SS Southern Cross: 1955 ж. салынған, Еуропа-Австралия бағытындағы лайнер. Жаңа технология, жолаушылар тасымалы, круиздік кеме ретінде қайта жаңартылды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
SS Southern Cross – 1955 жылы Солтүстік Ирландияның Белфаст қаласындағы Харланд және Вольф компаниясымен салынған, Еуропа – Австралия бағытындағы Shaw, Savill & Albion Line компаниясына тиесілі мұхит кемесі. 1975 жылы ол круиздік кеме ретінде қайта жабдықталды және 2003 жылға дейін «Калипсо», «Азур теңіздері» және «Оушенбриз» аттарымен жүзіп жүрді. Содан кейін, ол Бангладештің Читтагонг қаласындағы Ahmed Muztaba Steel Industries компаниясына металл терісіне сатылды. «Southern Cross» – 20 000 тоннадан асатын жалпы тіркеу тоннасы бар алғашқы жолаушылар кемесі, оның машина бөлімі (және оның салдарынан, түтіні) кеменің ортасынан емес, кортына жақын орналасқан. Бұл корттағы қозғалтқышты кемелер үрдісін бастады, және бүгінде жолаушылар кемелерінің көпшілігі осылай салынды. «Southern Cross» кемедегі жүктер мен жолаушылардың багажынан басқа, жүк тасымалдауға арналған орын жоқ алғашқы ірі лайнер болды.
SS Southern Cross was an ocean liner built in 1955 by Harland & Wolff, Belfast, Northern Ireland for the United Kingdom based Shaw, Savill & Albion Line for Europe—Australia service. In 1975 she was rebuilt as a cruise ship and subsequently sailed under the names Calypso, Azure Seas and OceanBreeze until 2003 when she was sold for scrap to Ahmed Muztaba Steel Industries, Chittagong, Bangladesh. The Southern Cross was the first passenger ship of over 20,000 gross register tons to be built that had the engine room (and as a result of that, the funnel) located near the stern, rather than amidships. She started a trend of aft engined ships, and today most passenger ships are built this way. Southern Cross was also the first major liner to have no cargo space, other than for ship's stores and passenger luggage.
Дизайн және құрылыс
Оңтүстік Крест 1950-ші жылдардың басында Шоу, Савилл және Альбион желісінің жаңа флагманы ретінде, Еуропа мен Австралия арасындағы көшпендер тасымалы үшін жоспарланған. Дегенмен, бұл кеме қарапайым көшпендер кемесі емес еді. Кеме жоспарлану кезінде Шоу Савилл төрағасы Базил Сандерсон кеменің қозғалтқыштары мен түтінін артқа орналастыру туралы революциялық идеяны ұсынды. Бұл кеме ортасындағы кеңістікті (жолаушылар үшін ең қолайлы деп есептелетін аймақ) кабиналар мен қоғамдық бөлмелер үшін босатуға мүмкіндік берді. Сандерсон ақырында кеңеске өз идеясының мүмкіндігін жеткізді және 1952 жылдың 16 шілдесінде "Harland & Wolff" кеме құрылыс шеберханасында жаңа жолаушылар лайнеріне тапсырыс берілді. Екі ашық бассейннен өзге, бір жабық бассейн де болды. Бірақ P&O компаниясының 1961 жылғы SS Canberra кемесі, Southern Cross қызметке кіргеннен кейін бір жыл өткен соң тапсырыс берілген, іріктеуде болса да, дерлік бірдей дизайнмен салынды. 1953 жылы Базил Сандерсон Бұкингем сарайына жүгініп, Елизавета II патшайымынан жаңа кемені суға түсіруге және ұсынылған тізімнен атау таңдауға келісімін сұрады. Патшайым келісіп, Оңтүстік Крест атауын таңдады. 1954 жылдың 17 тамызында суға түсірілген Southern Cross, Ұлыбританияның билеуші монархы суға түсірген алғашқы жолаушылар кемесі болды. Әдетте ол жылына төрт рет мұндай айналым жасады. Southern Cross Шоу Савилл қызметінің алғашқы жылдарында үлкен жетістікке жетті, сондықтан 1950-ші жылдардың соңында ұқсас, бірақ іріктеуде үлкен екінші кемеге тапсырыс берілді, ол 1962 жылы SS Northern Star ретінде қызметке кірді. Қызметке кірген кезде Northern Star Австралияның шығыс бағытында Southern Cross-ты алмастырды, ал Southern Cross батыс бағытына өтті, бұрынғыдай порттарға, бірақ кері ретпен сапарлады. Сонымен қатар, кабиналар жаңадан жабдықталды, нәтижесінде барлығының дербес жуынатын бөлмелері болды. Бұл жолаушылар сыйымдылығының бастапқы 1160-тан 1000-ға дейін азаюына әкелді. Круиздік стильдегі ақ түске боялған және тартымды көк/ақ түтікке ие Calypso 1975 жылдың наурыз айында Ulysses Lines компаниясының қызметіне кіріп, бастапқыда Пирейден Жерорта теңізінде круиздік сапарлар жасады. Бірнеше айдан кейін ол Ұлыбританиялық Thomson Cruises компаниясына жалға берілді, ол Тилбери мен Саутгемптондан круиздік сапарларды бастады. Thomson 1976 жылы круиздік бизнеснен шығып, Calypso Ulysses Lines компаниясына қайта оралды, ол оны қайтадан Жерорта теңізінде, сондай-ақ 1978-1979 жылдары Оңтүстік Америка айналасында бір маусымға пайдаланды. 1979 жылдан бастап Майамиден Кариб теңізіне жеті түндік круиздер ұйымдастырылды. Кейде Calypso Нью-Йорктен Бермудаға да круиздік сапарлар жасады. 1980 жылы кеме SS Calypso I деп аталып, Лос-Анджелестен Аляскаға круиздік сапарлар үшін пайдаланылды.
The Southern Cross was planned in the early 1950s as the new flagship of the Shaw, Savill & Albion Line to be used on the Europe–Australia immigrant run. However, the ship was by no means a basic migrant ship. When the ship was under planning, Shaw Savill chairman Basil Sanderson came up with the revolutionary idea of placing the ship's engines and funnel aft, freeing the areas amidships (which is generally considered the most comfortable area for passengers) for cabins and public rooms. Sanderson eventually managed to persuade the board of the viability of his idea, and on 16 July 1952 an order for the new all passenger liner was placed at the Harland & Wolff shipyard. In addition to the two outdoor pools there was one indoor pool. but P&O's SS Canberra of 1961, ordered one year after Southern Cross entered service, was built to an almost identical design though on a larger scale. In 1953 Basil Sanderson approached Buckingham Palace, asking if Her Majesty Queen Elizabeth II would be willing to launch the new ship and choose a name from a list of suggestions. The Queen agreed, and chose the name Southern Cross. When launched on 17 August 1954, Southern Cross became the first passenger liner to be launched by a reigning British monarch. Normally she might make four such circumnavigations every year. The Southern Cross enjoyed great success during the early years of her Shaw Savill service, so in the late 1950s a second ship of similar design but larger dimensions was ordered, entering service in 1962 as SS Northern Star. When she entered service, Northern Star replaced Southern Cross on the eastwards Australian run, and Southern Cross took over the westwards itinerary, visiting the same ports as before but in reverse order. Additionally, the cabins were refitted so that all now featured private bathrooms. This meant a slight reduction of passenger capacity, from the original 1,160 to 1,000. Painted in cruise like whites with an attractive blue/white funnel, Calypso entered service for Ulysses Lines in March 1975, initially cruising around the Mediterranean with Piraeus as the origin. After a few months she was chartered to the UK based Thomson Cruises, to commence cruising from Tilbury and Southampton. Thomson withdrew from the cruise business in 1976 and Calypso returned to Ulysses Lines, who used her again in the Mediterranean, as well as for a season around South America in 1978 1979. Seven night cruises from Miami to the Caribbean featured from 1979 onwards. At some point, Calypso also cruised from New York to Bermuda. In 1980 the ship was renamed SS Calypso I and used for cruises from Los Angeles to Alaska.