1979 жылдан бастау алған үй шаруашылық жауапкершілік жүйесі
Household responsibility system
1979 ж. Қытайда енгізілген үй шаруашылығының жауапкершілік жүйесі – шаруаларға өнімділікті арттырған, мемлекеттік тапсырыспен қатар еркін сатуға мүмкіндік берген реформа.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Қытайдағы практика, алғаш рет 1979 жылы қабылданған. Үй шаруашылығының жауапкершілік жүйесі (s=家庭联产承包责任制), немесе шарттық жауапкершілік жүйесі, Қытайда 1979 жылы ауыл шаруашылығында алғаш рет қолданылып, 1982 жылы ресми бекітілген практика. Бұл жүйе бойынша үй шаруашылықтары кәсіпорныңның табысы мен зиянына жауапты болды. Ұжымдық шаруашылықты алмастырған бұл жүйе жер мен өндіріс құралдарының мемлекеттік меншігін сақтап, өндірісті үй шаруашылықтарының жауапкершілігіне жүктеді. Үй шаруашылықтары мемлекеттік квоталарды орындауға міндетті болды, бірақ келісімшарттық жерге не еккенін өздері шеше алатын, ал өнімді көп деңгейлі баға жүйесі арқылы сата алатын: квотаға дейінгі өнім үшін ең төменгі баға, квотадан артық сатылған өнім үшін жоғары баға, ал жәрмеңкелерде сатуға рұқсат етілген өнімдер үшін – нарықтық баға.
Practice in China, first adopted in 1979
The household responsibility system (s=家庭联产承包责任制), or contract responsibility system, was a practice in China, first adopted in agriculture in 1979 and officially established in 1982, by which households are held responsible for the profits and losses of an enterprise. This system, which came to replace collective farming, maintained public ownership of land and some of the means of production, but made production the responsibility of households. Households still had to contribute to state quotas but could make their own decisions about what to plant on contracted land and could sell via a multi tier price system that included the lowest price for payment to the state up until the quota, a higher rate for above quota sales to the state, and market price for crops allowed to be sold at fairs.
Шолу
Үй шаруашылығының жауапкершілік жүйесі ұжымдық шаруашылықты ығыстырды. Үй шаруашылығының жауапкершілік жүйелерінде шаруашылықтар мемлекеттік квоталарға үлес қосты, бірақ сонымен қатар келісімшарттық жерге не еккені туралы өздерінің шешімдерін қабылдай алатын болды және квотаға дейінгі мемлекетке төленетін ең төмен бағаны, квотадан асып түскен сату үшін жоғары бағаны, ал жәрмеңкелерде сатуға рұқсат етілген өнімдердің нарықтық бағасын қамтитын көп деңгейлі баға жүйесі арқылы сата алатын. Үй шаруашылығының жауапкершілік жүйесі кезеңінде ауыл шаруашылығы өндірісі артты, бұл қытай марксистік дискурсында өндіріс күштерін босату деп сипатталды. Мамыр айындағы тағы бір сөйлеуінде Дэн Сяопин Аньхой провинциясының Фэньян және Фейси округтерінің тәжірибесін қолдап, "[К]ейбір әріптестерім мұндай жүйені енгізу ұжымдық экономиканың дамуын тежейді деп алаңдайды. Менің ойымша, бұл алаңдаулардың қажеті жоқ. Біздің жалпы бағытымыз – ұжымдық экономиканы дамыту. Өнімділік артып, еңбек бөлінісі мен тауар экономикасы дамыған сайын, біздің ұжымдық экономикамыз төмен деңгейден жоғары деңгейге өседі" деді.
The household responsibility system replaced collective farming. In the household responsibility systems, households contributed to state quotas but could also make their own decisions about what to plant on contracted land and could sell via a multi tier price system that included the lowest price for payment to the state up until the quota, a higher rate for above quota sales to the state, and market price for crops allowed to be sold at fairs. Agricultural production increased under the household responsibility system, which in Chinese Marxist discourse was described as liberating the productive forces. During another speech in May, Deng Xiaoping supported the practice of Fengyang County and Feixi County of Anhui province and said that "[s]ome colleagues worried that to practice this kind of system might hamper the development of the collective economy. I think these worries are unnecessary. Our overall direction is developing a collective economy. As long as the productivity increases and the division of labor and commodity economy develop, our collective economy will grow from a low level to a high level."