Кіріспе

Сигналдық аспап – музыка жасау үшін ғана емес, сонымен қатар дыбыстық сигнал беруге, яғни естілетін коммуникация құралы ретінде, көбінесе ашық ауада қолданылатын музыкалық аспап. Сигналдық аспаптар әдетте мелодиялық және диатоникалық немесе хроматикалық аспаптардан өзгеше қарастырылады ("музыкалық (сигналдық емес) аспап" деген тіркес жиі қолданылады). Хабарды алыстан естілетін ету үшін, әсіресе күшті дыбыс беретін соққылы және мыс аспаптар осы мақсатқа пайдаланылады. Сигналдық аспаптардан дамыған заманауи аспаптар да бар, мысалы, табиғи мүйізден керней пайда болған.

Қоршаған орта

Қазіргі заманғы технологиялық байланыс пайда болғанға дейін, қашықтықтан сигнал беру хабарды жеткізудің тиімді тәсілі болып келді, әсіресе қиын жерлерде, мысалы тауларда (мысалы, Альпілік мүйіз, оның ұқсас түрлері Гималайдың кейбір аймақтарында әлі де қолданылады) немесе сирек қоныстанған жазықтарда немесе ормандарда (америкалық үндістердегі там-там барабандары және тропикалық ормандардағы барабандар сияқты). Кейде күрделі ақпаратты жеткізу үшін күрделі код жүйелері де қолданылған. Тағы бір ежелгі қызмет, ол қазіргі қалалық өмірге дейін жеткен – тұтас халықты немесе қауымды шақыру немесе ескерту, көбінесе кодталмайды немесе тек бірнеше қарапайым жағдайларда ғана қолданылады, мысалы шіркеудегі конх немесе қоңыраулар. Жергілікті пайдалану үшін оның бір түрі – гонг. Көптеген түрлері, әсіресе ескілері, діни (көбінесе сақталымыз) немесе гонг тойындағы сияқты, рәсімдік мақсаттарда да қолданылып келді.

Аң аулау

Жоғарыда аталған түрлер көбінесе бір орында қолданылса, сигналдық аспаптар көптеген басқа нұсқалар тиімсіз болғанда, қозғалыс кезінде байланыс үшін де пайдалы болуы мүмкін. Сондықтан, жылжытуға тым қажулы емес, тасымалдауға тым ауыр емес (музыкант атқа мінген немесе көлікте болған жағдайда ғана) немесе тіпті жүріс кезінде немесе қуғанда ойнауға болатын аспаптар басымдыққа ие. Осылайша, аңшылар дәстүрлі түрде аңшылық горнымен байланысады, ал барабандар (көбінесе қарапайым импровизацияланған "соққылы" аспаптар) көлік жүргізушілерінің дауыстауымен бірге қолданылған. Әлеуметтік элита аң аулауды мәртебелі сыртқы іс-шара ретінде қабылдаған кезде, музыка кез келген кезеңде жиі кездесетін, мысалы, Версаль сарайы Даникан отбасы және Филидор сияқты композиторларға патшалық аң аулау тобын сүйемелдеу үшін арнайы симфониялар жаздырған, онда соққылы және үрмелі аспаптар басым болған, тіпті скрипка сияқты сигналдық емес аспаптар да қолданылған.

Әскери, жарымәскери және басқа да киім киген қызмет

(Пара) әскери және оған ұқсас, көбінесе форма киетін, полиция сияқты ұйымдарда шеру музыкасының дәстүрі сигналдық аспаптарды пайдаланудан бастау алады, негізінен металл үрлемелі аспаптар (қазіргі керней мен кларьон сияқты), бастапқыда (әлі де) стандартталған бұйрықтарды беру үшін (көбінесе кішкентай тактикалық деңгейде), ал соққылы аспаптар мен флейталар негізінен қадаммен шеру үшін қолданылды; әсіресе үлкен күш салтанатты түрде жиналған кезде (барабандар ғана жиі қолданылады, мысалы, руфлер мен фанфараларда немесе дене жазасын ресми түрде орындау кезінде) олар екеуі де бірге оркестр құрауы мүмкін.