Кіріспе

Идзуцу (井筒) – Зеами жазған, но театрының ерте тарихындағы ең басты тұлғаға жататын классикалық но пьесасы. Идзуцу 10 ғасырдағы «Исе моногатари» әңгімелер жинағынан алынған ежелгі «Цуцу Идзуцу» (筒井筒) әңгімесіне негізделген. Осы жинақтағы көптеген әңгімелер дәстүрлі түрде ақын Аривара но Нарихира деп есептелетін «бір белгілі адамның» романтикалық кездесулері туралы баяндайды.

Изуцу

Бір діни қызметкер Нараның атақты ғибадатханаларына барады. Хацусеге бара жатқанда ол Аривара ғибадатханасына тоқтап, жергілікті жерді Изоноками деп таниды, онда Нарихира мен Ки но Арицуне қызы бұрын өмір сүрген. Бір ауыл әйелінің бақшадағы қабірге күтім жасау үшін келгені. Ол ағаштан жасалған құдықтан құрбандыққа арналған суды алады, ал ол оны бақылап отырғанда діни қызметкер қызығады. Ол одан неге қабірді күтіп тұрғанын сұрайды, ол мұның артында бір оқиға бар екенін айтады. Ол "Исе Моногатари" кітабындағы Цуцу Изуцу туралы әңгімені айтып береді. Әңгімені аяқтаған соң, ауыл әйелі діни қызметкерге қарап, өзінің 10 ғасырдағы әйел екенін айтады. Ол жоғалып кетеді. Ол оның арбағын көрді. Діни қызметкер ауыл тұрғынынан сол жер туралы сұрағанда, оқиғаның не екенін анық біледі. Ауыл тұрғыны діни қызметкер ретінде оның жаны үшін дұға етуді ұсынды. Сондықтан ол бақтағы бақшадағы бақшаға түнеп қалуды шешті. Ол қайтадан оның арманына түседі. Бұл жолы ол күйеуінің шапағы мен киіміне киінген. Ол күйеуін қаншалықты жақсы көретінін, қаншалықты сағынатынын билеп, ән салады. Ол құдыққа қарап, оның балалық шағында тұрған бейнесін көреді. Содан кейін жылап, жоғалып кетеді.