Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Испаниялық суретші және мүсінші Антони Тапиес и Пуиг, Тапиестің 1-ші маркизі (; 13 желтоқсан 1923 - 6 ақпан 2012) - испан суретшісі, мүсіншісі және өнер теоретигі.
Spanish painter and sculptor
Antoni Tàpies i Puig, 1st Marquess of Tàpies (; 13 December 1923 – 6 February 2012) was a Spanish painter, sculptor and art theorist.
Өмір
Жозеп Тапиис и Местре мен Мария Пуиг и Гераның ұлы Антони Тапиис Пуиг 1923 жылы 13 желтоқсанда Барселонада дүниеге келді. Оның әкесі заңгер және каталондық ұлтшыл болған, ол қысқа уақыт Республика үкіметінде қызмет еткен. Осыған байланысты Тапиес Каталонияның қоғамдық өміріндегі және оның республикашылдығындағы көшбасшылардың мәдени және әлеуметтік тәжірибелерінің әртүрлілігіне тап болған ортада өсті. Оның әжесі де азаматтық және саяси істерге белсене араласып, оны осы дүниеге танытты. Тэпие алғаш рет 1934 жылы орта мектепке оқуға түскенде, заманауи өнерге танысты. Ол өзінің шығармашылығына Марсель Дюшан, Жорж Браке, Василий Кандинский және Пабло Пикассо сияқты суретшілердің шығармаларын қайта жаңғыртқан "Dací i dallà" журналының атақты Рождестволық санынан әсер алды. 17 жасында Тапиес туберкулезден қазалы жүрек ауруына шалдықты. Екі жыл бойы тауларда емделіп, көп оқыды және жасөспірім шағында көркемөнерге қызығушылық танытты. Тапиес Барселонаның неміс мектебінде оқыды. Үш жыл заңгерлік білім алғаннан кейін, 1943 жылдан бастап өзін сурет салуға ғана арнады. 1945 жылы Тапи материалдармен тәжірибе жүргізе бастады. Осы уақытта ол философияға, әсіресе Жан-Поль Сартрдың философиясына, сондай-ақ Шығыс ой-пікірлеріне қызығушылық танытты. Ол ХХ ғасырдың екінші жартысындағы Испанияның ең танымал суретшілерінің бірі ретінде танымал болды. Оның абстрактілі өнері мен басқа да авангардтық шығармалары әлемнің көптеген ірі музейлерінде көрсетілді. 1954 жылы Тапиес Тереза Барба Фабрегасқа үйленді. Олардың үш баласы болды: Антони, Мигель және Клара. Ол негізінен Барселонада өмір сүрген. Тапиес 2012 жылы 6 ақпанда қайтыс болды. 1950 жылдардың басында француз үкіметі стипендиясына ие болған ол Парижде тұрып, жиі оралған. Еуропа мен одан тыс жерлерде француз сыншысы және кураторы Мишель Тапие Антони Тапиестің шығармашылығын ынталы түрде насихаттады. 1948 жылы Тапиис Испаниядағы соғыстан кейінгі алғашқы қозғалысты құруға көмектесті, ол сюрреалистік және дадаистік қозғалыстарға байланысты Dau al Set деп аталды. Дау ал Сеттің негізін қалаушы және басты жетекшісі - ақын Жоан Бросса. Бұл қозғалыстың Dau al Set атты басылымы да болды. Тапиес сюрреалистік суретші ретінде басталды, оның алғашқы шығармаларына Пол Кли мен Жоан Миро әсер етті; бірақ көп ұзамай ол бейресми суретшіге айналды, ол картиналар стиліне сәндік емес материалдар енгізілген pintura matèrica деп аталады. 1953 жылы аралас медиамен жұмыс істей бастады; бұл оның өнерге қосқан ең бірегей үлесі деп саналады. Ол осылай сурет салған алғашқылардың бірі болды. Сурет салуға қыш пен мәрмәр шаң қосып, қағаз, жіп және лақтырған жіптерді қолданды (Сұр және жасыл сурет, Тейт галереясы, Лондон, 1957). 1960 жылы жарылған қалам, Гонолулу өнер мұражайының коллекциясында Дада және сюрреализм принциптерін біріктіретін суретшінің аралас медиа ассемблеріне мысал. 1950 жылдардың аяғында Тапидің халықаралық беделі жақсы қалыптасты. 1950 жылдардың соңынан 1960 жылдардың басына дейін Тапиес Энрике Табара, Антонио Саура, Маноло Миларес және басқа да көптеген испандық бейресми суретшілермен жұмыс істеді. 1966 жылы Барселона университетінде жасырын жиналыста тұтқындалды; оның 1970-ші жылдардың басындағы жұмысы каталондық сәйкестіктің белгілерімен белгіленді (бұл Франко үшін анафема болды). 1974 жылы ол "Ассассиндер" деп аталатын литографиялар сериясын жасап, оларды Париждегі Галерея Маехтада, белсенді анархист Сальвадор Пуиг Античтің есіне арнап көрсетті. 1970 жылы (поп-арт әсерінен) ол өзінің суреттеріне жиһаз бөлшектері сияқты маңызды заттарды қосуды бастады. Тапиестің идеялары өнерге, әсіресе сурет салу, мүсін, гравировка және литография салаларына бүкіл әлемде әсер етті. Оның еңбектерінің үлгілері көптеген ірі халықаралық жинақтарда кездеседі. Оның шығармалары тахизм және абстрактіл экспрессионизммен байланысты. Тапиестің 1970-ші және 1980-ші жылдары жасаған суреттері оның медитативтік бостандықтың осы эстетикасын қолдануын көрсетеді, мысалы, шығыс каллиграфиясын білдіретін сызықтық элементтері бар спреймен боялған панелдерде, Art informel сөздік қорын кеңейткен аралас медиа суреттерінде және суреттерге оның түпкілікті абстрактілік идиомдағы көлбеу сілтемелерінде, мысалы, Киімдегі себеттің таңбасы (1980).
The son of Josep Tàpies i Mestre and Maria Puig i Guerra, Antoni Tàpies Puig was born in Barcelona on 13 December 1923. His father was a lawyer and Catalan nationalist who served briefly with the Republican government. Due to this, Tàpies grew up in an environment where he was exposed to a variety of cultural and social experiences of leaders in the Catalan public life and its republicanism. His maternal grandmother also exposed him to this world with her great involvement in civil and political activities. Tàpies was first introduced to modern art as he entered secondary school in 1934. He became inspired by famous Christmas issue of the magazine, D’ací i d’allà, which contained reproductions of works by artists such as Marcel Duchamp, Georges Braque, Wassily Kandinsky and Pablo Picasso. At 17, Tàpies suffered a near fatal heart attack caused by tuberculosis. He spent two years as a convalescent in the mountains, reading widely and pursuing an interest in art that had already expressed itself when he was in his early teens. Tàpies studied at the German School of Barcelona. After studying law for three years, he devoted himself from 1943 onwards only to his painting. In 1945 Tàpies began experimenting with materials. At this time he also became increasingly interested in philosophy, especially that of Jean Paul Sartre as well as Eastern thought. He became known as one of Spain's most renowned artists in the second half of the 20th century. His abstract art and other avant garde works were displayed in many major museums all over the world. In 1954, Tàpies married Teresa Barba Fabregas. Together, they had three children Antoni, Miguel and Clara. He lived mainly in Barcelona. Tàpies died on 6 February 2012. On a French government scholarship in the early 1950s, he lived in Paris, to which he often returned. Both in Europe and beyond, the highly influential French critic and curator Michel Tapié enthusiastically promoted the work of Antoni Tàpies. In 1948, Tàpies helped co found the first post war movement in Spain known as Dau al Set which was connected to the Surrealist and Dadaist Movements. The main leader and founder of Dau al Set was the poet Joan Brossa. The movement also had a publication of the same name, Dau al Set. Tàpies started as a surrealist painter, his early works were influenced by Paul Klee and Joan Miró; but soon become an informal artist, working in a style known as pintura matèrica, in which non artistic materials are incorporated into the paintings. In 1953, he began working in mixed media; which is considered his most original contribution to art. One of the first to create serious art in this way, he added clay and marble dust to his paint and used waste paper, string, and rags (Grey and Green Painting, Tate Gallery, London, 1957). Canvas Burned to Matter from c. 1960, in the collection of the Honolulu Museum of Art, is an example of the artist's mixed media assemblages that combine the principles of Dada and Surrealism. Tàpies' international reputation was well established by the end of the 1950s. From the late 1950s to early 1960s, Tàpies worked with Enrique Tábara, Antonio Saura, Manolo Millares and many other Spanish Informalist artists. In 1966, he was arrested at a clandestine assembly at the University of Barcelona; his work of the early 1970s is marked by symbols of Catalan identity (which was anathema to Franco). In 1974 he made a series of lithographs called Assassins and displayed them in the Galerie Maeght in Paris, in honour of militant anarchist Salvador Puig Antich's memory. In about 1970 (influenced by pop art), he began incorporating more substantial objects into his paintings, such as parts of furniture. Tàpies's ideas have had worldwide influence on art, especially in the realms of painting, sculpture, etchings and lithography. Examples of his work are found in numerous major international collections. His work is associated with both Tachisme and Abstract Expressionism. The paintings produced by Tàpies, later in the 1970s and in the 1980s, reveal his application of this aesthetic of meditative emptiness, for example in spray painted canvases with linear elements suggestive of Oriental calligraphy, in mixed media paintings that extended the vocabulary of Art informel, and in his oblique allusions to imagery within a fundamentally abstract idiom, as in Imprint of a Basket on Cloth (1980).
Графикалық жұмыстар
Тапиес 1947 жылы графикалық жұмыстар жасай бастады. Ол Альберти, Боннефой, Дю Буше, Бродский, Бросса, Дайве, Дюпин, Фой, Фремон, Гимферрер, Гийлен, Ябес, Мстререс Квадрень, Митчерлич, Паз, Сарамаго, Такигучи, Улан, Валенте және Замбрано сияқты ақындар мен жазушылармен бірлесіп жинақтаушы кітаптар мен досьелер шығарды.
Tàpies began producing graphic work in 1947. He produced collector’s books and dossiers in association with poets and writers such as Alberti, Bonnefoy, Du Bouchet, Brodsky, Brossa, Daive, Dupin, Foix, Frémon, Gimferrer, Guillén, Jabès, Mestres Quadreny, Mitscherlich, Paz, Saramago, Takiguchi, Ullán, Valente and Zambrano.
Эсселер
Тапиес бірнеше басылымда жиналған очерктер жазды, кейбіреулері әртүрлі тілдерге аударылды: La praktika de l'art (1970), L'art contra l'estètica, (1974), Memòria personal (1978), La realitat com a art (1982), Per un art modern i progressista (1985), Valor de l'art (1993) және L'art i els seus llocs (1999). Бұл жұмыстарға Тапидің өнер, өмір және саясат сияқты нәрселерді ой елегінен өткізуі жатады. Сонымен қатар, ол өнердің және суретшінің әлеуметтік рөлін талқылайды, өз жұмысының әсері туралы ойланады және өзінің көркемдік және саяси көзқарастарын түсіндіреді.
Tàpies has written essays which have been collected in a series of publications, some translated into different languages: La pràctica de l’art (1970), L’art contra l’estètica, (1974), Memòria personal (1978), La realitat com a art (1982), Per un art modern i progressista (1985), Valor de l’art (1993) and L’art i els seus llocs (1999). These works include Tàpies reflecting on things such as art, life, and politics. He also discusses the social role of art and the artist, reflects on the influences of his work, and explains his artistic as well as political views.
Қозғалыстар
Өмірінің барлық кезеңінде Антони Тапиес бірнеше қозғалыстармен байланысты болды, мысалы, Арт-Информаль және Аут-Пат, екеуі де соғыстан кейінгі Еуропада танымал болды. 1948 жылы ол сюрреализммен тығыз байланысты болған авангардтық Dau al Set тобының мүшесі болды. Алғашқы шығармалары сюрреалистік стильге тән, бірақ 1953 жылы абстрактілі өнерде жұмыс істей бастады. Тапидің ең танымал және түпнұсқалық шығармаларының кейбірі осы жанрға жатады. Олардың ерекшелігі - мармар шаң мен балшықты бояуларға араластырып, жіп, қағаз, мата сияқты табылған заттарды қолдану. 1960 жылдардың аяғында 1970 жылдардың басында Тапиес поп-арт қозғалысының әсеріне ұшырай бастады. Осыған байланысты ол өзінің шығармаларында үлкен бұйымдарды, мысалы жиһаздарды пайдалана бастады.
Throughout the span of his life, Antoni Tàpies has been associated with a number of movements such as Art Informel and Haute Pâte, both of which were popular in post war Europe. He became a part of the avant garde group Dau al Set in 1948, a group that had strong ties to Surrealism. Early works of his were surrealistic, but in 1953 he began working in abstract art. Some of Tàpies's most famous and original works fall within this genre. They are characterized by his use of marble dust and clay that he mixed with his paints as well as the incorporation of found objects such as string, paper, and cloth. In the late 1960s into the early 1970s Tàpies began to be influenced by the movement of pop art. Because of this he began using larger items, such as pieces of furniture, in his works.
Көрмелер
1950 жылы Тапиестің алғашқы жеке көрмесі Барселонадағы Галерея Лайетанесте өтті, ал ол Питтсбургтегі Карнеги Интернационалға енгізілді. 1953 жылы ол өзінің алғашқы көрмелерін АҚШ-та, Чикагодағы Маршалл Филд өнер галереясында және Нью-Йорктегі Марта Джексон галереясында өткізді. Оның басқа ретроспективаларының кейбіреулері 1973 жылы Париждегі Musée National d'Art Moderne және 1977 жылы Нью-Йорктегі Буффалодағы Олбрайт Нокс көркемсурет галереясында ұсынылды. 2000 жылы Мадридтегі Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía, 2006, 2012 және 2014 жылдары Нью-Йорктегі Анита Шапольский галереясында көрмеге қойылды. 2007 жылы 83 жасында Тапиестің Pace Wildenstein-те көрмесі болды, онда ол ағашқа және кенепке салынған 17 картинаны көрсетті.
In 1950, Tàpies' first solo show was held at the Galeries Laietanes, Barcelona, and he was included in the Carnegie International in Pittsburgh. In 1953 he had his first shows in the United States, at the Marshall Field Art Gallery in Chicago and the Martha Jackson Gallery in New York. Some of his other retrospectives were presented at the Musée National d'Art Moderne, Paris, in 1973 and at the Albright Knox Art Gallery, Buffalo, New York, in 1977. The Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía in Madrid in 2000, and was exhibited at the Anita Shapolsky Gallery in New York City in 2006, 2012, and 2014. In 2007 at the age of 83, Tàpies had an exhibition at Pace Wildenstein where he showed 17 paintings done on wood as well as canvas.
Тану
1958 жылы Тапиес Питтсбург халықаралық көрмесінде сурет салу бойынша бірінші сыйлыққа, сондай-ақ Венеция биенналында ЮНЕСКО және Дэвид Э. Брайт сыйлықтарына ие болды. 1958 жылы Тапиес Эдуардо Чилидамен бірге Испанияның Венеция биенналесіне қатысты. 2010 жылдың 9 сәуірінде король Хуан Карлос I оны Испанияның дворяндық санына иеленді. Сонымен қатар, Rovira i Virgili университетінің логотипіне "а" әрпімен сипатталған, ол университеттің білім қағидатының символы.
Tàpies was awarded in 1958 the First Prize for painting at the Pittsburgh International, and the UNESCO and David E. Bright Prizes at the Venice Biennale. In 1958 Tàpies, along with Eduardo Chillida, represented Spain in the Venice Biennale. On 9 April 2010, he was raised into the Spanish nobility by King Juan Carlos I with the hereditary title of Marqués de Tápies (Marquess of Tàpies) (English: Marquess of Tàpies). Furthermore, he designed Rovira i Virgili University’s logo, which is characterized by the letter "a", symbol of the university's knowledge principle.