Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық саясаткер
Canadian politician
Джон Говард Уайт (16 тамыз 1925 – 5 қыркүйек 1996) – Канаданың Онтарио провинциясындағы прогрессивті консервативті үкімет мүшесі және 1959 жылдан 1975 жылға дейін Лондон Оңтүстік округінің провинциялық парламент депутаты. 1973 жылғы қаңтардан 1975 жылғы қаңтарға дейін провинциялық қаржы министрі қызметін атқарды.
John Howard White (August 16, 1925 – September 5, 1996) was a Progressive Conservative cabinet minister in Ontario, Canada, and Member of Provincial Parliament for London South from 1959 to 1975. He served as provincial treasurer from January 1973 to January 1975.
Өмірбаян
Уайт 1925 жылы Иллинойс штатының Чикаго қаласында Говард Уайт пен Маргарет Джонсонның ұлы ретінде дүниеге келді. Ол Батыс Онтарио университетінде білім алып, бакалавр, бизнес дипломы және экономика бойынша магистр дәрежесін алды. Бітірген соң 1944 жылы Канада Корольдік теңіз күштеріне қосылып, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде екі жыл қызмет етті. Ол Канаданың «Болат компаниясында» жұмыс істеді және Лондонда, Онтариода «Canadian Industrial Supply Co Ltd» және кейін «Канаданың қаржылық лизинг компаниясы» сияқты шағын бизнеске ие болды. Ол Беатрис Айвиге үйленді және олар екі қыз тәрбиеледі. Лесли Фрост үкіметінде жақтаушы ретінде қызмет етті. 1975 жылғы сайлаулардан бұрын зейнеткерлікке шыққанға дейін Лондон Оңтүстігінде үш рет қайта сайланды. 1968 жылдың қазанында ол Министрлер кабинетіне кіріс министрі болып тағайындалды. 1971 жылғы сайлаудан кейін кабинеттегі оның рөлі кеңейтіліп, колледждер мен университеттер министрі (1971–1972), содан кейін бір уақытта сауда және даму министрі және туризм және ақпарат министрі (1971–1972) болды. Кейін бұл екі министрлік біріктіріліп, ол өнеркәсіп және туризм министрі (1972–1973) қызметін атқарды. Оның соңғы лауазымы провинциялық қазынашы болды (1973–1975). Ол Лесли Фрост, Джон Робартс және Билл Дэвис басқаратын прогрессивті консервативті үкіметтерде үкіметтік депутат ретінде қызмет етті. Әртүрлі министрлік лауазымдарда Уайт түрлі бастамалар мен саясаттарға жауапты болды. 1968 жылдың мамырында премьер Джон Робартс Уайтке Салық жөніндегі арнайы комитеттің төрағасы қызметін тапсырды, ол Ланселот Смиттің Салық жөніндегі комитеті ұсынған салық реформасының көптеген ұсыныстарын қарастыруға міндетті болды. Смит комитеті 1962 жылы прогрессивті консервативті премьер-министр Дифенбейкердің салық салу жөніндегі Корольдік комиссиясына паралель зерттеу тобы ретінде құрылды. 1968 жылдың қыркүйегінде бұл кезеңде Уайт әлеуметтік инженерияға бейімделген саясатты жаңашыл ретінде танымал болды. Уайт Смит комитеті бастаған және оның салық реформасы жөніндегі арнайы заңнамалық комитеті ұсынған салық жеңілдіктері мен салық кредиттері сияқты жаңа саяси құралдарды енгізуге көмектесті. Сауда және даму министрі, содан кейін өнеркәсіп және туризм министрі ретінде Уайт шағын бизнеске деген қызығушылығын шағын өндірушілерге мемлекеттік қызметтерді кеңейтуге қатысу арқылы көрсетті. Ол сондай-ақ жеке және мемлекеттік сектор өкілдерінен тұратын он екі «зерттеу саясат тобын» құрды, оларға шағын бизнес мәселелері мен Онтарио экономикасы туралы есеп беруді тапсырды. Уайт олардың ұсыныстарын іске асыруға үлкермес бұрын, 1973 жылдың қаңтарында премьер Уильям Дэвис оны қазынашы етіп тағайындады. Қазынашы ретінде Уайт энергияны үнемдеуді, дау тудыратын энергия салығын және «Қызыл тори» саясаты мен бағдарламаларын қолдады. 1975 жылы Министрлер кабинетінің төрағасы ретінде Уайт Тұтынушылар және коммерциялық қатынастар сияқты министрліктер арқылы Онтарио бизнесіне қатысты мемлекеттік реттеуді жиі кері қайтарды. Джон Уайт премьер Джон Робартстың жақын досы болды және 1971 жылы премьер болу үшін Билл Дэвистің сәтті көшбасшылыққа үміткерлігін қолдады. 1975 жылы саяси өмірден зейнеткерлікке шықты.
White was born in Chicago, Illinois in 1925 to Howard White and Margaret Johnson. He was educated at the University of Western Ontario earning a bachelor of arts, a business diploma and a master of arts in economics. After graduation he joined the Royal Canadian Navy in 1944 and served for two years during World War II. He worked for the Steel Company of Canada and he had owned small businesses in London, Ontario, the Canadian Industrial Supply Co Ltd, and, later, the Canada Financial Leasing Company. He was married to Beatrice Ivey and together they raised two daughters. He served as a backbench supporter in the Leslie Frost Government. He was re elected in London South three more times before retiring before the 1975 election. In October 1968, he was appointed to Cabinet as the Minister of Revenue. After the 1971 election, his role in Cabinet was expanded and he served as Minister of Colleges and Universities (1971–1972), then, simultaneously, as Minister of Trade and Development and Minister of Tourism and Information (1971–1972), then those two Ministries were consolidated and he served as Minister of Industry and Tourism (1972–1973). His final role in Cabinet was as the provincial Treasurer (1973–1975). He served as a government MPP in Progressive Conservative governments under Premiers Leslie Frost, John Robarts and Bill Davis. In those various Ministerial positions, White was responsible for a variety of initiatives and policies. In May 1968, Premier John Robarts assigned White the job of Chairman of the Select Committee on Taxation, an assignment to review the large of number of tax reform recommendations coming from Lancelot Smith’s Committee on Taxation. The Smith Committee was established in 1962 as a parallel study group to Progressive Conservative Prime Minister Diefenbaker’s Royal Commission on Taxation. Reporting in September 1968, it was during this period that White developed a reputation as a policy innovator predisposed to social engineering. White helped to introduce new policy instruments such as tax rebates and tax credits, which had been initiated by the Smith Committee and recommended by his special legislative committee on tax reform. As Minister of Trade and Development then Minister of Industry and Tourism, White pressed his interest in small business by participating in the expansion of government services to small manufacturers. He also established twelve "exploratory policy groups" composed of private and public sector representatives, which he assigned to report on small business issues and the Ontario economy. Before White was able to act on their recommendations, in January 1973 Premier William Davis appointed him Treasurer. As Treasurer, White promoted energy conservation, a controversial energy tax, and an assortment of "Red Tory" policies and programs. As Chairman of Cabinet in 1975, White regularly turned back expansive government regulation making of Ontario businesses by such Ministries as Consumer and Commercial Relations. John White was a close confidant of Premier John Robarts and supported Bill Davis in his successful leadership bid to become Premier in 1971. He retired from political life in 1975.
Кейінгі өмірі
Сайланған лауазымынан кеткеннен кейін, ол Онтарио мұрасы қорының президенті болып тағайындалды. Ол First Canadian Funds және AngloGibraltar Insurance Group траст кеңестерінің төрағасы болды. Ол Канадалық даму корпорациясын құрғандардың бірі болды. Ол 71 жасында Лондон, Онтарио қаласында қайтыс болды.
After leaving elected office, he was appointed as the President of the Ontario Heritage Foundation. He chaired the board of trustees of First Canadian Funds and AngloGibraltar Insurance Group. He was a founder of the Canadian Development Corp. He died in London, Ontario, aged 71.