Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотландияда туған американдық кәсіпкер (1795–1872)
Scottish born American businessman (1795–1872)
Джеймс Гордон Беннетт аға (1 қыркүйек 1795 – 1 маусым 1872) – Ұлыбританияда туған американдық кәсіпкер, «Нью-Йорк Геральд» газетінің негізін қалаушы, редакторы және баспагері, сондай-ақ американдық газеттер тарихындағы маңызды тұлға.
James Gordon Bennett Sr. (September 1, 1795 – June 1, 1872) was a British born American businessman who was the founder, editor and publisher of the New York Herald and a major figure in the history of American newspapers.
Ерте өмір
Беннет Шотландияның Банффшир округіндегі Бакки қаласында жақсы жағдайдағы Рим-католик отбасында дүниеге келді. 15 жасында Беннет Абердинширдегі Блэрс қаласындағы Рим-католик семинариясына түсіп, онда төрт жыл оқыды. Семинарияны бітіргеннен кейін, ол көп оқып, Шотландияны аралап саяхаттады. 1819 жылы ол Солтүстік Америкаға теңіз саяхаты жасаған досымен бірге жолға шықты. Төрт аптадан соң олар Новая Шотландиядағы Галифаксқа жетті, онда Беннет қысқа мерзімге мектеп мұғалімі болып жұмыс істеді, оңтүстікке қарай Портленд, Мэн қаласына бару үшін жеткілікті ақша жинады. Ол сол жерде Аддисон ауылында қайтадан мектепте сабақ берді, ал 1820 жылдың жаңа жыл күніне дейін Бостон, Массачусетс қаласына көшті.
Bennett was born to a prosperous Roman Catholic family in Buckie, Banffshire, Scotland. At age 15, Bennett entered the Roman Catholic seminary in Blairs, Aberdeenshire, where he remained for four years. After leaving the seminary, he read voraciously on his own and traveled throughout Scotland. In 1819, he joined a friend who was sailing to North America. After four weeks they landed in Halifax, Nova Scotia, where Bennett briefly worked as a schoolmaster till he had enough money to sail south to Portland, Maine, where he again taught school in the village of Addison, moving on to Boston, Massachusetts by New Year's Day, 1820.
Нью-Йорк геральды
1835 жылдың мамыр айында Беннетт көп жылдық тыранайлықтан кейін «New York Herald» газетін шығара бастады. Басылғаннан бір жыл өткен соң, 1836 жылдың сәуір айында, газет оқырмандарды проститутка Хелен Жюеттің қорқынышты қылымы туралы бетке жариялап, дүрліктірді. Беннет эксклюзивті ақпарат алып, алғашқы газеттік сұхбатын жүргізді. Бизнес және таралым саясаты тұрғысынан «The Herald» жарнама берушілер үшін алдын ала төлем жүйесін енгізді, бұл кейіннен индустрия стандарты болды. Беннетт соңғы технологияларды жаңалықтарды жинау және жариялау үшін алғашқылардың бірі болды, сондай-ақ ағаштан ойылған суреттермен иллюстрацияларды қосты. 1839 жылы Беннетт АҚШ Президенті, сегізінші президент Мартин Ван Бюренмен (1782–1862 жылдары өмір сүрген, 1837–1841 жылдары қызмет еткен) алғашқы эксклюзивті сұхбат ала алды.
In May 1835, Bennett began the New York Herald after years of failing to start a paper. After only a year of publication, in April 1836, it shocked readers with front page coverage of the grisly murder of the prostitute Helen Jewett. Bennett got a scoop and conducted the first ever newspaper interview for it. In business and circulation policy, The Herald initiated a cash in advance policy for advertisers, which later became the industry standard. Bennett was also at the forefront of using the latest technology to gather and report the news, and added pictorial illustrations produced from woodcuts. In 1839, Bennett was granted the first ever exclusive interview to a sitting President of the United States, the eighth occupant, Martin Van Buren (lived 1782–1862, served 1837–1841).
Бекітулер
"Геральд" саяси тұрғыдан ресми түрде тәуелсіз болғанымен, президенттікке Уильям Генри Харрисонды (1840), Джеймс К. Полкті (1844), Закари Тейлорды (1848), Франклин Пирсті (1852) және Джон С. Фремонтты (1856) қолдады. Автор Гарри Булард Беннеттің Пирстің Франциядағы АҚШ-тың толық өкілетті министрі (кейін елші деп аталды) лауазымына тағайындамағанына наразы болғанын болжайды. Осыдан кейін Беннет Пирсті газеттің алдыңғы және редакциялық беттерінде тұрақты түрде сынап, оны "Кедей Пирс" деп атады. Беннет Полк басшылығымен мемлекеттік хатшы болған Джеймс Бьюкененді (Пенсильвания) 1856 жылғы сайлауда қолдады, себебі құлдық және штаттардың құқықтары мәселелері бойынша аймақтар арасындағы шиеленіс күшейді және 1850 жылдардың басында 1850 жылғы келісімге байланысты қиын жағдайға жетті. Беннеттің басшылығымен "Нью-Йорк Геральд" құлдықты қолдайтын позицияны қабылдады, өйткені ол 1850 жылғы келісім "құлдық мәселесіне қатысты алаңдаушылықты азайтады, ал қоғамдық сана соншалықты шаршайды, одан әрі осы мәселені ойлауға құлшыныс танытпайды" деп мәлімдеді. Кейіннен ол 1860 жылғы президенттік сайлауда Кентукки штатынан шыққан Оңтүстік демократы және қолданыстағы вице-президент Джон С. Брекинриджті (1821–1875 жылдары өмір сүрген, 1857–1861 жылдары қызмет еткен) қолдады, ал Теннесси штатынан шыққан Джон Беллді (1796–1869) 1860 жылғы қарашадағы жалпы сайлауда төрт президенттік үміткердің арасында конституциялық одақтас ретінде жақтады. Азамат соғысының (1861–1865) кезеңінде ол 1864 жылғы сайлауда Демократиялық партиядан ұсынылған бұрынғы Одақ армиясының бас қолбасшысы Джордж Б. Макклелланды (1826–1885) жақтады, Оңтүстікпен келіссөздер арқылы бейбітшілік орнатуды ұсынып, соғыстағы 16-шы президент Авраам Линкольннің (1809–1865 жылдары өмір сүрген, 1861–1865 жылдары қызмет еткен) екінші мерзіміне қарсы күресті, бірақ газеттің өзі 1864 жылғы ерекше соғыс сайлауында ешқандай үміткерді қолдамады. Беннет әдетте республикашыл Линкольнға қарсы болғанымен, Одақтың мүддесін қолдады және 1865 жылғы 14 сәуірде Вашингтондағы Форд театрындағы қазасынан кейін республикашыл соғыс президентін шейіт етіп көрсетуге жетекшілік етті. Ол Линкольннің қысқа екінші мерзімінде бір ай вице-президент болған, соғыс демократы, бұрынғы АҚШ сенаторы және Теннессидің соғыс кезеңіндегі адал губернаторы болған 17-ші президент Эндрю Джонсонды (1808–1875 жылдары өмір сүрген, 1865–1869 жылдары қызмет еткен) және жеңілген Оңтүстікке қатысты оның орташа қайта құру саясатын жақтады, егер Линкольн тірі болғанда оның да осылай істеуі мүмкін еді деп есептелді.
The Herald was officially independent in its politics but endorsed for president William Henry Harrison (1840), James K. Polk (1844), Zachary Taylor (1848), Franklin Pierce (1852), and John C. Frémont (1856). The author Garry Boulard speculates that Bennett ultimately turned against Pierce for not appointing him to a much coveted post as American minister plenipotentiary (later called ambassador) to France. From then on, Bennett consistently lambasted Pierce on both his front and editorial page and often called him "Poor Pierce". Bennett supported Democrat and Secretary of State under Polk, James Buchanan of Pennsylvania in the 1856 Election as tensions rose between the sections and states over slavery and states' rights and reached critical point during the 1850s, after the controversial Compromise of 1850. Under Bennett's leadership, the New York Herald adopted a proslavery position, as he argued that the Compromise of 1850 would lead to "but little anxiety entertained in relation to the question of slavery, the public mind will be so fatigued that it will be disinclined to think of the matter any further." He later endorsed Southern Democrat and incumbent Vice President John C. Breckinridge (lived 1821–1875, served 1857–1861), of Kentucky under Buchanan for the 1860 presidential campaign and shifted to John Bell (1796–1869), of Tennessee running as a Constitutional Unionist among the four presidential candidates in the confused but pivotal general election in November 1860. In the midst of the following Civil War (1861–1865), he promoted former Union Army General in Chief George B. McClellan (1826–1885), nominated from the Democratic Party in the 1864 election, campaigning for a negotiated peace with the South against a second term for wartime 16th President Abraham Lincoln (lived 1809–1865, served 1861–1865), but the paper itself endorsed no candidate for the unusual war election of 1864. Although he generally opposed the Republican Lincoln, Bennett still backed the Northern cause for the Union and took the lead to turn the Republican war president into a martyr after his April 14, 1865 assassination at Ford's Theater in Washington. He favored most of successor 17th President Andrew Johnson (lived 1808–1875, served 1865–1869), former Vice President for one month in Lincoln's brief second term, a War Democrat, former U. S. Senator and loyal wartime Governor of Tennessee, and his following moderate Reconstruction Era policies and proposals towards the defeated South, following what was thought would have been Lincoln's gentle hand had he lived.
Кейінгі мансап
Беннет 1866 жылы 25 жастағы ұлы Джеймс Гордон Беннетке (1841-1918) «Нью-Йорк Геральдты» басқаруды тапсырған кезде, газет Америкадағы ең көп таралған басылым болды. Бірақ көп ұзамай Хорас Грилидің «Нью-Йорк Трибьюнынан» және келесі онжылдықтарда Джозеф Пулиццердің «Нью-Йорк Уорлдынан», Уильям Рэндольф Херсттің «Нью-Йорк Журналынан» және Генри Джарвис Реймондтың «Нью-Йорк Таймс» газеттерінен күшейе түсетін бәсекелестікке тап болды. Дегенмен, кіші Беннеттің басшылығымен газет 19 ғасырдың соңындағы қатал бәсекелестік пен технологиялық өзгерістер салдарынан бірте-бірте құлдырады. Ол 1918 жылы қайтыс болғаннан кейін, он жыл өткен соң бұрынғы өрекелі қарсыласы «Нью-Йорк Трибьюнмен» біріктіріліп, 1924 жылға дейін «Нью-Йорк Геральд Трибьюн» атымен танылды. Газет соңғы жарты ғасыр бойы үлкен жетістіктерге жетіп, жақсы беделге ие болды, содан соң 1966-1967 жылдары жабылды.
By the time that Bennett turned control of the New York Herald over to his son James Gordon Bennett Jr. (1841–1918), who was 25 in 1866, it had the highest circulation in America but would soon face increasing competition from Horace Greeley's New York Tribune and soon in the next decades, from Joseph Pulitzer's New York World, William Randolph Hearst's New York Journal, and Henry Jarvis Raymond's The New York Times. However, under the younger Bennett's stewardship, the paper slowly declined under the increasing stiff competition and changing technologies in the late 19th century and, after his 1918 death, it was merged a decade later with its former archrival, the New York Tribune in 1924, becoming the New York Herald Tribune for another 42 years. It met with considerable success and reputation in its last half a century until it finally closed in 1966–1967.
Жеке өмір
1840 жылдың 6 маусымында Нью-Йоркте Генриетта Агнес Кренге үйленді. Олардың үш баласы болды, оның ішінде:
On June 6, 1840 he married Henrietta Agnes Crean in New York. They had three children, including:
Джеймс Гордон Беннетт кіші (1841–1918)
Жанет Гордон Беннетт (1936 жылы қайтыс болды), ол Исаак Белл кішіге (1846–1889) үйленді.
James Gordon Bennett, Jr. (1841–1918)
Jeanette Gordon Bennett (d. 1936), who married Isaac Bell Jr. (1846–1889)
Өлім
Ол 1872 жылдың 1 маусымында Нью-Йорк қаласындағы Манхэттенде қайтыс болды. Бұл оның қарсыласы / бәсекелесі Хорас Грилидің 1872 жылғы сәтсіз президенттік сайлау науқанынан кейін 1872 жылдың қарашасында аурудан қайтыс болуынан бес ай бұрын болды. Ол Нью-Йорк қаласындағы Бруклиндегі Грин Вуд зиратына жерленді.
He died in Manhattan, New York City, on June 1, 1872. This was five months before his rival / competitor Horace Greeley also succumbed to illness in November 1872, after Greeley's disastrous presidential election campaign of 1872. He was interred at Green Wood Cemetery in Brooklyn, New York City.