Францияның Бірыңғай Социалистік Партиясы: Тарихы мен Эволюциясы

Кіріспе

Біріккен социалистік партия (PSU) — 1960 жылдың 3 сәуірінде құрылған Францияның социалистік саяси партиясы. Оның алғашқы кезеңінде Эдуард Депре басқарды (құрылғаннан 1967 жылға дейін).

Тарих

PSU автономиялық социалистік партияның (PSA), Социалистік солшылдар одағының (UGS) және Tribune du Communisme журналы айналасындағы топтың бірігуі арқылы құрылды. Соңғысы 1956 жылғы Венгрияға кеңес әскерлерінің кіргеніне байланысты туған француз коммунистік партиясының (ФКП) ішкі дағдарысынан кейін бөлініп шыққан топ болды. PSA және UGS жұмысшылардың халықаралық француз бөлімшесінен (SFIO) бөлініп шыққан топтар еді, олар Алжирдің тәуелсіздік соғысы кезінде SFIO премьер-министрі Гай Молеттің қатыгез саясаты мен генерал Шарль де Голльдің қайта оралуын және әскери қысыммен Бесінші Республиканың құрылуын қолдауына наразылық білдірген болатын. Бұл үш топ 1958 жылдан бері тығыз байланыста болды. 1961 жылы, Радикалды партиядан кеткеннен кейін, жаңа құрылған партияға Пьер Мендес Франс және Шарль де Голльдің 1958 жылғы мамыр дағдарысы кезінде билікке оралуына қарсы болған бұрынғы SFIO мүшесі Ален Савари қосылды. 1965 жылы ПСУ президенттік сайлауда Франсуа Миттеранды қолдауда SFIO және ФКП-мен бірікті. Орнықты социалистік партиялардан өзгеше, ПСУ 1968 жылғы мамыр айындағы студенттік көтерілісті де қолдады; кейіннен 1969 жылдан кейін SFIO-ның орнын бастан алған Социалистік партиямен (PS) ынтымақтастықтан бас тартып, өзін-өзі басқаруға (жұмыскерлердің өзін-өзі басқаруы) негізделген өз бағдарламасын жасады. Мишель Рокард 1969 жылғы президенттік сайлауда ПСУ-дың кандидаттығына түсіп, бірінші турда 3,61% дауыс алды. Партия 1974 жылғы президенттік сайлауда Миттеранды қайта қолдады, бірақ бұл ПСУ-дың өзінің жақтастарының қарсылығына ұшырады. ПСУ Миттеранның солшылдардың ортақ бағдарламасына қол қоймады (коммунистермен келісілген), және Мишель Рокард пен Роберт Шапуи басқарымындағы партия белсенділерінің көп бөлігі жаңартылған Социалистік партияға (PS) қосылды (олар PS ішінде солшыл бағыт ретінде тиімдірек жұмыс істей алатындарына сенді). ПСУ өзін-өзі басқаратын Лип зауытын қолдады. ПСУ 1981 жылғы президенттік сайлауға Гугетт Бушардоны кандидат ретінде ұсынды, ол бірінші турда 1,1% дауыс алды. 1988 жылғы президенттік сайлауда ПСУ бірінші турда 2,1% дауыс жинаған коммунистік диссидент кандидат Пьер Жукинді қолдады. 1989 жылы ПСУ Социализм, экология және өзін-өзі басқару үшін жаңа солшыл қозғалыспен (Жукиннің қозғалысы) бірігіп, Қызыл және Жасыл Альтернативаларды құрды (қазір Les Alternatifs тобының құрамына кіреді).

PSU was born through the fusion of the Autonomous Socialist Party (PSA), the Socialist Left Union (UGS), and the group around the journal Tribune du Communisme. The latter was a splinter group of the French Communist Party (PCF), which had left after the 1956 inner conflict caused by the Soviet invasion of Hungary. The PSA and the UGS was a splinter group of the French Section of the Workers' International (SFIO) party, which had left in due to the repressive policy of the SFIO Prime Minister Guy Mollet during the Algerian War of Independence and his support to General Charles de Gaulle's return and the advent of the Fifth Republic under the military pressure. The three groups were closely linked from 1958. In 1961, the newly formed party was joined by Pierre Mendès France, after he had left the Radical Party, and by Alain Savary, a former SFIO member as opposed as Mendès France was to Charles de Gaulle's return to power in the turmoil of the May 1958 crisis. In 1965, the PSU aligned with the SFIO and the PCF in supporting the candidacy of François Mitterrand in the presidential election. In contrast with the established socialist parties, the PSU also supported the student uprising of May 1968; it subsequently moved away from cooperation with the Socialist Party (PS) which succeeded the SFIO after 1969, and developed its own program, based on autogestion (workers' self management). Michel Rocard was the PSU candidate for the 1969 presidential elections, obtaining 3.61% of the vote in the first round. The party again campaigned for Mitterrand in the 1974 presidential elections — a move which encountered the opposition of the PSU's own supporters at grassroots level; the PSU did not sign Mitterrand's Common programme of the Left (agreed with the Communists), and a sizeable section of the party activists, led by Michel Rocard and Robert Chapuis, left to join the renewed Socialist Party (believing that they could better function as a leftist tendency with the PS). The PSU supported the self managed Lip factory. PSU introduced Huguette Bouchardeau as its candidate for the 1981 presidential elections; she obtained 1.1% of the vote in the first round. In the 1988 presidential elections, the PSU supported the communist dissident candidate Pierre Juquin, who obtained 2.1% of the votes in the first round. In 1989, PSU merged with the New Left for Socialism, Ecology and Self management (Juquin's movement), and formed the Red and Green Alternatives (nowadays integrated in the group Les Alternatifs).

Ұлттық жиналыс

Жыл Лидер Бірінші кезең Екінші кезең Ұлттық ассамблеядағы орындар Дауыс саны Дауыс үлесі Дауыс саны Дауыс үлесі 1962 Эдуард Депрекс 427,467 2,33 138,131 0,90 1967 Эдуард Депрекс 495,412 2,21 173,466 0,93 1968 Мишель Рокард 1,037,063 4,29 144,361 0,99 1973 Мишель Рокард 778,195 3,27 114,540 0,49

Президенттікке кандидаттар

Жыл Номинант Бірінші тур Екінші тур Ескермелер Дауыс саны Дауыс үлесі Дауыс саны Дауыс үлесі 1965 Франсуа Миттеран (FGDS) 7,694,005 31,72 10,619,735 44,80 PSU біріккен сол жақ кандидатты қолдады. 1969 Мишель Рокард 816,470 3,61 Сынылған 1974 Франсуа Миттеран (PS) 11,044,373 43,25 12,971,604 49,19 PSU біріккен солшылдардың кандидатын қолдады. 1981 Хужетт Бушардо 321,353 1,11 Сынылған 1988 Пьер Жукин (диссидент коммунист) 639,084 2,10 Сынылған