Фредерик Уинслоу Тейлор: Америкалық инженер және ғылыми басқарудың негізін қалаушы
Frederick Winslow Taylor
Фредерик Тейлор: американдық инженер, өнеркәсіптік тиімділікті арттыру әдістемелерін жасаған. «Ғылыми басқару қағидалары» кітабы – XX ғасырдың ең ықпалды басқару кітабы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық инженер-механик (1856–1915)
American mechanical engineer (1856–1915)
Фредерик Уинслоу Тейлор (20 наурыз 1856 – 21 наурыз 1915) – американдық инженер-механик. Ол өнеркәсіптік тиімділікті арттыру әдістерімен кеңінен танымал болды және алғашқы менеджмент кеңесшілерінің бірі еді. 1909 жылы Тейлор өзінің тиімділік техникаларын «Ғылыми басқару қағидалары» атты кітабында жинақтады, ал 2001 жылы Менеджмент академиясының мүшелері оны екінші жүз жылдықтың ең ықпалды менеджмент кітабы деп таныды. Оның инженерлік принциптерді зауыттағы жұмыстарға қолданудағы алғашқы жұмысы қазіргі кезде өнеркәсіптік инженерлік деп аталатын инженерлік саланың құрылуы мен дамуына зор үлес қосты. Тейлор ғылыми басқаруда танымал болды және осы еңбегімен мақтанды, бірақ оның табысы болат өндірісін жақсартуға алған патенттерінен туды. Сондықтан ғылыми басқару кейде Тейлоризм деп аталады.
Frederick Winslow Taylor (March 20, 1856 – March 21, 1915) was an American mechanical engineer. He was widely known for his methods to improve industrial efficiency. He was one of the first management consultants. In 1909, Taylor summed up his efficiency techniques in his book The Principles of Scientific Management which, in 2001, Fellows of the Academy of Management voted the most influential management book of the twentieth century. His pioneering work in applying engineering principles to the work done on the factory floor was instrumental in the creation and development of the branch of engineering that is now known as industrial engineering. Taylor made his name, and was most proud of his work, in scientific management; however, he made his fortune patenting steel process improvements. As a result, scientific management is sometimes referred to as Taylorism.
Өмірбаян
Тейлор 1856 жылы Пенсильвания штатының Филадельфия қаласындағы Германияда квакер отбасында дүниеге келген. Тейлордың әкесі, Принстон білім алған заңгер Франклин Тейлор, ипотекалық қарыздар есебінен байлық жинаған. Тейлордың анасы Эмили Аннет Тейлор (құрметті аты Уинслоу) — белсенді аболиционист және Лукреция Моттпен бірге жұмыс істеген. Оның әкесінің әулетінен Сэмюэл Тейлор 1677 жылы Нью-Джерси штатының Берлингтон қаласына қоныстанған. Анасының әулетінен Эдвард Уинслоу — қызметшілер мен балаларын алып келген алғашқы он бес «Мейфлауэр» саяхатшысының бірі және «Мырза» деген құрметті атаққа ие болған сегіз адамның бірі болды. Уинслоу көп жылдар бойы Плимут колониясының губернаторы қызметін атқарды. Тейлорлар отбасы байлық пен мүлікті мұра еткен, ал отбасының активтерін Франклиннің үлкен ағасы Калеб Ньюболд Тейлор басқарды. Анасының ерте тәрбиесімен өскен Тейлор екі жыл бойы Франция мен Германияда оқыды және 18 ай бойы Еуропаны аралады. 1872 жылы ол Нью-Гэмпшир штатының Эксетер қаласындағы Филлипс Эксетер академиясына түсті. 1874 жылы Тейлор Гарвард университетіне түсу емтихандарын сәтті тапсырды. Алайда, түнгі оқудан туындаған көзінің нашарлауына байланысты, Тейлор мүлдем басқа жол таңдады. Гарвардқа барудың орнына, Тейлор модель жасаушы және машина жасаушы шәкірті болды, Филадельфиядағы «Enterprise Hydraulic Works» (Тейлор отбасының достары меншік еткен сорғы өндіретін компания) цехында тәжірибе жинады. Осы кезеңде оның көзі жақсарды. Алты айға шәкірттігін тоқтатқан ол, Филадельфиядағы жүз жылдық көрмеде Нью-Англияның машина жасау құралдарын өндірушілер тобының өкілі болды. Тейлор төрт жылдық шәкірттік курсын аяқтады және 1878 жылы «Midvale Steel Works» зауытында машина жасау цехының жұмысшысы болды. «Midvale» зауытында ол тез арада уақыт кеңсесінің қызметкері, білікті машинашы, машина жасау цехының бригадирі, зерттеу директоры және, ақырында, зауыттың бас инженеры (машина жасау цехының бригадирі лауазымын сақтап отырып) болып көтерілді. Тейлордың жылдам өрлеуі оның талантын және оның отбасының «Midvale Steel» компаниясының бір бөлігі Эдвард Кларкпен байланысын көрсетті. (Эдвард Кларктың ұлы Кларенс Кларк, ол да «Midvale Steel» компаниясының менеджері болды, Тейлордың әпкесіне үйленді.) «Midvale» зауытында жұмыс істеген кезеңде Тейлор жұмысшылардың машиналарын немесе өздерін толыққанды пайдаланбайтынын (сол кезде «солдаттану» деп аталған әдет) және бұл компания үшін жоғары еңбек шығындарына әкелетінін байқады. Бригадир болғаннан кейін ол жұмысшылардан көбірек өнімді күтті. Жұмысшылардан қанша өнім күту керектігін анықтау үшін ол адамдар мен машиналардың өнімділігін зерттей бастады (сол кезде «өнімділік» сөзі қолданылмаған және өнімділіктің ғылымы әлі дамымаған). Өндірістің адамдық факторына назар аударуын Тейлор ғылыми басқару деп атады. Тейлор «Midvale» зауытында жұмыс істегенде, ол Кларенс Кларкпен бірге 1881 жылы АҚШ Ұлттық чемпионатында, АҚШ Ашық чемпионатының алға күресінде, алғашқы теннис қос турнирінде жеңіске жетті. Тейлор Стивенс технология институтының студенті болды, хат арқылы оқыды және 1883 жылы механика инженері мамандығы бойынша бакалавр дәрежесін алды. 1884 жылдың 3 мамырында ол Филадельфиядан Луиза М. Спунерге үйленді. 1890 жылдан 1893 жылға дейін Тейлор Майн және Висконсин штаттарындағы ірі қағаз фабрикаларын басқарған Филадельфияның «Manufacturing Investment Company» компаниясында бас менеджер және басқаруға кеңесші инженер болып жұмыс істеді. Ол Мэн штатындағы зауыттың директоры болды. 1893 жылы Тейлор Филадельфияда тәуелсіз кеңес беру практикасын ашты. Оның визиткасында «Кеңесші инженер. Цехты басқаруды және өндірісті жүйелеуді жүзеге асыру — мамандық» деп жазылған. Осы кеңес беру тәжірибесі арқылы Тейлор өзінің басқару жүйесін жетілдірді. Оның алғашқы еңбегі «Артық мөлшерлемелер жүйесі» 1895 жылдың маусымында Американдық механикалық инженерлер қоғамына (ASME) ұсынылды. 1898 жылы ол «Bethlehem Steel» компаниясына қымбат машина жасау цехының сыйымдылығы мәселесін шешу үшін келді. «Bethlehem» компаниясында жүргенде ол өзінің көптеген патенттерінің ең танымал және ең тиімдісін тапты: 1898 және 1900 жылдар аралығында Тейлор мен Маунсел Уайт (Маунсел Уайт III; 1856–1912; Маунсел Уайттың немересі; 1783–1863) жан-жақты эмпирикалық сынақтар жүргізіп, вольфрам қорытпалы болат кесу жылдамдығын екі есе немесе төрт есе арттыратындығын анықтады. Өнертапқыштар тек ағылшын патенттері үшін ғана патент алды, ал АҚШ патенті кейіннен жойылды. Тейлор 1901 жылы басқа менеджерлермен келіспеушілікке байланысты «Bethlehem Steel» компаниясын тастауға мәжбүр болды. Енді бай адам болған Тейлор өзінің басқару және машина жасау әдістерін насихаттауға, лекция оқуға, жазуға және кеңес беруге өмірін арнады. 1904 жылдан 1914 жылға дейін Тейлор әйелі және үш қабылдаған баласымен Филадельфияда тұрды. 1910 жылы «Eastern Rate Case» ісіне байланысты Фредерик Уинслоу Тейлор және оның ғылыми басқару әдістемелері бүкіл әлемге танылды. 1911 жылы Тейлор «ASME» қоғамына «Ғылыми басқару принциптері» еңбегін ұсынды, бұл оның «Цехты басқару» еңбегінен сегіз жыл кейін жарық көрді. 1906 жылдың 19 қазанында Тейлорға Пенсильвания университетінен ғылым докторының құрметті дәрежесі берілді. Осы жылы ол Американдық механикалық инженерлер қоғамының президенті болып сайланды. Тейлор 1912 жылы Американдық философиялық қоғамға сайланды. Осы жылы ол АҚШ Өкілдер палатасының арнайы комиссиясына өзінің және басқа басқару жүйелері туралы куәлік берді. Тейлор ақырында Дартмут колледжінің «Tuck School of Business» мектебінде профессор болды. 1915 жылы ол Американдық өнер және ғылым академиясына сайланды. Осы жылдың көктемінде Тейлор пневмонияға шалдығып, наурыздың 21 күні, 59 жасқа толу күнінен бір күн бұрын қайтыс болды. Ол Пенсильвания штатының Бала Синвид қаласындағы «West Laurel Hill Cemetery» зиратына жерленді.
Taylor was born in 1856 to a Quaker family in Germantown, Philadelphia, Pennsylvania. Taylor's father, Franklin Taylor, a Princeton educated lawyer, built his wealth on mortgages. Taylor's mother, Emily Annette Taylor (née Winslow), was an ardent abolitionist and a coworker with Lucretia Mott. His father's ancestor, Samuel Taylor, settled in Burlington, New Jersey, in 1677. His mother's ancestor, Edward Winslow, was one of the fifteen original Mayflower Pilgrims who brought servants or children, and one of eight who had the honorable distinction of Mister. Winslow served for many years as the Governor of the Plymouth colony. The Taylor family had inherited wealth and property, and the family's assets were maintained by Franklin's older brother, Caleb Newbold Taylor. Educated early by his mother, Taylor studied for two years in France and Germany and traveled Europe for 18 months. In 1872, he entered Phillips Exeter Academy in Exeter, New Hampshire, with the plan of eventually going to Harvard and becoming a lawyer like his father. In 1874, Taylor passed the Harvard entrance examinations with honors. However, due allegedly to rapidly deteriorating eyesight caused by night study, Taylor chose quite a different path. Instead of attending Harvard University, Taylor became an apprentice patternmaker and machinist, gaining shop floor experience at Enterprise Hydraulic Works in Philadelphia (a pump manufacturing company whose proprietors were friends of the Taylor family). During this time, his eyesight recovered. He left his apprenticeship for six months and represented a group of New England machine tool manufacturers at Philadelphia's centennial exposition. Taylor finished his four year apprenticeship and in 1878 became a machine shop laborer at Midvale Steel Works. At Midvale, he was quickly promoted to time clerk, journeyman machinist, machine shop foreman, research director, and finally chief engineer of the works (while maintaining his position as machine shop foreman). Taylor's fast promotions reflected both his talent and his family's relationship with Edward Clark, part owner of Midvale Steel. (Edward Clark's son Clarence Clark, who was also a manager at Midvale Steel, married Taylor's sister.) Early on at Midvale, working as a laborer and machinist, Taylor recognized that workmen were working their machines, or themselves, not nearly as hard as they could (a practice that at the time was called "soldiering") and that this resulted in high labor costs for the company. When he became a foreman he expected more output from the workmen. In order to determine how much work should properly be expected, he began to study and analyze the productivity of both the men and the machines (although the word "productivity" was not used at the time, and the applied science of productivity had not yet been developed). His focus on the human component of production Taylor labeled scientific management. While Taylor worked at Midvale, he and Clarence Clark won the first tennis doubles tournament in the 1881 US National Championships, the precursor of the US Open. Taylor became a student of Stevens Institute of Technology, studying via correspondence and obtaining a bachelor's degree in mechanical engineering in 1883. On May 3, 1884, he married Louise M. Spooner of Philadelphia. From 1890 until 1893 Taylor worked as a general manager and a consulting engineer to management for the Manufacturing Investment Company of Philadelphia, a company that operated large paper mills in Maine and Wisconsin. He was a plant manager in Maine. In 1893, Taylor opened an independent consulting practice in Philadelphia. His business card read "Consulting Engineer Systematizing Shop Management and Manufacturing Costs a Specialty". Through these consulting experiences, Taylor perfected his management system. His first paper, A Piece Rate System, was presented to the American Society of Mechanical Engineers (ASME) in June 1895. In 1898 he joined Bethlehem Steel to solve an expensive machine shop capacity problem. While at Bethlehem, he discovered the best known and most profitable of his many patents: between 1898 and 1900 Taylor and Maunsel White (né Maunsel White III; 1856–1912; grandson of Maunsel White; 1783–1863) conducted comprehensive empirical tests, and concluded that tungsten alloyed steel doubled or quadrupled cutting speeds. The inventors received for the English patents alone, although the U. S. patent was eventually nullified. Taylor was forced to leave Bethlehem Steel in 1901 after discord with other managers. Now a wealthy man, Taylor focused the remainder of his career promoting his management and machining methods through lecturing, writing, and consulting. From 1904 1914, Taylor lived in Philadelphia with his wife and three adopted children. In 1910, owing to the Eastern Rate Case, Frederick Winslow Taylor and his Scientific Management methodologies became famous worldwide. In 1911, Taylor introduced his The Principles of Scientific Management paper to the ASME, eight years after his Shop Management paper. On October 19, 1906, Taylor was awarded an honorary degree of Doctor of Science by the University of Pennsylvania. In the same year, he was elected president of the American Society of Mechanical Engineers. Taylor was elected to the American Philosophical Society in 1912. That same year, he gave testimony to a special committee of the US House of Representatives regarding his own and other systems of management. Taylor eventually became a professor at the Tuck School of Business at Dartmouth College. He was elected to the American Academy of Arts and Sciences in 1915. In early spring of that year, Taylor caught pneumonia and died, one day after his fifty ninth birthday, on March 21, 1915. He was buried in West Laurel Hill Cemetery, in Bala Cynwyd, Pennsylvania.
Риторикалық әдістер
Тейлор еңбек пен капиталды қайта құруға уәде берді.
Taylor promised to reconcile labor and capital.
Бейтлехемдегі темір-темір комбинатында қоқыс темірін тиімді тасымалдау туралы ғылыми пікірталас
Тейлордың жұмысшыларды, әсіресе "Шмидт" стереотиптік жұмысшыны зерттеуі жөніндегі пікірталас бүгінге дейін тоқтамайды. 2009 жылғы бір зерттеу Тейлордың өнімділіктің айтарлықтай жоғарылауы туралы мәлімдемелерін қолдайды, тіпті темір шошқаларын көтеріп алу, тасымалдау және түсіру сияқты ең қарапайым жұмыстарда да.
Debate about Taylor's Bethlehem study of workers, particularly the stereotypical laborer "Schmidt", continues to this day. One 2009 study supports assertions Taylor made about the quite substantial increase in productivity, for even the most basic task of picking up, carrying and dropping pigs of iron.
Басқару теориясы
Тейлор жұмысты талдау арқылы оны орындаудың "ең жақсы жолы" табылатынын ойлады. Ол ең көп еске түсетін уақытты өлшеуді (стопватчпен зерттеуді) жасағаны үшін танымал, ол Франк Гилбреттің қозғалыс зерттеу әдістерімен біріктіріліп, кейіннен уақыт пен қозғалыс зерттеуі саласына айналды. Ол бір жұмысты құраушы бөліктерге бөліп, әрқайсысын минуттың жүзден бір бөлігіне дейін өлшеді. Оның ең танымал зерттеулерінің бірі – сопақтарға қатысты болды. Ол жұмысшылардың барлық материалды бір сопақпен тасымалдайтынын байқады. Ол ең тиімді жүк көлемі 21½ фунт екенін анықтады және әр материал үшін осы көлемді жинап алатын сопақтарды тапты немесе жасады. Ол өз ұсыныстарын іске асыруда көбінесе сәтсіздікке ұшырады және "Бетлехем темір компаниясынан"/"Бетлехем болат компаниясынан" босатылды. Дегенмен, Тейлор сопақпен жұмыс істейтін және еңбекақысы өндірілген өнім мөлшеріне байланысты болатын жұмысшыларды оның кеңесін қабылдауға көндіре алды, оның кеңесінде қозғалыстарды құраушы элементтерге бөліп, оларды орындаудың жақсырақ тәсілдерін ұсынды. Көбінесе оның шәкірттерінің (әсіресе Генри Ганттың) күш-жігері арқасында өнеркәсіп оның идеяларын жүзеге асырды. Сонымен қатар, ол "Бетлехем" компаниясымен жол айырғаннан кейін жазған "Шоп менеджмент" кітабы жақсы сатылды.
Taylor thought that by analysing work, the "one best way" to do it would be found. He is most remembered for developing the stopwatch time study, which, combined with Frank Gilbreth's motion study methods, later became the field of time and motion study. He broke a job into its component parts and measured each to the hundredth of a minute. One of his most famous studies involved shovels. He noticed that workers used the same shovel for all materials. He determined that the most effective load was 21½ pounds, and found or designed shovels that for each material would scoop up that amount. He was generally unsuccessful in getting his concepts applied, and was dismissed from Bethlehem Iron Company/Bethlehem Steel Company. Nevertheless, Taylor was able to convince workers who used shovels and whose compensation was tied to how much they produced to adopt his advice about the optimum way to shovel by breaking the movements down into their component elements and recommending better ways to perform these movements. It was largely through his disciples' efforts (most notably Henry Gantt's) that industry came to implement his ideas. Moreover, the book he wrote after parting company with the Bethlehem company, Shop Management, sold well.
ASME-мен қарым-қатынастар
Тейлордың жазба жұмыстары Америка механикалық инженерлер қоғамына (ASME) ұсыну үшін жасалған. Оларға «Белтлеу туралы жазбалар» (1894), «Бірлік мөлшерлеме жүйесі» (1895), «Шоп менеджменті» (1903), «Металдарды кесу өнері» (1906) және «Ғылыми менеджмент қағидалары» (1911) кіреді. Тейлор 1906 жылдан 1907 жылға дейін ASME президенті болды. Президенттік қызметінде ол өзінің жүйесін ASME басқаруына енгізуге тырысты, бірақ күшті қарсылыққа тап болды. Ол тек басылымдар бөлімін ғана қайта ұйымдастыра алды, әрі де толыққанды емес. Ол сондай-ақ ASME-нің көп жылдық хатшысы Моррис Льюэллин Кукті қызметтен босатып, оның орнына Кальвин У. Райсты тағайындады. Оның президенттік мерзімі қиындықтарға толы болды және Прогрессивтік дәуірде ASME ішіндегі келіспеушіліктердің басталуын білдірді. 1911 жылы Тейлор көптеген мақалаларын кітап көлемінде жинақтап, ASME-ге жариялау үшін ұсынды. ASME мәтінді қарау үшін арнайы комитет құрды. Комитетке Тейлордың Джеймс Мапес Додж және Генри Р. Таун сияқты жақтастары кірді. Комитет есепті «American Machinist» журналының редакторы Леон П. Алфордқа тапсырды. Алфорд Тейлор жүйесін сынап, теріс пікір білдірді. Комитет есепті сәл өзгертті, бірақ Алфордтың Тейлордың кітабын жарияламау ұсынысын қабылдады. Тейлор ашуланып, кітапты қайтарып алып, ASME мақұлдауысыз «Принциптерді» жариялады. Тейлор 1912 жылы саудалық кітапты өзі шығарды.
Taylor's written works were designed for presentation to the American Society of Mechanical Engineers (ASME). These include Notes on Belting (1894), A Piece Rate System (1895), Shop Management (1903), Art of Cutting Metals (1906), and The Principles of Scientific Management (1911). Taylor was president of the ASME from 1906 to 1907. While president, he tried to implement his system into the management of the ASME but met with much resistance. He was able to reorganize only the publications department and that only partially. He also forced out the ASME's longtime secretary, Morris Llewellyn Cooke, and replaced him with Calvin W. Rice. His tenure as president was trouble ridden and marked the beginning of a period of internal dissension within the ASME during the Progressive Age. In 1911, Taylor collected a number of his articles into a book length manuscript, which he submitted to the ASME for publication. The ASME formed an ad hoc committee to review the text. The committee included Taylor allies such as James Mapes Dodge and Henry R. Towne. The committee delegated the report to the editor of the American Machinist, Leon P. Alford. Alford was a critic of the Taylor system and his report was negative. The committee modified the report slightly, but accepted Alford's recommendation not to publish Taylor's book. Taylor angrily withdrew the book and published Principles without ASME approval. Taylor published the trade book himself in 1912.
Америка Құрама Штаттары
Карл Г. Барт Тейлорға жылдамдық пен беруді есептеуге арналған сызғыш ережелерді бұрынғыдан жақсы пайдалы деңгейге жеткізуге көмектесті. Осындай көмекші құралдар бүгінге дейін машина жасау шеберханаларында қолданылады. Барт ғылыми басқару бойынша алғашқы кеңесші болды, кейін Гарвардта оқытумен айналысты. Гант графигін – тапсырмаларды жоспарлау және жұмыс ағынын көрсетуге арналған визуалды құралды әзірледі. Харрингтон Эмерсон теміржол саласына ғылыми басқаруды енгізіп, штат емес қызметкерлерге қарсы дихотомия ұсынды, мұнда біріншісі екіншісіне кеңес берді. Моррис Кук ғылыми басқаруды білім беру және коммуналдық ұйымдарға бейімдеді. Хьюго Мюнстерберг өндірістік психологияны құрды. Лилиан Гилбрет психологияны басқару зерттеулеріне енгізді. Франк Гилбрет (Лилианның күйеуі) құрылыс саласында жұмыс істеген кезде ғылыми басқаруды ашты, соңынан Тейлордан тәуелсіз қозғалыс зерттеулерін жасады. Бұл Тейлордың уақыт зерттеулерін логикалық тұрғыдан толықтырды, себебі уақыт пен қозғалыс – тиімділікті арттырудың екі жағы. Осы екі сала уақыт пен қозғалыс зерттеулеріне айналды. 1908 жылы бизнес-басқару бойынша магистратураны алғашқылардың бірі болып ұсынған Гарвард университеті, өзінің бірінші жылдық оқу бағдарламасын Тейлордың ғылыми басқаруына негіздеді. Харлоу С. Персон Дартмуттың Амос Так әкімшілік және қаржы мектебінің деканы ретінде ғылыми басқаруды оқытуды қолдады. Чикаго университетінің есеп бойынша профессоры және осы атпен аталатын консалтинг фирмасын құрған Джеймс О. Маккинзи, есеп беруді қамтамасыз ету және нәтижелерді өлшеу құралы ретінде бюджеттерді жақтады.
Carl G. Barth helped Taylor to develop speed and feed calculating slide rules to a previously unknown level of usefulness. Similar aids are still used in machine shops today. Barth became an early consultant on scientific management and later taught at Harvard. H. L. Gantt developed the Gantt chart, a visual aid for scheduling tasks and displaying the flow of work. Harrington Emerson introduced scientific management to the railroad industry, and proposed the dichotomy of staff versus line employees, with the former advising the latter. Morris Cooke adapted scientific management to educational and municipal organizations. Hugo Münsterberg created industrial psychology. Lillian Gilbreth introduced psychology to management studies. Frank Gilbreth (husband of Lillian) discovered scientific management while working in the construction industry, eventually developing motion studies independently of Taylor. These logically complemented Taylor's time studies, as time and motion are two sides of the efficiency improvement coin. The two fields eventually became time and motion study. Harvard University, one of the first American universities to offer a graduate degree in business management in 1908, based its first year curriculum on Taylor's scientific management. Harlow S. Person, as dean of Dartmouth's Amos Tuck School of Administration and Finance, promoted the teaching of scientific management. James O. McKinsey, professor of accounting at the University of Chicago and founder of the consulting firm bearing his name, advocated budgets as a means of assuring accountability and of measuring performance.
Франция
Францияда Ле Шателье Тейлордың еңбегін аударып, Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде мемлекеттік кәсіпорындарда ғылыми басқаруды енгізді. Бұл француз теоретігі Анри Файолға әсер етті, оның 1916 жылғы «Индустриалдық және жалпы басқару» еңбегі басқарудағы ұйымдық құрылымға баса назар аударды. Файол классикалық «Жалпы және өндірістік менеджмент» еңбегінде: «Тейлордың тәсілі біз сипаттағаннан өзгеше, өйткені ол фирманы «төменнен жоғарыға» қарастырады. Ол ең қарапайым бірліктерден бастайды – жұмысшылардың іс-әрекеттерінен, содан кейін олардың іс-әрекеттерінің өнімділікке тигізетін әсерін зерттейді, оларды тиімдірек ету үшін жаңа әдістерді ойлап табады және төменгі деңгейдегі иерархияға үйренгендерін қолданады» деп жазды. Ол Тейлордың ұйымның төменгі деңгейлеріндегі адамдармен жұмыс істейтін штаттық сарапшылары мен кеңесшілері бар екенін айтады, олар тиімділікті арттыру жолдарын анықтайды. Файолдың пікірінше, бұл тәсіл «басшылықтың бірлігі қағидатын жоққа шығарады». Файол Тейлордың функционалдық басқаруын былай деп сынға алды: «Шоп-менеджмент» еңбегінде Тейлор функционалдық басқарудың ең айқын ерекшелігі – әрбір жұмысшы басқарумен тек бір нүктеде тікелей байланысқа түсудің орнына, күнделікті тапсырмаларын және көмегін сегіз түрлі басшыдан алады. Бұл сегіз адам: (1) маршрут клерктері, (2) нұсқау картасын дайындаушылар, (3) есеп және уақыт клерктері, (4) бригада басшылары, (5) жылдамдық басшылары, (6) инспекторлар, (7) жөндеу басшылары және (8) цехтың тәртіп сақшысы. Файол бұл жағдайдың жұмыс істемейтінін және Тейлор осы айырмашылықтарды Тейлордың еңбектерінде сипатталмаған тәсілмен келістірген болуы керек деді. 1922 жылы журналист Полетт Бернеж Тейлордың теориясына қызығушылық таныта бастады, ол соғыстан кейінгі кезеңде Францияда танымал болды. Бернеж АҚШ-та Кристин Фредерик бастаған «Тұрмыстық ғылымдар қозғалысының» адал ізбасары болды және оны француз үйлеріне бейімдеді. Фредерик Тейлорлық ұғымдарды зауыттан үй шаруашылығына көшірді. Бұл тиісті құралдарды, қозғалыстарды рационалды түрде зерттеуді және тапсырмаларды уақытында орындауды қамтыды. Үй шаруашылығына арналған ғылыми стандарттар үй шаруасындағы әйелдің жұмысын жеңілдету үшін арналған шеберханалар үшін ғылыми стандарттардан алынды. 1925 жылы «Француз ұйымының ұлттық комитеті» (CNOF) журналистер мен консалтингтік инженерлер тобы тарапынан құрылды, олар Тейлоризмді клиенттер базасын кеңейтудің жолы ретінде қарастырды. Негіз қалаушылардың арасында Генри Луи Ле Шателье және Леон Гюйе сияқты көрнекті инженерлер болды. Бернеждің «Үй шаруашылығын ұйымдастыру институты» CNOF құрылуына әкелген жұмысты ғылыми тұрғыдан ұйымдастыру жөніндегі түрлі конгрестерге қатысты және 1929 жылы CNOF-та ішкі экономика бөлімінің құрылуына ықпал етті.
In France, Le Chatelier translated Taylor's work and introduced scientific management throughout government owned plants during World War I. This influenced the French theorist Henri Fayol, whose 1916 Administration Industrielle et Générale emphasized organizational structure in management. In the classic General and Industrial Management, Fayol wrote that "Taylor's approach differs from the one we have outlined in that he examines the firm from the 'bottom up.' He starts with the most elemental units of activity – the workers' actions – then studies the effects of their actions on productivity, devises new methods for making them more efficient, and applies what he learns at lower levels to the hierarchy " He suggests that Taylor has staff analysts and advisors working with individuals at lower levels of the organization to identify the ways to improve efficiency. According to Fayol, the approach results in a "negation of the principle of unity of command." Fayol criticized Taylor's functional management in this way: In Shop Management, Taylor said « the most marked outward characteristics of functional management lies in the fact that each workman, instead of coming in direct contact with the management at one point only, receives his daily orders and help from eight different bosses these eight were (1) route clerks, (2) instruction card men, (3) cost and time clerks, (4) gang bosses, (5) speed bosses, (6) inspectors, (7) repair bosses, and the (8) shop disciplinarian. » Fayol said that this was an unworkable situation and that Taylor must have reconciled the differences in some way not described in Taylor's works. Around 1922 the journalist Paulette Bernège became interested in Taylor's theories, which were popular in France in the post war period. Bernège became the faithful disciple of the Domestic Sciences Movement that Christine Frederick had launched earlier in the United States, which Bernège adapted to French homes. Frederick had transferred the concepts of Taylorism from the factory to domestic work. These included suitable tools, rational study of movements and timing of tasks. Scientific standards for housework were derived from scientific standards for workshops, intended to streamline the work of a housewife. The Comité national de l'organisation française (CNOF) was founded in 1925 by a group of journalists and consulting engineers who saw Taylorism as a way to expand their client base. Founders included prominent engineers such as Henry Louis Le Châtelier and Léon Guillet. Bernège's Institute of Housekeeping Organization participated in various congresses on the scientific organization of work that led up to the founding of the CNOF, and in 1929 led to a section in CNOF on domestic economy.
Ұлыбритания
Бұрынғы тарихи есептерде британдық өнеркәсіп Тейлордың іліміне басқа, сондай мөлшердегі елдерге қарағанда аз қызығушылық танытқандығы айтылатын. Бірақ, жақындағы зерттеулер британдық инженерлер мен менеджерлердің қызығушылығы басқа елдердегілермен бірдей болғанын көрсетті. Бұл қарама-қайшылықтың себебі тарихшылардың талдауынан көрінді: соңғы зерттеулер Тейлордың тәжірибесі Ұлыбританияға институттар арқылы емес, кеңес беру арқылы, әсіресе Бедо консультациясы арқылы таралғанын көрсетті. Германия мен Францияда болғандай, мұнда институттар мен кеңес берудің үйлесімі тиімдірек болды. Кадбери отбасы, Сибум Роунтри, Оливер Шелдон және Линдалл Урвик бұл мәселеге ерекше ынта көрсетті. Тейлордың жүйесін іске асыру үшін Urwick, Orr & Partners консультациясын құрумен қатар, Урвик Ф.У. Тейлор және ғылыми басқару тарихының маңызды зерттеушісі болды, ол 1940 жылдары "Ғылыми басқарудың қалыптасуы" трилогиясын және 1956 жылы "Басқарудың алтын кітабын" жариялады.
Older historical accounts used to suggest that British industry had less interest in Taylor's teachings than in similarly sized countries. More recent research has revealed that British engineers and managers were as interested as in other countries. This disparity was largely due to what historians have been analysing: recent research has revealed that Taylor's practices diffused to Britain more through consultancies, in particular the Bedaux consultancy, than through institutions, as in Germany and to a lesser extent France, where a mixture was most effective. Particularly enthusiastic were the Cadbury family, Seebohm Rowntree, Oliver Sheldon and Lyndall Urwick. In addition to establishing a consultancy to implement Taylor's system, Urwick, Orr & Partners, Urwick was also a key historian of F. W. Taylor and scientific management, publishing The Making of Scientific Management trilogy in the 1940s and The Golden Book of Management in 1956.
Швейцария
Швейцарияда америкалық Эдвард Альберт Филен басқару техникасы туралы ақпарат тарату мақсатында Халықаралық менеджмент институтын құрды. 1933 жылы ХМИ жабылғанға дейін оның директоры Линдалл Урвик болды. Чарльз Д. Вреге, Рональд Г. Гринвуд және Сакае Хата, "Халықаралық менеджмент институты және Еуропадағы оның қызметіне саяси қарсылық, 1925–1934" Бизнес және экономикалық тарих (1987) PDF сілтемесі</ref>
In Switzerland, the American Edward Albert Filene established the International Management Institute to spread information about management techniques. Lyndall Urwick was its director until the IMI closed in 1933. Charles D. Wrege, Ronald G. Greenwood, and Sakae Hata, 'The International Management Institute and Political Opposition to its Efforts in Europe, 1925 1934' Business and Economic History (1987) PDF link</ref>
КСРО
Кеңес Одағында Владимир Ленинге тайлоризмнің әсері зор болды, оны ол және басқа большевик көшбасшылары кеңестік өндіріске енгізуге тырысты. 1920 жылдары билікке келген Иосиф Сталин "бір елде социализм" теориясын жақтады, ол кеңестік экономиканың дамуы үшін шетелдік көмек қажет емес екенін дәлелдеді, ал Батыс басқару техникаларын ашық қолдағандар ықпалдан шықты. Кеңес басшылығының назарында болмаған тайлоризм мен Генри Фордтың жаппай өндіріс әдістері Кеңес Одағының индустриялану кезеңінде жасырын әсерін тигізді. Дегенмен, "Фредерик Тейлордың әдістері Кеңес Одағында толыққанды қалыптаса алмады". 1930 жылдардағы Сталиннің стахановтық қозғалысының жеке рекордтарды орнатуға бағытталған еріктік көзқарасы Тейлордың жүйелі тәсіліне қайшы келді және нәтижесіз болды. Өндірістің тоқталып-қосылуы – айдың басында жұмысшылардың бос отыруы және ай соңында заңсыз қосымша сменаларда "шабуыл" жасауы – тіпті 1980 жылдарға дейін сақталды, бұл Toyota сияқты үздіксіз өндіріс процестерімен (heijunka) және үнемі жақсартумен (kaizen) сипатталатын табысты тайлоризмделген кәсіпорындармен ешқандай ортақ нәрсесі болмады. "Тейлордың тек "бірінші сыныпты" жұмысшыларды таңдауына мүмкіндік берген жұмыс күшінің жеткілікті болуы оның жүйесінің сәттілігінің маңызды шарты болды". Совет Одағындағы жағдай мүлдем басқаша еді. "Жұмыстың үнемі өзгеріп отыруына байланысты, ақылды менеджер, материалдар уақтылы жеткізілсе, қажетті жұмысшылар санын артырып алады, осылайша "шабуыл" жасауға жеткілікті күш болады. Жұмысшылар тапшылығының жалғасуына байланысты, менеджерлер қажетті жұмысшыларға нормадан жоғары жалақы төлеуге дайын, жалған тапсырыстар беру арқылы, оларды лайықтылығына қарамастан жоғары біліктілік санаттарына қосу, "бос" еңбекақы ставкаларын белгілеу немесе жақсы жұмыс үшін сыйақы деп аталатын төлемді жалақының бір бөлігіне айналдыру. Мэри МакОулидің пікірінше, мұндай жағдайда еңбекақыны көтермелеу емес, жұмысшыларға "қажет" соманы беруді ақтау болып табылады, олардың ресми нормаларға сәйкес қандай жалақы алуы керек екеніне қарамастан". Тейлор және оның теориялары 1921 жылы Евгений Замятиннің "Біз" атты антиутопиялық романында да айтылады (және тәжірибеге енгізіледі).
In the Soviet Union, Vladimir Lenin was very impressed by Taylorism, which he and other Bolshevik leaders tried to incorporate into Soviet manufacturing. When Joseph Stalin took power in the 1920s, he championed the theory of "Socialism in one country" which denied that the Soviet economy needed foreign help to develop, and open advocates of Western management techniques fell into disfavor. No longer celebrated by Soviet leadership, Taylorism and the mass production methods of Henry Ford remained silent influences during the industrialization of the Soviet Union. Nevertheless, "[ ] Frederick Taylor's methods have never really taken root in the Soviet Union." The voluntaristic approach of Stalin's Stakhanovite movement in the 1930s, fixated on setting individual records, was intrinsically opposed to Taylor's systematic approach and proved to be counter productive. The stop and go of the production process – workers having nothing to do at the beginning of a month and 'storming' during illegal extra shifts at the end of the month – which prevailed even in the 1980s had nothing to do with the successfully taylorized plants e. g., of Toyota which are characterized by continuous production processes (heijunka) which are continuously improved (kaizen). "The easy availability of replacement labor, which allowed Taylor to choose only 'first class men,' was an important condition for his system's success." The situation in the Soviet Union was very different. "Because work is so unrhythmic, the rational manager will hire more workers than he would need if supplies were even in order to have enough for storming. Because of the continuing labor shortage, managers are happy to pay needed workers more than the norm, either by issuing false job orders, assigning them to higher skill grades than they deserve on merit criteria, giving them 'loose' piece rates, or making what is supposed to be 'incentive' pay, premia for good work, effectively part of the normal wage. As Mary McAuley has suggested under these circumstances piece rates are not an incentive wage, but a way of justifying giving workers whatever they 'should' be getting, no matter what their pay is supposed to be according to the official norms." Taylor and his theories are also referenced (and put to practice) in the 1921 dystopian novel We by Yevgeny Zamyatin.
Канада
1920 жылдардың басында Канаданың тоқыма өнеркәсібі ғылыми басқару принциптері бойынша қайта ұйымдастырылды. 1928 жылы Онтарио штатының Гамильтон қаласындағы «Канада Котон Лтд» компаниясының жұмысшылары жаңадан енгізілген Тейлор жүйесімен жұмыс істеу әдістеріне қарсы ереуілге шықты. Сонымен қатар, Тейлордың жақын әріптесі Генри Гант Канадалық Тынық мұхиты темір жолын қайта ұйымдастырды. АҚШ-тың Канададағы филиалдық кәсіпорындарының көп болуы және екі елдің арасындағы тығыз экономикалық және мәдени байланыстардың нәтижесінде, бизнес тәжірибелері, оның ішінде Тейлор жүйесі, жиі қолданылып келді.
In the early 1920s, the Canadian textile industry was re organized according to scientific management principles. In 1928, workers at Canada Cotton Ltd. in Hamilton, Ontario went on strike against newly introduced Taylorist work methods. Also, Henry Gantt, who was a close associate of Taylor, re organized the Canadian Pacific Railway. With the prevalence of US branch plants in Canada and close economic and cultural ties between the two countries, the sharing of business practices, including Taylorism, has been common.
Тейлор қоғамы және оның мұрасы
Тейлор қоғамы 1912 жылы Тейлордың жақтастары оның құндылықтарын және ықпалын тарату мақсатымен құрылды. Тейлор 1915 жылы қайтыс болғаннан кейін бір онжылдықта Тейлор қоғамының 800 мүшесі болды, олардың ішінде АҚШ-тың көптеген белгілі өнеркәсіпшілері мен басқарушылары да бар еді. 1936 жылы Қоғам Индустриялық инженерлер қоғамымен бірігіп, қазірге дейін қызмет етіп келе жатқан Менеджментті дамыту қоғамын құрды.
The Taylor Society was founded in 1912 by Taylor's allies to promote his values and influence. A decade after Taylor's death in 1915 the Taylor Society had 800 members, including many leading U. S. industrialists and managers. In 1936 the Society merged with the Society of Industrial Engineers, forming the Society for Advancement of Management, which still exists today.
Теннис пен гольф жетістіктері
Тейлор теннис пен гольф бойынша шебер ойыншы еді. Ол Кларенс Кларкпен бірге 1881 жылы Ньюпорт Казинода өткен АҚШ Ұлттық теннис қос бұрыш чемпионатында жеңіске жетті, финалда Александр Ван Ренсселер мен Артур Ньюболдты (туған аты Артур Эмлен Ньюболд; 1859–1920) үш сеттен екіге жеңді. 1900 жылғы жазғы Олимпиада ойындарында Тейлор гольфтен төртінші орынды иеленді. НәтижеЖылЧемпионатКөрнекті беттесСеріктесҚарсыластарЕсепЖеңіс 1881 АҚШ қос бұрыш чемпионатыШөпКларенс КларкАлександр Ван РенсселерАртур Ньюболд6–5, 6–4, 6–5.
Taylor was an accomplished tennis and golf player. He and Clarence Clark won the inaugural United States National tennis doubles championship at Newport Casino in 1881, defeating Alexander Van Rensselaer and Arthur Newbold (né Arthur Emlen Newbold; 1859–1920) in straight sets. In the 1900 Summer Olympics, Taylor finished fourth in golf. ResultYearChampionshipSurfacePartnerOpponentsScoreWin 1881 U. S. Doubles Championships Grass Clarence Clark Alexander Van Rensselaer Arthur Newbold 6–5, 6–4, 6–5