Кіріспе

Спорттық автомобильдің моделі De Tomaso Mangusta - 1967 және 1971 жылдар аралығында итальяндық автомобиль өндіруші De Tomaso компаниясы шығарған спорттық автомобиль. Оның орнын "De Tomaso Pantera" басқарды.

Тарих

Мангуста шассиі негізделген Вальелунга моделін алмастырды. "Мангуста" сөзі итальян тілінде "монгус" дегенді білдіреді, бұл кобраны өлтіретін жануар. Бұл көлік Де Томасо мен Кэрролл Шелбидің арасында жасалған сәтсіз келісімге қарсы күрес ретінде аталған деген хабар тарады. Алехандро де Томасо 1964 жылдың соңында Каролл Шелбиге жаңа Can Am жарыс машинасын жасауға көмектесуді ұсынды, өйткені Шелби Шелби Кобраның сонда бәсекелесе алмайтынын анықтады. Де Томасо жарысқа арналған жаңа 7,0 литрлік V8 қозғалтқышын әзірлеуді жоспарлап отырды, сондықтан ол мұны керемет мүмкіндік ретінде көрді. Шелби жобаны қаржыландыруға келісті және сонымен қатар Пит Брок бастаған SCCA мақұлдаған жобалау тобын Италияға жобалау жұмыстарын жүргізу үшін жіберді. Де Томасоның машинаның дизайны бойынша келіспеушіліктері болды. Ол сондай-ақ келісілген 5 жарыс көлігін 1965 жылғы Can Am маусымы үшін мерзімде жеткізе алмады. Бұл Шелбидің жобадан кері шегінуіне және Ford GT40 әзірлеу тобына қосылуына себеп болды. Питер Брок және оның командасы машинаны өз қалаулары бойынша аяқтай алды. Де Томасо P70 жобалық атауымен әзірленіп жатқан автомобильдің дизайнын аяқтау үшін Carrozzeria Ghia компаниясын жалдады. Бірыңғай автокөлік 1965 жылы Турин автосалонында Ghia De Tomaso Sport 5000 ретінде көрсетілді. Де Томасо кейін P70-тің болат арқалық шассиін өзгертті және ол Giorgetto Giugiaro-ның Ghia-да жобалаған Mangusta-ның негізі болды. 1967 жылы "Мангуста" өндірісіне енді, сонымен бірге "Де Томасо" "Гиа" сатып алды. Барлығы 401 автомобиль жасалды, шамамен 150-і Еуропаға, ал қалғандары Солтүстік Америкаға жасалды. Алғашқы машиналарда қуатты Ford HiPo 289 қозғалтқышы болған; кейінгі машиналардың бәрінде Ford 302 қозғалтқыштары болған. Мангуста АҚШ-қа оның шағын өндірісі санына байланысты қолданылатын федералды бас тарту арқылы әкелінді. Бұл көлікке сол кездегі қауіпсіздік ережелерін бұзуға жол бермеді. Мангустаның алдындағы жарық шамдары федералды ережелерге қарағанда әлдеқайда төмен орналасқан. Бұл шектеудің мерзімі өткеннен кейін Солтүстік Америкадағы көліктің алдыңғы жағында екі шашырайтын жарық шамдары орнатылды. Бұл жаңа фаралар кабинаға кіретін сымдар мен рычагтар арқылы жұмыс істеді. 1969 жылдан бастап осы конфигурацияда шамамен 50 автомобиль шығарылды, алайда еуропалық автомобильдер бастапқы төрт бұрышты жарық шамымен жалғасты. Бір автомобиль roadster (8ma512) ретінде жасалды. Бір машина жоғары өнімділіктегі Chevrolet 327 қозғалтқышымен General Motors вице-президенті Билл Митчелл үшін жасалды, бірақ көп ұзамай GM қызметкері, дизайнер Дик Руззинге сатылды, ол сол кезден бері машинаның иесі болды.

Сипаттамалар

Мангустаны Джорджетто Джуджаро жобалаған, оның басты ерекшелігі - орталықтан шарнирлі, екі бөлімді капот, ол құс қанаты есіктеріне ұқсас ашылады. Алғашқы еуропалық нұсқалар 5 жылдамдықты ZF трансаксель арқылы қозғалатын Ford 289 V8 қозғалтқышымен жабдықталған; бірақ Еуропа мен Солтүстік Америка үшін барлық Mangustas-да модификацияланбаған "J Code" Ford 302 V8 қолданылған. Ол кезде басқа өндірушілерден бұрын Girling дискті тежегіштер мен тәуелсіз аспалар, тірек және тіректік руль, ауа кондиционерлері мен электр терезелері орнатылды. Журналист Пол Фрере Мангустада 250 км / сағ жылдамдыққа жетті деп мәлімдеді. Алдыңғы/артық салмақ бөлуде тұрақсыздық проблемалары мен нашар басқару болды. Көліктің салоны да тар, ал жердің биіктігі өте төмен.

Жаңғыру

Мангуста атауы 2000-шы жылдардың басында De Tomaso Biguà концепт-карсы Qvale Mangusta болып өзгерген кезде қайта жаңғырды.