Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
105 класындағы екі цилиндрлі 0-4-4T локомотивтері
Class of 105 two cylinder 0 4 4T locomotives
Құрылыс тарихы
M7 танк локомотиві 1895 жылы LSWR локомотивтерінің бастығы Уильям Адамсты Дугальд Драммонд алмастырғаннан кейін жасалған алғашқы локомотив және Шотландиядағы Солтүстік Британ темір жолындағы оның 157 классы (1877 жылғы үлгі). Бұл Ұлыбританиядағы ең ауыр 0-4-4 типті локомотив болды. Алғашқы 25 локомотив 1897 жылдың наурыз және қараша айлары аралығында Nine Elms локомотив зауытында салынды. Содан кейін M7 класы ұзақ өндіріске енді, оның бес негізгі дизайндық нұсқасы болды. 1897-1899 жылдары локомотивтер алдыңғы жағында қысқа шығыршықпен және алдыңғы шашыратқыштармен біріктірілген құм қораптарымен жасалды. Сондай-ақ инжекторлар және рычагты типтегі реверстер қосылды, ал 252–256 нөмірлі локомотивтерде жалпақ емес, конустық түтін қорабы есігі орнатылды. 1900 жылы дизайн өзгертіліп, құм қораптары түтін қорабының ішіне орналастырылды, бірақ кейіннен олар жүріс тақтасының астына көшірілді. Көп жағдайда екі кіші класс біріктіріліп, M7 деп аталды. 1904/05 жылғы құрылыс партиясында құм қораптары алдыңғы шашыратқышқа қайта орналастырылды, жаңа элементтерге суды қыздыру жүйесі, бір поршенді сорғылар және теңдестірілген кранды осьтер кірді. Бұл қысқа рамалы M7 локомотивтерінің ауа компрессоры үшін орын жасау мақсатында күрделі жөндеу кезінде ұзын рамалармен алмастырылуының нәтижесі болды.
The M7 tank locomotive was the first design by Dugald Drummond upon replacing William Adams as Locomotive Superintendent of the LSWR in 1895. and his own 157 class of 1877, on the North British Railway in Scotland. It was the heaviest 0 4 4 type ever to run in Britain. The first 25 were constructed at Nine Elms Locomotive Works between March and November 1897. Thereafter the M7 class had a long production run, with five major sets of design variants. Between 1897 and 1899, the locomotives were constructed with a short overhang at the front, and sandboxes combined with the front splashers. Injectors and a lever type reverser were also added, and a conical, as opposed to flat, smokebox door was implemented on numbers 252–256. In 1900 the design was modified to incorporate the sandboxes inside the smokebox; these were later relocated below the running plate. but for most purposes the two sub classes were grouped together and known as M7. The 1904/05 construction batch moved the sandboxes back to the front splasher and new items were feed water heating, single ram pumps and balanced crank axles. This was the result of short framed M7s having long frames substituted during overhaul in order to create room for the air compressor.
Нұсқалар
Басқа Драммонд кластарындағы қыздырудың сәтті қолданылуынан кейін Роберт Ури 1920 жылдың желтоқсанында No. 126 локомотивіне тәжірибелік түрде қыздырылған қазандық, сондай-ақ кеңейтілген түтін камерасы және үлкен цилиндрлер орнатты. Жаңа қазандықтың қосымша салмағы локомотивтің ауырлық орталығын көтерді, бұл жылдам бағыттардағы пойыздың тұрақсыздығын күшейтті, сонымен бірге оны көптеген тармақ желілерінде пайдалану мүмкін емес етті. Осының салдарынан, басқа үлгілер орнатылмады, ал No. 126 1937 жылы қосалқы бөлшектерге бөлшектелді. 1948 жылдың 13 сәуірінде No. 672 M7 локомотиві Уотерлоо және Сити желісіне қызмет көрсеткен лифтпен апатқа ұшырады. Жоғары деңгейдегі көтеру платформасына бірнеше көмір вагондары тиеліп жатқанда, қажетті тіректерді дұрыс орнатпау қателігінен платформа еңкейді. Вагондар мен локомотивтер лифт шахтасына құлап түсті. Жылжымалы құрамды қайтарудың ешқандай мүмкіндігі болмағандықтан, локомотив пен вагондар сол жерде кесілді. 1962 жылдың 27 қарашасында No. 30131 локомотиві Гэмпширдегі Истлиде рұқсатсыз адам оны жылжытқаннан кейін рельстен шығып кетті.
Following the successful use of superheating on other Drummond classes, Robert Urie experimentally fitted a superheated boiler to No. 126 in December 1920, together with an extended smokebox and larger cylinders. The additional weight of the new boiler raised the centre of gravity of the locomotive, thereby adding to problems of instability on faster main line trains, whilst simultaneously preventing its use on many branch lines. As a result, no further examples were fitted, and No.126 was eventually broken up for spare parts in 1937. On 13 April 1948, an M7 locomotive No. 672 was involved in an accident with the lift that serviced the Waterloo & City Line. As a number of coal wagons were being loaded onto the lift platform at the upper level, the platform tilted due to an error in engaging the required supports. The wagons and locomotive fell down the lift shaft. As there was no practicable method of retrieving any of the rolling stock, the locomotive and wagons were cut up in situ. On 27 November 1962, locomotive No. 30131 was derailed at Eastleigh, Hampshire after it was moved by an unauthorised person.
Қайтарып алу және сақтау
Эксперименттік қазандықпен жабдықталған 126-шы локомотивтен басқа, барлық М7 локомотивтері 1948 жылы Ұлыбритания темір жолдарының қызметіне қосылды. Оливер Буллейдтің Оңтүстік темір жолының бас механик инженері болып тағайындалуымен, локомотивтердің сыртқы түрі тағы да өзгеріп, маңызды жолаушылар локомотивтері үшін малахит жасыл түс пен күн сәулесі сары әріптері қолданыла бастады. Олар сары және қара сызықтармен, ал жиегі қара түспен белгіленді. Hornby Railways компаниясы M7 локомотивінің OO өлшеміндегі моделін шығарады. Алдыңғы Triang Hornby компаниясы да M7 локомотивінің оттық есігі мен экипажы бар OO масштабтағы моделін жасады: No. R.754, ол 1967 жылы ұсынылды.
Apart from the experimentally boilered No. 126, all the M7s entered into British Railways service in 1948. With the appointment of Oliver Bulleid as Chief Mechanical Engineer of the Southern, livery policy was changed once again to malachite green for major passenger locomotives, with Sunshine Yellow lettering. This was lined with yellow and black with solid black edging. Hornby Railways manufacture a model of the M7 in OO gauge. The earlier Triang Hornby company also manufactured an OO scale model of the M7 with opening firebox door and crew: model No. R.754, introduced in 1967.