Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жылқы тартқан саяхат көлігі
Horse drawn traveling carriage
Пошта шайы – 18-шы және 19-шы ғасырдың басында салынған, поштамен саяхаттауға арналған жылдам көлік. Олар көбінесе төрт дөңгелекті, екі-төрт орындық, екі немесе төрт жылқымен тартылған болатын. Постильон жылқы жұбының немесе бір жұптың сол жаққа (жол жиегіне жақын) отырып, жолаушыларға алдағы жолды ашық көруге мүмкіндік беретін.
A post chaise is a fast carriage for traveling post built in the 18th and early 19th centuries. It usually had a closed body on four wheels, sat two to four persons, and was drawn by two or four horses. A postilion rode on the near side (left, nearest the roadside) horse of a pair or of one of the pairs attached to the post chaise leaving passengers a clear view of the road ahead.
Мақсаты
Ұзақ қашықтыққа жол жүру жылдамдыққа байланысты маңызды болған кезде, пошталық арба жалданар еді және оны өз пошташылары мен аттарымен алып кететін. Келесі стансада пошташылар көбінесе өз аттарымен базаларына қайтарып, бірақ жаңа аттармен саяхатты жалғастыруы мүмкін еді. Жеке пошта тасымалы қымбат болғандықтан, жолаушылар – әсіресе жалғыз әйел болса – бір немесе екі жеке қызметшісімен бірге жүретін, олар арбаның үстінен және арт жағынан мініп отыратын. Қызметшілер жол аясындағы барлық мәселелерді шешуге жауапты болатын. Жеке тұлғалар өздеріне арбалар сатып алатын, ал кейбіреулері жеңіл арбаларын көлік жүргізушінің орны алынып-қойылатындай етіп жасатар еді. Ұзақ қашықтыққа жылдам саяхаттау үшін арналған пошталық арба тиімді болуы керек еді, бірақ жеке арбалар әсем безендіріліп, жоғары сапалы материалдармен жасалуы мүмкін.
Hired when long distance travel at speed was very important, a post chaise would be taken with its own postilions and horses. At the next posting station the postilions would most likely return to their base with their own horses but might continue the journey with fresh horses. Private posting was expensive and passengers — particularly if the only passenger was a woman — would be accompanied by one or two of their own footmen riding above and behind the body of the post chaise. The footmen would be responsible for making all travel arrangements. Private individuals did own their own post chaises; some had their light chariots made with the coachman's seat removable. Designed to withstand rapid long distance travel, the post chaise should have been utilitarian, but private vehicles might be extravagantly decorated and finished.
Жұмысқа жіберу
1967 жылы Америка тасымалдау қауымдастығының «The Carriage Journal» журналында жарияланған мақаласында Пол Даунинг «пост» сөзінің латын тіліндегі «postis» сөзінен шыққандығын, ал ол сөз тік ағаш (пост) орнатып, оған қоғамдық хабарлама ілуге қолайлы орын жасауды білдіргенін айтады. Осыдан «пошта» және «пошта төлемі» деген ұғымдар туындаған. Орта ғасырдағы хат тасушылар «caballari postarus» деп аталып, «посттың» аттылары болған. Олар жол бойындағы әрбір «постта» жаңа атқа отырып, сапарларын жалғастырған. Алғашқыда «пост» сөзі атпен жүретін хат тасушыларға, содан кейін олар тасыған хаттарға, ең соңында бүкіл жүйеге қолданыла бастады. Англияда тұрақты пошта бекеттері 16 ғасырда құрылды. Осы бекеттердің аттылары үкімет хабарлары мен жеке хаттарды тасыған. Жергілікті пошта бастықтары патшалық хат тасушыларға жылқымен қамтамасыз етіп қана қоймай, басқа саяхатшыларға да жылқы берген.
In a 1967 article in The Carriage Journal, published for the Carriage Association of America, Paul H Downing recounts that the word post is derived from the Latin postis which in turn derives from the word which means to place an upright timber (a post) as a convenient place to attach a public notice. Postal and postage follow from this. Medieval couriers were caballari postarus or riders of the posts. The riders mounted fresh horses at each post on their route and then rode on. Post came to be applied to the riders then to the mail they carried and eventually to the whole system. In England regular posts were set up in the 16th century. The riders of the posts carried government messages and letters. The local postmasters delivered the letters as well as providing horses to the royal couriers. They also provided horses to other travellers.
Пост-шайы
Францияда "постинг" жүйесі кең таралған. Артиллерия офицері Джон Тралл 1743 жылы Англияда саяхаттауға арналған кареталарды жалға берумен айналысты. Алғашқыда бұл кареталар екі дөңгелекті болған, бірақ көп ұзамай төрт дөңгелекті кареталармен ауыстырылды, олар да "пост-карета" деп аталды. Алғашқы француздық үлгі өзгертілді, оған дәстүрлі тіреу орнатылды, жолаушылар алдыңғы терезеден көруі үшін жүргізуші берілмеді, ал жылқыларды постилиондар немесе постшылар айдады. Постилиондар бір пошта станциясынан екіншісіне өтіп, өз жылқыларымен бірге қалып, кезеңнің соңында оларды үйлеріне қайтаратын.
The system of ‘’posting’’ was common in France. An artillery officer, John Trull, entered business in England in 1743 hiring out travelling carriages. At first these carriages had two wheels but they were soon replaced by four wheel carriages given the same name, Post chaise. The original French design was amended, a conventional pole was fitted, no driver was provided for — leaving a view through the front window for the passengers — and the horses were ridden by postilions or post boys. The postilions went from post to post, stayed with their own horses and took them back home at the end of that stage.
Америка
Сол кезде Америкада жетілдірілген пошта жүйесі болған жоқ. Джордж Вашингтонның 1791 жылғы Оңтүстікке жасаған сапарында (басқа міндеттемелері болмаған жағдайда) күніне орташа 35 миль (56 км) жүруді көздеген, ал Англияда орташа жылдамдық тәулік бойына қол жеткізілуі мүмкін еді. Нағыз шаиз – бір немесе екі жылқымен тартылатын, екі жолаушыға арналған орындықтары бар екі дөңгелекті ашық карета. Егер оған екі дөңгелек қосылса, сол кезде бұл атау қолданылса, ол фаэтон болар еді. Фаэтон иесінің өзі басқаратын, әдетте бір-екі жылқымен тартылатын карета. Төрт дөңгелекті шаиз кем дегенде төрт жылқымен тартылатын. Тралл Англияға пошта кареталарын енгізген кезде, американдықтар бұрын төрт дөңгелекті шаиз деп аталған нәрсеге де сол атауды қолдана бастады.
At that time there was no perfected posting system in America. George Washington’s tour of the South in 1791 had a target (when there were no other commitments) of an average 35 mile (56 km) a day whereas in England an average speed of might be achieved right round the clock. A true chaise is an open two wheeled carriage with a bench seat for two passengers drawn by one or two horses. Given two more wheels it would have been, if the name had been used then, a phaeton. A phaeton was for the owner to drive and generally drawn by one or two horses. A four wheeled chaise would be drawn by at least four horses. Around the time Trull was introducing post chaises to England Americans began to use the same name for what had been called a four wheeled chaise.