Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ирландиялық саясаткер Джордж Тиерни ПК (20 наурыз 1761 – 25 қаңтар 1830) – ирландиялық виг саясаткері. Мансабының көп бөлігінде ол Уильям Питт және Лорд Ливерпуль үкіметтеріне оппозицияда болды. 1818 жылдан 1821 жылға дейін ол Төменгі палатадағы Оппозиция жетекшісі болды.
Irish politician
George Tierney PC (20 March 1761 – 25 January 1830) was an Irish Whig politician. For much of his career he was in opposition to the governments of William Pitt and Lord Liverpool. From 1818 to 1821 he was Leader of the Opposition in the House of Commons.
Өмірбаян және білім
Гибралтарда дүниеге келген Тиерни, Лондон қаласындағы бай ирланд саудагері Томас Тиернидің ұлы еді. Ол Гибралтарда жүлде агенті болып тұрған кезде оны Итон және Кембридждің Питерхаус колледжіне жіберді, онда 1784 жылы құқық ғылымдары бойынша білім алды. Сол жылы ол Линкольн Иннінен адвокат ретінде практика жасауға қабылданды.
Born in Gibraltar, Tierney was the son of Thomas Tierney, a wealthy Irish merchant of London, who was living in Gibraltar as prize agent. He was sent to Eton and Peterhouse, Cambridge, where he took the degree of Law in 1784. He was called to the bar from Lincoln's Inn in the same year,
Ерте мансап
Тиерни 1788 жылы Колчестерде сайлауға түсті, онда екі үміткер де бірдей дауыс алды, бірақ Тиерни сайланған деп жарияланды. Дегенмен, ол 1790 жылғы жалпы сайлауда жеңіліске ұшырады. 1796 жылы Саутварк округінен Парламентке қайта оралды және 1806 жылға дейін сол мандатты сақтап, содан кейін Атлон (1806–1807), Бандон (1807–1812), Эпплби (1812–1818) және Кнаресборо (1818–1830) округтерін кезекпен өкілдік етті. Парламенттегі алғашқы жылдарында ол радикалдық көзқарастарымен белгілі болды және Чарльз Джеймс Фокстың қолдаушысы болды. 1789 жылғы Француз революциясы британдық виг саясатында қарама-қарсылық тудырды, кейбіреулері революцияны қолдады, ал Эдмунд Берк сияқты басқалары оған қарсы күресті. Радикалды көзқарастарының арқасында Тиерни француз революционерінің киімінде сатиралық суреттерде жиі бейнеленді.
Tierney contested Colchester in 1788, when both candidates received the same number of votes, but Tierney was declared elected. He was, however, defeated in the 1790 general election. He returned to Parliament in 1796 for Southwark and sat for that seat until 1806, and then represented in turn Athlone (1806–1807), Bandon (1807–1812), Appleby (1812–1818), and Knaresborough (1818–1830). During his early years in Parliament he was known for his radical views and was a supporter of Charles James Fox. The French Revolution of 1789 was a polarising force in British Whig politics with some supporting the revolution, and others such as Edmund Burke strongly opposed to it. Because of his radical views, Tierney was often portrayed in caricatures in the costume of a French revolutionary.
Дуэль
Чарльз Джеймс Фокс Парламенттен шыққанда, Тирни Уильям Питттің шетелдік саясатына ең белгілі қарсыластарының бірі болды. 1798 жылдың мамыр айында Питт оны отансүйгіштіксіздікпен айыптады. 27 мамыр 1798 жылы жексенбі күні Путни-Хитте дуэль өтті, бірақ ешкім жараланбады.
When Charles James Fox seceded from the House of Commons, Tierney emerged as one of the most prominent opponents of William Pitt's foreign policy. In May 1798, Pitt accused him of want of patriotism. A duel ensued at Putney Heath on Sunday, 27 May 1798; but neither combatant was injured.
Кеңсе
1803 жылы Тиерни, Франциямен Амиенде бейбітшілік орнатылғандықтан және Питт қызметтен шеттетілгендіктен, Генри Аддингтонның министрлігіне Әскери-теңіз флотының қазынашысы ретінде қосылды және Ұлыбританияның құпия кеңесіне енді; бірақ бұл оның орта тап арасындағы көптеген жақтастарының наразылығын тудырды және ықпалды вигтердің басым бөлігін ренжітті. 1806 жылы Фокс қайтыс болғаннан кейін, ол Уильям Гренвиллдің «Барлық таланттар министрлігіне» Бақылау кеңесінің төрағасы болып кірді, кабинетке мүше болды және осылайша өзін қайтадан вигтермен жақындастырды. Гренвилл үкіметі құлаған және оның орнына келесі буын билікке келген торилер билікке келгеннен кейін ол келесі жылы қызметтен кетті. Тиерни келесі жиырма жыл бойы оппозицияда болды.
In 1803, Tierney, partly because peace had been ratified with France at Amiens, and partly because Pitt was out of office, joined the ministry of Henry Addington as Treasurer of the Navy, and was created a Privy Councillor; but this alienated many of his supporters among the middle classes, and offended most of the influential Whigs. On the death of Fox in 1806 he joined William Grenville's Ministry of All the Talents as President of the Board of Control, with a seat in the cabinet, and thus brought himself once more into line with the Whigs. He left office the following year when Grenville's government fell and was replaced by the Tories, who were to dominate office for the next generation. Tierney was in opposition for the following twenty years.
Қарсылық
1817 жылы Джордж Понсонбинің қайтысынан кейін шамамен бір жыл өткен соң, Тирни өзінің ынтасы жоқ болса да, Парламенттегі оппозицияның ресми көшбасшысы атанды. Бастапқыда ол табысқа жетті, 1818 жылғы жалпы сайлауда вигтер үстемдік танытты. 1819 жылдың 18 мамырында Тирни Парламентте елдің жағдайы бойынша комиссия құру туралы ұсыныс жасады. Бұл ұсыныс 357 дауысқа қарсы 178 дауыспен жеңіліске ұшырады, бұл 1830-шы жылдардың басындағы реформа заңдары туралы пікірталстарға дейін депутаттардың ең көп саны қатысқан дауыс беру болды. Форд мырза: «Бұл жеңіліс Тирнидің көшбасшылық қызметіне нүкте қойды» деп мәлімдейді. Тирни 1821 жылдың 23 қаңтарына дейін көшбасшылықтан ресми түрде бас тартпады, бірақ үлкен жеңілістен кейін ол оның функцияларын тоқтатып қойды.
About a year after the death of George Ponsonby in 1817, Tierney reluctantly became the recognised leader of the opposition in the House of Commons. At first he was successful, with Whig gains being made at the 1818 general election. On 18 May 1819, Tierney moved a motion in the House of Commons for a committee on the state of the nation. This motion was defeated by 357 to 178, which was a division involving the largest number of MPs until the debates over the Reform bill in the early 1830s. Foord comments that "this defeat put an effective end to Tierney's leadership Tierney did not disclaim the leadership until 23 Jan. 1821 , but he had ceased to exercise its functions since the great defeat".
Соңғы жылдар
Джордж Кэннинг үкіметінде ол Монета сарайының басшысы болды, ал Лорд Годерих жетекшілікке келген кезде Тирни кабинетке қабылданды; бірақ ол бұрыннан денсаулығына байланысты ауырып жүрген еді және Лондонның Савилл Роу көшесінде күрт қайтыс болды.
In George Canning's ministry, he was Master of the Mint, and when Lord Goderich succeeded to the lead Tierney was admitted to the cabinet; but he was already suffering from ill health and died suddenly at Savile Row, London.