Аргентина Тәуелсіздігінің Тарихи Үйі

Кіріспе

Casa Histórica de Tucumán (испан тілінде "Тукуманның тарихи үйі" дегенді білдіреді, ресми түрде Casa Histórica de la Independencia) – Аргентинаның Сан-Мигель-де-Тукуман қаласында орналасқан, отарлық дәуірде салынған тарихи ғимарат және мұражай. Аргентина Тәуелсіздік соғысы кезінде Тукуман Конгресі осы үйде жұмыс істеді және 1816 жылдың 9 шілдесінде Аргентинаның Тәуелсіздік Декларациясын қабылдады. Кейін ондаған жылдар өткен соң ол мемлекеттік меншікке алынып, нашар күйіне байланысты ішінара бұзылды. 1941 жылы Аргентинаның ұлттық тарихи ескерткіші деп жарияланып, бастапқы көлемінде, бірақ қарапайымдатылған элементтерімен (төмендегі суретте көрсетілгендей) қайта жаңартылды.

Тарих

Сан-Мигель-де-Тукуман қаласы алғаш рет 1565 жылы Ибатинде негізделген. Стратегиялық себептерге байланысты, ол 1685 жылы қазіргі орнында тасталып, қайта құрылды. Испан отаршылдық сәулетінде ең маңызды ғимараттармен қоршалған басты алаң болды, ал қала шаршылардың торлы жүйесімен ұйымдастырылды. Әр шаршы төрт бөлікке бөлініп, әр бөлігі "весиноға" берілді. 1685 жылы негізделген қаланың жоспары ескі қаладағыдай болды. Каса-де-Тукуман орналасқан жер Диего Базан и Фигероаға тиесілі болған. Үйдің өзі 1760 жылы Франсиска Базан мен Мигель Лагуна салған. 1810 жылы Аргентинаның Тәуелсіздік соғысы басталды, ал Тукуман шайқасы 1812 жылдың 24 қыркүйегінде қала сыртында болды. Лагуна Базан отбасы сол кезде үйде тұрмады, ол Солтүстік армиясының казармасы ретінде пайдаланылды. 1815 жылы үкімет кеден және полк қоймасын құрды, оның үшін үй иелеріне төлем жасалды. Рио-де-ла-Плата Біріккен Провинцияларының көптеген провинцияларының өкілдерінен тұратын Тукуман Конгресі 1816 жылы жұмысын бастады. Отбасылық дәстүр бойынша, Лагуна Базан Конгресс үшін үйді мемлекетке сыйға тартқан, ал басқа отбасылар мен діни ордендер оған жиһаз сыйлаған, бірақ тарихшы Рамон Леони Пинто 1974 жылы үйді мемлекетке жалға бергенін және жиһазды құлдар жасағанын дәлелдеді. Конгресс 1816 жылдың 1 наурызында жұмысын бастады және 9 шілдеде Аргентинаның Тәуелсіздік Декларациясын қабылдады. Конгресс 1817 жылдың ақпанына дейін жұмысын жалғастырды, содан кейін Буэнос-Айреске көшті. Конгресс кеткеннен кейін, үйді баспахана үшін мемлекет жалға алды. Отбасы көп ұзамай үйге оралып, жалға беруді екі бөлмеге дейін қысқартты. Франсиска Базан мен Николас Лагунаның немересі Кармен де Забалия 1839 жылы үйді мұраға алды және оны қалпына келтіру жұмыстарын бастады. Тукуманның ылғалды климаты мен оны салуға қолданылған материалдардың салдарынан үй тез бүлінді, ал отбасының оны дұрыс күтіп ұстауға қаражаты болмады. 1869 жылы Анхель Паганелли оның алғашқы суретін түсірген кезде үйдің жағдайы нашар болды. Ол алдыңғы есікті және Карменнің "көр соқыр қыздары" - "көр соқыр Забалия" бар ішкі ауланы суретке түсірді. Аргентинаның Ұлттық Конгресі 1869 жылы (Доминго Фаустино Сармиенто президенттігі кезінде) мемлекетке үйді мемлекеттік меншікке алуға және күтіп-ұстауды ұйымдастыруға рұқсат беретін заң қабылдады. Ұлттықтандыру баяу процесс болды, ол 1874 жылы тукумандық президент Николас Авельянеда тарапынан жүзеге асырылды. Ұлттық инженерлер кеңсесіне күтім жұмыстары тапсырылды, ол "анткестеме залын" (Тәуелсіздік Декларациясының залын) сақтап қалды, қалған ғимаратты бұзып, қаланың пошта қызметі үшін жаңа ғимарат салды. Тукуманның азаматы, президент Хулио Аргентино Рока сыртқы ғимаратты бұзуға және залды климаттан қорғайтын құрылымға айналдыру жобасын мақұлдады. Залға Лола Мора жасаған екі бедерлі барельефтері бар атриумнан кіруге болады, біреуі Тәуелсіздік Декларациясы туралы, екіншісі Мамыр революциясы туралы (Тәуелсіздік соғысын бастаған оқиға). Зал сонымен қатар әр жылдың 9 шілдесінде Тәуелсіздік Декларациясының жылдық мерекесін тойлау орыны болды, ол 1817 жылдан бері жиі өткізілмейтін. Каса-де-Тукуман 1941 жылы Аргентинаның Ұлттық тарихи ескерткіші деп жарияланды. Тукуманның ұлттық өкілі Рамон Паз Поссе Конгреске үйді бастапқы түрінде қайта құруды ұсынатын заң жобасын жіберді. Жұмыс Паганеллидің суреттерінен, 1870 жылғы әкімшілік мұрағаттарынан және әлі жер астында қалған іргетастардан жасалды. Жұмыстар 1942 жылы басталды, ал қалпына келтірілген ғимарат 1943 жылдың 24 қыркүйегінде (Тукуман шайқасының жылдығы) ашылды. Жаңа қабырғалар кірпіштен салынды, балшықтан емес, шатырдың қамыстары былғарымен байланды, ал есіктер олардың бастапқы түсі туралы құжаттық дәлелдердің болмауына байланысты боялмады. Президент Хуан Доминго Перон 1947 жылдың 9 шілдесінде Аргентинаның сыртқы қарызын толық төлегеннен кейін, үй ішінде елдің экономикалық тәуелсіздігін жариялады. 1971 жылдың 15 ақпанында Монтонерос бүлікшіл ұйымы үйге басып кірді және басты залда лозунгтарды бояды. Олар оқиға орнында болған бір полиция қызметкерін басып алды, ал провинция 2500 қарулы полиция қызметкерін жіберді.

The city of San Miguel de Tucumán was first founded in Ibatín in 1565. For strategic reasons, it was left and founded again in its current location in 1685. In the Spanish Colonial architecture there was a main plaza surrounded by the most important buildings, and the city was organized in a grid of squares. Each square was divided in four parts, and each one was given to a vecino. The layout of the city founded in 1685 was the same than in the old city. The location of the Casa de Tucumán was owned by Diego Bazán y Figueroa. The actual house was built in 1760 by Francisca Bazán and Miguel Laguna. The Argentine War of Independence began in 1810, and the battle of Tucumán was fought in September 24, 1812, outside the city. The Laguna Bazán family was not living in the house at the time, which was used as a barracks for the troops of the Army of the North. The government established the customs and the Regimental depot in 1815, paying a fee to the owners of the house for it. The Congress of Tucumán, with representatives of most provinces of the United Provinces of the Río de la Plata, began to work in 1816. Family tradition maintained that the Laguna Bazán donated the house to the state for the Congress and that other families and religious orders donated furniture for it, but historian Ramón Leoni Pinto proved in 1974 that the house was rented to the state and that the furniture was built by slaves for the event. The Congress began to work on March 1, 1816, and issued the Argentine Declaration of Independence on July 9. The Congress continued its work up to February 1817, when it was moved to Buenos Aires. With the Congress gone, the house was still rented by the state, for a printing house. The family returned to it shortly afterwards, and reduced the renting to only the two front rooms. Carmen de Zabalía, granddaughter of Francisca Bazán and Nicolás Laguna, inherited the house in 1839 and began works to restore it. The humid climate of Tucumán and the materials used to build it caused a fast deterioration, and the family did not have the money to properly maintain it. The house was very deteriorated in 1869 when Ángel Paganelli took the first known photo of it. He took a photo of the front door, and another of the internal patio with the "blind Zabalía", the blind daughters of Carmen. The Argentine National Congress sanctioned a law in 1869 (during the presidency of Domingo Faustino Sarmiento) that authorized the state to nationalize the house and organize the maintenance. The nationalization was a slow process, achieved in 1874 by president Nicolás Avellaneda, native of Tucumán. The office of national engineers was tasked with the maintenance, and kept the "hall of the oath" (the hall of the declaration of independence), demolishing the rest of the building and establishing a new one for the mailing service of the city. President Julio Argentino Roca, native of Tucumán, authorized a project to demolish the outer building and enclose the hall into a structure that would protect it from the climate. The hall was accessed from an atrium with two bas reliefs at the sides made by Lola Mora, one about the declaration of independence and another about the May Revolution (the event that began the war of independence). The hall became as well the location of annual celebrations of the anniversary of the declaration of independence each July 9, which had been irregularly celebrated since 1817. The Casa de Tucumán was declared a National Historic Monument of Argentina in 1941. The national representative for Tucumán Ramón Paz Posse sent a bill to the Congress proposing the reconstruction of the House in its original form. The work was made from the photos by Paganelli, the archives of the 1870 administration and the foundations that were still underground. The works began in 1942, and the restored building was open on September 24, 1943 (anniversary of the battle of Tucumán). The new walls were made with bricks instead of adobe, the reeds of the roof were tied with leather, and the doors were not painted at the moment for the lack of documentary evidence of their original color. President Juan Domingo Perón declared the economic independence of the country in the house on July 9, 1947, after the complete payment of Argentina's external debt. The subversive organization Montoneros invaded the house on February 15, 1971, and painted slogans in the main hall. They overpowered the single policeman who was at the site, and the province reacted sending 2,500 armed policemen to the site.

Оқиғалар

1992 жылдан бері әр жылдың 9 шілдесінде Сан-Мигель-де-Тукуман қаласы Аргентинаның астанасы ретінде белгіленеді. Тәуелсіздік жариялаудың жыл сайынғы тойына Аргентина президенті, Тукуман провинциясының әкімі, олардың кабинеттері мен арнайы қонақтар қатысады. Casa de Tucumán қазір музей. Әр кеш сайын Үйде тәуелсіздік жариялау тарихын көрсететін жарық пен дыбыс шоуы өтеді. Шоу Аргентинаның ұлттық әнұранымен аяқталады, оның екі жағында Лола Мора салған тарихи оқиғалардың үлкен бейнелері орналасқан. 2016 жылы тәуелсіздік жариялаудың 200 жылдығы тойланды. Ұлттық мәдени мұра хатшысы Амрико Кастилья музейді қайта жобалау жобаларын жариялады.