Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Аргентиналық мүсінші (1866–1936) Долорес Канделярия Мора Вега (17 қараша 1866 – 7 маусым 1936), кәсіби тұрғыдан Лола Мора деген атпен танымал, Аргентинаның Сан-Мигель-де-Тукуман қаласында туған мүсінші. Ол қазір мәдени қарсыласы және өнер саласындағы әйелдердің алғашқы өкілі ретінде белгілі.
Argentine sculptor (1866–1936)
Dolores Candelaria Mora Vega (November 17, 1866 – June 7, 1936) known professionally as Lola Mora, was a sculptor born in San Miguel de Tucumán, Argentina. She is known today as a cultural rebel and a pioneer of women in her artistic field.
Ерте өмір
Долорес испан тегінен шыққан Тукуман провинциясының бай жер иесі Ромуальдо Алехандро Мора мен Регина Веганың қызы болды. Ол жеті баланың үшіншісі, үш ұл және төрт қыз. Оның ата-анасы қыздарына да мүмкіндігінше жақсы білім беруді қалаған (сол кезде бұл сирек кездесетін жағдай еді). 1870 жылы оның ата-анасы отбасын Сан-Мигель-дель-Тукуманға көшірді, ол кезде Лола төрт жаста болды. Жеті жасында ол Тукуман провинциясындағы Колледж Сармиенто мектеп-интернатында оқыды. 1885 жылы оның ата-анасы екі күннің арасында қайтыс болды. Оның үлкен әпкесі Паула Мора Вега инженер Гильермо Рукерге үйленді және екеуі жетім қалған балаларға күтім жасады.
Dolores was the daughter of Romualdo Alejandro Mora, a prosperous landowner of Tucumán Province of Spanish origin and Regina Vega. She was the third born of seven children, three boys and four girls. Her parents decided that the girls should also have the best education possible (unusual behavior for the time). In 1870, her parents moved the family to San Miguel del Tucumán when Lola was four years old. At seven years of age, she was a boarding school pupil at Colegio Sarmiento de Tucumán Province. In 1885, both her parents died within two days. Her older sister Paula Mora Vega married the engineer Guillermo Rucker, and together took care of the orphans.
Білім
20 жасында ол портрет салуды бастады, бірақ көп ұзамай мәрмәр мен граниттен мүсін жасауға көшті. Ол өзінің туған провинциясында сурет өнерін оқыды, содан кейін стипендиямен Италияның Рим қаласына барып, Константино Барбелла мен Джулио Монтевердеден дәріс алды. 1900 жылы Аргентинаға оралып, үкіметтік байланыстар арқасында Тукуман тарихи үйі үшін екі барельеф жасауға тапсырыс алды. Оның мансабы дамыған сайын, оның сезімтал стилі және әйел суретші ретіндегі мәртебесі оны даулы етті. 1903 жылы Буэнос-Айрес қаласы үшін жасалған Нереидалар фонтаны қалалық кеңесте бюрократиялық кедергілерге тап болды, нәтижесінде мүсін бірнеше рет орын ауыстырылды. Өмірінің соңында ол бірнеше жосықсыз іске қатысты (мысалы, Салтадағы мұнайды іздеуге қаржы жұмсады), содан кейін тек зейнетақысына сүйеніп зейнеткерлікке шықты. Буэнос-Айресте кедейлік пен ұмытылуда қайтыс болғаннан кейін, оның достары оның хаттарын, естелік заттары мен жеке күнделіктерін өртеп жіберді. Мора түрлі патенттер алды. Олардың бірі – экрансыз фильмдерді көрсету жүйесі (бу колоннасын пайдалану), сондай-ақ кен өндіруге арналған жүйелер. 1996 жылы аргентиналық режиссер ес. режиссерлік еткен «Лола Мора» (película) фильмі оның өміріне арналды.
At 20 years of age she began painting portraits, but soon turned to sculpting marble and granite. She studied art in her home province and then, with a scholarship, in Rome, Italy, studying under Costantino Barbella and Giulio Monteverde. In 1900 she returned to Argentina and, with government connections, was commissioned to create two bas reliefs for the Historical House of Tucumán. As her career developed, her sensual style and her status as a female artist made her controversial. In 1903 her Nereids Fountain, created for the city of Buenos Aires, met bureaucratic problems at the city's Deliberative Council, which had the sculpture moved around from place to place. Near the end of her life, she entered into some extravagant business (such as financing petroleum surveys in Salta), and then retired with only a pension to support herself. After her death in Buenos Aires, in poverty and obscurity, her friends burned her letters, mementos, and personal diaries. Mora obtained various patents. One included a system to project films without a screen (using a column of vapor), as well as systems for mining. Mora was the subject of the 1996 film Lola Mora (película), directed by Argentine director es.