Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық актриса және драматург (1854–1929)
American actress and playwright (1854–1929)
Мэри Г. Шоу (25 қаңтар 1854 – 18 мамыр 1929) – американдық актриса, драматург, сайлау құқығы үшін күрескен әйел және ерте феминист. Шоу 1890 жылдардың басынан-ақ әйелдер қозғалысына қатысты, ал 1892 жылы Кәсіби әйелдер лигасының мүшесі болды. Актерлік мансабында ол көптеген даулы рөлдерді ойнады және Генрих Ибсеннің «Аруақтар» және «Хедда Габлер», Джордж Бернард Шоудың (туыс емес) «Миссис Уорреннің кәсібі» сияқты заманының ең даулы пьесаларында ойнады, сондай-ақ көптеген әйелдер сайлау құқығы туралы пьесаларға қатысты. Шоу актриса Джесси Бонстельмен бірге ХХ ғасырдың басында Әйелдердің Ұлттық театрын жобалады. Шоу жүрек ауруынан зардап шекті және осы аурудың салдарынан қайтыс болды. «Cradle Song» – ол ауруға байланысты сахнадағы соңғы өнері болды.
Mary G. Shaw (January 25, 1854 – May 18, 1929) was an American actress, playwright, suffragist, and early feminist. Shaw was involved in the women's movement since the early 1890s, and in 1892 she became a member of the Professional Women's League. She played many controversial roles in her career as an actress, and was involved in some of the most controversial plays of her time such as Henrik Ibsen's Ghosts and Hedda Gabler, George Bernard Shaw's (no relation) Mrs. Warren's Profession and many female suffrage plays. Shaw, along with actress Jessie Bonstelle, designed the Woman's National Theatre in the early twentieth century. Shaw suffered and would die from heart disease. The Cradle Song was her last appearance on stage as a result of the illness.
Кәсіби әйелдер лигасы
Шоудың спикер және суфражист ретінде табысқа жетуінің маңызды факторларының бірі – әртүрлі мамандықтардың мәдени және әлеуметтік қабылдауын кеңейтуге қолданылған клубтармен байланысы болды. Актрисалар ұйымдастыру және сөйлеу шеберлігін дамыту үшін клубтар құрды, бұл кейін Шоуға әйелдердің сайлау құқығы үшін күресінде көмектесті. Ең ірі актрисалар клубы – Кәсіби әйелдер лигасы, оны актрисалар мен театр директорының жұбайлары құрды. Уставта клубқа «драмалық, музыкалық және әдеби саламен айналысып, бір-біріне көмектесу мақсатындағы» әйелдер қабылдануы тиіс делінген. Лига үлкенірек «Соросис» клубынан туындады, бірақ ол жаңа, дамып келе жатқан клубты қолдамады. Осы бөліністен кейін көптеген келіспеушіліктер мен актрисаларды клубтан шеттету орын алды. Лиганың маңызды бөлігі – жас актрисаларға киім тігу курстарында өз киімдерін қалай жасау керектігін үйрету болды. Шоу суфражистік қозғалыстың наразылығынан кейін 1913 жылы Лига президентіне кандидат болуға шешім қабылдады. Ол үш дауыспен жеңіліп, көптеген әйелдер енді ешқашан клубқа баспайтындарын айтты. «Кәдімгі бақшадағы миссис Виггс» рөлі ұсынылғанда, ол «бұл кедейлікке мойынсұну мен қанағат етуді үйретеді» деп одан бас тартты. Әйқайымызға орай, басқа спектакльдер сәтті болды. Ол Г.Б. Шоудың «Миссис Уорреннің кәсібі» пьесасының басты рөлін сомдады және өмірінде бірнеше рет қайта ойнады, әр жолы мақтауға лайық пікірлер алды. Шоудың «Миссис Уорреннің кәсібі» пьесасындағы рөлі, пьесаның бір сахнасындағы оның жағымсыз әрекеттеріне байланысты көп дау тудырды. Әртүрлі сыншылар оның кейіпкері сол кездегі қойылымдарда әлеуметтік жағынан қабылданғаннан гөрі, төменгі топқа тән стильде сөйлейтінін айтты.
One of the major factors of Shaw's success as a speaker and suffragist was due to her association with clubs that were used to gain wider cultural and social acceptance of different professions. Actresses formed clubs to develop organizational and speaking skills, which later helped Shaw in her work for the women's suffrage movement. The most important actresses’ club was the Professional Women's League, which was founded by actresses and wives of theatrical managers. The charter designated women to join that "engaged in dramatic, musical, and literary pursuits with the purpose of rendering them helpful to each other." The League descended from a larger club, Sorosis, which did not support this new and growing club. There was much disagreement and blackballing of actresses as a result of this split. A main component of the League were the lessons given to young actresses that taught them how to create their own costumes in dressmaking classes. Shaw decided, after the disapproval of the suffragist movement, to run for president of the League in 1913. She lost by three votes, and many women vowed to never set foot in the club again. When offered a part in Mrs. Wiggs of the Cabbage Patch, she turned it down claiming that "it teaches contentment with and resignation to poverty." Fortunately, other shows had more success. She originated the title character of G. B. Shaw's Mrs. Warren's Profession and revived the role several times in her life, each time to complimentary reviews. Shaw's role in Mrs. Warren's Profession was very controversial for the undesirable way she acted in a specific scene in the play. It was said by various critics that her character spoke in too much of a low class tone than what was deemed socially acceptable in performance at that time.
Суфражист
Шоу әр жыныстың бір-бірін түсінуі қажет деп сенді және платоникалық қарым-қатынастар орнату үшін "әйелдердің кәсіби салаға ерлермен тікелей бәсекелесіп, табысқа жеткенін көргісі келді". Ол 1885 жылы француз актері М. де Брисакқа екінші рет тұрмысқа шықты.
Shaw believed that each gender needed to understand the other and "she wished to see more women successfully entering the professional arena in direct competition with men" to create platonic relationships. She secondly married French actor M. de Brissac in 1885.