Соғыс ойындарының трагедиясы: "Кремді ұлдар" фильмі
Reach for Glory
1962 ж. түсірілген "Reach for Glory" фильмі: 2-дүниежүзілік соғыс кезінде Лондондан эвакуацияланған балалардың ойын-сауықтары, достастығы және қарым-қатынастары.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық "Кюстарт жігіттері" фильмінің нұсқасы – "Даңққа ұмтылыс"
British film adaptation of The Custard Boys
"Даңққа ұмтылыс" – 1962 жылы Филип Лиакк режиссерлік еткен, Гарри Эндрюс, Кей Уолш және Майкл Андерсон қатысқан британдық фильм. Сценарийі Джон Рейдің 1961 жылы жазған "Кюстарт жігіттері" романы бойынша жасалған.
Reach for Glory is a 1962 British film directed by Philip Leacock and starring Harry Andrews, Kay Walsh and Michael Anderson Jr. It was adapted by John Rae from his 1961 novel The Custard Boys.
Сюжет
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Лондоннан теңіз жағасындағы қалаға эвакуацияланған бір топ балалар банда құрып, соғыс ойындары ойнайды. Соғысқа қатысуға тым жас болғандықтан және ересек болған кезде соғыс аяқталып қалуынан қорқып, мектептің әскери дайындық жасақ құрамындағы осы топ мүшелері жергілікті жастармен шайқас бастайды. Керлев атты жергілікті жігіт, өзімен жақын достық қарым-қатынаста болған австриялық еврей босқынды осы әрекетке қатысуға шақырады. Бастапқыда еврей бала Штейн "неміс" тегіне байланысты келемеждеуге ұшырайды, бірақ кейін оған қосылуға рұқсат беріледі. Штейн төбелес кезінде қашып кеткен соң, жастар оған жалған әскери сот отырып, өлім жазасын кесуге шешім қабылдайды, бірақ бір қателік салдарынан нағыз оқтар атқыланып, Штейн қаза табады.
A group of boys, evacuated during World War II from London to a coastal town, form a gang and play war games. Too young to fight in the war and afraid it will be over by the time they come of age, the group members, who are also in the school's Army Cadet Force, initiate a battle with the local teenagers. Curlew, a local youth, invites an Austrian Jewish refugee with whom he has formed a close relationship to take part in the shenanigans. At first the Jewish boy, Stein, is scorned because of his "Germanic" heritage but is later allowed to join. When Stein runs off during a fight, the youths decide to give him a fake court martial and execution, but real bullets are used by a freak mistake and Stein is killed.
Сыни қабылдау
"Ай сайынғы кино бюллетені" мынадай пікір білдірді: "Тіпті ең дұрыс мақсатты қолдау үшін қажетті шовинистік әскери пропаганданың қарапайым санаға тигізетін зияны Джон Рейдің жоғары бағаланған романының осы бейімделуінде керемет айқындылықпен көрсетілген. Автордың дін мен патриотизмге қатысты көптеген сырлы ескертпелерін, сондай-ақ әлеуметтік тұрғыдан алғандағы пікірлерін, тіпті артық ирониялық эпилогты алып тастау арқасында фильм осы бір тақырыпқа назар аударады, одан өлім-жұлым идеологиясына қатысты көптеген сын туындайды. Дегенмен, кейбір сөздерді жұмсартуға дейін де фильмнің өндірушілері британдық дистрибьютор табуда қиындыққа тап болды, себебі фильмде балалар мен олардың соғыс ойындары туралы ешқандай жалған немесе әдемілеу нәрсе жоқ, юмор аз және көбінесе қабақты немесе ащы, ал секс жайлы тізімдеме жоқ, тек бір ғана адалдық бар. Ұлдардың ойнауының табиғилығы Филип Ликоктің жас актерлермен жұмыс істеудегі шыдамдылығы мен сезімталдығының тағы бір дәлелі. Алайда, екі басты ересек кейіпкер – Керлв ата-аналары, кітаптан экранға көшкенде, көлденең кейіпкерлерге айналады, ал ар-ожданмен келіспейтін ұлының болуы тым оңай шешім сияқты көрінеді. Сондай-ақ, повестьде ата-аналардың арасындағы жанжалдың кіші ұлға тигізетін әсері, оқушылардың Марк әкесі – ұстазға деген көзқарасы және Крейгтің тобының бастапқыда жек көріп, кейін қабылдаған Маркқа деген қатынасы сияқты бірнеше маңызды мәселелерге тоқталмайды. Сценарийді жақсырақ өңдеу фильмді одан да ықшамдап, өткірлікпен жеткізе алатын еді."
The Monthly Film Bulletin wrote: "The harm which the chauvinistic military propaganda necessary to sustain even the most righteous cause can have on unsophisticated minds is demonstrated with dramatic economy in this adaptation from John Rae's much praised novel. By deleting most of the author's side remarks on religion and patriotism and his social comment, including a superfluous ironic epilogue, it concentrates the better on this single theme from which so many more criticisms of the death or glory ethos follow. Yet even after some inevitable bowdlerisation, the film's producers had difficulty in finding a British distributor for a work where there is nothing coy or quaint about the children or their war games, little humour and that often coarse or bitter, and no conventional sex, only devotion to one apparently still disturbing message. The naturalness of the boys' playing is a further tribute to the patience and sensitivity of Philip Leacock when handling young actors. Unfortunately the two main adult characters, the Curlew parents, become pasteboard types when taken from page to screen, and the presence of a conscientious objector son seems just too pat a device. The narrative also skips over several significant topics, such as the upsetting effect of parental rows on the younger son, the attitude of the pupils to Mark's teacher father, and the ease with which Craig's gang accept Mark, whom they have at first ferociously snubbed. Better shaping of the script might have made the film even more compact and incisive than it already is."