Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Финнур Магнуссон, кейде өзінің атын-жөнінің даниялық нұсқасымен, Finno Magnusun, Finn Magnussen немесе Magnusen деп те аталатын (27 тамыз 1781 – 24 желтоқсан 1847), Данияда жұмыс істеген исланд ғалымы және археологы болған.
Finnur Magnússon, sometimes referred to by the Danish version of his name under which he published, Finno Magnusun, Finn Magnussen or Magnusen, (27 August 1781 – 24 December 1847) was an Icelandic scholar and archaeologist who worked in Denmark.
Өмірбаян
Финнур Магнуссон Исландияның Скалхолт қаласында дүниеге келген. Ол Скалхолт епископы Финнур Йонссонның немересі болды. Ол өзінің Ари Марссоннан тарағанын айтты, ол «Landnámabók» бойынша Винландқа жақын Hvítramannaland жерін ашқан. Финнур Копенгаген университетінде заң оқыды және Рейкьявикте жұмыс істеу үшін Исландияға оралды, 1806 жылы жоғары соттың кеңсе қызметкері болды. 1812 жылы, 1823 жылы ол патшаның жеке архивінде қызметке орналасты, ал 1829 жылы оның басшысы аталды. Ол Исландия мен Фарер аралдарынан Østifternes Stænderforsamling-ке қатысты және 1839 жылы Данияның провинциялық кеңес органына (Rådgivende provinsialstænderforsamlinger) өкілдік етуге тағайындалды. Карл Кристиан Рафн және басқалармен бірге ол Корольдік норвегиялық көне жазбалар қоғамын (Det Kongelige nordiske Oldskriftselskab) құрды. Ол осы қоғамда скандинавиялық мифтерді романтикалық, табиғатқа байланысты тұрғысынан қарастырған алғашқылардың бірі болды. Мысалы, ол валькирияларды метеорлар және Солтүстік шоқ сияқты аспан денелері деп есептеді. 1836 жылы Америкалық ежелгі заттар қоғамының мүшесі болып сайланды. Ол руналарға қызығушылық танытты және олар бойынша кеңес сұрады, бірақ оның осы саладағы білімі жеткіліксіз болды. Ол Род-Айленд штатындағы Дайтон-Рок петроглифтерін руналық деп мәлімдеді. Швециядағы Рунамо тас бетіндегі рунада жазылған скальдиялық өлеңді түсіндіргенін айтқан кезде ғылыми дауға қатысты; 1844 жылы осы белгілердің табиғи екені анықталды. Ол сондай-ақ Рутвелл кресіндегі руналарды дұрыс түсінбеді. Ол даниялық және исландтық ұлтшылдығы арасында қайшылықты көрмеді және дания тілін өзінің екінші туған тілі деп санады; студент кезінде ол дания тілінде «Ubetydeligheder Inconsequentialities» (1800) атты өлеңдер жинағын жариялады, сонымен қатар исландтық поэзия да жазды. Ол Копенгагенде қайтыс болды.
Finnur Magnússon was born in Skálholt, Iceland. He was the grandchild of Finnur Jónsson, Bishop of Skálholt. He claimed descent from Ári Marsson, who according to the Landnámabók discovered Hvítramannaland near Vinland. Finnur studied law at the University of Copenhagen and returned to Iceland to work in Reykjavík, where he became a clerk in the superior court in 1806. In 1812 In 1823 he obtained a position at the King's private archive, and in 1829 became its head. He represented Iceland and the Faroes on the Østifternes Stænderforsamling and in 1839 was appointed to represent it on the Danish provincial advisory council (Rådgivende provinsialstænderforsamlinger). With Carl Christian Rafn and others, he founded the Royal Norse Ancient Writings Society (Det Kongelige nordiske Oldskriftselskab). In it he was one of the first to put forward a Romantic, nature mythological view of the Norse myths. For example, he regarded the valkyries as heavenly lights such as meteors and the Aurora Borealis. He was elected a member of the American Antiquarian Society in 1836. He was interested in and called on for his expertise in runes, but his scholarship in this area was weaker. He declared the Dighton Rock petroglyphs in Rhode Island to be runic. He was involved in an academic controversy when he claimed to have deciphered a skaldic verse in runes on the Runamo rockface in Sweden; in 1844 the marks were shown to be natural. He also misinterpreted the Ruthwell Cross runes. He saw no conflict between Danish and Icelandic nationalism, and regarded Danish as his second native language; while still a student he published a book of poems in Danish (Ubetydeligheder Inconsequentialities, 1800), and he also wrote Icelandic poetry. He died in Copenhagen.