АҚШ-тың қарттар мен мүгедектерге арналған дәрі-дәрмек талонының жүйесі

Кіріспе

Medicare Part D, сонымен қатар Medicare рецепті бойынша дәрі-дәрмек жәрдемақысы деп аталады, – қарттар мен мүгедектерге арналған АҚШ федералдық үкіметтік бағдарламасы, ол Medicare алушыларына өздігінен қолданылатын рецепт бойынша дәрі-дәрмектерге төлеуге көмектеседі. Part D 2003 жылғы Medicare жаңғырту заңының бір бөлігі ретінде қабылданды және 2006 жылдың 1 қаңтарында күшіне енді. Бағдарлама бойынша дәрі-дәрмектерді жеке сақтандыру жоспарлары ұсынады, олар тіркелгендерден де, үкіметтен де жарна алады. Part D жоспарлары әдетте тіркелгендері алған рецепттердің басым бөлігін төлейді. Дегенмен, өндірушілер мен дәріханалар төлейтін жеңілдіктер арқылы осы шығындардың көп бөлігі кейіннен өтеліп беріледі. Part D тіркелгендері өздерінің дәрі-дәрмек шығындарының бір бөлігін төлеу арқылы шығынды бөліседі. Тіркелгеннің төлейтін шығынды бөлісу мөлшері алған дәрі-дәрмектің бөлшек бағасына, олардың жоспарының ережелеріне және олардың қосымша федералды табысқа негізделген жәрдемақы алуға құқылы болуына байланысты. 2010 жылға дейін тіркелгендер қамтудағы үзіліс кезеңінде (әдетте «пончик тесігі» деп аталатын) өздерінің дәрі-дәрмектерінің 100% -ын төлеуге міндетті болды. Кейінгі заңнама, соның ішінде Қолжетімді күтім туралы заң, өндірушілерге жеңілдіктер бағдарламасын құру арқылы, тиісті тұлғалар үшін «пончик тесігін» жапты. 2019 жылы Medicare тіркелгендердің шамамен үштен екі бөлігі Part D арқылы дәрі-дәрмекпен қамтылды. Бағдарламаға жұмсалған қаражат 102 миллиард долларды құрады, бұл Medicare шығындарының 12% -ын білдірді. Part D бағдарламасы арқылы Medicare АҚШ-тағы рецепт бойынша берілетін дәрі-дәрмек шығындарының үштен бір бөлігінен астамын қаржыландырады.

Құқықтық және тіркеу

D бөлігіне жазылу үшін Medicare алушылары A немесе B бөлігіне де жазылған болуы керек. Алушылар D бөлігіне жеке рецепт бойынша дәрі-дәрмек беру жоспары арқылы немесе рецепт бойынша дәрі-дәрмектерді қамтитын Medicare Advantage жоспары арқылы қатыса алады. Алушылар жоспардың ұйымдастырушысы арқылы немесе делдал арқылы тіркеле алады. Medicare алушылары D бөлігіне тіркелуді кейінге қалдырса, кешіккен тіркелу айыбын төлеуге міндетті болуы мүмкін. 2019 жылы 47 миллион алушы D бөлігіне тіркелді, бұл Medicare алушыларының үштен екі бөлігін құрайды. Жоспарлар көптеген бағдарлама талаптарымен шектелгенімен, олар көптеген жағынан әртүрлі болады. Басқа факторлармен қатар, тіркелушілер көбінесе жоспарды таңдағанда сыйлықақыны, қамтылған дәрі-дәрмектерді және шығындарды бөлісу саясатын салыстырады. Medicare географиялық аймақтағы барлық жоспарлар бойынша қамсыздандыруды және шығындарды салыстыруға мүмкіндік беретін интерактивті онлайн құрал ұсынады. Құрал пайдаланушыларға өз дәрі-дәрмектерінің тізімін енгізуге және әр жоспар бойынша тіркелушінің жылдық шығындарының жеке шамаларын есептеуге мүмкіндік береді. Жоспарлар екі апта сайын мәліметтерді жаңартуды ұсынуға міндетті, осылайша Medicare осы құралды жыл бойы жаңартып отырады.

Пайдаланушының шығынды бөлісуі

D бөлімінде заңмен белгіленген "стандартты жәрдемақы" бар, ол жыл сайын жаңартылады. D бөлімінің барлық демеушілері стандартты жәрдемақыны ұстанатын жоспар ұсынуға міндетті. Стандартты жәрдемақы жәрдемақы құрылымы тұрғысынан анықталады және қамтылуға тиіс дәрі-дәрмектерді міндеттейтін талаптар жоқ. Мысалы, 2020 жылғы стандартты жәрдемақы бойынша, алушылар алдымен 435 долларлық шегерімге дейін 100% қоса төлем мөлшерін төлейді. Екіншіден, алушылар 6350 долларлық өз қалтасынан төленетін шығын шегіне дейін 25% қоса төлем мөлшерін төлейді. Соңғы жәрдемақы кезеңінде алушылар 5% қоса төлем мөлшері немесе номиналды қоса төлем мөлшерінің үлкенін төлейді. Бұл үш кезең шегерім, бастапқы жабу және катастрофалық кезең деп аталады. "Өз қалтасынан төленетін шығын шегі" өз қалтасынан төленетін шығындарға шек қоймайды, өйткені алушылар катастрофалық кезеңде шығындарды бөлісуге байланысты шығындарды жинауды жалғастырады. 2020 жылы алушылар осы шекке олардың бөлшек саудадағы дәрі-дәрмек шығындары 10 000 долларға жуық келгенде жетеді. Пациенттер катастрофалық кезеңге кіргенде, олар төлеген шығындарды бөлісу сомасы әдетте өз қалтасынан төленген шығын шегінен әлдеқайда аз болады. Бұл стандартты жәрдемақы жоспарларына өндірушілердің жеңілдіктері сияқты қосымша сомаларды қосуды талап етеді, осылайша өз қалтасынан төленетін шығын шегіне жеткен-жетпегенін анықтау кезінде. D бөлімінің демеушілері стандартты жәрдемақыдан өзгеше жоспарларды ұсына алады, егер осы баламалы жәрдемақы құрылымдары орташа шығындарды бөлісудің жоғарылауына әкелмесе. Іс жүзінде, көптеген тіркелушілер стандартты жәрдемақы жоспарларын таңдамайды, оның орнына сақтандырудың орнына, сатылы дәрі-дәрмектерге қоса төлем жасайтын және шегерімсіз жоспарларды таңдайды. Жеке PDP жоспарларына арналған сыйлықақылар MA PD жоспарларына арналған сыйлықақылардан 3 есе жоғары, өйткені Medicare Advantage жоспарлары дәрі-дәрмектерді қамту үшін сыйлықақыларды төмендету үшін федералдық жеңілдіктерді жиі пайдаланады. Тіркелушілер әдетте өз сыйлықақыларын тікелей жоспарларға төлейді, бірақ олар оларды әлеуметтік қамсыздандыру төлемдерінен автоматты түрде шегеруді таңдай алады. Жоспарлар тіркелушілерді тарту үшін бәсекеге қабілетті сыйлықақылар ұсынады. Сыйлықақылар жоспардың жауапкершілігінің және қайта сақтандыру субсидиясының құнын қамтуы тиіс. 2017 жылдан 2020 жылға дейін, жан басына шаққандағы дәрі-дәрмек шығындарының өсуіне қарамастан, сыйлықақылар 16%-ға төмендеді. Жоспарлар өндірушілер мен дәріханалармен үлкен жеңілдіктерді келісу арқылы сыйлықақыларды төмендетуге қол жеткізді. 2017 және 2020 жылдар аралығында жоспарларға қайтарылатын дәрі-дәрмек шығындарының үлесі 22%-дан 28%-ға дейін өсті. Сонымен қатар, стандартты жәрдемақы 2019 жылы өзгертілді, бұл жабу кезеңіндегі міндетті өндірушілердің жеңілдіктерін арттыру үшін. D бөлімі қоғамдық рейтинг жүйесін қолданады, яғни жоспарға тіркелгендердің барлығына бірдей сыйлықақы тағайындалады. Егер олар орташадан жоғары құнды жоспарларға немесе кеңейтілген артықшылықтарды ұсынатын жоспарларға тіркелсе, олар көбірек төлейді. B бөліміндегідей, жоғары табысқа ие тіркелушілер қосымша сыйлықақы төлеуге міндетті. Төмен табысқа ие тіркелушілердің сыйлықақысы төмендетілуі немесе жойылуы мүмкін, егер олар төмен табысқа ие тіркелушілерге арналған субсидияға құқылы болса. 2022 жылға қарай, АҚШ-тың 10 ірі нарығындағы жеке D бөлігі жоспарлары айына 6,90 доллардан (Даллас және Хьюстон) айына 160,20 долларға дейін (Сан-Франциско) ауқымда болды. Medicare қосымша сақтандыру қауымдастығының зерттеуі ең жоғары 10 нарықтағы 2022 жылғы Medicare D жоспарларының ең төменгі және ең жоғары шығындары туралы хабарлады.

Part D includes a statutorily defined "standard benefit" that is updated on an annual basis. All Part D sponsors must offer a plan that follows the standard benefit. The standard benefit is defined in terms of the benefit structure and without mandating the drugs that must be covered. For example, under the 2020 standard benefit, beneficiaries first pay a 100% coinsurance amount up to a $435 deductible. Second, beneficiaries pay a 25% coinsurance amount up to an Out of Pocket Threshold of $6,350. In the final benefit phase, beneficiaries pay the greater of a 5% coinsurance amount or a nominal co payment amount. These three benefit phases are referred to as the Deductible, Initial Coverage Limit, and the Catastrophic phase. The "Out of Pocket Threshold" is not a cap on out of pocket spending, as beneficiaries continue to accrue cost sharing expenses in the Catastrophic phase. In 2020, beneficiaries would typically reach this threshold as their retail drug spending approached $10,000. When patients enter the Catastrophic phase, the amount they have paid in cost sharing is typically much less than the Out of Pocket Threshold. This is because the standard benefit requires plans to include additional amounts, such as manufacturer discounts, when determining if the Out of Pocket Threshold has been met. Part D sponsors may also offer plans that differ from the standard benefit, provided that these alternative benefit structures do not result in higher average cost sharing. In practice, most enrollees do not elect for standard benefit plans, instead opting for plans without deductibles and with tiered drug co payments rather than coinsurance. Premiums for stand alone PDPs are 3 times higher than premiums for MA PDs, as Medicare Advantage plans often use federal rebates to reduce premiums for drug coverage. Enrollees typically pay their premiums directly to plans, though they may opt to have their premiums automatically deducted from their Social Security checks. Plans offer competitive premiums to attract enrollees. Premiums must cover the cost of both plan liability and the reinsurance subsidy. From 2017 to 2020, despite rising per capita drug spending, premiums decreased by 16%. Plans have been able to lower premiums by negotiating larger rebates from manufacturers and pharmacies. Between 2017 and 2020, the percentage of drug costs rebated back to plans increased from 22% to 28%. In addition, the standard benefit was changed in 2019 to increase mandatory manufacturer discounts in the Coverage Gap. Part D practices community rating, with all enrollees in a plan being assigned the same premium. Enrollees do pay more in premiums if they enroll in higher than average cost plans or in plans that offer enhanced benefits. Like in Part B, higher income enrollees are required to pay an additional premium amount. Low income enrollees may have their premium reduced or eliminated if they qualify for the low income premium subsidy. For 2022, costs for stand alone Part D plans in the 10 major U. S. markets ranged from a low of $6.90 per month (Dallas and Houston) to as much as $160.20 per month (San Francisco). A study by the American Association for Medicare Supplement Insurance reported the lowest and highest 2022 Medicare Plan D costs for the top 10 markets.

Зейнеткерлерге дәрі-дәрмекпен қамтамасыз ету (RDS)

Зейнеткерлерге дәрі-дәрмек жәрдемақысы (RDS) – зейнеткерлеріне рецепт бойынша дәрі-дәрмекпен қамтамасыз ету ұсынатын жұмыс берушілерге қаржылық көмек көрсететін бағдарлама. Бұл жәрдемақы Medicare Part D жүйесінің бір бөлігі болып табылады және зейнеткерлерге қолжетімді бағада рецепт бойынша дәрі-дәрмек алуға көмектесу үшін әзірленген.

Төмен табыстыларға берілетін субсидиялар

Кедейлік шегінен 150% төмен табысы бар адамдар премия төлеуге және шығындарды бөлісуге көмектесетін төмен кірісті субсидия алуға құқылы. Кіріс деңгейі мен мүліктік жағдайына байланысты, кейбір алушылар толық төмен кірісті субсидияға, ал басқалары ішінара субсидияға құқылы болады. Төмен кірісті субсидияға тіркелгендердің барлығы кішкентай төлемдерді жасауға міндетті. Төмен кірісті алушыларда басқа алушыларға қарағанда созылмалы аурулар жиі кездеседі. Төмен кірісті субсидияға тіркелгендер жалпы тіркелгендердің шамамен төрттен бірін құрайды, бірақ бағдарламаның бөлшек саудадағы дәрі-дәрмек шығындарының шамамен жартысын құрайды.

Жоспарлық нысандар

D бөлігінің жоспарлары барлық D бөлігінің қамтылған дәрі-дәрмектеріне ақы төлеуге міндетті емес. Олар өздерінің формулярларын, яғни төлем жасайтын дәрі-дәрмектердің тізімін жасайды, егер формуляр мен үлесімдік құрылымы CMS-тің кейбір Medicare жүйесіне қатысушыларының тіркелуіне кедері келтірмейтін болса. АҚШ Фармакопеясы белгілеген формулярлық кластар мен санаттарға сәйкес келетін D бөлігінің жоспарлары бірінші дискриминациялық сынақтан өтеді. Жоспарлар өздерінің формулярларындағы дәрі-дәрмектерді жыл бойы 60 күн бұрын хабарлап өзгерте алады. D бөлігінің әртүрлі жоспарлары арасындағы басты айырмашылықтар брендтік дәрі-дәрмектерді қамтуда. Әдетте, әр жоспардың формуляры деңгейлерге бөлінеді, әр деңгейге белгілі бір үлесімдік сома сәйкес келеді. Көптеген формулярларда 3-тен 5 деңгейге дейін болады. Деңгей неғұрлым төмен болса, үлесімдік сома да соғұрлым төмен болады. Мысалы, 1-ші деңгейге жоспардың барлық артықшылықты генерикалық дәрілері кіруі мүмкін, ал осы деңгейдегі әрбір дәріге рецепт бойынша 5-10 доллар төлеуге болады. 2-ші деңгейге 40-50 доллар төлемді қажет ететін жоспардың артықшылықты брендтік дәрілері кіруі мүмкін, ал 3-ші деңгейге жоспарда жоғары бағамен қамтылған, артықшылықты емес брендтік дәрілер жатады, мысалы 70-тен 100 долларға дейін. 4-ші және одан жоғары деңгейлерде әдетте арнайы дәрілер болады, олардың үлесімдік төлемдері жоғары, себебі олар көбінесе қымбатқа түседі. 2011 жылға қарай АҚШ-та Medicare Part D медициналық сақтандыру жоспарларының саны артып, көптеген жоспарларға арнайы деңгей қосылды.

Тарих

1965 жылы Medicare заңына енгеннен кейін дәрігер тағайындаған дәрі-дәрмектерді қамтыды, бірақ рецепт бойынша берілетін дәрі-дәрмектерді қамтымады. Medicare заң жобаларының кейбірінде амбулаториялық дәрі-дәрмекпен қамтамасыз ету қарастырылса, бұл ережелер бюджеттік мәселелерге байланысты алынып тасталды. Осыны ескермегендігіне байланысты сынға жауап ретінде президент Линдон Джонсон Рецептімен берілетін дәрі-дәрмектер жөніндегі арнайы топ құруды бұйырды. Аталған топ Америкадағы дәрі-дәрмек нарығын жан-жақты қарап шығып, көптеген қарт американдықтардың дәрі-дәрмектерін сатып алуда қиындыққа тап болып жатыр екенін хабарлады. Тапсырма тобының қорытындылары мен ұсыныстарына қарамастан, Medicare амбулаториялық дәрі-дәрмек көмегін құрудың алғашқы күш-жігері сәтсіз аяқталды. 1988 жылы Medicare апатты жағдайларды қамтуға арналған заң бағдарламалық мүмкіндіктерді уақытша кеңейтіп, өздігінен қолданылатын дәрілерді қамтиды. Алайда бұл заң бір жылдан кейін, ішінара сыйлықақыны көтеру туралы алаңдаушылықтарға байланысты жойылды. 1993 жылғы Клинтонның денсаулық сақтау реформасы жоспарына амбулаториялық дәрі-дәрмекпен қамтамасыз ету де кірді, бірақ бұл реформаның нәтижесі қоғамдық қолдаудың жетіспеуіне байланысты сәтсіз болды. Medicare қабылдануынан кейінгі онжылдықтарда рецепт бойынша берілетін дәрі-дәрмектерге жұмсалатын шығындар өсті және үшінші тарап төлемдері арқылы қаржыландырылды. 1980 жылдары орташа өсімнен кейін, адам басына шаққандағы дәрі-дәрмек шығындары жылдам өсе бастады. Бұл өсімге ішінара "Липитор", "Селебрекс" және "Золофт" сияқты көптеген миллиард долларлық "блокбастерлік" дәрілердің шығарылуы себеп болды. Medicare қабылдаған кезде, дәрі-дәрмектерге жұмсалатын шығындардың 90%-дан астамы өз қаражатынан төленді. Medicare 2000 жылдардың ортасында субсидияланған амбулаториялық дәрі-дәрмек көмегін ұсынуды бастады. 2000 жылғы президенттік сайлауда Демократиялық және Республикалық партиялар кандидаттары жаңа Medicare бағдарламасын қаржыландыру үшін болжамды федералдық бюджеттік артық қаражатты пайдалану туралы уәде берді. Сайлауда жеңіске жеткеннен кейін президент Джордж Буш жеке медициналық сақтандыру жоспарларын пайдалану арқылы Medicare бенефициарларына дәрі-дәрмекпен қамтамасыз етуді ұсынды. Зерттеулер көрсеткендей, бұл айырмашылық дәрі-дәрмектерді қабылдауға жағдайды нашарлатты. Қолжетімді медициналық көмек туралы заң және одан кейінгі заңнамалар бенефициарлар үшін бұл айырмашылықты азайтуға бағытталды. 2020 жылдан бастап, бенефициарлардың жабылатын шығындары, тіркелгі өз шегерімін орындағаннан кейін, дәрі-дәрмектің құнының 25%-ынан аспайды.

Upon enactment in 1965, Medicare included coverage for physician administered drugs, but not self administered prescription drugs. While some earlier drafts of the Medicare legislation included an outpatient drug benefit, those provisions were dropped due to budgetary concerns. In response to criticism regarding this omission, President Lyndon Johnson ordered the formation of the Task Force on Prescription Drugs. The Task Force conducted a comprehensive review of the American prescription drug market and reported that many elderly Americans struggled to afford their medications. Despite the findings and recommendations of the Task Force, initial efforts to create a Medicare outpatient drug benefit were unsuccessful. In 1988, the Medicare Catastrophic Coverage Act temporarily expanded program benefits to include self administered drugs. However, this legislation was repealed just one year later, partially due to concerns regarding premium increases. The 1993 Clinton Health Reform Plan also included an outpatient drug benefit, but that reform effort ultimately failed due to a lack of public support. In the decades following Medicare's passage, prescription drug spending grew and became increasingly financed through third party payment. Following an era of modest growth, per capita drug spending began growing rapidly in the 1980s. This growth was partially spurred by the launch of many billion dollar “blockbuster drugs” like Lipitor, Celebrex, and Zoloft. At the time of Medicare's passage, more than 90% of drug spending was paid out of pocket. Medicare began offering subsidized outpatient drug coverage in the mid 2000s. In the 2000 presidential election, both the Democratic and Republican candidates campaigned on the promise of using the projected federal budget surplus to fund a new Medicare drug entitlement program. Following his electoral victory, President George W. Bush promoted a general vision of using private health plans to provide drug coverage to Medicare beneficiaries. and research consistently found that this coverage gap reduced medication adherence. The Affordable Care Act and subsequent legislation phased out the coverage gap from the perspective of beneficiaries. As of 2020, beneficiary cost sharing on covered drugs never exceeds 25% of the drug's cost after an enrollee meets their deductible.

Бағдарламаның шығыны

2019 жылы Medicare Part D бағдарламасының қатысушылары үшін дәрі-дәрмектерге жұмсалған жалпы сома шамамен 180 миллиард долларды құрады. Оның үштен бірі, яғни 120 миллиард доллар, дәрі-дәрмек таңдау жоспарларымен төленді. Бұл жоспардың міндеттеме сомасы шамамен 50 миллиард долларлық жеңілдіктер есебінен ішінара өтелді, оның көп бөлігі өндірушілер мен дәріханалар берген сыйлықтар түрінде болды. 60 миллиард долларлық федералдық сақтандыру субсидиясынан өзге, федералдық үкімет төмен кірісті қатысушыларға арналған шығындарды бөлісу субсидиясы ретінде шамамен 30 миллиард доллар төледі.

Орындау мәселелері

Жоспарлар мен денсаулық сақтау қызметкерлерінің мақсаттарының үйлесімділігі: PDP және MA барлық салым төлеушілерге төмен құнды дәрілерге баса назар аударғаны үшін сыйақы алады, ал қызметкерлер күтім сапасы үшін сыйақы алады – кейде бұл қымбат технологияларды қамтуы мүмкін. Қайшы келетін мақсаттар: Жоспарлар салым төлеушілерге жоғары деңгейдегі дәрі-дәрмекті төмен құнмен алу үшін деңгейлік ерекшеліктерді қарастыру процесін ұстануы керек, бірақ жоспарлар медициналық тұрғыдан қажетті ерекшеліктерді беруге міндетті. Дегенмен, ереже салым төлеушілерге белгілі бір қымбат дәрі-дәрмектер үшін деңгейлік ерекшеліктерді сұрау құқығын бермейді. Біркелкейлік жоқтығы: Әр жоспар өз тізімін және деңгейлерін құрастыра алатындықтан, бір жоспардың 2-деңгейінде көрсетілген дәрілер екінші жоспардың 3-деңгейінде болуы мүмкін. Салым төлеулер жоспарлар арасында өзгеруі мүмкін. Кейбір жоспарларда шегерімдер болмайды, ал ең қымбат дәрі-дәрмектер үшін бірлескен сақтандыру мөлшері әртүрлі. Кейбір жоспарлар сатылы емдеуді талап етуі мүмкін, яғни пациент компания жоғары бағалы дәрі-дәрмектерді төлемес бұрын, бірінші кезекте генериктік препараттарды қолдануы керек. Пациенттер шағымдануға құқылы, ал сақтандыру компаниялары пациентке қосымша ауыртпалық тудырмау үшін қысқа мерзімде жауап беруге міндетті. Medicare Part D электрондық рецептілеу стандарттары АҚШ-тың көптеген штаттарының регламенттеріне қайшы келеді.

Жеңімпаздарға әсері

2008 жылғы зерттеуде Medicare-ге қатысушылардың қымбаттығына байланысты дәрі-дәрмектен бас тартқандарының үлесі Part D енгізілгеннен кейін 2004 жылы 15,2%-дан, 2005 жылы 14,1%-дан 2006 жылы 11,5%-ға дейін төмендеді. Дәрі-дәрмектерге төлеу үшін басқа да қажетті заттардан бас тартқандардың саны да азайды: 2004 жылы 10,6%, 2005 жылы 11,1% болса, 2006 жылы 7,6% құрады. Ең ауыр сырқаттардың жағдайында жақсару байқалмады, бірақ дәрі-дәрмек үшін басқа да қажеттіліктерден бас тартқандардың саны азайды. Параллель зерттеуде Part D қатысушыларының дозаларын кешіктіріп немесе арзан дәрілерге ауысып жатқаны және көптегендері бағдарламаны түсінбейтіні анықталды. Осы зерттеушілер тобы жүргізген келесі зерттеулер қатысушылар арасындағы жалпы әсер генерикалық дәрілерді қолданудың төмендеуіне әкелгенін көрсетті. Тағы бір зерттеуде Part D енгізілгеннен кейінгі алғашқы жылы Medicare қатысушыларының өз қаражатынан төленетін шығындар айтарлықтай азайғаны және пайдалану деңгейі орташа еңбек еткеніне қарамастан, Part D жүзеге асырылғанның алғашқы жылы шұғыл жәрдем бөліміне жүгіну, ауруханаға жатқызу немесе қалауға негізделген денсаулық сақтаудың жақсарғанына дәлел жоқ екені анықталды. Сондай-ақ, Part D салдарынан екі рет төленетін шығындарда, айлық шығындарда, таблетка ішетін күндерде немесе жалпы рецепттер санындағы тенденцияларда маңызды өзгерістер болмағаны анықталды. 2020 жылғы зерттеуде Medicare Part D 65 жастан асқан толық жұмыс күнімен жұмыс істейтін адамдардың санының күрт төмендеуіне себеп болғаны анықталды. Авторлар бұл өзгеріске дейін адамдар жұмыс берушілер ұсынатын медициналық сақтандыруды сақтап қалу үшін зейнеткерлікке шығудан қашқандығын айтады.

Сындар

Федералды үкіметке басқа бағдарламалардағыдай дәрілік компаниялармен дәрі-дәрмек бағасын келісуге рұқсат етілмейді. Көптеген сыншылар мұны салық төлеушілердің қаражатын тиімсіз пайдалану деп санайды, ал қолдаушылар бағаны келіссөздер арқылы шектеуге рұқсат беру фармацевтикалық компаниялардың кірісін азайтып, инновацияларды тежейтінін айтады. Дәрі-дәрмек бағасын келіссөздер жүргізуге және тізім құруға рұқсат етілген Ветерандар істері департаменті дәрі-дәрмектерге орташа есеппен 40%-дан 58%-ға дейін төмен төлейді, бұл D бөлігінен төмен. Мәселенің бірі – Medicare D бөлігінің дәрі-дәрмектерін төлемейтіні, сондықтан оның нақты ықпалы жоқ. D бөлігінің дәрі-дәрмек жеткізушілері жеке сақтандыру компанияларының ықпалын пайдаланады, олар әдетте медициналық көмек алу үшін Medicare A және B бөліктерін пайдаланатын 40 миллионнан астам тұтынушылардан үлкен топқа ие. [Қарлы жастағы адамдарға жиі тағайындалатын] дәрілердің генерикалық түрлері қазір қолжетімді болғанымен, бес [үлгілі Medicare Part D] сақтандыру компаниясының үші ұсынатын жоспарлары қазіргі уақытта осы дәрілердің кейбірін немесе барлығын тізімдерінен алып тастайды. Сонымен қатар, генерикалық түрлердің бағасы олардың түпнұсқа баламаларынан айтарлықтай төмен емес. Симвастатиннің (генерикалық Zocor) 20 мг ең төмен бағасы VA-ның түпнұсқа Zocor бағасынан 706 пайызға қымбат. Сертралин HCl (генерикалық Zoloft) ең төмен бағасы VA-ның түпнұсқа Zoloft бағасынан 47 пайызға қымбат. "|Families USA 2007 "Medicare Дәрілік жоспарларының жоғары бағасы: Ешқандай жеңілдік жоқ""

Экономист Дин Бейкер Medicare-ге дәрі-дәрмек бағасын келісуге рұқсат етілген жағдайда қанша ақша үнемдеуге болатынын бағалағанда, 2006 жыл мен 2013 жыл арасындағы "ең консервативті жоғары шығын сценарийін" 332 миллиард доллар (шамамен жылына 50 миллиард доллар) деп атады. Экономист Джозеф Стиглиц өзінің "Теңсіздіктің бағасы" атты кітабында "осы бюджеттік кезең үшін" 563 миллиард доллар үнемдеудің "орташа шығын сценарийін" бағалады. Бұрынғы конгрессмен Билли Таузин (R–La.), ол заң жобасын Палатада қабылдауға жетекшілік еткен, көп ұзамай зейнеткерлікке шығып, жылдық 2 миллион доллар жалақымен Американың фармацевтикалық зерттеулер және өндірушілер қауымдастығының (PhRMA) президенті қызметіне тағайындалды, ол өнеркәсіптің басты лоббилік тобы. Medicare басшысы Томас Скалли, егер ол заң жобасының нақты құны туралы есеп берсе, Medicare компаниясының бас актуарі Ричард Фостерді жұмыстан шығарумен қорқытқан, заң жобасы Конгресте қаралып жатқан кезде фармацевтикалық лоббист ретінде жаңа жұмысқа орналасу үшін келіссөздер жүргізіп жатты. Заң жобасы қабылданғаннан кейін 14 конгрессменнің көмекшілері байланысты лоббилерде жұмыс істеу үшін жұмыстан кетті. Осыған жауап ретінде еркін нарық зерттеушілері мен Манхэттен институтының профессоры Фрэнк Лихтенберг ВА ұлттық тізімі көптеген жаңа дәрілерді алып тастайтынын мәлімдеді. 1990 жылдары бекітілген дәрілердің 38% ғана және 2000 жылдан бері бекітілген дәрілердің 19% ғана тізімде болды. 2012 жылы жоспар бойынша Medicare бенефициарларының дәрі-дәрмек құны 2930 долларға жеткен жағдайда, өз қалтасынан 4700 доллар жұмсайтынға дейін рецепт бойынша дәрі-дәрмектердің 100% төлеуі керек болды. (Нақты шекті сомалар жыл сайын және жоспар бойынша өзгереді, ал көптеген жоспарлар осы кезеңде шектеулі қамтуды ұсынды.) Бағдарламаға қатысушылардың көпшілігі осы айырмашылыққа тап болмаса да, стандартты жоспарларға тіркелген бенефициарлардың шамамен 25% осы айырмашылыққа тап болды. Үміткер ретінде Барак Обама "кофельді тесікті жабуды" ұсынды, содан кейін алушыларға арналған шығындарды 100% -дан 50% -ға дейін азайту жоспарын ұсынды. Жоспардың құны түпнұсқа дәрілер үшін дәрілік өндірушілерге, ал генерикалық дәрілер үшін үкіметке жүктелер еді.