Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бір минуттық қалыпты ауыстыру (SMED) – өндіріс процесіндегі тиімсіздіктерді азайтуға бағытталған жұмысты өндіріс әдістерінің бірі. Ол өндіріс процесін ағымдағы өнімнен келесі өнімге ауыстырудың жылдам және тиімді жолын ұсынады. Бұл өндіріс партияларының көлемін азайтуға, ағынның тегіссіздігін (Мура), өндіріс шығындарын және өнімнің өзгеруін азайтуға маңызды. "Бір минут" термині барлық ауыстырулар мен іске қосылулар бір минутқа созылуын білдірмейді, керісінше, 10 минуттан кем уақыт қажет ("бір таңбалы минут"). Бір сәтте қалыпты ауыстыру (OTED) – SMED-ке жақын, бірақ одан да қиын түсінік. Оған сәйкес, ауыстыру 100 секундтан кем уақыт алуы керек. Қалып – өндірісте қолданылатын құрал. Дегенмен, SMED-тің пайдалылығы өндіріспен ғана шектелмейді (құндылық ағынын карталауға қараңыз).
Single minute digit exchange of die (SMED) is one of the many lean production methods for reducing inefficiencies in a manufacturing process. It provides a rapid and efficient way of converting a manufacturing process from running the current product to running the next product. This is key to reducing production lot sizes, and reducing uneven flow (Mura), production loss, and output variability. The phrase "single minute" does not mean that all changeovers and startups should only take one minute, rather, it should take less than 10 minutes ("single digit minute"). A closely associated yet more difficult concept is one touch exchange of die (OTED), which says changeovers can and should take less than 100 seconds. A die is a tool used in manufacturing. However, SMED's utility is not limited to manufacturing (see value stream mapping).
Тарих
Фредерик Уинслоу Тейлор 1911 жылы жарық көрген «Шоп менеджменті» атты кітабында (171-бет) орнатудың құн қоспайтын бөліктерін талдады. Дегенмен, ол осы мәселеге қатысты ешқандай әдіс немесе құрылымдық тәсіл жасамады. Франк Бункер Гилбрет кірпіш қалаудан хирургияға дейін көптеген салалардағы жұмыс процестерін зерттеді және жақсартты. Оның жұмысының бір бөлігі ретінде ол сондай-ақ, жабдықты ауыстыруды қарастырды. Оның 1911 жылы жарық көрген «Қозғалыс зерттеуі» атты кітабында орнату уақытын қысқарту тәсілдері сипатталған. Тіпті Генри Фордтың зауыттары да кейбір орнату уақытын қысқарту техникаларын қолданды. 1915 жылы жарық көрген «Форд әдістері және Форд дүкендері» басылымында жабдықты ауыстыруды азайту тәсілдері нақты сипатталды. Алайда, бұл тәсілдер кеңінен таралған жоқ. 20-ғасырдың көп бөлігінде экономикалық тапсырыс көлемі лот мөлшерін анықтаудың алтын стандарты болып табылды. Toyota компаниясының JIT жұмыс ағынында құралды ауыстыру екі сағаттан сегіз сағатқа дейін созылатын мәселе болды. 1945 жылдан бастап Toyota компаниясының өндірістік жүйесінде орнату уақытын және лот көлемін қысқарту жұмысы жүргізілді, сол кезде Тайичи Оно Toyota компаниясының машина жасау цехының директоры болды. 1955 жылы АҚШ-қа сапарында Оно Danly штамптау престерін, олардың қалыптарын жылдам ауыстыру мүмкіндігімен байқады. Содан кейін Toyota Motomachi зауытына бірнеше Danly пресін сатып алып, олардың қалыптарын ауыстыру уақытын жақсартуға кірісті. Бұл Жедел Қалып Ауыстыру (Quick Die Change) немесе қысқаша QDC деп аталды. Олар АҚШ-тың Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі Өнеркәсіптегі Оқыту (TWI) бағдарламасының негізінде құрылымдық тәсілді жасады, ол ECRS – Жою, Біріктіру, Реттеу және Жеңілдету деп аталды. Уақыт өте келе, Toyota 1960 жылдары ауысу уақытын сағаттан он бес минутқа дейін, 1970 жылдары үш минутқа дейін, ал 1990 жылдары 180 секундқа дейін қысқартты. 1970 жылдардың соңында, Toyota әдісі жетілдірілген кезде, Сигео Синго бір QDC семинарына қатысты. Ол Toyota өндірістік жүйесі туралы ақпаратты рұқсатсыз жариялағаннан кейін Toyota компаниясымен арадағы бизнес байланысы күрт үзілді. Синго АҚШ-қа көшіп, «жетілдірілген өндіріс» бойынша кеңес беруді бастады. Ол осы жылдам ауысу әдісін өзі ойлап тапқанын (басқа көптеген нәрселермен қатар) мәлімдеді және оны Бір минуттық қалып алмасу (Single Minute Exchange of Die) немесе қысқаша SMED деп атады. «Бір минуттық» термині он минуттан кем уақытты білдіреді. Ол АҚШ-та TPS және SMED бағдарламаларын насихаттады.
Frederick Winslow Taylor analyzed non value adding parts of setups in his 1911 book, Shop Management (page 171). However, he did not create any method or structured approach around it. Frank Bunker Gilbreth studied and improved working processes in many different industries, from bricklaying to surgery. As part of his work, he also looked into changeovers. His book Motion Study (also from 1911) described approaches to reduce setup time. Even Henry Ford's factories were using some setup reduction techniques. In the 1915 publication Ford Methods and Ford Shops, setup reduction approaches were clearly described. However, these approaches never became mainstream. For most parts during the 20th century, the economic order quantity was the gold standard for lot sizing. The JIT workflow of Toyota had a problem of tool changeover taking between two and eight hours. Setup time and lot reduction had been ongoing in Toyota's production system since 1945 when Taiichi Ohno became manager of the machine shops at Toyota. On a trip to the US in 1955, Ohno observed Danly stamping presses with rapid die change capability. Subsequently, Toyota bought multiple Danly presses for the Motomachi plant and started improving the changeover time of their presses. This was known as Quick Die Change, or QDC for short. They developed a structured approach based on a framework from the US World War II Training within Industry (TWI) program, called ECRS – Eliminate, Combine, Rearrange, and Simplify. Over time, Toyota decreased changeover times from hours to fifteen minutes by the 1960s, three minutes by the 1970s, and ultimately just 180 seconds by the 1990s. During the late 1970s, when Toyota's method was already well refined, Shigeo Shingo participated in one QDC workshop. After he started to publicize details of the Toyota Production System without permission, the business connection was terminated abruptly by Toyota. Shingo moved to the US and started to consult on lean manufacturing. Besides claiming to have invented this quick changeover method (among many other things), he renamed it Single Minute Exchange of Die or, in short, SMED. The Single Minute stands for a single digit minute (i. e., less than ten minutes). He promoted TPS and SMED in US.
Мысал
Toyota компаниясы ең ауыр құралдарды ауыстырудың қиын екенін анықтады – көлік құралының корпусын шығаратын үлкен көшіру штамптау машиналарын құрайтын қалыптар. Әр модель үшін ауыстырылатын қалыптардың салмағы бірнеше тоннаға жетеді және оларды штамптау машиналарында бір миллиметрден кем ауытқумен жинау қажет, әйтпесе штампталған металл қатты қызып, қысымға тап болғанда бүкіріп немесе тіпті балқып кетуі мүмкін. Toyota инженерлері ауыстыру процесін зерттегенде, қабылданған тәртіптің өндіріс желісін тоқтату, қалыпты жоғарыдан іліп түсіру, оны адам көзімен машинаға орналастыру және содан кейін жеке сынақ штамптау жасау кезінде темір бұрыштармен орнын реттеу екенін анықтады. Ағымдағы процесстің аяқталуына он екі сағаттан үш күнге дейін уақыт кетіп жатты. Toyota компаниясының алғашқы жетістігі – көшіру штамптау машиналарын дәл өлшеу құралдарымен жабдықтау және әр модельдің қалыбы үшін қажетті өлшемдерді тіркеу болды. Адам көзімен емес, осы өлшемдерге сәйкес қалыпты орнату арқылы ауыстыру уақыты бір жарым сағатқа дейін қысқартылды. Бұдан әрі жүргізілген байқаулар одан да жақсартуларға әкелді – жаңа модель зауыт арқылы өтетін кезде қалыпты ауыстыруды стандартты реттілікпен (FRS құрамында) жоспарлау, қалыпты ауыстыру процесіне қажетті құралдарды бөліп, оларды қолжетімді ету және ескі қалып алынғанда жаңа қалыпты күтіп тұру үшін жоғарыдан іліп түсіретін крандарды пайдалануды жоспарлау. Осы процестерді пайдаланып, Toyota инженерлері қалыпты ауыстыру уақытын бір қалыпқа 10 минуттан кем уақытқа дейін қысқартты, соның арқасында экономикалық партияның көлемін бір бірлікке дейін төмендетті. Бұл бағдарламаның сәтті болуы Toyota өндіріс жүйесінің бір бөлігі болып табылатын уақтылы өндіріске тікелей үлес қосты. SMED экономикалық партияның көлемін және осылайша қор деңгейін төмендету арқылы жүктемені теңгертуді әлдеқайда оңайырақ жасайды.
Toyota found that the most difficult tools to change were the dies on the large transfer stamping machines that produce car vehicle body parts. The dies – which must be changed for each model – weigh many tons, and must be assembled in the stamping machines with tolerances of less than a millimeter, otherwise the stamped metal will wrinkle, if not melt, under the intense heat and pressure. When Toyota engineers examined the change over, they discovered that the established procedure was to stop the line, let down the dies by an overhead crane, position the dies in the machine by human eyesight, and then adjust their position with crowbars while making individual test stampings. The existing process took from twelve hours to almost three days to complete. Toyota's first improvement was to place precision measurement devices on the transfer stamping machines, and record the necessary measurements for each model's die. Installing the die against these measurements, rather than by human eyesight, immediately cut the change over to a mere hour and a half. Further observations led to further improvements – scheduling the die changes in a standard sequence (as part of FRS) as a new model moved through the factory, dedicating tools to the die change process so that all needed tools were nearby, and scheduling use of the overhead cranes so that the new die would be waiting as the old die was removed. Using these processes, Toyota engineers cut the change over time to less than 10 minutes per die, and thereby reduced the economic lot size below one vehicle. The success of this program contributed directly to just in time manufacturing which is part of the Toyota Production System. SMED makes load balancing much more achievable by reducing economic lot size and thus stock levels.