Кіріспе
Мысырдың Луксор қаласындағы Патшалар аңғарының аймағы соңғы екі ғасыр бойы египеттану зерттеулерінің маңызды орталығы болды. Бұған дейін бұл аймақ көне дәуірде (әсіресе римдік кезеңде) туризм орталығы болған. Бұл аймақ ежелгі Мысырды зерттеудегі өзгерістерді көрсетеді, ол ежелгі ескерткіштерді іздеуден басталып, бүкіл Теба некрополінің ғылыми қазбаларымен аяқталады. Төменде көрсетілген зерттеулер мен тергеулерге қарамастан, тек он бір қабір ғана толыққанды жазылған. Грек жазушылары Страбон (б.з.д. 1-ғасыр) және Диодор Сицилийлік (б.з. 1-ғасыр) Тебадағы патшалық қабірлердің саны 47 болғанын хабарлады; сол кезде олардың 17-сі бұзылмаған деп есептелді. Паузанияс және басқа да көне жазушылар аңғардың құбыр сияқты дәліздері туралы, яғни қабірлер туралы айтқан. Оның Нил өзенінде орналасқаны белгілі болғанмен, оны көбінесе Мемфис және басқа да бірнеше орындармен шатастырған. Тебада көргендерін жазып алған алғашқы саяхатшылардың бірі – даниялық саяхатшы және суретші Фредерик Луи Норден. Одан кейін 1743 жылы аңғардың алғашқы заманауи картасын жариялаған Ричард Пококке келді. Француз экспедициясы 1799 жылы Наполеон экспедициясы (әсіресе Доминик Виван) белгілі қабірлердің карталарын және жоспарларын жасады, сондай-ақ алғаш рет Батыс аңғарына (Проспер Жоллуа мен Эдуард де Вильер дю Терраж Аменхотеп III қабірін тапқан жерде) назар аударды. Description de l'Égypte еңбегінде Фива аймағына арналған екі том (барлығы 24 томның ішінде) бар.
In 1799, Napoleon's expedition (especially Dominique Vivant) drew maps and plans of the known tombs, and for the first time, noted the Western Valley (where Prosper Jollois and Édouard de Villiers du Terrage located the tomb of Amenhotep III, WV22). The Description de l'Égypte contains two volumes (out a total of 24) on the area around Thebes.
XIX ғасыр
XIX ғасырда Еуропаның Теба аймағындағы зерттеулер жалғасты, оған осы ғасырдың басында Шампольонның иероглифтерді қағазға түсіруі серпіліс берді. Ғасырдың басында Генри Солт үшін жұмыс істейтін Белцони бұл аймаққа сапар шекті, ол бірнеше қабірлерді ашты, соның ішінде 1816 жылы Батыс аңғарындағы Ай қабірін (WV23) және келесі жылы I Сеті қабірін (KV17). Белцони сапарларын аяқтаған соң барлық қабірлер табылғанын, енді ештеңе қалмағанын мәлімдеді. Сол кезде (Белцони мен Солттың күйреуіші) француз бас консулы Бернардино Дроветти де жұмыс істеді. 1827 жылы Джон Гарднер Уилкинсонға әр қабірдің кіреберісін суреттеу тапсырылды, оларға бүгінге дейін қолданылып келе жатқан белгілер берілді. Олар KV1-ден KV21-ге дейін нөмірленді, мұнда KV – Корольдер аңғары (карталарда 28 кіреберіс көрсетілгенімен, олардың кейбіреулері зерттелмеген). Бұл суреттер мен карталар 1830 жылы «Теба топографиясы және Мысырға жалпы шолу» атты кітапта жарияланды. Сол уақытта Джеймс Бертон да аңғарды зерттеді. Оның жұмыстарына KV17 қабірін су тасқынынан қорғау кірді, бірақ ол KV5-ке кіргенімен көбірек танылды. Шампольон өзі Ипполито Розеллини мен Нестор Л’Хотемен бірге 1829 жылғы Франко-Тоскана экспедициясы аясында аңғарға барды. Экспедиция екі ай бойы ашық қабірлерді зерттеді, барлығы 16 қабірге сапар шекті. Олар жазуларды көшіріп, қабірлердің түпкілікті иелерін анықтады. KV17 қабірінен қабырға безендірулерін алып, қазір олар Париждегі Луврде қойылған. 1845–1846 жылдары аңғарды Карл Ричард Лепсиус экспедициясы зерттеді; олар негізгі аңғарда жиырма бес, ал батыста төрт қабірді зерттеп, құжаттады. Содан кейін Жюль Байлет және Жорж Бенедит 1888 жылдың басында, ал соңында Виктор Лорет 1898–1899 жылдары зерттеулер жүргізді. Лорет тізімге тағы 16 қабір қосты және бұрын ашылған бірнеше қабірлерді зерттеді. Осы кезеңде Жорж Даресси KV9 қабірін зерттеді. Гастон Масперо Мысыр ескіліктері қызметінің басшысы болып қайта тағайындалғаннан кейін аңғарды зерттеу сипаты тағы өзгерді. Масперо Говард Картерді Жоғарғы Мысырдың бас инспекторы етіп тағайындады, ол бірнеше жаңа қабірлерді ашты, сондай-ақ бірнеше қабірді зерттеп, KV42 және KV20 қабірлерін тазартты.
ХХ ғасыр
ХХ ғасырдың басында америкалық Теодор М. Дэвис аңғарда қазба жұмыстарын жүргізуге рұқсат алды, ал оның командасы (көбінесе Эдвард Р. Айртон басқарды) бірнеше патшалық және патшалық емес қабірлерді (соның ішінде KV43, KV46 және KV57) тапты. 1907 жылы олар KV55 қабірінде Амарна кезеңіне жататын ықтимал сақтау орнын тапты. Тутанхамонның жерлеуінен қалған барлық нәрсе деп ойлағаннан кейін (KV54 және KV58 қабірлерінен табылған заттар), Дэвистің 1912 жылғы "Хармахаби мен Тутанхамон қабірлері" атты жарияланымында аңғар толығымен зерттелгендігі және басқа жерлеулер табылмайтындығы туралы хабарланды; кітап "Мен Патшалар аңғары енді толып қалды деп қорқамын" деген тұжырыммен аяқталады. Дэвис 1915 жылдың басында қайтыс болғаннан кейін Лорд Карнарвон аңғарды қазуға арналған концессияны сатып алды және оны зерттеу үшін Картерді жұмысқа алды. Жүйелі ізденіс нәтижесінде 1922 жылдың қараша айында Тутанхамонның нақты қабірі (KV62) табылды. Ғасыр соңында Тебаның картасын жасау жобасы KV5 қабірін қайтадан тауып, зерттеді, ол аңғардағы ең үлкен қабір (кем дегенде 120 бөлмесі бар) екені және Рамзес II ұлдарының жерленген жері екені анықталды. Аңғардың шығыс және батыс тармақтарындағы басқа да экспедициялар басқа қабірлерді тазартып, зерттеді. 2002 жылға дейін Амарна патшалық қабірлері жобасы KV55 және KV62 айналасындағы аумақты, сондай-ақ негізгі аңғардағы Амарна кезеңіне жататын қабірлерді зерттеді.
ХХІ ғасыр
Әртүрлі экспедициялар осы алқапты зерттеуді жалғастырып, аймақ туралы білімді зор үлесте арттырды. 2001 жылы Theban Mapping Project қабірлерге жаңа табельдер жасап, ашық қабірлер туралы ақпарат пен жоспарларды ұсынды. 2006 жылдың 8 ақпанында Ежелгіліктер Жоғарғы Кеңесі Мемфис университетінің жетекшілігімен американдық команданың фараон дәуіріндегі қабірді (KV63) тапқанын, бұл 1922 жылы Тутанхамон патшаның қабірінен кейін алғашқы жаңа орын екенін жариялады. 18-ші династияға жататын қабірде түрлі түсті жерлеу маскалары бар бес толық саркофаг пен фараондық мөрлермен жабылып, сақталған 28 үлкен сақтау ыдысы болды. Ол Тутанхамон қабіріне жақын орналасқан. KV63 деп белгіленген бұл бөлмеде жеті саркофаг және шамамен 20 үлкен жерлеу ыдысы бар. Бөлме 18-ші династиядан қалған және қабір емес, жерлеу рәсіміне дайындалған материалдарды сақтау орны болған сияқты. Әзірге саркофагтардың ішінде мумиялар табылған жоқ, сондықтан ол қабір емес, мумификациялау камерасы ретінде қарастырылуда. 2006 жылдың 31 шілдесінде Николас Ривз 2000 жылдың күзінде жүргізілген жерді тесіп өтетін радар талдауы KV62 және KV63 аймақтарында жер астындағы аномалияны көрсеткенін хабарлады. Ол бұл аномалияны "KV64" деп атайды. Бұл жағдайтараздықтарға әкелді, себебі жаңа қабірдің атын ресми түрде белгілеу құқығы тек Египеттің Ежелгіліктер жөніндегі Жоғарғы Кеңесіне тиесілі, аномалия шындығында қабір болмауы мүмкін, сондай-ақ Ривз бұл жайтты ғылыми еңбектерде жариялаудың орнына, алдымен баспасөзге жеткізген. 2008 жылдың мамыр айында Захи Хавас египеттік команданың VIII Рамсестің қабірін іздеп, Меренптах және Рамсес II қабірлерінің маңына назар аударғанын мәлімдеді. 2008 жылдың тамызында тағы екі қабірдің кіреберісі табылғаны және олар 2008 жылдың қазанында зерттелетіні туралы хабарланды. Сонымен қатар, KV17 қабіріне түсетін туннельді тазалау жұмыстары басталды.