Жапон теңіз авиациясын дамыту мақсатындағы британдық миссия
Sempill Mission
Жапон теңіз әскерінің авиациясын дамыту үшін 1921 ж. Ұлыбританиядан келген Семпилл миссиясы. Британдық сарапшылардың көмегі, технология алмасу, теңіз авиациясының прогресі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапонияның теңіз авиациясын дамыту мақсатындағы британдық миссия – капитан Уильям Форбс Семпилл басқарған британдық теңіз авиациялық техникалық миссиясы. 1921 жылдың қыркүйегінде Жапонияға жіберілді, мақсаты Жапон императорлық теңіз күштеріне әуе күштерін дамытуға көмектесу болды. Миссия 30 оқытушы және техникалық қызметкерлерден тұратын топтан құралды, оны полковник Семпилл басқарды және Жапонияда 18 ай бойы жұмыс істеді.
British mission with the objective of developing the naval aviation forces of Japan
The Sempill Mission was a British naval aviation technical mission led by Captain William Forbes Sempill. and sent to Japan in September 1921, with the objective of helping the Imperial Japanese Navy develop its aeronaval forces. The mission consisted of a group of 30 instructors and support staff, the mission was headed by Colonel Sempill, and stayed in Japan for 18 months.
Өмірбаян
Жапон императорлық әскери-теңіз флоты Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде үш одақтас мемлекеттің теңіз күштерінің авиациясының прогресін жақыннан бақылап, Ұлыбритания теңіз авиациясында ең ілгерілеуге жеткенін анықтады. Сонымен қатар, олар Корольдік теңіз флотындағы байланыстары арқылы теңіз авиациясы туралы көп мәлімет алды. 1920 жылы Ұлыбританияға әуе операцияларын бақылау үшін өкіл жіберілді. 1921 жылы жапон үкіметі британдықтардан жапон теңіз авиациясын дамыту және оған кәсіби білік беру мақсатында теңіз әуе миссиясын жіберуді ресми түрде сұрады. Британ Адмиралтействосы жапондықтарға британ технологиясына шектеусіз қол жеткізуге рұқсат беру туралы алаңдады, бірақ жапондықтардың өтініштерін он рет қабылдамағаннан кейін, британ үкіметі келісім берді және Жапонияға ресми емес азаматтық авиация миссиясын жіберді.
The Imperial Japanese Navy had closely monitored the progress of aviation of the three Allied naval powers during World War I and concluded that Britain had made the greatest advances in naval aviation, they had also learned a good deal about naval aviation through their contacts within the Royal Navy. In 1920, a representative had also been sent to Britain to observe air operations off the decks of In 1921, the Japanese government formally requested that the British dispatch a naval air mission, in order to develop and to provide a professional edge to Japanese naval aviation. There were reservations on the part of the Admiralty about granting the Japanese unrestricted access to British technology, yet after refusing the Japanese a total of ten times, the British government relented and sent an unofficial civil aviation mission to Japan.
Миссияның келуі
Семпилл миссиясын Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Корольдік Әуе күшінде бұрынғы офицер болған, сондай-ақ Корольдік Әскери-теңіз флотының ұшақтарын жобалау және сынау тәжірибесі бар капитан Уильям Форбс Семпилл басқарды. Миссия 30 мүшеден тұрды, олардың көпшілігі әскери авиация саласында тәжірибелі болған, сонымен қатар бірнеше британдық ұшақ құрастыру компанияларының ұшқыштары мен инженерлері де бар еді. Британдық техникалық миссия қыркүйек айында Жапонияға аттанды, мақсаты – Жапон императорлық әскери-теңіз флотына әскери-әуе күштерін дамытуға және жетілдіруге көмектесу. Британ үкіметі бұл қару-жарақ саудасына әкеліп соқтырады деп үміттенді. Миссия келесі айда, 1921 жылдың қарашасында Касумигаура әскери-әуе станциясына жетіп, Жапонияда 18 ай бойы болды. Азаматтық адамдар болғамен, жапондықтар миссияның барлық мүшелеріне әскери шен берді және тиісті форма киімдерімен қамтамасыз етті. Семпиллге жапондықтар теңіз капитаны шені берді, ал команданың қалған мүшелеріне төмен шендер тағайындалды. Жапондықтар Gloster Sparrowhawk сияқты бірнеше жаңа британдық ұшақтарда оқытылды; сонымен қатар миссия Касумигаураға жиырма түрлі үлгідегі жүзден астам ұшақ әкелді, олардың бесеуі сол кезде Корольдік Әуе күштерінің қарулы күштерінде болды, соның ішінде Sparrowhawk. Бұл ұшақтар жапондық әскери-теңіз ұшақтарының дизайнына үлкен әсер етті. Техниктер қару-жарақ пен жабдықтардың ең соңғы үлгілерімен – торпедалармен, бомбалармен, пулеметтермен, камералармен және байланыс құралдарымен танысты. Әскери-теңіз авиаторлары торпедалық бомбалау, ұшуды басқару және авиатасымалдаушы кемелерге қону мен ұшу сияқты әр түрлі техникаларға оқытылды; бұл дағдылар кейін 1941 жылдың желтоқсанында Перл-Харбор шабуылында қолданылды. Миссия сонымен қатар ең соңғы британдық авианосецтердің жоспарларын, мысалы, және әкелді, бұл Hōshō авианосецінің дамуының соңғы кезеңдеріне әсер етті. Hōshō сол кезде суға түсірілгенімен, ол 1922 жылы, Hermes-ке бір жыл бұрын қолданысқа енгізілген кезде әлемдегі алғашқы ұшақ тасымалдаушыға айналды.
The Sempill Mission was led by Captain William Forbes Sempill, a former officer in the Royal Air Force experienced in the design and testing of Royal Navy aircraft during World War I. The mission consisted of 30 members, who were largely personnel with experience in naval aviation and included pilots and engineers from several British aircraft manufacturing firms. The British technical mission left for Japan in September with the objective of helping the Imperial Japanese Navy develop and improve the proficiency of its naval air arm, the British government also hoped it would lead to lucrative an arms deal. The mission arrived at Kasumigaura Naval Air Station the following month, in November 1921, and stayed in Japan for 18 months. Although civilians, the Japanese granted active commissions to all members of the mission and a suitable uniform was provided. Sempill was given the rank of a naval captain by the Japanese while other members of the team were given lesser ranks. The Japanese were trained on several new British aircraft such as the Gloster Sparrowhawk; as the mission also brought to Kasumigaura, well over a hundred aircraft comprising twenty different models, five of which were then currently in service with the Royal Air Force, including the Sparrowhawk. These planes eventually provided the inspiration for the design of a number of Japanese naval aircraft. Technicians became familiar with the newest aerial weapons and equipment torpedoes, bombs, machine guns, cameras, and communications gear. While naval aviators were trained in various techniques such as torpedo bombing, flight control and carrier landing and take offs; skills that would later be employed in the shallow waters of Pearl Harbor in December 1941. The mission also brought the plans of the most recent British aircraft carriers, such as and , which influenced the final stages of the development of the carrier Hōshō. Although Hōshō was already launched by that time, she became the first aircraft carrier laid down as such in the world when she was commissioned in 1922, one year before Hermes.
Әсері
Миссияның соңғы мүшелері Ұлыбританияға оралған кезде, жапондықтар ең соңғы авиациялық технологияны жеткілікті деңгейде меңгерген еді. 1921–1922 жылдардағы Семпилл миссиясы жапондық әскери-теңіз авиациясының тиімді дамуының нағыз бастауы болды. Жапондық әскери-теңіз авиациясы да, технология жағынан да, доктрина жағынан да 1920-жылдардың көп бөлігінде британдық үлгіге тәуелді болып қала берді. Жапон императорлық теңіз күштеріне өз теңіз күштерін құруда Семпиллдің өзі де көмектесті, ол кейін жапондық тыңшыға айналды. Келесі 20 жыл бойы британдық Пир жапондықтарға ең соңғы британдық авиациялық технология туралы құпия ақпарат берді. Оның тыңшылық қызметі Жапонияға Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін әскери ұшақтары мен технологияларын жылдам дамытуға көмектесті.
By the time the last members of the mission had returned to Britain, the Japanese had acquired a reasonable grasp of the latest aviation technology and the Sempill mission of 1921–1922, marked the true beginning of an effective Japanese naval air force. Japanese naval aviation also, both in technology and in doctrine, continued to be dependent on the British model for most of the 1920s. The Imperial Japanese Navy were also aided in their quest to build up their naval forces by Sempill himself, who had later become a Japanese spy. Over the next 20 years, the British Peer provided the Japanese with secret information on the latest British aviation technology. His espionage work helped Japan rapidly develop its military aircraft and its technologies before the Second World War.