Август Клугардт – неміс композиторы және дирижері (1847-1902). Өмірі, шығармашылығы, алғашқы музыкалық қадамдары туралы ақпарат. Композиторлар, музыка тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс композиторы және дирижері Август Фридрих Мартин Клугардт (30 қараша 1847 – 3 тамыз 1902) – неміс композиторы және дирижері.
German composer and conductor
August Friedrich Martin Klughardt (30 November 1847 – 3 August 1902) was a German composer and conductor.
Өмір
Клугардт Кётен қаласында дүниеге келді. 10 жасында ол алғашқы пианино және музыка теориясы сабақтарын алды. Ұзақ өтпей ол өзінің алғашқы шығармаларын жаза бастады, оларды Клугардт мектепте өзі құрған музыка үйірмесі орындады. 1863 жылы оның отбасы Дессауға көшті. Бір жыл өткен соң Клугардт пианист ретінде тұңғыш рет өнер көрсетті. Мектепті бітіргеннен кейін 1866 жылы Дрезденге кетті. Сол жерде ол сабақтарын жалғастырып, шығармаларын алғаш рет жұртшылық назарына ұсынды. Бір жылдан соң ол дирижер болып жұмыс істеуге кірісті. Алдымен ол Позен (Познань) қалалық театрында бір маусым, содан кейін Нойстрелицте бір маусым, ал соңында Любекте бірнеше ай жұмыс істеді. 1869-1873 жылдары Веймар сарай театрында жұмыс істеді. Ол жерде ол Франц Листпен кездесті, бұл оның шығармашылық дамуы үшін өте маңызды болды. 1873 жылы Нойстрелицке оралып, бас дирижер болып тағайындалды. 1880 жылы директор болып тағайындалды. 1876 жылы ол алғашқы Байройт фестиваліне қатысты. 1882 жылдан өмірінің соңына дейін Дессау сарайындағы музыка директоры қызметін атқарды. 1892 және 1893 жылдары Рихард Вагнердің «Нибелунгтер сақинасы» операсын дирижерлік етті. Өмірінің соңғы жылдарында көптеген наградаларға ие болды: 1898 жылы Берлин өнер академиясының мүшесі болып сайланды және Эрланген университетінің құрметті докторы атанды. Оған Берлиндегі Сингакадемияны басқару ұсынылды, бірақ ол бұл ұсыныстан бас тартты. Клугардт 54 жасында Росслауда кенеттен дүние салды.
Klughardt, who was born in Köthen, took his first piano and music theory lessons at the age of 10. Soon he began to compose his first pieces, which were performed by a music circle Klughardt had founded himself at school. In 1863, his family moved to Dessau. One year later, Klughardt gave his debut as pianist. After having finished school, he moved to Dresden in 1866. There, he took further lessons and brought his compositions to the public for the first time. One year later, he began to earn his living as a conductor. At first, he worked at the municipal theatre in Posen (Poznań) for one season, then in Neustrelitz for one season, and finally in Lübeck for several months. From 1869 to 1873, he worked at the court theatre in Weimar. There, he met Franz Liszt, which was very important for his creative development. In 1873, he returned to Neustrelitz where he became chief conductor. He was appointed manager in 1880. In 1876, he visited the first Bayreuth Festival. From 1882 to the end of his life, he was director of music at the court in Dessau. In 1892 and 1893, he conducted Richard Wagner's Der Ring des Nibelungen. He received many distinctions in his last years: he was appointed member of the Berlin Academy of Arts in 1898 and he was made honorary doctor by the University of Erlangen. He was also asked to direct the Singakademie in Berlin, but he rejected this offer. Klughardt died suddenly in Roßlau at the age of 54.
Стиль
Клюхардттың Листпен кездесуі оның Вагнер мен Лист айналасындағы Neudeutsche Schule музыкасына деген ынтасын қалыптастырды. Шығармалары олардың кейбір идеяларын көрсетеді. Дегенмен, Клюгардт Вагнер мен Лист қабылдамаған жанрларды сақтаудан жаңылған жоқ. Ол алты симфония және көптеген камералық музыка жазды. Сонымен қатар, Лист тараптан жариялаған симфониялық поэма жанрын жазбады, бірақ бірнеше ескі үлгідегі бағдарламалық увертюралар жазды. Шындығында, Роберт Шуманның ықпалы Клюгардттың шығармаларында анық байқалады. Ол осы әртүрлі бағыттардың синтезін жасауға тырысты. Операларында Вагнердің лейтмотивтер техникасын пайдаланды, бірақ Вагнердің жеке үзіліссіз музыкалық драмасының орнына, дәстүрлі номерлік операны ұстанды. Оның кейбір шығармалары Клюгардтты өз заманының өкілі ретінде көрсетеді, мысалы, оның хорлық туындысы Die Grenzberichtigung (Шекараны нақтылау), Op. 25, Германияның 1870/71 жылғы Франко-пруссия соғысында жеңіске жеткен кезде жазылған. Барлығын ескерсек, Клюгардтты қазіргі заманғы тенденцияларға қызығушылық танытса да, консервативті композитор деп санау керек. Бүгінде оның көптеген шығармалары ұмытылып кеткен. Тек оның виолончель концерті, Schilflieder (Қамыстың әндері) және желдік квинтеті кейде орындалады.
Klughardt's meeting with Liszt established his enthusiasm for the music of the Neudeutsche Schule around Wagner and Liszt. Indeed, his works reflect some of their conceptions. Nevertheless, Klughardt did not shy away from keeping up genres which Wagner and Liszt rejected. He wrote six symphonies and a lot of chamber music. Likewise, he did not compose a single symphonic poem, a genre that was propagated by Liszt, but several more old fashioned programmatic overtures. In fact, Robert Schumann's influence is probably more obvious in Klughardt's works. He intended to create a synthesis of these dissimilar tendencies. In his operas, he used Wagner's leitmotif technique, but he held to the older number opera instead of Wagner's through composed music drama. Some of his compositions show Klughardt as a child of his times, for example his choral work Die Grenzberichtigung (The correction of the frontier), Op. 25, which was composed when Germany won the Franco Prussian war in 1870/71. Altogether, Klughardt must be considered as a rather conservative composer in spite of his interest in more modern tendencies. Today, most of his output is nearly forgotten. Only his Cello concerto, his Schilflieder (Reed Songs) and his Wind quintet are played from time to time.
Жазбалар
2011 жылы CPO лейблі оның ре мажордағы №3 симфониясын, Op. 37 және D мажордағы скрипкалық концертін, Op. 65, Дессау-Анхальт филармониялық оркестрімен, солист Мириам Цхопппен және дирижер Голо Бергпен бірге жазды. 2016 жылы ол Со минордағы №4 симфониясын, Op. 57 және «Оркестр үшін үш пьеса», Op. 87 (үш өзгеше стильдегі шығармалар: Каприччио, Гавотте және Тарантелла) сол оркестрдің орындауында, бірақ бұл жолы Антоний Гермус дирижерлік етті. 2013 жылы CPO лейблінде Се минордағы №5 симфониясы, Op. 71 да сол оркестр мен дирижердің орындауында жазылды, сонымен қатар «Көктемде» (Im Frühling) концерттік увертурасы, Op. 30 және Ми-бемольдағы Фестивальдік увертура, Op. 78 де кірді. 1975-1980 жылдар аралығында тағы бір лейбл, Sterling, G мажордағы концерттік увертураны, Op. 45, F мажордағы обой мен оркестрге арналған концерттік пьесаны, Op. 18, A минорындағы виолончельдік концертін, Op. 59 және «Жолда» (Auf der Wanderschaft) оркестрлік сюитасын, Op. 67 жазды. Бұл сюита композитордың әйелімен Харц тауларында демалыстан кейін жазған бұрынғы фортепианолық сюитасының оркестрге бейімделуі болып табылады; орындаушылар – Рольф Юлиус Кох (обо), Хорст Беккердорф (виолончель) және NDR Radiophilharmonie оркестрі, үш түрлі дирижермен.
In 2011, the label CPO recorded his Symphony No. 3 in D major, Op. 37 and the Violin Concerto in D major, Op. 65 with the Dessau Anhalt Philharmonic Orchestra, soloist Miriam Tschopp and conductor Golo Berg. In 2016, it released the Symphony No. 4 in C Minor, Op. 57 and the Drei Stücke für Orchester, Op. 87, a series of three well contrasted pieces (Capriccio, Gavotte, and Tarantelle), performed by the same orchestra but this time conducted by Antony Hermus. The Symphony No. 5 in C minor, Op. 71 was also recorded on CPO in 2013 with the same orchestra and conductor and also contains the Concert Overture in E "Im Frühling" (In Spring), Op. 30 and the Fest Overture in E flat, Op. 78. Between 1975 and 1980 another label, Sterling, recorded the Concert Overture in G major, Op. 45, the Konzertstück for Oboe and Orchestra in F, Op. 18, the Cello Concerto in A minor, Op. 59 and the Suite for Orchestra, "Auf der Wanderschaft" (A Walk in the Countryside), Op. 67, an orchestration by the composer of an earlier piano suite that he composed after he and his wife holidayed in the Harz mountains; they are performed by Rolf Julius Koch (oboe), Horst Beckedorf (cello) and the NDR Radiophilarmonie with three different conductors.