Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа Зеландия легионы - Ұлы депрессия кезінде Жаңа Зеландияда құрылған саяси ұйым. Оның идеологиясы ұлтшылдық, индивидуализм және әлеуметтік консерватизмнің қоспасы болды. Кейде ол фашистік (немесе кем дегенде крипто-фашистік) топ деп саналады, бірақ топтың өзі өзін осылай көрмейді.
The New Zealand Legion was a political organisation founded in New Zealand during the Great Depression. Its ideology was a mixture of nationalism, individualism, and social conservatism. It is sometimes considered to be a fascist (or at least crypto fascist) group, although the group itself did not see itself in this light.
Тарих
Жаңа Зеландия легионы Жаңа Зеландия ұлттық қозғалысының жалғастырушысы болды, оны 1930 жылдан кейін көп ұзамай бөлініп шыққан Біріккен реформалық коалициялық үкіметке қанағаттанбаған адамдар тобы құрды. Топқа Джон Ормонд, Альберт Дэвидің ықпалынан шыққан бұрынғы тәуелсіз реформашы кандидат кірді (егер Дэви өзі Легионға қосылмаса да). Әсіресе, үкімет Депрессияға қарсы күресу үшін "социалистік" саясатты қабылдады деп айыпталды және оларға қарсы тұрудың орнына солшылдарды қанағаттандыруға тырысты. Жаңа Зеландия легионы өзін Депрессияға балама шешім ретінде таныстырды, бұл әрекет қажет деп санайтын, бірақ социалистік тәсілден бас тартқан консервативтердің қолдауына ие болды. Легионның шыңы 1933 жылдың соңында болды, онда оның шамамен 20 000 мүшесі болды деп есептеледі. Оның көп бөлігі провинциялық қалалардан, әсіресе Хоукс шығанағы аймағынан келді. Алайда Легионның ұйымдастыру жолы аз болды және олар егжей-тегжейлі бағдарламаларды сирек белгіледі. 1934 жылдың соңында Легионның саны мүлдем азайды. 1935 жылғы жергілікті билік сайлауында Легион Хатт аңғарында жергілікті билік лауазымдарына үміткерлерді ұсынды, бұл сайлауға алғаш рет қатысты. Легионның Лоуэр-Хатт қаласына мэрлік кандидаты, қазіргі Джек Эндрюс, қарсылықсыз сайланды және Легион кандидаттарының көпшілігі кеңеске сайланды. Сонымен қатар, Веллингтон ауруханасы, Хатт аңғары электр энергиясы және Хатт өзені басқармасына кандидаттар сайланды. Алайда оның Веллингтон порттық кеңесі мен Истборн кенті кеңесіне үміткерлерінің барлығы жеңілді. Легионның президенті доктор Кэмпбелл Бегг нәтижеге риза екенін айтты.
The New Zealand Legion was a successor to the New Zealand National Movement, which had been founded by a group of people dissatisfied with the United Reform coalition government, who broke away soon after 1930. The group included John Ormond, a former Independent Reform candidate influenced by Albert Davy (although Davy himself did not join the Legion). In particular, the government was accused of adopting "socialist" policies to combat the Depression, and of attempting to appease left wingers rather than resist them. The New Zealand Legion presented itself as an alternative solution to the Depression, winning support from conservatives who believed that action was necessary but who rejected the socialist approach. The Legion reached its height in late 1933, when it is believed to have had around 20,000 members. Much of its support came from smaller provincial towns, particularly in the Hawkes Bay area. The Legion had little in the way of organisation, however, and rarely set out any detailed programs. By the end of 1934, the Legion had dwindled away to virtually nothing. At the 1935 local body elections the Legion put forward candidates for local government positions in the Hutt Valley, the first occasion it had contested an election. The Legion's mayoral candidate for Lower Hutt, the incumbent Jack Andrews, was elected unopposed and a majority of Legion candidates were elected to the council. It also had candidates elected to the Wellington Hospital Board, Hutt Valley Electric Power Board and Hutt River Board. Its candidates for the Wellington Harbour Board and Eastbourne Borough Council were all defeated however. The Legion's president, Dr Campbell Begg, said he was pleased with the results.
Идеология
Жаңа Зеландия легионы өзінің науқанында бірқатар тақырыптарды қолданды. Олардың бірі - ұлтшылдық, Легион көбірек өзін-өзі сендіруді (әсіресе Ұлыбританиядан) және ұлттық бірлікті талап етті. Екіншісі - индивидуализм - "мемлекеттік патернализмді" қатты сынға алған Легион адамдардың өз істеріне үкіметтік араласудан (қажет болса, қарсы тұру) бостандық алу құқығы деп санайтын нәрсені алға тартты. Сонымен қатар, "ел үшін" қоғамдық мораль мен өзін-өзі құрбандыққа тартуға шақырулар болды. Легион саясатқа араласа да, өзін саяси партия ретінде көрмеді және партиялық жүйеге қарсы екенін мәлімдеді. Кейбіреулер, әсіресе солшылдар, Легионды фашистік ұйым деп айыптады, бірақ бұл даулы мәлімдеме. Әсіресе, Легионның индивидуализмге деген сенімі фашистік қағидаға қайшы келеді. Легионның жойылуынан кейін оның бір кездері басшы болған Кэмпбелл Беггке нацистер әлемді аралап жүргенде жақындады, бірақ олардың философиясын "абсурдты" деп тапқаны туралы хабарланды.
The New Zealand Legion used a number of themes in its campaigning. One was nationalism, with the Legion arguing for greater self reliance (particularly from Britain) and national unity. Another was individualism — harshly critical of "state paternalism", the Legion promoted what it saw as the right of people to be free from (and if necessary, to resist) government interference in their affairs. There were also calls for greater public morality and self sacrifice "for the sake of the country". Although the Legion was involved in politics, it did not see itself as a political party, and professed itself opposed to the party system. Some, particularly on the left, accused the Legion of being a fascist organisation, but this is a contentious claim. In particular, the Legion's belief in individualism is pointed out as contrary to fascist principle. After the Legion's eventual demise, Campbell Begg, its one time leader, was approached by the Nazis while on a world trip, but is reported to have found their philosophy "absurd".