Метафизика & логика: Инстанциация принципі – кез келген қасиеттің нәрседе болуы міндетті. Қасиеттер объектілердің болуымен ғана қалыптасады. Дэвид Армстронг.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Инстанциялау принципі немесе мысалдар арқылы бейнелеу принципі – метафизика және логикадағы тұжырым (алғаш рет Дэвид Малет Армстронг ұсынған), онда инстанцияланбаған немесе мысалданбаған қасиеттердің (немесе универсалдардың) болуы мүмкін емес. Басқаша айтқанда, ешқандай объектіге тән емес қасиеттің болуы мүмкін емес. Мысалы, орындықты қарастырайық. Шамамен 150 000 жыл бұрын орындықтар болмаған. Осылайша, инстанциялау принципіне сәйкес, орындық болу қасиеті де 150 000 жыл бұрын болмаған. Сол сияқты, егер барлық қызыл заттар кенеттен жойылса, онда қызыл болу қасиеті де жойылған болар еді. Бұл мысалдар негізінде принципті сенімді ету үшін, қасиеттердің немесе универсалдардың болуы олардың қазіргі уақытта нақты болуымен емес, кеңістік-уақыттың толықтығындағы болуымен байланысты. Демек, болған, болатын немесе болып өткен кез келген қасиет бар. Қызыл болу қасиеті барлық қызыл заттар жойылған жағдайда да сақталады, өйткені ол бір кезді инстанцияланған. Бұл принцип дұрыс болса, бар қасиеттердің ауқымын кеңейтеді. Инстанциялау принципін қолдайтындар in re (зат ішінде немесе шындықта) реалистер немесе «имманентті реалистер» деп аталады. Инстанциялау принципіне қатысты қиындықтар инстанцияланбаған туралы шындықтардың болуынан туындайды, мысалы, жоғары шексіздер туралы немесе инстанцияланбаған көк түстің бір нюансы туралы (егер мұндай нюанс болса). Бұл шындықтар бір нәрсе туралы болып көрінеді, бірақ егер олар қандай да бір мағынада болмаса, олардың шындығын растайтын не болуы мүмкін?
The instantiation principle or principle of instantiation or principle of exemplification is the concept in metaphysics and logic (first put forward by David Malet Armstrong) that there can be no uninstantiated or unexemplified properties (or universals). In other words, it is impossible for a property to exist which is not had by some object. Consider a chair. Presumably chairs did not exist 150,000 years ago. Thus, according to the principle of instantiation, the property of being a chair did not exist 150,000 years ago either. Similarly, if all red objects were to suddenly go out of existence, then the property of being red would likewise go out of existence. To make the principle more plausible in the light of these examples, the existence of properties or universals is not tied to their actual existence now, but to their existence in space time considered as a whole. Thus, any property which is, has been, or will be instantiated exists. The property of being red would exist even if all red things were to be destroyed, because it has been instantiated. This broadens the range of properties which exist if the principle is true. Those who endorse the principle of instantiation are known as in re (in thing or in reality) realists or 'immanent realists'. Difficulties for the instantiation principle arise from the existence of truths about the uninstantiated, for example about higher infinities, or about an uninstantiated shade of blue (if such a shade exists). Those truths appear to be about something, but what can their truthmaker be if they do not in some sense exist?