Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапонияның қорғаныс өнеркәсібіне шолу
Overview of the defense industry of Japan
Жапон қорғаныс өнеркәсібі – жапон экономикасының әскери технологияны сатып алуға жауапты бөлігі, негізінен елдің Өзін-өзі қорғау күштері үшін, және қатаң ұлттық экспорт саясатының салдарынан.
The Japanese defense industry is the part of the Japanese economy responsible for the procurement of military technology, primarily for the nation's own Self Defense Forces, largely due to a strict policy on national exports.
Соғыстан кейінгі тарих
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Жапонияны одақтас елдер басып алғаннан кейін, Жапонияны өзгерту және қайта құру үшін ірі экономикалық, әлеуметтік және үкіметтік реформалар жүзеге асырылды. Бұл өзгерістердің арасында Жапония Конституциясының 9-бабын қабылдау, Жапонияның әскерін тарату, әскери өндірісті және зайбацуларды тарату арқылы Жапонияны әскерилендіруден бас тарту болды. Алайда, Корея соғысы басталғанда, Жапонияда орналасқан АҚШ әскерлері соғыс үшін Корея түбегіне ауысуға мәжбүр болды, бұл Жапонияны қорғаныссыз қалдырды. Осы қиын жағдайды ескере отырып, АҚШ оккупациялық билігі Жапонияны өз әскери күштерін қайта құруға ынталандырды (немесе қысым жасады), нәтижесінде Ұлттық полиция резерві құрылды, кейін Жапонияның Өзін-өзі қорғау күштері (JSDF) құрылды. 1952 жылға қарай жапондық өндірушілер Азиядағы АҚШ күштері үшін жабдықтарды жөндеуге және күтіп ұстауға кірісті, ал 1954 жылы Жапонияның қорғаныс өнеркәсібі АҚШ үлгісіндегі қару-жарақпен жаңадан құрылған JSDF-ты жасап, қаруландыра бастады. Мицубиси және Сумитомо сияқты бұрынғы зайбацулар қорғаныс өнеркәсібіне қайта оралды. Сонымен қатар, 1954 жылғы Өзара қауіпсіздік көмегі туралы келісім Жапонияға АҚШ-тан қаржы, материалдар және қызметтер түрінде әскери көмек алуға мүмкіндік берді. Бұл келісім Жапонияға АҚШ пен Жапония арасындағы Өзара ынтымақтастық және қауіпсіздік туралы шартқа сәйкес лицензия бойынша АҚШ қаруын сатып алуға және/немесе әзірлеуге негіз болды. Жапонияның Вьетнам соғысы кезінде АҚШ әскерлеріне напалм жеткізгені туралы айыптаулардан кейін, 1967 жылы үш түрлі қару-жарақ экспортын шектеу шарасы қабылданды, ол үш критерийдің кез келгеніне сәйкес келетін елдерге қару-жарақ экспортын болдырмауға бағытталған: Шығыс блогындағы елдер, БҰҰ Қауіпсіздік Кеңесінің қару-жарақ эмбаргосы салынған елдер немесе қазіргі уақытта халықаралық қақтығысқа қатысқан немесе қатысуы мүмкін елдер. 1970 жылдың шілдесінде Қорғаныс агенттігінің директоры Накасоне Ясухиро қорғаныс өнеркәсібі үшін бес мақсат белгіледі. Қару-жарақ экспортына тыйым салу ешқашан алынып тасталған жоқ және суық соғыс аяқталғаннан кейін Жапонияның қорғаныс өнеркәсібі әскери бюджеттің азаюы, қару-жарақ экспортына тыйым салу және ғылыми-зерттеу және даму шығындарының өсуі, сонымен қатар тұрақты ғылыми-зерттеу бюджеті сақталғандықтан, тоқырауға ұшырады. Қорғаныс өнеркәсібі 2012 жылы премьер-министр Синдзо Абэ екінші рет билікке келгеннен кейін қайта жандана бастады. Абэнің қорғаныс саясаты Қытайдың өсіп келе жатқан ықпалы мен әскери күшеюіне қарсы Жапонияның өзін және оның американдық одақтасын жақсырақ қорғау үшін әскери қабілетін арттыруды көздеді. Осы мақсатта 2013 жылдан бастап әскери бюджет өсе бастады, сонымен қатар Абэнің қорғаныс саясатына сәйкес реформалар жүзеге асырылды. Қорғаныс өнеркәсібі үшін ең маңызды реформалардың екеуі 2014 жылы қару-жарақ экспортына қатысты өзіндік шектеулерді алып тастау және 2015 жылы Қару-жарақ сатып алу, технология және логистика агенттігін (ATLA) құру болды.
Following Allied occupation of Japan after the Second World War, major economic, social and governmental reforms were implemented to change and rebuild Japan. Among these changes included the creation of Article 9 of the Japanese Constitution, dismantlement of Japan's military, and abolishing military production and zaibatsu in an effort to demilitarize Japan. However, with the outbreak of the Korean War, U. S. troops garrisoned in Japan had to move to the Korean Peninsula for war: depriving Japan of its defenses. With this dilemma U. S. occupation authorities encouraged (or pressured) Japan into rebuilding its own military force: leading to the establishment of the National Police Reserve and later the Japan Self Defense Forces. Around 1952, Japanese manufacturers began repairing and maintaining equipment for U. S. forces in Asia, and later in 1954, Japan's defense industry began to manufacture and arm the newly established JSDF with U. S. designed weapons. Former zaibatsus, such as Mitsubishi and Sumitomo, made their return to the defense industry. Furthermore, the 1954 Mutual Security Assistance Pact allowed Japan to receive military aid in the form of funds, materials, and services from the United States. The agreement further served as the basis for Japan to purchase and/or develop U. S. weapons under license as per the Treaty of Mutual Cooperation and Security Between the United States and Japan. Following accusations that Japan was supplying napalm for U. S. forces during the Vietnam War, the Three Arms Exports Ban was implemented in 1967 to prevent arms export to countries who fit any of the three criteria: countries in the Eastern Bloc, countries under an arms embargo by the United Nations Security Council, or countries that are currently involved in, or likely to be involved in an international conflict. In July 1970, then Defense Agency director general Nakasone Yasuhiro established five objectives for the defense industry: The arms export ban was never lifted and by the post Cold War era Japan's defense industry began to stagnate due to a combination of decreasing military budget, arms export ban and increasing research and development cost while maintaining a static R&D budget. The defense industry began to revitalize when Prime Minister Shinzō Abe took office a second time in 2012. Abe's defense policy called for an increase in military capabilities for Japan to better defend itself and its American ally in the face of growing Chinese influence and military buildup. To this end, the military budget began to increase from 2013 and onward, while reforms were implemented to coincide with Abe's defense policy. Two of the most important reforms for the defense industry included the lifting of the self imposed arms export ban in 2014 and the establishment of the Acquisition, Technology & Logistics Agency (ATLA) in 2015.
Қиындықтар мен мүмкіндіктер
Жапонияның қорғаныс өнеркәсібі Жапонияның әскери технологиясының көп бөлігін өндірсе де және сапасымен танымал болса да, тарихи түрде оның айтарлықтай өсуіне кедерес келтіретін қиындықтарға тап болды. Бұл қиындықтардың қатарында өндірістің жоғары құны, өндірілетін бірліктің аздығы, кішкентай ішкі нарық, экспортқа тыйым салу, ғылыми-зерттеу жұмыстарына (ҒЗЖ) бөлінетін бюджеттің шектеулі болуы және Жапониядағы бейбітшілдік көзқарастар бар. Аз табыс пен инженерлік дағдыларды жетілдірудің нашарлығы өсудің баяулауына себеп болады, бұл өндірістің қымбаттауына, шетелдік қорғаныс мердігерлеріне тәуелділіктің артуына және/немесе компаниялардың қорғаныс саласынан шығуына әкеледі, бұл өз кезегінде қорғаныс өнеркәсібіне одан да зиян келтіреді. Мұндай мәселелерді шешу үшін 2013 жылы Жапония АҚШ-тан өзге Ұлыбритания және Австралия сияқты елдермен халықаралық технологиялық ынтымақтастыққа қатыса бастады. ATLA құрылымы ғылыми-зерттеу жұмыстарын, жобаларды басқаруды және әскери технологияны сатып алуды тиімдендіру арқылы қорғаныс өнеркәсібіне қосымша пайда әкеледі.
Although Japan's defense industry produces the majority of Japan's military technology and is recognized for its quality, the defense industry has historically faced head winds that prevented it from obtaining substantial growth. These headwinds include high production cost, low unit production, small domestic market, export ban, limited R&D budget and general pacifist views in Japan. The small profit return and small development in engineering skill contributes to a lack of growth; which leads to expensive production, an increased dependency on foreign defense contractors and/or companies pulling out of the defense sector; which in turn hurts the defense industry even more. To offset some of the problems, in 2013 Japan began to participate in international technology cooperation with other countries beyond the United States, such as the United Kingdom and Australia. The establishment of ATLA further benefits the defense industry by enhancing the efficiency of R&D, project management and procurement of military technology.
FS-X бағдарламасы
FS X бағдарламасы жапон қорғаныс өнеркәсібінің кездескен кейбір қиындықтарын көрсетті. Бағдарламаның бастапқы мақсаты – Mitsubishi F-1 ұшағының ізбасары болатын ұлттық иеліктегі истребительді жасау еді. Жапон қорғаныс мердігерлері болашақ ұшақтарды өндірудегі біліктілікті дамыту және Жапонияның авиация өнеркәсібін сақтап қалу үшін отандық әзірлемелерді іздеді. Бірақ АҚШ тарапынан көрсетілген қысым салдарынан бағдарлама F-16 негізінде бірлесіп әзірленетін истребительге көшті. Бұл шешім Жапонияда үкіметтің АҚШ қысымына мойын бұйруына байланысты сынға түсті. Жапон қорғаныс мердігерлері мен заң шығарушылар АҚШ-тың осы келісім арқылы жапонияның озық технологияларына қол жеткізетініне наразылық білдірді, сондай-ақ жергілікті өнеркәсіптер ұшақтың отандық әзірлемесімен салыстырғанда аз пайда көретініне алаңдады. Сондай-ақ, ұлттық истребительдің модификацияланған F-16-дан артық болатынына сенім болды. F-2 истребителінің өндірісінің кешігуі, жоғары өндіріс құны (Блок 50/52 F-16-дан шамамен төрт есе қымбат) және ұшақтар санының 141-ден 94-ке дейін азаюы да сынға ұшырады.
The FS X program highlighted some of the struggles the Japanese defense industry faced. The program originally aimed for the development of an indigenous fighter jet to succeed the Mitsubishi F 1. Japanese defense contractors sought for domestic development to develop skills in manufacturing future aircraft and to preserve Japan's aviation industry. However, under U. S. pressure, the program switched to a jointly developed fighter based on the F 16. The program drew criticism in Japan due to the government bowing to U. S. pressure. Japanese defense contractors and lawmakers were irate that the U. S. would gain access to advanced Japanese technology through the deal and local industries would not be able to profit as much compared to domestically developing the aircraft. There was also the belief that a domestically designed fighter would be superior to a modified F 16 design. Further criticism was drawn from delays in the F 2's production, high production cost (about four times more expensive than a Block 50/52 F 16), and reduction of units from 141 aircraft to 94.
X-2 Шиншин
Mitsubishi X 2 ұшағының дамуы Mitsubishi F 2 ұшағының ізбасары болатын, алтыншы буын стелс истребителін жасау үшін қажетті технологиялар мен білімді дамытуға бағытталған. X-2 ұшағы 2016 жылдың 22 сәуірінде тарихи тұңғыш рет ұшып, өзінің стелс ұшағын ұшқан әлемдегі төртінші ел ретінде Жапонияның беделін нығайтты. X-2 ұшағының дамуы Жапонияның әуе-ғарыш және қорғаныс индустриясының қайта жандануының көрсеткіші деп есептеледі. Қорғаныс министрлігі болашақ стелс истребителін сатып алуды Жапония жетекшілік ететінін, алайда халықаралық ынтымақтастық мүмкін екенін мәлімдеді.
The development of the Mitsubishi X 2 is to help develop technologies and knowledge needed to produce a sixth generation stealth fighter to succeed the Mitsubishi F 2. The X 2 made its historic maiden flight on 22 April 2016, cementing Japan as the fourth country in the world to fly their own stealth jet. The X 2's development is seen as a sign of Japan's aerospace and defense industry's revitalization. The MOD emphasized that the procurement of the future stealth fighter will be led by Japan, but international collaboration is still a possibility.
Қару-жарақ экспорты
Жапония үшін басқа елге қару-жарақ экспортының артықшылықтарына қорғаныс өнеркәсібінде өндіріс көлемін ұлғайту арқылы экономиканы жақсарту, өнімнің бірлігіне арналған құнның төмендеуі және халықаралық қарым-қатынастарды нығайту кіреді. Жапония 2014 жылдың 17 шілдесінде Катар үшін PAC 2 зымыраларын жасау үшін АҚШ-қа гироскоптарды жеткізу арқылы алғашқы экспортын жүзеге асырды. 2015 жылдың 13 мамырында Жапония алғашқы әскери сауда көрмесін өткізді. Бірақ барлық күш-жігерге қарамастан, Жапония ірі экспорттық келісімге қол жеткізуде қиындықтарға тап болып отыр. Жапония қару-жарақ экспортында кездесетін мәселелердің бірі – өнімнің жоғары бірлік құны және сыртқы клиенттерге тиімсіз болуы мүмкін ерекше ішкі талаптар. Осы тұрғыда, кейбір сарапшылар Жапонияның қорғаныс өнеркәсібі "Галапагос синдромынан" зардап шегіп отырғанын атап өтті. Сондай-ақ, қару сатудан түсетін кірістің аздығы және/немесе "өлім саудагерлері" деп айыпталудан қауырсыну себепті жапондық компаниялар да қатысуға тартыншақтық танытады.
For Japan, the benefits of exporting arms to another country includes improving economy of scale in the defense industry, lowering unit cost of the product and strengthen international relationships. Japan secured its first export on 17 July 2014 by supplying gyroscopes to the U. S. to develop PAC 2 missiles for Qatar. On 13 May 2015, Japan hosted its first military trade fair. Despite the efforts, Japan continues to struggle with securing a major export deal. One issue Japan faces when exporting arms is the product's high unit cost and unique domestic requirements that might not be favorable for outside customers. In this regard, some have noted that Japan's defense industry suffers from Galápagos syndrome. There is also hesitation for Japanese companies to participate due to arms sales representing a small amount of revenue and/or fear of reputation damage at home by being labeled as "merchants of death".