Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Моңғолияда ядролық қару жоқ. Ядролық қарусыз аймаққа айналу бастамасын Моңғолияның көршілері, Ресей Федерациясы мен Қытай Халық Республикасы (екі мемлекет те ядролық қаруға ие), сондай-ақ, әлемдік қауымдастық жақсы қабылдады, бұл бастама сәл дәстүрден тыс болғанына қарамастан. Бұрын ядролық қарусыз аймақтар бірнеше елдерден құралған, бірақ бір мемлекеттің аймағы болу мүмкіндігі де ұзақтан бері танылған. Біріккен Ұлттар Ұйымы Бас Ассамблеясының 1974 жылғы 9 желтоқсандағы 3261 F қарарында: «Ядролық қарусыз аймақтарды құруға байланысты міндеттемелерді мемлекеттер тобы ғана емес, сонымен қатар бүкіл континенттер немесе ірі географиялық аймақтар, тіпті шағын мемлекеттер тобы және жеке елдер де қабылдауы мүмкін» делінген. Моңғолияның халықаралық мойындауға ұмтылуы 53/77 D қарары арқылы нәтежесін берді, ол келесі мәжілістің күн тәртібіне енгізіліп, 1998 жылғы 4 желтоқсанда Бас Ассамблеяның 27-ші мәжілісінде (дауыс берусіз) қабылданды. Қарарда «Бас Ассамблея Моңғолияның ядролық қарудан бос екенін жариялауын құптайды» делінді. 2000 жылғы 28 ақпанда Моңғолияның Біріккен Ұлттар Ұйымындағы елшісі Джаргалсайхан Энхсайхан Моңғолияның ядролық қарусыздану заңы туралы хат тапсырды, ол A/55/56 S/2000/160 ретінде таратылды. Қазіргі таңда Моңғолияның ядролық қарудан бос статусын халықаралық деңгейде мойындау толыққандай аяқталды. 2006 жылғы ақпан және шілде айларында өткен екі мәжілісте Моңғолияның экономикалық және экологиялық осалдығы мен қауіпсіздігіне, сондай-ақ Бас Ассамблеяның 59/73 қарарының іске асырылуына ерекше назар аударылды.
Mongolia does not have nuclear weapons. The initiative to become a Nuclear Weapon Free Zone was well received by Mongolia's neighbors, the Russian Federation and the People's Republic of China (both nuclear weapons states), as well as by the world community at large, despite being somewhat unorthodox. Previously, NWFZs had been composed of a group of countries, although the possibility of single state zones had been long recognized. United Nations General Assembly Resolution 3261 F of December 9, 1974, states that "obligations relating to the establishment of nuclear weapon free zones may be assumed not only by groups of states, including entire continents or large geographical regions, but also by small groups of States and even individual countries." Mongolia's drive for international recognition yielded fruit in Resolution 53/77 D which was put it on the agenda for the next meeting and adopted by 27th meeting of the General Assembly (without a vote) on December 4, 1998, and said "The General Assembly Welcomes the declaration by Mongolia of its nuclear weapon free status". On February 28, 2000, the Mongolian ambassador to the United Nations Jargalsaikhan Enkhsaikhan presented a letter outlining the Mongolian de nuclearization law, which was then circulated as A/55/56 S/2000/160. At this stage, it appears that the international recognition of Mongolia's nuclear weapons free status is complete. During two meetings held in February and in July 2006, particular attention was paid to Mongolia's economic and ecological vulnerabilities and security, and the implementation of General Assembly resolution 59/73.