Агурайн: Тарих, өнеркәсіп және географиялық орналасуы
Agurain/Salvatierra
Агурайн қаласы: өнеркәсібі, көлік артериялары (N 1 E 5 E 80, теміржол), өңдеу заводтары, индустриалды аймақтар (Litutxipi, Agurain, Galzar) туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кеңесті Баск Ұлттық партиясының (EAJ PNV) мүшесі Иняки Бераза басқарады.
The council is headed by Mr Iñaki Beraza, member of the Basque Nationalist Party (EAJ PNV)
Экономика
Агурайн маңызды еуропалық тас жолдары N 1 E 5 E 80 және Солтүстік теміржолының бойында орналасқандықтан, 20-ғасырдың басынан бері өнеркәсібі дамыды. Осы ретте, бір кезде жағымсыз иіс шығарған Curtidos Salvatierra S. A. L. тері өңдеу зауыты, көптеген тұрғындарға жұмыс бергендігін атап өткен жөн. Қазіргі таңда қалада үш өнеркәсіптік аймақ бар: екеуі бұрыннан бар, ал үшіншісі құрылыс кезеңінде. Атап айтқанда, теміржол станциясының қарсы жағындағы Литуксипи, батыстағы Агурайн (PEM, бұрынғы PUM Española зауыты – дәстүрлі жетекші кәсіпорны; құрылыс үшін ең ірі ауданы 19 773 м²) және Гальзар (2008 жылы урбанизация жұмыстары жүргізілді, құрылыс үшін ең ірі ауданы 14 035 м²). Соңғы екі өнеркәсіптік аймақ "Витория логистикалық дәлізі" деп аталатын кеңінен таралған аймақтық логистикалық жүйеге қатысады. 2007 жылы қала шетінде күн электр станциясы ашылды, ол Баск автономиялық қауымдастығындағы ең ірі станция болып табылады және электр желісіне жылына 350 000 кВт·сағат энергия беруге арналған.
Agurain benefits from its location on the important European road axis N 1 E 5 E 80 and the Northern Railway, following that it developed industry since the early 20th century. In this respect, it is worth mentioning the one time stinky Curtidos Salvatierra S. A. L., a tanning factory, which provided not long ago work for so many inhabitants. Nowadays the town numbers three industrial estates, the two existing so far and a new one under construction, namely, Litutxipi across the train station, Agurain on the west (with PEM, former PUM Española, as its traditional flagship factory; maximum surface area for building 19,773 m2) and Galzar (urbanization works under way in 2008, maximum surface area for building 14,035 m2). The two latter industrial estates participate in a wider regional logistic scheme known as Vitoria Logistic Corridor. A solar power plant in the outskirts of the town was inaugurated in 2007, currently the biggest in the Basque Autonomous Community, with a view to injecting into the power network 350,000 kWh/year.
Жол қиылысы
Сальватиерраның жазық ортасында орналасқандығы неолит дәуірінен бастап маңызды торап болған, мұны жақын жердегі екі маңызды дольменнің болуы дәлелдейді (төменде қараңыз). Ғалымдар Асторга-Бордо римдік жолындағы (батыстан шығысқа қарай созылған) Римдік Альба поместьесін жақын маңдағы Альбениз ауылында орналастырады (кейбіреулер Сальватиерраны көрсетеді). Сан-Адриан өткелінен (жотадан) Агурайн төңірегіндегі жазыққа дейін иіліп өтетін жол, кейін Сент-Джеймс жолына айналды, аймақтағы малдың маусымдық қоныс аударуының, дольмендердің және обалардың тарихи алдындағы іздерін көрсетеді. Бұл жолды римдіктер де пайдаланған, және Гипускоа мен Алаваны кастильдіктер басып алғаннан кейін маңыздырақ атанды. Сент-Джеймс жолының маңызы 1765 жылы Салинас-де-Ленизден салынған, көліктер үшін ыңғайлырақ болған жаңа жолдарға (мысалы) бірте-бірте төмендеді, нәтижесінде қозғалыс осы жаңа жолға ауысты. Қозғалыс азайғаннан кейін тоқтады, бұл Сальватиерраның құлдырауына себеп болды. Алайда, сол кезде жаңа байланыс жолдары салынды: 1820 жылы Витория-Гастеиз қаласы жаңа жолмен және Бурунда дәлізі арқылы қаламен байланысты. 1862 жылы Мадрид пен Ирунды байланыстыратын теміржол қалаға келді. Он жылдар бойы қаланың оңтүстік жағындағы ескі ортағасырлық ядродан өтіп, қазіргі уақытта E 5 A 1 (Nacional I) тас жолы қаладан батыстан шығысқа қарай Францияға қарай өтеді.
The location of Salvatierra in the middle of a plain has been an important crossroads as early as the Neolithic age, as evidenced by the presence of two important dolmens nearby (see below). Scholars pinpoint the Roman manor Alba, a milestone in the Astorga Bordeaux Roman road (extending west to east), in the nearby village of Albeniz (some others point to Salvatierra). The way winding down the pass (cave) of San Adrian into the plains around Agurain that was to become the Way of St. James evidences prehistoric traces of seasonal cattle migration, dolmens and burial mounds in the area. It was also used by Romans and gained momentum after the seizure of Gipuzkoa and Alava by the Castilians. The use of the Way of St. James lost ground to new and more convenient roads, like the one built through Salinas de Leniz in 1765, which proved more practical for carriages, resulting in the transfer of the traffic to the latter. The traffic gone trickle first and drain later brought about some decay to Salvatierra. Yet new communications were being built at the time: Vitoria Gasteiz was connected to the town with a new road in 1820, and on to the corridor of Burunda. In 1862 the railway connecting Madrid and Irun arrived in the town. After having crossed the town right in the south entrance to the Medieval Nucleus for decades, currently the main road E 5 A 1 (Nacional I) passes by the town west to east en route to France.
Тіл
Сальватиеррада қазіргі кезде негізгі қолданылатын тіл – испан тілі, және соңғы 150 жылдан бері осылай болып келеді. 1841 жылы қалалық кеңес баск тілінде сөйлейтін тұрғындар үшін аудармашы қажет болды. Географ Элизе Реклю 1867 жылы қаланы баск тілі аймағының шегіне енгізген. Бүгінде 1970 жылдардан бері баск тілі мектептерінен (икастолалар) бітірген жас ұрпақ баск тілінде сөйлей және/немесе түсіне алады.
The main language of use in Salvatierra is currently Spanish and it has been so for at least the last 150 years. In 1841, there was an interpreter required by the town council for Basque speaking residents. The geographer Elisée Reclus includes the town within the boundaries of the Basque language area still in 1867. Nowadays younger generations that come out of Basque language schools (called ikastolas) since the 1970s may speak and/or understand Basque.
Ерекшеліктері
Сан-Хуан және Санта-Мария шіркеулері: Екі шіркеу де қала үстінен биікке көтеріледі. Агурейннің бекінілгендігіне байланысты, екі шіркеу де қала қабырғаларымен байланысып, қаланың оңтүстік және солтүстік бөліктерін жауып тұрады. Сондықтан әскери архитектуралық ерекшеліктері байқалады (қалың және массивті қабырғалар, аз терезелер және күзетшілерге арналған сыртқы дәліздер қабырғаларға орналасқан). Олардың қазіргі құрылысы 14-16 ғасырлар аралығына дейін салынған. Екеуі де кеш готика стилінде салынған және үш бөлікке бөлінген. Соргинеткс дольмендері: Арризаланың солтүстігінде орналасқан бұл дольмен, Айзкоменди дольменінен (Эгиляз ауылының солтүстік-шығысында орналасқан) көп алшақ емес, ол неолит дәуірінде дольмендер салу жұмыстарының куәсі. Бұл дольмендер жерлеу орны ретінде пайдаланылған, және олар жол торабында орналасқан болуы мүмкін. Аймақта сиқыршылар мен сиқыр туралы әңгімелер жетерлік (долменнің атына сәйкес: "сиқыршылар үйі"), әсіресе Лезао үңгіріне қатысты. Сан-Хуанның Олбеасы: Қазіргі аркада оңтүстіктен солтүстікке қарай 16 ғасырға дейін салынған (өрттен кейін қайта жаңартылған). Ұзын дәліз көркем әдемілікпен сәнделген, оның кейбір бағаналары ағаштан жасалған. 1256 жылы қалаға бекітілген құқықтар бойынша, әр сейсенбі күні онда базар өткізіледі.
San Juan and Santa María churches: Both impressive churches tower over the town. Due to the fortified nature of Agurain, both churches seal off the town south and north in a continuum with the town walls. Hence military architecture may be noticed (thick and stark walls, few windows and outward corridors perched on their walls for the sentries). Their current construction dates from the period spanning the 14th to early 16th century. They are both made in late gothic style and distributed in three naves. Dolmen Sorginetxe: This dolmen north of Arrizala is not far from another one, Aizkomendi (located north east in the village of Eguilaz), which bears witness to dolmen building activity in the Neolithic. These dolmens, used as burial monuments, were arguably situated at crossroads. The area is not without tales of witches and spells (in step with the dolmen's name: 'witch house'), especially as regards the cavern of Lezao. Olbeas of San Juan: The present day arcade sloping up south to north goes back to the 16th century (rebuilt after the fire). The long corridor glows with picturesque charm, with some of its columns being made of wood. A marketplace is held there every Tuesday since the town charter was granted in 1256.