Кіріспе

Перикардты сүрту, сондай-ақ перикардты шу, перикардиттің диагнозында қолданылатын естілетін медициналық белгі. Аускультация кезінде бұл белгі – екі систолалық және бір диастолалық компоненті бар, алға-кейінгі сипаттағы қосымша жүрек дыбысы. Ол сықырлаған терінің дыбысына ұқсайды және көбінесе сықырылдаған, қыртылдаған немесе кедір-бүдірлеген деп сипатталады. Дыбыс құлаққа өте жақын сезіледі және басқа жүрек дыбыстарынан гөрі күштірек естілуі мүмкін, тіпті оларды жабуы да мүмкін. Дыбыс әдетте жүректің төбесі мен кеуде сүйегінің арасында ең жақсы естіледі, бірақ кеңінен таралуы мүмкін.

Себеп

Перикард – жүректің айналасындағы екі қабатты қапшық. Ішкі және сыртқы (сәйкесінше, висцералды және париеталды) қабаттар әдетте аз мөлшерде перикард сұйықтығымен майланады, бірақ перикардтың қабынуы қабырғалардың бір-біріне естілетін үйкеліс тудырады. Балаларда перикард үйкелісінің себебі көбінесе ревматизм болып табылады. Перикард үйкелісі уремиямен немесе миокард инфарктісінен кейінгі перикардитпен байланысты да естілуі мүмкін.

Дифференциалдық диагностика

Перикардтық үйкеліс – бірнеше ұқсас дыбыстардың бірі. Естілетін компоненттер санына байланысты дифференциалдық диагноз қою мүмкін немесе мүмкін емес. Перикардтық үйкелісте бір, екі немесе үш дыбыстық компонент болуы мүмкін, ал ұқсас плевралық үйкелісте көбінесе екі дыбыстық компонент болады. Бір және екі компонентті үйкелістер анық емес. Үш компонентті үйкеліс перикардтық үйкелісті ажыратады және перикардиттің бар екенін көрсетеді. Сонымен қатар, плевралық үйкеліс тек тыныс алғанда ғана естіледі, ал перикардтық үйкеліс тыныс тоқтағаннан кейін де естіледі. Плевралық үйкеліс көбінесе кеуде қабырғасының бүйірлік бөлігінде ауырсыну тудырады, ал перикардтық үйкелістен туындаған ауырсыну әрқашан орталықта орналасады. Стетоскоптың диафрагмасын зақымдалған жерге басса, плевралық үйкелістің қарқындылығы артады, ал перикардтық үйкеліс кезінде мұндай өзгеріс байқалмайды.