Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бланшфлюр ("ақ гүл", сондай-ақ Бланшфлор, Бланшфлюр, Бланцифлор) – жоғары орта ғасырлар әдебиетіндегі бірнеше кейіпкердің есімі. "Персеваль, Грааль тарихы" еңбегінен басқа, Бланшфлюр көбінесе оның атын көрсететін кейіпкер – тазалық пен қадірлі сұлулықтың символы болып келеді.
Blanchefleur ("white flower", also Blancheflor, Blancheflour, Blanziflor) is the name of a number of characters in literature of the High Middle Ages. Except for in Perceval, the Story of the Grail, Blanchefleur is typically a character who reflects her name—an image of purity and idealized beauty.
Атауы мен мағынасы
Флорис пен Бланшфлюрдің есімдері Пасха жексенбісіне сілтеме жасайды: Флорис пен Бланшфлюрдің екеуі де сол күні дүниеге келген, олар Paskes Flourie (немесе "гүлдейтін Пасха") деп аталған және Исаның Иерусалимге кіруімен байланысты. Дениз Делькурдың пікірінше, "Шамалы ғана егіздер, жас қаһармандар бір гүлге жиылған екі гүлдей, Бланшфлюр есімінде сол Гүл бар", – дейді. Делькур сондай-ақ, "Гүлдік бейнелер [романда елуден астам рет кездеседі] – махаббаттың өзін үнемі жаңарту күшінің негізгі үлгісі" деп атап көрсетеді. Питер Хайду Йель француз зерттеулеріндегі мақаласында "Бланшфлор" – "таныстықты қайталап айтудың бір түрі" екенін, "ақ" және "гүл" сөздерінің екеуі де тазалықты білдіретінін айтады. Флорис пен Бланшфлюрдегі бұл сөздік ойын Флористің Бланшфлюрді жасырын көру үшін гүлдерге толы себетке тығылуымен күшейеді. Себет қате бөлмеге, екінші дәрежелі кейіпкер Клариске жеткізіледі, ол Бланшфлюрді өз бөлмесіне шақырып алып, себеттегі гүлді қарауға ұсынады – бұл (Хайдудың пікірінше) аллегория, метонимия және метафораның үйлесімі.
The name, in Floris and Blanchefleur, is a reference to Easter Sunday: both Floris and Blanchefleur are born on that day, named Paskes Flourie (or "flowering Easter") and associated with the entry of Jesus into Jerusalem. As Denyse Delcourt argues, "Almost identical twins, the young heroes are like two flowers folded into one, the name of Blanchefleur containing that Floire", and Delcourt notes that "the flower imagery [occurring over fifty times in the romance] is the principal paradigm of the power of love to constantly renew itself". As Peter Haidu notes in an article in Yale French Studies, "Blancheflor" is a "kind of stuttering repetition of identity", "white" and "flower'" both denoting purity. This verbal play is underscored in Floris and Blanchefleur by Floris's hiding in a basket of flowers in order to visit Blanchefleur secretly—the basket is delivered to the wrong room, that of the minor character Claris, who pulls Blanchefleur into her room and invites her to look at a flower in the basket, combining (according to Haidu) allegory, metonymy, and metaphor.
Романтикадағы таныстыру
Романтикада кездесетін бланшфлерлер көбінесе идеалданған сұлулықтың стереотиптік бейнелерін ұсынады. Джеральдин Барнстың сөзінше, «Флорис пен Бланшфлер» және «Персевалдың романсы» әңгімелеріндегі бланшфлерлер бір-бірімен алмастырылады, екі мәтін де "бастан аяққа дейін қатаң ретпен сипатталатын, ұзын және өзгермейтін кемелдік портретін" көрсетеді – оның ақ шашы, жоғары ақ маңдайы, "күлгін" көздері, нәзік мұрыны, еріндері, тістері және т.б. Барнстың пікірінше, скандинавиялық «Flóres saga ok Blankiflúr» әңгімесінде, мұнда әрекет қасиетті өмірбаянға (hagiographic) бұрылады, осы сипаттама жоқ.
Blanchefleurs occurring in romance often present stereotypical images of idealized beauty, and according to Geraldine Barnes, the Blanchefleurs in Floris and Blanchefleur and Le Roman de Perceval are interchangeable, both texts offering "a lengthy and static portrait of perfection, proceeding from head to toe with strictly ordered reference to her blonde hair, high white forehead, "grey" eyes, exquisite nose, lips, teeth, and so forth". In the Norse Flóres saga ok Blankiflúr, which takes a decidedly hagiographic turn, according to Barnes, that description is missing.
Граальдағы Бланшфлер
Кредиен де Тройестің (аяқталмаған) «Персеваль, Грааль тарихы» еңбегінде Бланшфлер Горнеман де Горттың (және оған туыс; ол, мүмкін, оның немересі) қамалының жанында тұрады, онда жас Персеваль рыцарлық өнерге оқытылады және рыцарь атанады. Бланшфлер, түнде оны аралап, өзіне қарсы жауларына қарсы көмек сұрайды, ол да келіседі. Олар түнді бірге өткізеді, және ол оны жыныстық жағынан жетілдіреді. Артурий ғалымы, профессор Джеймс Дуглас Брюс, Клемедекстің «Персеваль» еңбегіндегі Бланшфлер эпизодының «Livre d'Artus» еңбегіндегі Барух Сагремор Себиль эпизодының бастауы екенін айтады, Себиль Бланшфлердің қарапайым орнына қойылған нұсқасы ретінде.
In Chrétien de Troyes' (unfinished) Perceval, the Story of the Grail, Blanchefleur lives near the castle of Gornemant de Goort (and is related to him; she is perhaps his granddaughter), where a young Perceval is educated in knightly skills, and is knighted. He is asked by Blanchefleur, who visits him at night, to help her against her enemies, and he agrees. They spend the night together, and she initiates him sexually. Arthurian scholar professor James Douglas Bruce held that the Clamedex Perceval Blanchefleur episode in Chrétien's Perceval is the source of the Baruch Sagremor Sebile episode in the Livre d'Artus, with Sebile as a simple substitution for Blanchefleur.
Бейімделулер
Парсеваль сагасында, Кретиеннің "Грааль әңгімесі" романының норвег нұсқасында Бланшфлер Бланкифлор деп аталады. Герхард Хауптманның 1914 жылғы "Парсиваль" туындысында Бланшфлер Парсивальға Грааль тарихын үйрететін ұстаз болып табылады. Джон Бурманның "Эскалибур" фильмінде Бланшфлер Бланшфлор деп ағылшыншаланған, ал фильмде оның әкесі, оны фильм ағасымен біріктіріп, бір кейіпкер етіп көрсетіледі, Парсивальды солар оқытады. Вирджиния әскери институтының профессоры Алан Барагона "Форрест Гампты Персеваль дәстүріндегі конвенциялардың тізімі" деп атап, Бланшфлерді сол фильмдегі Джени кейіпкерімен байланыстырады, бірақ оны оның "заманауи, кемшіліктері бар, алмастырғыш" нұсқасы деп есептейді.
In Parcevals saga, the Norse version of Chrétien's Conte du Graal, Blanchefleur has the name Blankiflur. In Gerhart Hauptmann's 1914 Parsival, Blanchefleur is Parsival's tutor in the history of the Grail. In John Boorman's Excalibur Blanchefleur is Anglicized as Blancheflor, and it is her father, which the movie combines with her uncle into one character, who teaches Perceval. Professor Alan Baragona of the Virginia Military Institute, who calls Forrest Gump "virtually a bullet pointed list of conventions from the Perceval tradition" maps Blanchefleur onto the character Jenny in that movie, albeit a "modern, flawed, substitute" for her.
Кармина Бурана
Карл Орфтың "Кармина Бурана" шығармасындағы 24-ші кармен, өлеңнің "Бланцифлор мен Елена, Венера жомарт!" деген жолынан кейін "Бланцифлор мен Елена" деп таңбаланған. "Кармина Бурана" поэмасының бастапқы нұсқасы, алғашқы жолы "Si linguis angelicis Loquar et humanis" деп аталады, ал Орфтың нұсқасы осы поэманың орталық бөлігі ғана. Алғашқы оқылымда бұл өлең "Аве Мария" стилінде Мәриям Анаға арналған сияқты көрінеді, бірақ "Бланцифлор" жолына жеткенде, мағынасы діни емес, жыныстық екені анық болады. "Елена" – Троялық Елена, ал "Бланцифлор" – Флорис пен Бланцифлор әңгімесінен алынған Blancheflour. Поэмадағы "decus virginum" Мариандық бейнесі Бланцифлормен байланысты, себебі Бойжеткен Мәриямның тағы бір атауы – "lilium", яғни лилия, ал "blanchefleur" сөзі француз тілінде осы гүлдің сипаттамасы болып табылады.
The 24th carmen in Carl Orff's Carmina Burana is subtitled "Blanziflor et Helena", after the line of the poem "Blanziflor et Helena, Venus generosa!". The original Carmina Burana poem, named Si linguis angelicis Loquar et humanis from its first line, of which Orff's is but a middle part, begins with what appear at first reading to be addresses to the Virgin Mary in Ave Maria style, until reaching the "Blanziflor" line reveals the implication to be sexual rather than religious, the "Helena" being Helen of Troy and the "Blanziflor" being the Blancheflour from Floris and Blancheflour. The Marian imagery of decus virginum in the poem connects to Blanziflor in that another title of the Virgin Mary is lilium, the lily, for which "blanchefleur" is a French description.