Георг Дионисиус Эрет: Немец суретшісі және ботаник иллюстрацияларының шебері

Кіріспе

Неміс ғалымы және суретшісі (1708–1770)

Георг Дионисий Эррет (30 қаңтар 1708 – 9 қыркүйек 1770) – неміс ботанигі және энтомологі, ботаникалық иллюстрацияларымен әйгілі болған.

Өмір

Эрет Германияда бағбан және дарынды суретші Фердинанд Кристиан Эрет пен Анна Мария Эреттің отбасында дүниеге келді. Ол өмірлік жолын Гейдельберг маңында бағбанның шәкірті ретінде бастады, және барлық уақыттағы ең беделді Еуропалық ботаникалық суретшілердің бірі атанды. Оның алғашқы суреттері 1735-1736 жылдары Карл Линней және Джордж Клиффордпен бірлесіп жасалды. Бай голландиялық банкир және Голландиялық Шығыс Үндістан компаниясының губернаторы Клиффорд, үлкен гербарийі бар құлшыныспен ботаникамен айналысатын адам болды. Ол Линей сияқты ботаниктердің және Эрет сияқты суретшілердің талантын өз тартуына жете білді. Олар 1738 жылы Хартекамп иелігінде, Харлемнің оңтүстігінде, Хеемстедеде, Беннебрук маңында орналасқан Клиффордтың жерінде Hortus Cliffortianus еңбегін жарыққа шығарды, ол ерте ботаникалық әдебиеттің шедеврі болып саналады. Иоганн Вильгельм Вайнманның пайдалануы салдарынан Эрет 1000 тақталық тапсырыстың тек 500 тақтасын ғана аяқтады және Англияға көшті, онда оны сэр Ханс Слоан, доктор Мид және ақылды әйелдер тобының герцогинясы Портленд қолдады. "Ол көргенін сөзсіз көшірмеді, бірақ гүлдердің түсі мен дизайнына деген құштарлығы оны өсімдік құрылысының негізгі принциптерінен алшақтатпады", - деп атап көрсетті Уилфрид Блант "Ботаникалық сурет салу өнері" еңбегінде. Эретке үлкен сұраныс болды. Оның ботаникалық суреттерінен жасалған гравюралар Марк Кэйтсбидің Жаңа әлемнің флорасы мен фаунасы туралы еңбектерін көркемдеді. Оның Plantae et Papiliones Rariores, 1748-1759 жылдарға жасаған гравюралары Челси фарфорына енді. Филип Миллер үшін ол Челси физикалық бағында өсірілген ең әдемі өсімдіктердің көптеген суреттерін салды. Эрет 1768 жылы, жас ботаник Джозеф Бэнкс Лабрадор мен Ньюфаундлендтен ботаникалық үлгілермен оралғанда, өзінің мансабының шыңына жетті; ол мұқият суреттер үшін Эретке жүгінді. Эреттің түпнұсқа туындыларын Лондонның Табиғат тарихы мұражайында, Кьюдегі Корольдік ботаникалық бақтарында, Лондонның Корольдік қоғамында, Корольдік бау-бақша қоғамының Линдли кітапханасында, Виктория және Альберт мұражайында, Эрланген университетінің кітапханасында, Нью-Йорк ботаникалық бағының ЛуЭстер Т. Мерц кітапханасында және Пенсильвания штатының Питтсбургтегі Ботаникалық құжаттама институтында табуға болады. Оның құрметіне Ehretia туысы аталды.

Ehret was born in Germany to Ferdinand Christian Ehret, a gardener and competent draughtsman, and Anna Maria Ehret. Beginning his working life as a gardener's apprentice near Heidelberg, he became one of the most influential European botanical artists of all time. His first illustrations were in collaboration with Carl Linnaeus and George Clifford in 1735 1736. Clifford, a wealthy Dutch banker and governor of the Dutch East India Company was a keen botanist with a large herbarium. He had the income to attract the talents of botanists such as Linnaeus and artists like Ehret. Together at the Clifford estate, Hartecamp, which is located south of Haarlem in Heemstede near Bennebroek, they produced Hortus Cliffortianus in 1738, a masterpiece of early botanical literature. As a result of exploitation by Johann Wilhelm Weinmann, Ehret finished only 500 plates of a 1,000 plate commission and moved to England, where he was promoted by Sir Hans Sloane, Dr Mead and the bluestocking Duchess of Portland. “While he did not slavishly imitate what he saw, neither did he allow his feeling for the color and design of flowers distract him from the fundamentals of plant structure," Wilfrid Blunt observed in The Art of Botanical Illustration. Ehret was in great demand. Engravings after his botanical paintings illustrated Mark Catesby's works on the flora and fauna of the New World. Engravings from his series Plantae et Papiliones Rariores, 1748 59, found their way onto Chelsea porcelain For Philip Miller he illustrated many of the more spectacular plants that were in cultivation in the Chelsea Physic Garden. Ehret was at the top of his profession in 1768 when the young botanist Joseph Banks returned from Labrador and Newfoundland with the botanical specimens that made his early reputation; it was to Ehret he turned for meticulous paintings on vellum. Ehret's original art work may be found at the Natural History Museum in London, the Royal Botanic Gardens, Kew, The Royal Society, London, the Lindley Library at the Royal Horticultural Society, the Victoria and Albert Museum, at the University Library of Erlangen, the LuEsther T. Mertz Library of the New York Botanical Garden, and the Hunt Institute for Botanical Documentation in Pittsburgh, Pennsylvania. The genus Ehretia was named in his honour.