұтқындарына жаңа сұраныс нарығын ашты, олар кейін Он үш колония болып дамыды. Әсіресе, қоныстандыру емес, ресурстарды игеру үшін құрылған оңтүстік колонияларда, отарлаушылар темекіні өңдеу үшін мәжбүрлі еңбекке америкалық үндістерді сатып алып не тұтқынға алды, ал 18 ғасырға қарай күріш пен индиго да өндірілді. Сауда тауарларын алу үшін үндістер соғыс тұтқындарын өздерінің қоғамдарына енгізудің орнына ақтарға сата бастады. Балта, қола қазан, Кариб теңізі ромы, еуропалық әшекейлер, инелер мен қайшы сияқты сауда тауарлары тайпалар арасында әртүрлі болды, бірақ ең бағалысы мылтық болды. Үнді құлдары жиі қашып құтылатын, себебі олар жерді жақсы білді, ал африкалық құлдар білмейтін. Сондықтан тұтқынға алынып, құлдыққа сатылған үндістер көбінесе Вест-Индияға немесе туған жерлерінен алысқа жіберілді. Вирджиния кейін «үндістерді, мулаттарды және негрлерді жылжымайтын мүлік деп жариялады», ал 1682 жылы Нью-Йорк африкалық немесе үнді құлдарына иесінің үйінен немесе плантациясынан рұқсатсыз шығуға тыйым салды. Үнді құлдарының бағасы жоғары болды, себебі африкалық құлдарды кемемен тасып, сатып алу керек еді, ал үнді құлдарын тұтқынға алып, бірден плантацияларға жеткізуге болады. Солтүстік колониялардағы ақтар кейде африкалықтарға қарағанда үнді құлдарына, әсіресе әйелдер мен балаларға көбірек сенім артты, себебі үнді әйелдері егіншілікпен айналысатын, ал балаларды оңай оқытуға болады. 1700 жылдардың соңына қарай африкалық және үнді тегі бар құлдар туралы жазбалар тіркелді. Шығыс колонияларда үнді әйелдерін және африкалық ерлерді құлдыққа салу кең таралды, африкалықтар мен үндістердің құлдыққа салынуы да бірдей өсті. Бұл практика, африкалық ерлер мен үнді әйелдерін біріктіру, әсіресе Оңтүстік Каролинада кең таралған. Африкалықтар құлдыққа түскен басты нәсілге айналған кезеңде үндістер де кейде құлдыққа түсті. Африкалықтар мен үндістер бірге жұмыс істеді, ақшалай жұмыс істейтіндермен бірге тұрды, тамақ рецепттерін бөлісті, шөптермен емдеді, мифтер мен аңыздарды айтты. Кейбіреулері аралас некелерге тұрып, аралас нәсілді балалар өрбіткен. Чероки тайпасындағы расааралық некелер немесе одақтар тайпаның құлдарының саны артуымен көбейді. Сол кезде үкімет үндістерді бөлек санауға алмады. Еуропалық американдық қауымдастықта қалғандар көбінесе мулаттар деп тіркелді, бұл термин үнді-ақ, үнді-африкалық және африка-ақ аралас нәсілді адамдарға, сондай-ақ үш нәсілді адамдарға қолданылды. Бірақ Dawes Rolls-қа тайпа мүшелерін тіркеу кезінде, тайпалардың жеке шаруашылық басшыларының жерді бөлуінен бұрын, Чероки бостандықтары әдетте бостандықтар тізімінде бөлек тіркелді. Тіркеушілер көбінесе асығыс жұмыс істеді, сыртқы түріне қарай бағалап, босатылғандардың шероки тегі бар-жоғын сұрамады, бұл оларды «қан арқылы шероки» деп санап, сол тізімдерге енгізуге мүмкіндік берді. «Қара үндістер» келесі полктерде тіркелді: 1-ші Канзас түсті жаяу әскері, Канзас түсті Honey Springs шайқасы, 79-шы АҚШ түсті жаяу әскері және 83-ші АҚШ түсті жаяу әскері, сондай-ақ негр ретінде тіркелген адамдар бар басқа да түсті полктер. Үндістан аумағындағы алғашқы шайқас 1863 жылдың 1 және 2 шілдесінде болды, ал Одақ күштеріне 1-ші Канзас түсті жаяу әскері кірді.
Американың түпкүлдік құл иелігі
Еуропалықтар құлдықты енгізгенге дейін, американдықтар арасында соғыс тұтқындарын пайдалану мақсатында құлдық болған. Ол құлдарды қожайынының жеке мүлігі ретінде есептеген еуропалық үлгідегі құлдықтан ерекшеленетін. Чероки ауыз әдебиетінде соғыс тұтқындарын құлдарға айналдырған, бірақ бұл мәртебе уақытша болды – оларды отбасы мен руға қабылдау немесе босату мүмкіндігі қарастырылды. Америка Құрама Штаттарының Конституциясы және бірнеше штаттың заңдары Америка революциясынан кейін құлдыққа рұқсат бергендіктен (ал солтүстік штаттар оны тыйым салған), американдықтар құлдарды заңды түрде иеленуге құқылы болды, соның ішінде еуропалықтар Африкадан әкелген құлдарды да. 1790 жылдары Бенджамин Хокинс оңтүстік-шығыс тайпаларына федералды агент ретінде тағайындалды. Еуропалық-американдық мәдениетке бейімделуді қолдау мақсатында, ол тайпаларға құл шаруашылығын жүргізуді ұсынды, осылайша басқа американдықтар сияқты ауыл шаруашылығымен және плантациялармен айналыса алатын болар еді. Құлдық кезеңіне қатысты құжаттар американдық түпкіліктің қара нәсілді құлдарға қатысты қатыгездік көрсеткен бірнеше жағдайларын көрсетеді. Дегенмен, көптеген американдық құл иелері оңтүстік штаттарындағы ең жаман тәжірибелерден бас тартты.