Жак Франсуа Кокий: Француз революциясының генералы
Jacques François Dugommier
Жак Франсуа Кокий (Дюгомье) – француз генералы, Француз революциясы кезіндегі әскери қайраткер. 1738 ж. Гваделупа аралында туған, әскери жолын 15 жасында бастады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз генералы Жак Франсуа Кокиль (ʒak fʁɑ̃swa kɔkij), Дугоммиер (dyɡɔmje; 1 тамыз 1738 – 18 қараша 1794), француз революциялық соғыстары кезіндегі француз әскери қайраткері болды.
French general
Jacques François Coquille (ʒak fʁɑ̃swa kɔkij), known as Dugommier (dyɡɔmje; 1 August 1738 – 18 November 1794), was a French military leader during the French Revolutionary Wars.
Ерте өмір және мансап
Жак Франсуа Кокиль 1738 жылы 1 тамызда Француздық Батыс Үндістандағы Гваделупа аралындағы Трои-Ривьерде дүниеге келген. Ол плантатор және патша кеңесшісі Жермен Кокиль мен Клэр Лоранның ұлы болды. 1785 жылы ол 1768 жылы ата-анасынан сатып алған Басс-Тер қаласындағы "Le Gommier" кофе плантациясының атымен "Dugommier" деген есімді қабылдады. Дугомьер әскери мансабын он бес жасында Рошфорттағы колониялардың "жантльмен кадеттері" тобында бастады. 1758 жылы жаяу әскер ротасына тағайындалғанға дейін ол Ла-Рошель мен Ре аралындағы артиллериялық батареяларда қызмет етті. 1790 жылы Дугомьер басқарған Гваделупа полкінің бөлімшесі Мартиникадағы революционерлерді қолдау үшін үш экспедицияға қатысты, бірақ губернатор мен колониялық ассамблеяны құлатуға жетпеді. 17 желтоқсанда Дугомьер Тулон бекіністерін қайтарып алу үшін соңғы шабуылға жетекшілік етті, осымен қамал сәтті аяқталды.
Jacques François Coquille was born on 1 August 1738 in Trois Rivières in the island of Guadeloupe, in the French West Indies. He was the son of Germain Coquille, a planter and royal councilor, and Claire Laurent. In 1785, he took the name "Dugommier" after the coffee plantation "Le Gommier" in Basse Terre, which he bought from his parents in 1768. Dugommier began his military career in the company of "gentlemen cadets" of the colonies in Rochefort, at the age of fifteen. He was employed in the naval batteries at La Rochelle and Île de Ré before being assigned to an infantry company in 1758. In 1790, part of the troops of the Guadeloupe Regiment, led by Dugommier, participated in three expeditions in support of the revolutionaries of Martinique, but failed to overthrow the governor and the colonial assembly. On 17 December, Dugommier led the final assault which recaptured Toulon's fortifications, bringing the siege to a successful conclusion.
Шығыс Пиреней жорығы
1794 жылдың қаңтар айында Дугомьер Испанияға қарсы Пиреней соғысына қатысқан Шығыс Пиреней армиясының қолбасшысы болып тағайындалды. Оның міндеті – Руссильон аумағын Антонио Рикардос Каррильоның испан әскерінен қайтарып алу еді. Ол испандықтардың позицияларын тоқтатпай шабуылдаған, алдыңғы жылғы қатал шайқастардан әлсіреген армиясын қайта ұйымдастырды. Каррильо мен оның орнына келген Алехандро О’Райлидің аурудан тікелей қайтыс болуы испандықтарда басшылық дағдарыс тудырып, Дугомьердің жұмысын жеңілдетті. 28 сәуірде Дугомьер Тех шайқасында жеңіске жетті, ал 30 сәуірде Альбере шайқасында сәттілікке қол жеткізді. Ол 1 мамырда Булу шайқасында Ла-Унион графына қарсы шешуші жеңіске жетіп, Руссильонды қайтаруға мүмкіндік берді. Порт-Вендресті Ла-Унион (оның қол астында 400 француз дворяны болған) мамыр айында эвакуациялады. Коллиур 29 мамырда төрт апталық қоршаудан кейін түсті, осы қоршау барысында Дугомьер жараланды. Ол 13 тамызда Сант-Ллоренс-де-ла-Муга шайқасында испандықтардың шабуылын тойтарды және 17 қыркүйекте Беллегард бекінісін қайта басып алды (қоршау 7 мамырдан бері жалғасты). 22 қыркүйекте Дугомьердің батыл шабуылы нәтижесінде испан әскері қашқа жол тартты және олардың көптеген жабдықтары қолға түсті. Дугомьер 18 қарашада Қара тау шайқасында испан артиллериясының снарядынан қаза тапты. Оның орнын бастан алған генерал Доминик Катерин Периньон 20 қарашада француз әскерінің жеңісімен шайқасты аяқтады. Дугомьер 19 қарашада Беллегард бекінісіндегі бостандық ағашының астына жерленді, кейін Перпиньянға қайта жерленді, онда ол пирамида пішіндес ескерткіште мәңгілік демалысқа жатты. 25 қарашада Ұлттық конвент оның есімін Париждегі Пантеон колоннасына қашап жазуға бұйрық берді. Наполеон оның естелігін сақтап, Тулонды қоршаудың құрметіне ұлына 100 000 франк сыйлады.
In January 1794, Dugommier was appointed commander of the Army of the Eastern Pyrenees, which was engaged in the War of the Pyrenees against Spain. His assignment was to retake the territory of Roussillon from the Spanish army of Antonio Ricardos Carrillo. He reorganized the army, weakened as it was by the hard combat of the preceding year spent incessantly and fruitlessly storming the Spanish positions. The Spanish became paralyzed by a leadership crisis following the successive deaths of Carrillo and his replacement, Alejandro O'Reilly, to disease, making Dugommier's task easier. On 28 April, Dugommier was victorious at the Battle of Tech, followed by a success at the Battle of Albere on 30 April. He achieved a decisive victory against the Count of La Unión at the Battle of Boulou on 1 May, which led to the recovery of Roussillon. Port Vendres was evacuated by La Unión (who had under his command 400 French noblemen of the Légion Panetier) in May. Collioure fell on 29 May after a four week siege, in the course of which Dugommier was wounded. He repelled a Spanish assault on 13 August in the Battle of Sant Llorenç de la Muga, and retook the Fort de Bellegarde on 17 September (the siege had lasted since 7 May). On 22 September, an audacious attack gave Dugommier the redoubt and camp of Costouge, putting the Spanish army to flight and capturing most of its equipment. Dugommier was killed by a Spanish artillery shell on 18 November at the Battle of the Black Mountain. His successor in command, General Dominique Catherine Pérignon, ended the battle with a French victory on 20 November. Dugommier was buried under a liberty tree in the Fort de Bellegarde on 19 November, and later reburied in Perpignan, where he rests in a pyramidal monument. On 25 November, the National Convention ordered his name to be engraved on a column of the Panthéon in Paris. Napoleon kept his souvenir, bestowing 100,000 Francs to his son for the memory of the Siege of Toulon.
Мұра
Оның есімі Пантеонға жазылған. Марсельдегі Дугомиер бульвары оның құрметіне берілген. Париж метросының бір станциясы оның атымен аталады.
His name is inscribed in the Panthéon. The Boulevard Dugommier in Marseille is named in his honour. A station of the Paris Metro is named for him.