Кіріспе

Юджин О'Ниллдің пьесасы – «Жақындық поэзиясы» Юджин О'Ниллдің 1942 жылы аяқталған, бірақ 1958 жылы, оның өлімінен кейін ғана қойылған пьесасы. Ол және оның жалғасы «Көрікті үйлер» атты тоғыз пьесалық циклдың бір бөлігі болуы жоспарланған, «Иеленушілердің өзінен өзінің иелігінен айырылуы туралы әңгіме» деген атпен. Оқиға Бостоннан бірнеше шақырым жерде орналасқан «Мелоди» тавернасының асханасында өтеді. Пьеса 1828 жылы Массачусетстегі американдық таптық жүйенің құрбаны болған, мақтанғақ, әлеуметтік өрлеуге ұмтылыс жасаған және қартайған паб иесі, майор Корнелиус («Кон») Мелодидің өміріне арналған. Бұл пьеса Бродвейде төрт рет қойылды. Гарольд Кларман қойған алғашқы қойылым 1958 жылдың 2 қазанында Хелен Хейс театрында (сол кезде «Кішкентай театр» деп аталған) ашылды, онда 284 қойылым өтті. Актерлер құрамында Хелен Хейс, Эрик Портман, Бетти Филд және Ким Стэнли болды. Пьеса да, Стэнли де «Тони» сыйлығына ие болды.

Өндірістер

Бірінші қайта жаңғыруды Джек Сидоу қойды. Ол 1967 жылы ANTA Playhouse театрында «The Imaginary Invalid» және «Tonight at 8.30» спектакльдерімен бірге репертуарда көрсетілді. Он жыл өткен соң, Хосе Квинтеро қойған екінші қайта жаңғыру 1977 жылдың 28 желтоқсанында тағы да Хелен Хейс театрында ашылды, онда ол 141 қойылымға дейін сахналанды. Актерлік құрамында Джеральдин Фицджеральд, Майло О'Ши, Кэтрин Уокер және «Ойындағы ең үздік актер» номинациясына ие болған Джейсон Робардс болды. 32 алдын ала көрсетілімнен кейін, 2005 жылдың 8 желтоқсанында Даг Хьюз қойған үшінші қайта жаңғыру Studio 54 театрында ашылды, онда ол 50 қойылым көрсетілді. Габриэль Берн мен Эмили Бергл актерлік құрамды жетекшілік етті. 1988 жылы Тимоти Далтон мен Ванесса Редгрейв Лондондағы Young Vic және Haymarket театрларында ойнаған қойылымда басты рөлдерді сомдады. Ирландтық репертуарлық театрының 2022 жылғы Бродвейден тыс қойылымында Роберт Куччоли Кон рөлінде ойнады, ал Сиаран О'Райли режиссерлік етті.

Қабылдау

The New York Times газетінің Рихард Эдер 1977 жылғы қайта қойылғаннан кейін "Поэтке тию" пьесасы О'Ниллдің ең ұлы туындыларының бірі емес, бірақ оның ішінде ұлылық бар екенін жазды. Бұл – сахнада толыққанды ашылуы қиын ұлылық. Мешікшінің өзі туралы құрған шайтандық иллюзиясын қирату туралы бұл пьесада азап, юмор және тіпті көріктілік бар. Мұның көп бөлігі тілден туындайды, О'Ниллде мұндай айқын әрі әдемі тіл сирек кездеседі, тіпті оның көлемі артық болса да. Драмалық құрылымы кейде шатас, сенімсіз, тіпті ойсыз болып көрінеді.