Дороти Кеньон: Американдық заңгер, судья және қоғамдық белсендісі
Dorothy Kenyon
Дорoти Кеньон (1888-1972) – американдық адвокат, судья, феминист, азаматтық құқықтарды қорғаушы. Маккарти кезеңінде коммунистік ұйымдармен байланысы бар деп айыпталды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Американдық заңгер, судья және саяси белсенді (1888–1972)
American lawyer, judge, and political activist (1888–1972)
Дороти Кенион (17 ақпан 1888 – 12 ақпан 1972) – Нью-Йорк штатының адвокаты, судья, феминист және азаматтық құқықтарды қолдаған саяси белсенді. Маккартистік қуғын-сүргін дәуірінде ол 28 коммунистік ұйыммен байланысты деп айыпталды. Кенион – харизматикалық сөйлеуші, ол азаматтық құқықтар, заң және әйелдер теңдігі туралы лекциялар оқу үшін АҚШ-ты үздіксіз аралап жүрді.
Dorothy Kenyon (February 17, 1888 – February 12, 1972) was a New York attorney, judge, feminist and political activist in support of civil liberties. During the era of McCarthyite persecution, she was accused of being affiliated with 28 communist front organizations. Kenyon was a charismatic speaker, and she regularly travelled throughout the U. S. lecturing about civil liberties, the law, and women's equality.
Ерте өмір
Кенион Нью-Йорк қаласында Мария Веллингтон (Стенвуд) пен патенттік адвокат Уильям Хьюстон Кенионның отбасында дүниеге келген. Ол Манхэттеннің Үсті-Батыс жағында өсіп, Коннектикут штатының Лейквилл қаласындағы жазғы үйінде демейтін. 1904 жылы Хорас Манн мектебін бітірген. 1908 жылы Смит колледжінде экономика және тарих мамандықтарын оқып аяқтаған. Смитте оқыған кезінде хоккей мен тенниспен айналысып, Phi Beta Kappa-ға сайланды. Мексикада бір жыл өткізіп, кедейлік пен әділетсіздікті өз көзімен көргеннен кейін, ол әлеуметтік белсенділікке ден қоюға шешім қабылдады. Зерттеуші маман ретінде соғыс кезеңіндегі еңбек нарығын зерттеп, конференция үшін экономикалық деректер жинады. 1919 жылдан 1925 жылға дейін Кенион Нью-Йорктегі Питкин, Розенсон және Хендерсон фирмасында жұмыс істеді. Кенион Маккартидің айыптауларына өте қаһарлы жауап берді: "Ол – ең төменгі деңгейдегі құрт және оған жауап беру менің қадірімді төмендетсе де, мен оның жалғаншы екенін және тозаққа баратынын айтуға ашуланып тұрмын". Маккартимен болған қақтығысынан кейін Кенион баспасөзден және Элеонора Рузвельт сияқты беделді қоғам қайраткерлерінен кең қолдау алды. Адвокат және болашақ Жоғарғы Сот судьясы Рут Бадер Гинзбург 1971 жылы Рейдке қарсы сот ісі бойынша қысқаша жазба дайындағанда, ол алғаш рет он төртінші түзетудің тең қорғау ережесін әйелдерге қатысты кеңейтті. Ол Мюррей мен Кенионды олардың еңбегіне алғыс айту ретінде бірлескен авторлар ретінде қосты. Дороти Кенион 1951 жылы өзінің құжаттарын Смит колледжіндегі София Смит жинағына тапсыруға уәде берді: "Кенионның ағасы және қарындасы У. Хьюстон Кенион мен Милдред Адамс Кенион 1980 жылы құжаттардың көп бөлігін сыйға тартты. Құжаттардың көп бөлігі 1888–1972 жылдар аралығында жазылған және Кенионның жеке, кәсіби және саяси қызметіне арналған".
Kenyon was born in New York City, to Maria Wellington (Stanwood) and William Houston Kenyon, a patent attorney. She grew up on the Upper West Side of Manhattan, with a family summer home in Lakeville, Connecticut. She graduated from Horace Mann School in 1904. She studied economics and history at Smith College, graduating in 1908. While at Smith she participated in field hockey and tennis, and was elected to Phi Beta Kappa. After spending a year in Mexico and observing poverty and injustice at a close range, she decided to focus on social activism. As a research specialist, she studied wartime labor patterns and collected economic data for the conference. From 1919 to 1925, Kenyon worked for the firm of Pitkin, Rosenson, and Henderson in New York City. Kenyon responded aggressively to McCarthy's accusations by declaring: "He's a lowdown worm and although it ought to be beneath my dignity to answer him, I'm mad enough to say that he's a liar and he can go to hell." In the wake of her confrontation with McCarthy, Kenyon received widespread support from the press and from respected public figures such as Eleanor Roosevelt. When attorney and future Supreme Court justice Ruth Bader Ginsburg wrote her brief for Reed v. Reed—a 1971 Supreme Court case that for the first time extended the Fourteenth Amendment's Equal Protection Clause to women—she added Murray and Kenyon as coauthors in recognition of her debt to their work. Dorothy Kenyon promised her papers to the Sophia Smith Collection at Smith College in 1951: "Kenyon's brother and sister in law W. Houston Kenyon and Mildred Adams Kenyon donated the bulk of the papers in 1980. The bulk of the papers date from 1888–1972 and focus on Kenyon's personal, professional, and political activities."