Кіріспе

Сібір летопистері (Сибирские летописи) - 16-18 ғасырлардағы Ресей летопистері. Олардың қатарына Есипов летописі, Кунгур летописі, Ремезов летописі, Строганов летописі және басқалары жатады. Бұл летопистер Ресейдің Сібірдің ерте тарихы туралы құнды дереккөз болып табылады. Кейбір хроникалар кейін жинақталды, мысалы, Записки к Сибирской истории служащие (Ноталар, Сібір тарихына арналған) және Новая Сибирская летопись (Жаңа Сібір хроникасы) И. Черепановтың, Летопись г. Иркутска с 1652 г. до наших дней (Иркутск қаласының хроникасы 1652 жылдан бастап қазіргі күнге дейін) П. Пежемскийдің, Краткая летопись Енисейского и Туруханского края Енисейской губернии (Енисей губерниясының Енисей және Туруханск крайының қысқаша летописі) (15941893) А. И. Китмановтың. Жалпы қырықтан аса түрі белгілі. Ресей тарихшылары сібірлік летопистердің шығу тегі мен түпнұсқалығы туралы сұрақтарға әртүрлі түрде жауап берді. Сібір летописі жазуының дәстүрлі даму схемасын Сергей Бахрушин ұсынды. Ол Ермек Тимофеевичтің серіктерін 1621 жылы Написание, како приидоша в Сибирь (Біздің Сібірге қалай келгеніміз туралы жазбалар) деп аталатын жинақ жасауға ойластырды, ол қазіргі күнге дейін сақталмаған. Осы жазбалардың негізінде олар 1622 жылы Синодик Тобольского собора немесе Тобольск соборының Синодиконын (синодик, грек сөзі synodikón, бұл шіркеуде дұғада еске алу үшін берілген өлгендердің тізімін білдіреді) құрастырды. Савва Есипов 1636 жылы "Ноталар" мен "Синодикон" негізінде өзінің летописін құрастырды. XVII ғасырдың ортасында олар Есипов летописімен тікелей байланысы жоқ Строгановтардың жазбалары мен мұрағаттарына негізделген Строганов летописін құрастырды. XVI ғасырдың аяғынан XVII ғасырдың екінші жартысына дейін олар Ермактың серіктерінің ауызша баяндамалары мен XVI ғасырдың соңындағы фольклорға негізделген Кунгур летописін құрастырды. Ремезов летописі 17 ғасырдың аяғында құрастырылған. Сол кезде Никифор Вениуков "Описание Новые Земли Сибирского государства" (Сібір мемлекетінің жаңа жерлерін сипаттау) деп аталатын еңбегін жазды.